Chapter 228 : เมืองมังกรน่าสังเวช – เข้าสู่เมืองตะวันออก (3)

ลำแสงที่ถูกยิงออกมานั้นคล้ายว่าจะเป็นดั่งสัญญาณเพราะทันทีหลังจากนั้นก็พลันบังเกิดลำแสงจำนวนมากถูกยิงออกมา สังหารและยับยั้งมังกรบินรอบๆเครื่องบินโดยสารไปทีละตัวๆ

มังกรบินที่เหลือต่างพากันหวาดกลัวและไม่กล้าสร้างปัญหาอีกต่อไป พวกมันพากันกรีดร้องและบินหนีจากไปจนสิ้น

ส่วนพวกมังกรบินที่ทรงพลังขึ้นมาหน่อย...พวกมันก็กำลังวิ่งวุ่นอยู่กับการออกไปตีกกับอสูรตัวอื่นๆรอบๆ

หลังจากยืนยันแล้วว่าด้านนอกตัวเครื่องบินไม่มีอันตรายอีกประตูห้องโดยสารจึงค่อยๆเปิดออกอย่างช้าๆหลังจากนั้นนักสู้กว่า300คนก็พากันลงมาจากเครื่องด้วยท่าทางเป็นระเบียบ

ด้านนอกเองก็มีนักสู้ของภาคีอัศวินมารอคอยต้อนรับอยู่แล้วโดยแบ่งออกเป็นคนของฝ่ายคาร์ดินัล3คนและฝ่ายอัศวินอีก3คน

ในบรรดาคนทั้งสามจากฝ่ายคาร์ดินัลนั้นหนึ่งในสามคนนั้นคืออาร์คบิชอปซึ่งเป็นนักสู้ขอบเขตที่8และอีกสองคนคือพระคาร์ดินัลขอบเขตที่7

ส่วนสามคนทางฝ่ายของอัศวินนั้นล้วนเป็นมหาอัศวินขอบเขตที่7ทั้งสิ้นและคนที่ยืนอยู่ด้านหน้าสุดของพวกเขานั้นคือนักสู้ขอบเขตที่8ซึ่งติดเข็มกลัดประจำตัวของรองผู้บัญชาการเอาไว้

หลินเซวียนปรายตามองเขาและฉีกยิ้มออกมาทันที

ไม่ใช่ว่าคนผู้นี้คือฮอลล์หรอกรึ?

ในวันนั้นทั้งฮอลล์ โคโดและคนอื่นๆที่มาถึงบรรพตเสี้ยววิญญาณผ่านทางประตูแสงที่ถูกเปิดออกโดยกุญแจสุริยันหลังจากพักผ่อนอยู่หนึ่งวันทางภาคีอัศวิน องค์กรผู้กู้โลกและกองทัพขั้วโลกต่างก็มารับตัวคนของพวกเขากลับไป

พวกเขาไม่คิดเลยว่าจะได้มาพบกันอีกในวันนี้

“ยินดีต้อนรับทุกท่านจากกองพลก่อสร้าง พวกท่านคือนักสู้กลุ่มแรกที่มาถึง” ฮอลล์เดินเข้ามาและจับมือกับหลี่เหว่ยกั๋ว

“ต้องขออภัยด้วยแต่เนื่องจากกองกำลังหลักของพวกเราจำเป็นต้องรับมือจากอสูรในเมืองมังกรและเทือกเขามังกรทำให้แบ่งคนมาต้อนรับพวกท่านได้ไม่เยอะนัก”

หลี่เหว่ยกั๋วส่ายหัว “ไม่เป็นไรหรอกพวกเราเข้าใจ”

ฮอลล์ถอนหายใจ “ผมคิดว่าคนกลุ่มแรกที่จะมาที่นี่จะเป็นคนขององค์กรผู้กู้โลกซะอีก ยังไงซะพวกเราก็เป็นพันธมิตรกันมาช้านานแต่ไม่คิดเลยว่า...”

“อะแฮ่ม...” อาร์คบิชอปวัยเยาว์ที่อยู่ในกลุ่มคาร์ดินัลด้านหลังของฮอลล์กระแอมออกมาอย่างแรง

ฮอลล์ขมวดคิ้วเล็กน้อยหากแต่ก็ไม่ได้กล่าวสิ่งใดอีก เขาชะงักไปและเลือกที่จะเปลี่ยนหัวข้อพูดคุยแทน

“ช่างมันเถอะก่อนอื่นมาคุยเรื่องแผนการการต่อสู้กันก่อนดีกว่า พี่หลี่เมื่อไหร่คนของกองพลก่อสร้างของพวกคุณจะเข้าสู่สนามรบได้?”

หลี่เหว่ยกั๋วเอ่ยตอบด้วยน้ำเสียงใสกระจ่าง “ตอนนี้เลย!”

ฮอลล์ชะงักไปเล็กน้อยก่อนจะหัวเราะเสียงดังสนั่น “ดี! ถ้างั้นผมจะจัดแจงแผนการการต้อสู้ให้กับทุกคนเอง”

“เมืองมังกรถูกแบ่งออกเป็นห้าเขต ตะวันออก ตะวันตก เหนือ ใต้และกลาง พวกคุณจะรับหน้าที่จัดการเมืองฝั่งตะวันออกและพยายามเข้าช่วยผู้คนให้ได้มากที่สุดเข้าใจนะ?” ฮอลล์ถาม

หลี่เหว่ยกั๋วพยักหน้า “ตกลง”

จากนั้นเขาก็สะบัดมือและเอ่ยด้วยน้ำเสียงกังวาน

“เจ้าหน้าที่ของกองพลก่อสร้างทุกคนแบ่งออกเป็นกลุ่มละสองคนและมุ่งหน้าไปยังเมืองมังกรเขตตะวันออก!”

“รับทราบ!”

นักสู้ขอบเขตที่7สามร้อยคนตะโกนขานรับอย่างพร้อมเพรียงเสียงดังสนั่น!

ภายในพริบตาเดียวหลินเซวียนและนักสู้คนอื่นๆต่างก็พากันแบ่งออกเป็นกลุ่มเล็กๆและมุ่งหน้าตรงไปยังเมืองเขตตะวันออกด้วยความเร็วอันน่าทึ่ง

อาร์คบิชอปของฝ่ายคาร์ดินัลขมวดคิ้ว “ฮอลล์ทำไมพวกเราไม่ให้คนพวกนั้นไปยังเมืองเขตกลางล่ะ? นั่นคือจุดที่ประตูแสงตั้งอยู่และพวกอสูรส่วนใหญ่ก็ก่อความวุ่นวายอยู่บริเวณนั้นและความแข็งแกร่งของพวกมันเองก็ทรงพลังที่สุดด้วย”

“พวกเราจะได้ใช้โอกาสนี้ลดทอนความแข็งแกร่งของกองพลก่อสร้างลงไงล่ะแถมยังไม่จำเป็นต้องให้คนของเราไปเสี่ยงด้วยเป็นการยิงปืนนัดเดียวได้นกสองตัว”

ฮอลล์ขมวดคิ้ว “หมายความว่ายังไง? ทำไมถึงกล้าพูดอะไรแบบนี้ออกมา? ในฐานะของผู้ศรัทธาความจริงแล้วกลับมีความคิดชั่วร้ายชอบทำร้ายผู้อื่นงั้นรึ?”

“ขอฉันย้ำอีกครั้งแล้วกัน นักสู้ทุกคนที่มาเพื่อช่วยเหลือพวกเราคือสหายและหากมองพวกเขาเป็นสหายก็ต้องทำเหมือนพวกเขาเป็นสหายจริงๆ!”

อาร์คบิชอปไร้คำพูดในทันทีขณะที่พระคาร์ดินัลอีกสองคนก็ขมวดคิ้วส่วนมหาอัศวินทั้งสามจากฝ่ายของอัศวินนั้นกลับไม่เปลี่ยนสีหน้าเลยแม้แต่น้อย

“กลับไปที่สนามรบกันเถอะ พื้นที่ตอนกลางที่ยากจะรับมือที่สุดนั้นคือแดนลับของภาคีอัศวินเราแน่นอนว่าพวกเราต้องจัดการกับมันเอง!”

แววตาที่ฮอลล์มองมาที่อาร์คบิชอปนั้นรุนแรงจนน่าเหลือเชื่อพร้อมกับนำทุกคนพุ่งตรงเข้าไปในเมืองมังกรอีกครั้ง

มหาอัศวินทั้งสามของภาคีไม่ได้เอ่ยปากบ่นและรีบตามเขาไปติดๆ

“เหอะไอ้แก่เอ๊ย”

“โชคยังดีที่พวกเราไม่ได้บอกหมอนั่นเกี่ยวกับการตัดสินใจของท่านจ้าวทั้งสามไม่อย่างนั้นด้วยนิสัยของหมอนั่นแล้วเกรงว่าคงไม่มีทางทำภารกิจได้แน่”

อาร์คบิชอปชุดคลุมสีดำวัยเยาว์จับจ้องมองแผ่นหลังของคนเหล่านั้นก่อนจะแค่นเสียงเย็นออกมา

“ท่านอาร์คบิชอปแล้วพวกเราจะเอายังไงต่อ?” พระคาร์ดินัลที่อยู่ข้างๆถามขึ้น

“ตามหมอนั่นไปถึงแม้ฉันจะไม่ได้สนใจในตัวไอ้แก่ฮอลล์นั่นแต่หมอนั่นก็เป็นถึงนักสู้ขอบเขตที่8มือฉมัง ชื่อเสียงของหมอนั่นยังอยู่ดังนั้นจะปล่อยให้เกิดเรื่องขึ้นกับมันไม่ได้...อย่างน้อยก็ตอนนี้” อาร์คบิชอปพึมพำหลังจากนั้นเขาก็นำพระคาร์ดินัลทั้งสองตามอีกฝ่ายไปติดๆ

ในเวลาเดียวกันภายในเมืองมังกรเขตตะวันออก

หลินเซวียนและเยว่อู่ชิวอยู่ทีมเดียวกัน การจัดวางทีมนั้นถูกจัดแจงจนแล้วเสร็จตั้งแต่ตอนอยู่บนเครื่องบินแล้ว

ในความเป็นจริงเดิมทีแล้วหลินเซวียนอยากจะอยู่ทีมเดียวกับร่างแยกของเขามากกว่าหากแต่เย่อู่ชิวกลับเสนอตัวออกมาก่อนว่าจะไปกับเขาเพื่อคอยคุ้มกันเขา

หลินเซวียนไม่รู้เลยว่าจะหัวเราะหรือร้องไห้ดีแต่เขาก็ปฏิเสธไม่ได้ดังนั้นจึงทำได้เพียงพยักหน้าตกลง

“คุณคิดว่าผมอ่อนแองั้นหรอ?” ขณะที่ทั้งสองคนกำลังเดินอยู่ท่ามกลางเศษซากของเมืองมังกรหลินเซวียนก็เอ่ยปากามขึ้นอย่างอดไม่ได้

เย่อู่ชิวจ้องมาที่เขาด้วยแววตาประหลาดใจ “นายทำได้แค่ปาโพชั่นจากระยะไกลนี่ การโจมตีเดียวที่นายมีก็มีแค่หอกยักษ์อัสนีเท่านั้นดังนั้นนายคิดว่าตัวเองแข็งแกร่งรึไง?”

“พูดตามตรงนะหอกยักษ์อัสนีนั่นนายน่าจะขายให้คนอื่นมากกว่าเพราะหากมันอยู่ในมือนายก็น่าเสียดายเกินไป” เย่อู่ชิวเอ่ยอย่างตรงไปตรงมาและหัวเราะร่า

หลินเซวียนหัวเราะไม่ออกร้องไห้ก็ไม่ได้

ไม่รู้เพราะเหตุใดแต่เขามักจะถูกสตรีงามหยดคอยปกป้องอยู่เสมอ

ความรู้สึกเช่นนี้ช่าง...แปลกยิ่งนัก

เจ้าหน้าที่ของกองพลก่อสร้างกว่า300คนแยกย้ายกันเข้าไปในเมืองเขตตะวันออกในชั่วพริบตา

ไม่นานหลังจากที่หลินเซวียนและเย่อู่ชิวเข้ามาในเมืองพวกเขาก็ได้พบกับศัตรูกลุ่มแรก

พวกมันคืออสูรมังกรขอบเขตที่7เลเวล6สามตัวเป็นมังกรมีเขาประเภทแรด

ในเวลานี้มังกรแรดทั้งสามตัวกำลังพุ่งเข้าชนบ้านพักอย่างบ้าคลั่ง

พวกมันทั้งพุ่งชนและคำรามออกมาในเวลาเดียวกัน กำแพงของบ้านพักนั้นก็ค่อยๆถล่มลงมาอย่างต่อเนื่องและเริ่มปรากฏรูขนาดใหญ่ขึ้นมาบ้างแล้ว

จากบ้านพักหลังนั้นบังเกิดเสียงกรีดร้องด้วยความหวาดกลัวของสาวน้อยดังขึ้นมาแต่เสียงกรีดร้องนั้นกลับยิ่งทำให้พวกแรดเหล่านี้ตื่นเต้นขึ้นไปอีก

พวกมันอยากจะลิ้มชิมรสชาติเนื้อของมนุษย์เฟิร์สเกรดให้มากและมากกว่านี้อีก

เย่อู่ชิวหันมาบอกกับหลินเซวียน “ฉันจะเข้าไปก่อนส่วนนายก็คอยช่วยเหลือตามสถานการณ์นะหรือจะใช้จังหวะที่ฉันดึงดูดความสนใจของพวกมันเข้าไปช่วยคนในบ้านก็ได้”

หลินเซวียนพยักหน้ารับ

เย่อู่ชิวสูดลมหายใจเข้าลึกก่อนจะกระทืบเท้าลงบนพื้นและพุ่งตัวออกไป

ร่างงดงามที่สวมใส่ชุดเกราะ [เทพีเหมันต์แห่งสงคราม] นั้นทำให้ตัวเธอดูคล้ายกับเทพธิดาแห่งสงครามสีฟ้าบริสุทธิ์ยิ่งนัก!