Chapter 9 : เลื่อนระดับ นักสู้ขอบเขตที่1!

ในเวลาเดียวกันภายในสถานีไร้ภัยของชั้นที่9ในถ้ำหินยักษ์

โจวเฟิงและอีกสองคนรีบวางร่างของหนุ่มใช้โล่ลงบนโต๊ะหมอ พนักงานที่รับหน้าที่ดูแลรักษารีบเข้ามาใช้สกิลรักษาในทันที

หมอเหล่านี้ส่วนมากล้วนเป็นอดีตแพทย์ดังนั้นหลังจากโลกปรับตัวเข้าสู่ยุคดิจิทัลพวกเขาจึงได้สกิลรักษาเกรดสีฟ้ามาโดยตรง

มหาเทพบางคนในด้านการรักษากระทั่งว่าได้สกิลรักษาเกรดสีม่วงมาครองเลยด้วยซ้ำ

ถ้าไม่มีอะไรผิดคาดคนเหล่านี้ก็จะได้เป็นเจ้าหน้าที่ประจำสถานีไร้ภัย พวกเขาไม่จำเป็นต้องเรียนรู้สกิลต่อสู้และรับหน้าที่เพียงรักษาคนเจ็บเท่านั้น

แน่นอนว่ามีเจ้าหน้าที่ฝ่ายวิชาชีพที่ทนกับความเบื่อหน่ายไม่ไหวและอยากจะจับอาวุธออกไปสู้อยู่เหมือนกัน ยังไงก็ตามพวกเขานั้นรู้ดีว่าพวกตนมีความแข็งแกร่งแค่ไหน พวกเขาจึงมักจะรวมทีมกันและไม่มีทางก้าวเข้าสู่แดนลับเพียงลำพัง

เมื่อเห็นว่าสถานะเชิงลบทั้งหลายบนร่างของหนุ่มใช้โล่ค่อยๆหายไปและพลังชีวิตเองก็เริ่มฟื้นคืนอย่างช้าๆ โจวเฟิงและอีกสองคนจึงถอนหายใจออกมาอย่างโล่งอก

พวกเขาจึงตรงมายังพื้นที่ขายอาหารและซื้อหาอาหารบางส่วนกลับไปนั่งทานระหว่างรอ

ในขณะที่กำลังคุยอยู่นั้นหัวข้อของราชันย์มังกรดินก็ถูกยกขึ้นมาพูดอีกครั้ง

"พลังป้องกันของราชันย์มังกรดินสูงมากทั้งกายภาพและเวทย์มนตร์เลยแต่ค่าต้านทานธาตุของมันไม่ได้สูงเท่าไหร่ พวกเราลองใช้พิษดูดีกว่า!"

นักธนูประจำทีมกล่าวอย่างหมดหนทาง “พี่โจวผมเป็นนักธนูสายโจมตีกายภาพเลยไม่มีสกิลธาตุเลย พี่หวังกับผมไว้สูงเกินไปหน่อยแล้วมั้ง”

หมอประจำทีมเองก็กระแอมเบาๆ “ฉันรู้แต่วิธีล้างพิษ!”

โจวเฟิง : “พวกนาย...!”

“พี่โจวทำไมถึงอยากจะท้าทายราชันย์มังกรดินขนาดนั้นล่ะ? หนนี้โชคดีที่พวกเราหนีมาได้แต่คราวหน้าล่ะ? คราวหน้า...” หมอคนนั้นเอ่ยด้วยน้ำเสียงจริงจัง

ยังไงก็ตามก่อนที่เขาจะได้กล่าวจบวิทยุประจำสถานีก็ดังขึ้นเสียก่อน

“ราชันย์แดนลับมากประสบการณ์ ราชันย์มังกรดินถูกสังหารลงแล้ว! ราชันย์แดนลับมากประสบการณ์ ราชันย์มังกรดินถูกสังหารลงแล้ว!”

ราชันย์แดนลับทั่วๆไปนั้นตกตายในทุกวันอยู่แล้วจึงไม่ได้ถูกประกาศอย่างอึกทึกเช่นนี้

หากแต่ราชันย์แดนลับมากประสบการณ์นั้นอย่างน้อยก็ต้องคงอยู่มาเกินครึ่งปี ทุกๆครั้งที่พวกมันถูกฆ่าข่าวจึงจะถูกรายงานไปทั่วทุกสถานีไร้ภัย

เหล่านักสู้ทุกคนภายในสถานีไร้ภัยต่างแสดงสีหน้าตกตะลึง

“ทีมไหนกันที่สังหาราชันย์มังกรดินลงได้? สุดยอดเลย!”

“ไปกัน รีบไปที่ชั้น10ไปดูกนัว่าเป็นมหาเทพกลุ่มไหน!”

“แปลกนะ ฉันคิดว่าวันนี้ฉันยังไม่เห็นทีมที่พอจะคุ้นหน้าคุ้นตาซึ่งชอบท้าทายราชันย์มังกรดินเลยซักทีม”

“ราชันย์แดนลับมากประสบการณ์ตัวล่าสุดดูเหมือนจะถูกสังหารไปเมื่อ3ปีก่อน ไม่คิดเลยว่าวันนี้เราจะได้เป็นพยานในประวัติศาสตร์”

“ไปดูกันเถอะ”

เมื่อได้ยินข่าวที่ประกาศออกมามือของโจวเฟิงและอีกสองคนที่กำลังดื่มอยู่ก็พลันชะงักค้าง

สีหน้าของหมอประจำทีมแข็งค้างไป “ครั้งหน้า...คงไม่มีแล้ว”

นักธนูเองก็เอ่ยออกมาด้วยน้ำเสียงตะกุกตะกัก “พี่โจว ราชันย์มังกรดินตายแล้ว”

โจวเฟิงเองก็ไม่รู้ว่าจะหัวเราะหรือร้องไห้ดี “ฉันรู้แล้วน่า”

“ยังไงก็เถอะฉันก็ยังสงสัยอยู่ดีว่าเป็นทีมไหนที่ทำได้? ทีมวินด์เชสซิ่ง ทีมฟายอิ้งคุนเผิงหรือทีมบิ๊กเบิร์ดโรเทชั่น?”

“ไปดูกันเถอะ บางทีทีมที่ฆ่าราชันย์มังกรดินลงได้อาจจะยังอยู่ก็ได้” หมอประจำทีมเอ่ยออกมาอย่างเร่งร้อน

“เอาล่ะนายคอยดูเสี่ยวหลิวอยู่ที่น่แล้วกัน พวกเราสองคนจะไปดูซักหน่อย” โจวเฟิงบอกให้นักธนูอยู่เพื่อคอยดูสถานการณ์ของชายหนุ่มถือโล่และรีบวิ่งไปยังชั้น10พร้อมกับหมอ

เมื่อพวกเขามาถึงก็พบกับกลุ่มนักสู้จำนวนมากที่มารวมตัวกัน ทุกๆคนต่างอยากจะเห็นว่าทีมที่สังหารราชันย์แดนลับมากประสบการณ์ลงได้จะมีหน้าตาแบบไหน

โจวเฟิงกวาดสายตามองไปทางถ้ำของราชันย์มังกรดินตามสัญชาตญาณ รูปขนาดใหญ่เหนือถ้ำนั้นได้เปลั่ยนจากราชันย์มังกรดินเป็นราชันย์ด้วงเพลิงไปแล้ว

“ครึ่งปีแล้ว...ดูเหมือนในที่สุดมันก็ถูกสังหารลงแล้วจริงๆ” เขาถอนหายใจ

การสังหารราชันย์แดนลับมากประสบการณ์คือความฝันตลอดมาของเขา นี่คือเกียรติสูงสุดของนักสู้ เขาไม่คิดเลยว่าจะมีคนทำได้ก่อนเขา

ยังไงก็ตามหลังจากมองไปรอบๆเขากลับไม่เห็นวี่แววของทีมที่ว่านั้นเลย

“เฮ้ๆๆแล้วมหาเทพพวกนั้นไปไหนแล้ว? ฉันอยากจะเห็นหน้าพวกเขาซักหน่อย”

“หยุดพลักฉันซักที เลิกพลักทีดิ๊ กล้ามหน้าอกฉันโดนเบียดจนจะกลายเป็นแผ่นเหล็กอยู่แล้ว”

“...กล้ามหน้าอก? แม่เจ้า!”

หลังจากมองไปรอบๆเขาก็เห็นเพียงกลุ่มของพวกแมลงวันไร้หัว โจวเฟิงจึงสับสนยิ่งนัก

“หยุดมองกันได้แล้ว มหาเทพคนนั้นจากไปแล้ว!” ชายหนุ่มขนหน้าอกยุบยั่บท่าทีเย่อหยิ่งจู่ๆก็กระโดดขึ้นมาบนก้อนหินและตะโกนออกมา

โจวเฟิงยิ่งงุนงงเข้าไปใหญ่ ไม่ใช่ว่าเจ้าหมอนี่คือกัปตันทีมบิ๊กเบิร์ดโรเทชั่นหรอกหรอ?

“คนที่ฆ่าราชันย์แดนลับมากประสบการณ์ไม่ใช่วินด์เชสซิ่ง ไม่ใช่ฟายอิ้งคุนเฟิงหรือบิ๊กเบิร์ดโรเทชั่นของเราแต่เป็นนักสู้ที่ใส่หน้ากากปิศาจและถือโล่สีดำด้วยมือข้างเดียว!”

กัปตันทีมบิ๊กเบิร์ดโรเทชั่นตะโกนบอก

นักสู้ทุกคนที่มารวมตัวกันหลังจากได้ยินข่าวประกาศพากันจมลงสู่ความสับสน

เชี่ยไรเนี่ย? เขาสังหารราชันย์แดนลับด้วยตัวเองเพียงคนเดียวเนี่ยนะ?

ดวงตาของโจวเฟิงเบิกกว้าง เขาพลันนึกอะไรบางอย่างขึ้นมาได้!

เป็นนักสู้ที่ปฏิเสธเขาคนนั้น!

หมอประจำทีมอ้าปากค้าง “พี่โจวไม่แปลกใจเลยที่เขาปฏิเสธเรา เขากลับทรงพลังถึงขั้นนี้!”

มุมปากของโจวเฟิงกระตุกถี่ยิบ

ทำไมช่องว่างระหว่างผู้คนมันถึงได้กว้างใหญ่นัก?

ทีมสี่คนของเขาเข้าท้าทายราชันย์มังกรดินแต่กลับจบด้วยความล้มเหลวและมีคนได้รับบาดเจ็บสาหัส สุดท้ายจำเป็นต้องพึ่งมูลของราชินีมดเพื่อหลบหนีเอาตัวรอด

อีกฝ่ายเพียงลำพังกลับสามารถจัดการกับราชันย์มังกรลงได้ด้วยโล่ขนาดมหึมา!

เมื่อเข้าใจเรื่องนี้ได้อย่างแจ่มชัดก็ยิ่งทำให้รู้สึกชาหนึบไปทั้งร่าง

จู่ๆหมอประจำทีมของพวกเขาก็เอ่ยขึ้นมา “พี่โจวไม่ใช่ว่าคนใช้โล่คนนั้นเป็นนักกู้ซากหรอ? ถ้าใช่พี่ก็ดึงเขาเข้าทีมพวกเราได้!”

โจวเฟิงตบมือฉาด “จริงด้วย!”

ไอเทมที่ดรอปจากราชันย์แดนลับนั้นไม่ได้สำคัญเท่าไหร่นักหรอก หากแต่ไอเทมที่ราชันย์แดนลับมากประสบการณ์ดรอปลงมนั้นล้ำค่ามากและจำเป็นต้องส่งมอบออกไป เป็นไปไม่ได้ที่จะซ่อนพวกมันเอาไว้

ยังไงก็ตามหลังจากขอให้บิดาใช้ตำแหน่งผู้จัดการเพื่อตรวจสอบแล้วโจวเฟิงกลับพบว่าไม่มีนักกู้ซากจากองค์กรเจอร์มินอลเลยซักคนที่ส่งมอบไอเทมที่ดรอปมาจากราชันย์มังกรดินและไม่มีบันทึกในปลอกคอใดเลยว่ามีไอเทมเหล่านั้นถูกเก็บเอาไว้

ดังนั้นคำตอบก็มีเพียงหนึ่งเดียวเท่านั้น นักสู้ผู้ใช้โล่คนนี้ไม่ใช่นักกู้ซากขององค์กรเจอร์มินอล...แต่เป็นหมาป่าเดียวดาย!

โจวเฟิงยิ่งรู้สึกประทับใจขึ้นไปอีก

คนผู้นี้ไม่จำเป็นต้องมีข้อมูลหรือเทคนิคการรับมือที่ทางองค์กรมีเลยแต่กลับทรงพลังได้ถึงขั้นนี้!

โจวเฟิงลอบสาบานในใจว่าตัวเขาเองก็จะกลายเป็นตัวตนเช่นนักสู้โล่ยักษ์คนนี้เช่นกัน!

ในเวลาเดียวกัน ‘พรี่มหาเทพ’ ของหลายๆคนก็ได้กลับมายังหอพัก12คนขององค์กรเจอร์มินอลแล้ว

ในช่วงที่ผ่านมาเพื่อนร่วมห้องของเขาถูกแทบที่อยู่ตลอดดังนั้นส่วนใหญ่ถ้าไม่ใช่คนไม่คุ้นหน้าก็เป็นคนที่รู้จักกันเพียงผิวเผิน

เขาพยักหน้าให้กับเหล่าเพื่อนร่วมห้องที่ไม่คุ้นหน้าเหล่านี้และเดินตรงไปยังเตียงของตัวเองเพื่องีบหลับหากแต่ในความเป็นจริงนั้นสมาธิของเขาอยู่กับหน้าต่างข้อมูลที่ถูกเปิดขึ้นมา

“เลื่อนระดับ!”

หลินเซวียนแตะไปที่สัญลักษณ์ลูกศรตรงหัวข้อเลเวล

พริบตาต่อมาเกล็ดของราชันย์มังกรดินทั้งห้าเกล็ดก็ได้แปรเปลี่ยนเป็นแสงและถูกดูดเข้าไปในร่างกายของเขา

พลังที่ดูเหมือนจะหลั่งไหลออกมาจากความว่างเปล่าแผ่กระจายออกไปทั่วทั้งร่างของเขา

หลินเซวียนดูค่าสถานะของตัวเองและพบว่าค่าสถานะทั้งหมดเพิ่มขึ้นมาถึง15แต้ม กล่าวอีกอย่างก็คือค่าสถานะโดยรวมของเขาเพิ่มขึ้นมาทั้งหมด60แต้ม! ความแตกต่างระหว่างเขาและนักสู้คนอื่นๆพลันทิ้งห่างในชั่วพริบตา!

ค่าสถานะของเขาในตอนนี้เป็นดังนี้

...

[ชื่อ : หลินเซวียน]

[ระดับ : เลเวล1ขอบเขต1]

[ค่าประสบการณ์ : 0/10000]

[ค่าสถานะ : ความอดทน 51 , พละกำลัง 32 , พลังจิต 33 , ความเร็ว28]

[สกิล : อ่อนแอ , กำแพงเหล็ก , ลอบโจมตี , เท้ามันเยิ้ม , พลังชีวิตไร้สิ้นสุด , กายาหนาม , กายาเหล็ก , เกราะเวทย์มนตร์ , อำนาจของราชันย์แดนลับมากประสบการร์...]

[อุปกรณ์สวมใส่ : ปลอกคอของนักกู้ซากแดนรกร้าง , มีดโลหะ , เกราะอกวัวคลั่ง , แหวนอารักษ์ , โล่ปรารถนา]

[ไอเทม : เหรียญทั่วไป1948เหรียญ , บิตกิตหลากรสชาติ8ชิ้น , โค๊ก5กระป๋อง...]

...

เหล่านี้คือไอเทมที่เขาใส่เอาไว้ในช่องเก็บของเพียงอย่างเดียวแต่ในมิติส่วนตัวอขงเขายังมีไอเทมเก็บเอาไว้อีกเพียบ

เมื่อเห็นการเปลี่ยนแปลงอย่างใหญ่หลวงในหน้าต่างข้อมูลหลินเซวียนก็พยักหน้าซ้ำไปซ้ำมา

จากนั้นเขาก็นึกอะไรขึ้นมาได้

“ดูเหมือนเราจะได้พิมพ์เขียวมาด้วยนี่น่า”

หลินเซวียนมองดูภายในมิติส่วนตัวของตนและใช้งานพิมพ์เขียวกับโต๊ะสร้างอุปกรณ์ในทันที

เตาหลอมทำการหลอมโลหะและค้อนก็ทำการตีเหล็ก หลังจากตีซ้ำไปซ้ำมาอยู่นับพันครั้งอุปกรณ์ชิ้นใหม่ก็ปรากฏ

มันเป็นอุปกรณ์สวมใส่ที่สูงถึง1.5เมตร เมื่อวางเอาไว้ข้างๆโล่นักล่ามังกรก็จะดูเหมือนกับประตูสองบาน

ดังที่ชื่อของมันบอก อุปกรณ์ชิ้นนี้สามารถเปลี่ยนไปมาได้ระหว่างโล่กับค้อน

ลักษณะของมันเป็นโล่ขนาดใหญ่ที่ดูคล้ายกับหางของราชันย์มังกรดิน นอกจากนี้ยังเปล่งประกายสีเหลืองทองหนาแน่นออกมาอีกด้วย

ในเวลาเดียวกันข้อมูลของค้อนโล่ของราชันย์มังกรดินก็เด้งขึ้นมา

...

[ชื่อ : ค้อนโล่ของราชันย์มังกรดิน]

[ระดับ : เลเวล9ขอบเขต0]

[เกรด : สีม่วง(ล้ำค่า)]

[ข้อจำกัดในการสวมใส่ : ความอดทน 18 , พละกำลัง 25]

[ความสามารถที่1 : พละกำลัง+5 , ความอดทน+5]

[ความสามารถที่2 : เมื่ออยู่ในรูปแบบโล่พลังป้องกันกายภาพ+35% , พลังป้องกันเวทย์มนตร์+40% , ความเร็วในการฟื้นฟูพลังงาน-10%]

[ความสามารถที่3 : เมื่ออยู่ในรูปแบบค้อนความเสียหายกายภาพ+40% , ความเร็วในการฟื้นฟูพลังงาน-15%]

[ความสามารถที่4 : ลดความเสียหายจากศัตรูรอบๆในระยะ10เมตรลง10%]

[คำอธิบาย : ราชันย์มังกรดินชื่นชอบการใช้หางของมันบดขยี้เหล่าศัตรูที่มั่นหน้ามั่นโหนกจนกลายเป็นซอสเนื้อ หลังจากสังหาร10เป้าหมายความสามารถของอุปกรณ์จะเพิ่มขึ้น]

...

หลินเซวียนประหลาดใจระคนดีใจ

เชี่ยอุปกรณ์นี่มีกระทั่งภารกิจย่อยมาให้ทำด้วยหรอเนี่ย?