Chapter 252 : สกิลเซียนรุ้งสกิลที่สอง - ห้าสัมผัสเชื่อมสวรรค์ (3)

โคโดโบกมือ “อย่าไปดูแผนที่ที่องค์กรผู้กู้โลกมอบให้เลยดูของฮอลล์ดีกว่า แผนที่ของฮอลล์เป็นแผนที่ที่ทางอาร์คบิชอปคาร์ดินัลมอบให้ อย่าไปมองว่าฝั่งคาร์ดินัลมันทรงพลังเพราะในปีนี้เจ้าคาร์ดินัลอาร์คบิชอปนั่นค่อนข้างห่วยลงเยอะแถมยังโดนผู้บัญชาการสูงสุดของฝ่ายอัศวินกดจนโงหัวแทบไม่ขึ้นดังนั้นหมอนั่นย่อมไม่กล้าเล่นตุกติกกับแผนที่ของฮอลล์แน่”

หลี่เหว่ยกั๋วพยักหน้า “เอาล่ะถ้างั้นลองมาเทียบกันดูเถอะ”

ฮอลล์แสดงแผนที่ที่อยู่ในเครื่องมือสื่อสารของเขาออกมา

เซี่ยงเฉียนหยานกวาดตามองแผนที่และเมื่อเทียบกันแล้วเธอก็บอกได้ทันทีว่ามีข้อผิดพลาดและจุดที่ถูกละเว้นเอาไว้บนแผนที่ของเธอเยอะมาก

พื้นที่อันตรายบางจุดเองก็ไม่ได้ถูกมาร์คเอาไว้ด้วยซ้ำ

บางจุดเองซึ่งเป็นจุดที่มังกรสุริยันผ่านบ่อยๆก็ไม่ได้ถูกมาร์คเช่นกัน

นอกจากนี้ยังมีฝูงมังกรขอบเขตที่8บางจุดที่ถูกมาร์คเอาไว้แต่กลับมีอีกฝูงหนึ่งซึ่งอยู่ใกล้กันซึ่งไม่ได้ถูกมาร์คเอาไว้ด้วย

ถ้าพวกเขาเชื่อตามแผนที่นี้และเข้าโจมตีฝูงมังกรที่มาร์คเอาไว้ก็อาจจะถูกมังกรอีกฝูงหนึ่งโจมตีได้ ถ้าถูกโจมตีจากทั้งสองด้านก็ตายแน่นอน

เหล่าอู๋ขบฟันแน่น “องค์กรผู้กู้โลกนี่ไม่คิดจะยอมรามือเลยสินะ พวกนั้นกลับให้แผนที่ที่มีข้อผิดพลาดเยอะขนาดนี้กับเรา”

หลี่เหว่ยกั๋วถอนหายใจเบาๆและเอ่ยขึ้น “โชคยังดีที่แจ็คยังมองว่ามันดูน่าละอายเกินไปเลยส่งพวกนายสองคนมากับเราด้วย”

ฮอลล์กับโคโดยิ้มและเอ่ยออกมา “ไม่ว่ายังไงพวกเราก็ถือว่าเป็นสหายร่วมกรงกับเซี่ยงเฉียนหยานดังนั้นเลยค่อนข้างเชื่อใจเธอ”

กลุ่มของพวกเขามุ่งหน้าตรงไปยังทิศทางเป้าหมายในทันที เมื่อพวกเขามาถึงก็เป็นดังคาดคือพบกับฝูงมังกรยักษ์สองฝูง

มังกรยักษ์ทั้งสองฝูงนี้อาศัยอยู่บนยอดเขาใต้ดินสองแห่งและใจกลางของยอดเขาทั้งสองนั้นเป็นหุบลึก

ภายใต้หุบเหวลึกนั้นมีแต่ความมืดเกินจะหยั่งถึงและไม่มีผู้ใดรู้เลยว่ามันมีสิ่งใดอยู่ใต้นั้น

ไม่ว่าจะเป็นแผนที่ของฮอลล์หรือของเซี่ยงเฉียนหยานต่างก็ไม่มีการมาร์คใดๆเกี่ยวกับหุบเหวที่ว่าเอาไว้เลย

เซี่ยงเฉียนหยานเตรียมจะเข้าไปสำรวจแล้วหากแต่โคโดกลับขันอาสา “ฉันค่อนข้างคุ้นเคยกับหน้าที่แบบนี้เพราะงั้นแล้วให้ฉันทำเถอะ”

ทันทีที่เขากล่าวจบคำเขาก็กรีดนิ้วของตัวเองและหยดเลือดลงบนพื้น

หลังจากที่เลือดถูกหยดลงบนพื้นแล้วมันก็ก่อร่างเป็นค้างคาวเลือดตัวเล็กและบินไปยังทิศทางดังกล่าวในทันที

หลี่เหว่ยกั๋วกับเหล่าอู๋เอ่ยชมออกมาไม่ขาดปาก “สกิลนี้ไม่เลวเลย สามารถใช้ได้ทั้งลอบสังหารและตรวจสอบแถมยังใช้โจมตีขับไล่ศัตรูได้ด้วย”

โคโดดหัวเราะและควบคุมให้ค้างคาวเลือดบินต่อไป

ค้างคาวเลือดบินวนรอบมังกรทั้งสองฝูงอย่างรวดเร็วก่อนที่ท้ายที่สุดจะเข้าไปยังหุบเหวลึกและบินกลับมาหยุดอยู่ข้างกายของโคโด

จากนั้นมันก็กลับเข้าสู่ร่างกายของเขาผ่านทางบาดแผลบนนิ้ว

เมื่อค้างคาวโลหิตแปรเปลี่ยนกลับกลายเป็นเลือดไหลกลับสู่ร่างของเขาอีกครั้งโคโดก็ได้ข้อมูลทั้งหมดที่ค้างคาวเลือดประสบพบเจอมาในทันที

“ฉันเห็นหมดแล้ว...มีมังกรโตเต็มวัยทั้งหมด10ตัวและลูกมังกรอีก21ตัวในฝูงทางซ้ายและมังกรโตเต็มวัย4ตัวกับลูกมังกรอีก12ตัวในฝูงทางขวา”

“ส่วนภายในหุบเหวลึกนั้นค้างคาวของฉันไม่เห็นอะไรเลยหลังจากบินลงไปตั้งนานแต่กลับรู้สึกว่าอุณภูมิของมันยิ่งลงไปลึกก็ยิ่งหนาวเย็นขึ้นเรื่อยๆแต่ไม่คล้ายว่าจะมีอันตรายอะไรในนั้น”

หลังจากกล่าวเช่นนี้แล้วโคโดก็ออกจากห้วงสมาธิและส่ายหัวพูดขึ้น “เอาล่ะถ้างั้นพวกเราก็ลงมือเลยเถอะ!”

เซี่ยงเฉียนหยานพยักหน้า

ถ้าการสำรวจไม่มีปัญหาอะไรถ้างั้นตราบใดที่พวกเขากวาดล้างฝูงมังกรฝูงแรกลงได้โดยเร็วอีกฝูงหนึ่งย่อมไม่ใช่ปัญหา

นักสู้ขอบเขตที่8นับสิบคนเคลื่อนไหวกันอย่างเงียบงันและพากันกระโจนไปทางฝูงมังกรที่มีจำนวนมากกว่า

ในเวลาเดียวกันกับที่พวกเขากระโจนออกไป จุดแสงขนาดมหึมาสองจุดพลันส่องประกายขึ้นที่ส่วนลึกสุดของหุบเหว

จุดแสงแต่ละจุดนั้นมีขนาดราวๆหนึ่งเมตรและส่องสว่างราวกับเปลวเพลิงร้อนลวก

เมื่อมองดูให้ดีแล้วจะพบว่าแท้จริงแล้วพวกมันหาใช่จุดแสงหากแต่เห็นได้ชัดเลยว่าเป็นดวงตาขนาดยักษ์ของมังกรคู่หนึ่ง!