Chapter 221 : สิ้นสุดการต่อสู้ – โลกทั้งใบสั่นสะเทือน (4)

ซาโต้ ทาเคะตกตะลึงยิ่งนักเมื่อเห็นสภาพการตายอย่างอเนจอนาถของยามาโมโตะ ชินจิ

เขาเดินตรงเข้าไปสำรวจบาดแผลบนหัวของชินจิแล้วพลันแสดงสีหน้าพรั่นพรึงออกมาแต่ไม่นานก็เก็บซ่อนเอาไว้ได้

นักสู้ขอบเขตที่9เหล่านี้นั้นแทบทุกคนล้วนคุ้นเคยกันดี

พวกเขารู้ดีว่าสกิลและนิสัยของแต่ละคนเป็นยังไง

เขารู้ดีว่าเย่หลี่เจียงเป็นคนเช่นไร

ในอดีตนั้นเขาชื่นชมในความแข็งแกร่งและความงดงามของเย่หลี่เจียงยิ่งนักแถมยังเคยไล่ตามเธออย่างบ้าคลั่ง

สิ่งที่เย่หลี่เจียงตอบกลับก็คือการปล่อยเขาจนปลิวกระเด็นไปกว่า100เมตรแต่ซาโต้ ทาเคะก็ยังรู้ดีว่าเย่หลี่เจียงเป็นคนนิสัยยังไง

ยอมแพ้ก็คือไม่ฆ่า

หัวหน้าองค์กรยืนยันว่ายามาโมโตะ ชินจิยอมแพ้แล้วแต่ก็ยังถูกเย่หลี่เจียงสังหารอย่างโหดเหี้ยมซึ่งนี่ไม่ใช่ลักษณะนิสัยของเย่หลี่เจียงเลย

ถ้างั้นใครกันล่ะที่สังหารยามาโมโตะ ชินจิ?

ซาโต้ ทาเคะลุกขึ้นยืนและแสดงสีหน้าโศกเศร้าออกมา

“เย่หลี่เจียง...ยัยสารเลวเย่หลี่เจียง!” ขณะปาดน้ำตานั้นเขาก็ลอบมองไปยังเงาสีดำที่ยากจะตรวจสอบซึ่งซ่อนตัวอยู่ในซากปรักหักพังห่างออกไปหลายเมตรด้านหลังหัวหน้าองค์กร

เงานั้นคือเงาวิญญาณซึ่งเป็นนักฆ่าอันทรงพลัง

ตอนนี้ในคุกอสูรมีเพียงพวกเขาสามคนเท่านั้นและเทียนอวี้ ทาคุมิเองก็หมดสติอยู่

ระยะห่างและสถานการณ์ตอนนี้เป็นใจให้เขาลงมือสังหารหัวหน้าองค์กรเป็นที่สุด!

เขารออีกต่อไปไม่ไหวแล้ว!

ในฐานะของคนที่ขึ้นสู่อำนาจจากการสังหารหัวหน้าองคืกรคนเก่า หัวหน้าองค์กรคนปัจจุบันจึงค่อนข้างระมัดระวังตัวจากนักสู้ขอบเขตที่9รอบๆตัวของเขามากนัก

ซาโต้ ทาเคะรู้ดีว่าหัวหน้านั้นรู้เจตนาของเขามานานแล้ว ถ้าเขาไม่ลงมือตอนนี้ถ้างั้นจะลงมือตอนไหน!

ซาโต้ ทาเคะเดินเข้าหาหัวหน้าและเอ่ยออกมาด้วยน้ำเสียงโศกสลด “หัวหน้าผมจะต้องแก้แค้นให้ชินจิ!”

ดวงตาของหัวหน้าองค์กรเองก็แดงก่ำขณะยกมือขึ้นมากุมมือของเขาเอาไว้ “ใช่ต้องล้างแค้น!”

“ล้างแค้น...ลงมือเลย!”

ซาโต้ ทาเคะจู่ๆก็พลันเพิ่มแรงบีบที่มือซึ่งก็เปลี่ยนจากกุมมือเป็นกำมือของหัวหน้าองค์กรเอาไว้แน่น

น้ำแข็งเริ่มแพร่กระจายไปทั่วทั้งสองแขนของเขาอย่างบ้าคลั่งและภายในชั่วพริบตาก็รามมาจนถึงแขนของหัวหน้าองค์กรทุ่งราบมหาสวรรค์

เนื่องจากเรื่องนี้ทำให้แขนของทั้งสองคนนั้นถูกชั้นน้ำแข็งปกคลุมเอาไว้อย่างสมบูรณ์!

ตึก ตึก

เงาวิญญาณเดินออกมาจากกำแพงที่พังทลายและเดินตรงมายังแผ่นหลังของหัวหน้าองค์กรทีละก้าวๆ

หัวหน้าองค์กรทั้งตกตะลึงและกราดเกรี้ยว “ทาเคะนี่นาย!”

ซาโต้ ทาเคะถอนหายใจยาวออกมา

เช่นนี้แล้วก็น่าจะไม่มีปัญหาแล้ว

“หัวหน้าต่อให้วันนี้ผมไม่ลงมือคุณก็ต้องฆ่าผมก่อนแน่นอน เพื่อไม่ให้ถูกคุณฆ่าผมก็ทำได้เพียงลงมือก่อนต้องขออภัยด้วย” ซาโต้ ทาเคะเอ่ยด้วยน้ำเสียงทุ้มลึก

หัวหน้าองค์กรจู่ๆก็ถามออกมา “หมายถึงเรื่องที่เห็นลูกสาวนายเข้าร่วมกับกองทัพเงาวิญญาณสินะ?”

ซาโต้ ทาเคะชะงักไปชั่วครู่พริบตาต่อมาเงาวิญญาณก็พลันปรากฏตัวขึ้นที่ด้านหลังของซาโต้ ทาเคะภายในชั่วพริบตา

ดาบแรกของเขาปาดไปที่ลำคอของอีกฝ่าย การโจมตีที่สองเล็งไปยังสมอง การโจมตีที่สามคือเจาะทะลวงสมองและหมุนกวาดอย่างดิบเถื่อน

กะโหลกของมนุษย์ที่ควรจะเป็นส่วนที่แข็งที่สุดกลับง่อยเปลี้ยไม่ต่างอะไรจากเต้าหู้เมื่ออยู่ต่อหน้ามีดสีดำเล่มนี้

อย่างไรก็ตามเนื่องจากสภาพร่างกายอันสุดหยั่งทำให้ซาโต้ ทาเคะยังไม่ตายในทันที

เขาส่งเสียงอึกอักในลำคออกมาแต่ก็ไม่อาจพูดออกมาได้เป็นประโยคเนื่องจากเลือดท่วมปาก

ใบหน้าของเงาวิญญาณซึ่งมักจะถูกซ่อนเอาไว้ภายใต้ผ้าคลุมหน้าสีดำอยู่ตลอดพลันถูกเลิกขึ้น

ใบหน้านั้นเหมือนกับของหัวหน้าองค์กรไม่มีผิดเพี้ยน

เงาวิญญาณเอ่ยออกมา “ฉันคือเงาวิญญาณและเงาวิญญาณก็คือฉัน”

หัวหน้าองค์กรเอ่ยสำทับ “แผนการทั้งหมดที่นายวางเอาไว้ล้วนอยู่ภายใต้จมูกของฉันมาโดยตลอด”

แคร่ก

หัวหน้าองค์กรรีดเค้นพลังที่แขนและทำลายชั้นน้ำแข็งออกได้อย่างง่ายดาย

นิ้วมือขวาทั้งห้าของเขาจ้วงแทงเข้าไปในหัวใจของซาโต้ ทาเคะโดยตรงก่อนจะดูดซับเอาแก่นเลือดส่วนมากออกมาจากร่างกายของซาโต้ ทาเคะ

เพียงเสี้ยวพริบตาแก่นเลือดภายในหัวใจของเขาก็ถูกดูดซับจนเกลี้ยง

พร้อมกับเสียง ‘พรวด’ ร่างอันใหญ่โตและกำยำของซาโต้ ทาเคะก็พลันล่วงลงสู่พื้น

พลังชีวิตของเขาหมดเกลี้ยงไม่มีเหลือ

“แม้จะฆ่านักสู้ขอบเขตที่9ไปถึงสองคนแต่เราเองก็มาถึงเลเวล9แล้วเท่านี้ก็ไม่นับว่าอ่อนแอแล้ว” หัวหน้าองค์กรยิ้มบาง

พร้อมกันนั้นเขาพลันสะบัดมือออกเบาๆตัดแขนข้างหนึ่งของเงาวิญญาณออกมา

จากนั้นเขาก็แบกร่างของเทียนอวี้ ทาคุมิและไล่ล่าเงาวิญญาณออกไปจากคุกอสูร

นักสู้ทุกคนของทุ่งราบมหาสวรรค์ต่างเห็นภาพที่หัวหน้าองค์กรของพวกเขาไล่ล่านักสู้ขอบเขตที่9ในชุดดำกันอย่างชัดตา

หัวหน้าองค์กรส่งเสียงคำรามลั่นฟ้าจนดังกึกก้องไปทั่วทั้งท้องฟ้าของแดนต้นกก

“เงาวิญญาณแกร่วมมือกับซาโต้มาแอบลอบสังหารฉัน วันนี้ฉันจะฆ่าแกทิ้งซะ!”

จากนั้นเขาก็ตบฝ่ามือคลุมฟ้าสีเงาเลือดออกไป

ร่างของเงาวิญญาณถูกฟาดลงไปบนพื้นภายในฝ่ามือเดียวจนเกิดเป็นหลุมขนาดมหึมา

ตูม!

ในวินาทีนั้นก็ราวกับว่าลูกปืนใหญ่ระเบิดออก

ความลึกของหลุมนั้นลึกกว่าสิบเมตร เมื่อนักสู้ของทุ่งราบมหาสวรรค์มองลงไปพวกเขาก็ต้องตกตะลึงเมื่อพบว่าร่างทั้งร่างของเงาวิญญาณนั้นถูกฟาดจนแหลกเละไม่มีชิ้นดี

เลือดเนื้อของเขากระจายจนดูไม่ได้

ร่างของเขานอนแน่นิ่งอยู่ที่ก้นหลุมไม่ขยับเคลื่อนไหวอีกต่อไป

เหล่านักสู้ต่างพากันตกตะลึงอย่างหาที่เปรียบไม่ได้

เป็นนักสู้ขอบเขตที่9เหมือนกันแท้ๆแต่หัวหน้าของพวกเขากลับสามารถสังหารเงาวิญญาณได้ในฝ่ามือเดียว!

สมแล้วที่เป็นหัวหน้าองค์กรทุ่งราบมหาสวรรค์ของพวกเขา...ช่างอหังการยิ่งนัก!

นักสู้ขอบเขตที่9ขององค์กรอื่นจะมาเทียบได้ยังไง!

หลายชั่วโมงให้หลังข่าวอันน่าตกตะลึงสามข่าวก็พลันแพร่กระจายไปยังองค์กรขนาดใหญ่ทั้งหกราวกับพายุเฮอริเคน!

ในช่วงสิบปีที่ผ่านมานี้ทุ่งราบมหาสวรรค์ได้กักขังหน่วงเหนี่ยวอสูรโลหิตโคโด อัศวินแห่งแสงฮอลล์และหมีน้ำแข็งอิวานกับหอกอัสนีเซี่ยงเฉียนหยานกับเหล่านักสู้ชั้นยอดขอบเขตที่8หลายคนเอาไว้

พวกนั้นกักขังพวกเขาเอาไว้ภายในคุกอสูรในแดนต้นกกและไม่เคยได้เห็นแสงเดือนแสงตะวันอีกเลย!

ผู้นำลำดับที่1ของกองพลก่อสร้างเย่หลี่เจียงได้ฝ่าเข้าไปในคุกอสูรเพื่อช่วยผู้คน

เธอได้ต่อสู้กับหัวหน้าองค์กรทุ่งราบมหาสวรรค์ เทียนอวี้ ทาคุมิและยามาโมโตะ ชินจิอย่างรุนแรง

หลังจากนั้นเธอก็ได้สังหารยามาโมโตะ ชินจิและหลบหนีไปได้โดยไร้รอยขีดข่วน

ซาโต้ ทาเคะของทุ่งราบมหาสวรรค์เองก็ร่วมมือกับกบฎอย่างเงาวิญญาณและใช้จังหวะช่วงที่สถานการณ์ไม่สู้ดีนักลอบสังหารหัวหน้าองค์กรของตัวเองเพื่อจะขึ้นสู่อำนาจ

หากแต่สุดท้ายทั้งสองคนกลับถูกหัวหน้าองค์กรทุ่งราบมหาสวรรค์สังหารโดยเฉพาะเงาวิญญาณที่ถูกหัวหน้าองค์กรทุ่งราบมหาสวรรค์ฟาดตายในฝ่ามือเดียว!

ทันทีที่ข่าวนี้แพร่กระจายออกไปทั่วทั้งโลกก็พากันตกตะลึงไปตามๆกัน!