บทที่ 131 สังเกตการณ์การผ่าตัดระดับปรมาจารย์ การผ่าตัดสลายต้อกระจกด้วยเข็มทองแบบประยุกต์!

บ่ายโมงห้าสิบนาที

หลินอี้เดินตามหลังเหอซู่อวิ๋น ผลักประตูห้องผ่าตัดตาเข้าไป

หลอดไฟแสงขาวถูกเปิดทั้งหมดแล้ว โคมไฟผ่าตัดแขวนอยู่ตรงกลางเหนือเตียงผ่าตัด แสงส่องลงมา ทำให้ผ้าสี่เหลี่ยมเจาะกลางปลอดเชื้อสีเขียวที่ปูไว้ดูขาวโพลน

บนเตียงผ่าตัด คนไข้เตรียมพร้อมแล้ว

อายุหกสิบสองปี เพศชาย ต้อกระจกระยะสุดท้ายที่ตาซ้าย

ภาพ MRI ก่อนผ่าตัดแสดงให้เห็นว่าเลนส์แก้วตาขุ่นมัวอย่างสมบูรณ์ ตอบสนองต่อแสงสว่างเพียงเล็กน้อยเท่านั้น

แพทย์เจ้าของไข้แผนกวิสัญญียืนอยู่ที่หัวเตียงคนไข้ กำลังปรับพารามิเตอร์ของเครื่องตรวจวัด

กราฟคลื่นไฟฟ้าหัวใจราบเรียบ แต่ที่มุมขวาบนของหน้าจอมีข้อความระบุระดับการทำงานของหัวใจที่เด่นชัดมาก ... ... ระดับ III (มีอาการเหนื่อยหอบแม้ออกแรงเพียงเล็กน้อย)

หลินอี้ปรายตามองข้อมูลบนเครื่องตรวจวัดแวบหนึ่ง

ความดันโลหิต 148/92 อัตราการเต้นของหัวใจค่อนข้างเร็ว 88 ครั้งต่อนาที

ในห้องผ่าตัดไม่ได้มีแค่พวกเขาสองคน

ในพื้นที่สังเกตการณ์ริมกำแพง มีหมอสามคนในชุดสครับยืนอยู่

คนนำคือเฉินลี่สิง รองผู้อำนวยการแผนกจักษุแพทย์แผนปัจจุบัน อายุสี่สิบต้นๆ สวมแว่นขยายสำหรับผ่าตัด สองมือประสานกันที่หน้าอก สายตาไม่เคยละไปจากทิศทางของเหอซู่อวิ๋นเลย

ด้านหลังเขามีแพทย์เจ้าของไข้สองคนเดินตามมา คนหนึ่งถือแท็บเล็ตคอมพิวเตอร์อยู่ในมือ บนหน้าจอคือภาพสแกน OCT การตรวจวิเคราะห์ความหนาของชั้นจอประสาทตา ก่อนการผ่าตัดของคนไข้

หลินอี้เปลี่ยนชุดสครับ สวมหมวกและหน้ากากอนามัย ไปยืนในตำแหน่งผู้ช่วยแพทย์คนที่หนึ่ง

พยาบาลส่งเครื่องมือผ่าตัดได้เปิดชุดเครื่องมือผ่าตัดทั่วไป จัดวางไว้บนถาดแล้ว

เหอซู่อวิ๋นยืนอยู่หน้าอ่างล้างมือ ล้างมือตามขั้นตอนมาตรฐาน

เฉินลี่สิงเอ่ยปากขึ้นในเวลานี้

"ผู้อำนวยการเหอ"

เหอซู่อวิ๋นไม่ได้หันกลับมา

เฉินลี่สิงเดินไปข้างหน้าหนึ่งก้าว เสียงไม่ดังนัก แต่ทุกคนในห้องผ่าตัดกลับได้ยินชัดเจน

"คนไข้การทำงานของหัวใจระดับสาม การประเมินก่อนผ่าตัดค่าประสิทธิภาพการสูบฉีดเลือดของหัวใจอยู่ที่แค่ 42%"

"ถ้ามีอาการกระสับกระส่ายระหว่างผ่าตัดภายใต้ยาชาเฉพาะที่ ความดันตาจะพุ่งสูงขึ้นกะทันหัน การใช้เทคนิคโบราณชุดนี้ไม่เพียงแต่จะทำให้เกิดการตกเลือดอย่างรุนแรงในช่องเหนือคอรอยด์ได้ง่ายเท่านั้น"

เขาหยุดไปนิดหนึ่ง น้ำเสียงหนักแน่นขึ้น

"เศษเลนส์แก้วตาที่ตกลงไปในช่องน้ำวุ้นตายังจะทำให้เกิดม่านตาอักเสบจากเลนส์แก้วตาได้ด้วย ร้ายแรงถึงขั้นอาจเกิดโรคตาอักเสบซิพาเทติกเลยนะครับ"

"ถึงตอนนั้นมันจะไม่ใช่ปัญหาแค่ตาข้างเดียว แต่จะรักษาไว้ไม่ได้ทั้งสองข้างเลยนะครับ"

ห้องผ่าตัดเงียบไปสองวินาที

เหอซู่อวิ๋นปิดก๊อกน้ำ หมุนตัวกลับมา

พยาบาลยื่นผ้าเช็ดมือปลอดเชื้อให้ เธอเช็ดมือให้แห้งด้วยท่าทีที่ไม่รีบร้อน

"ที่คุณพูดมานั่นมันการผ่าตัดสลายต้อกระจกด้วยเข็มทองแบบดั้งเดิม"

น้ำเสียงของเธอราบเรียบมาก

"การผ่าตัดแบบดั้งเดิมจะแทงเข็มเข้าทางขอบกระจกตาผ่านรากม่านตาทะลุช่องหลังม่านตาไปจนถึงเลนส์แก้วตา"

"เส้นทางนี้ต้องผ่านวงแหวนหลอดเลือดแดงใหญ่ของม่านตาและบริเวณแขนงหลอดเลือดแดงซิเลียรียาวด้านหลัง”

"แน่นอนว่าเลือดออกง่าย"

เฉินลี่สิงพยักหน้า คิดว่าเธอกำลังจะยอมถอย

เหอซู่อวิ๋นยกมือขึ้น พยาบาลกางชุดผ่าตัดปลอดเชื้อออก เธอสอดแขนเข้าไป ผูกเชือกที่เอวให้แน่น

"แต่จุดแทงเข็มของฉัน ไม่ใช่ขอบกระจกตา"

เฉินลี่สิงชะงักไปเล็กน้อย

"แต่เป็นที่พาร์สพลาเนตตาของซิเลียรีบอดี้”

พอประโยคนี้หลุดออกมา แพทย์เจ้าของไข้สองคนที่อยู่ด้านหลังเฉินลี่สิงก็มองหน้ากัน

คนหนึ่งโพล่งออกมา

"พาร์สพลาเนตตาของซิเลียรีบอดี้?"

"นั่นมันเขตหวงห้ามในการผ่าตัดเลยนะครับ"

เฉินลี่สิงพูดแทรก คิ้วขมวดเข้าหากันแน่น

"ผู้อำนวยการเหอ ในตำราเรียนเขียนไว้อย่างชัดเจนว่า บริเวณซิเลียรีบอดี้มีเครือข่ายหลอดเลือดหนาแน่นมาก"

"ที่ตำราเขียนคือส่วนพาร์สพลิคาตามีขดเส้นเลือ)"

เหอซู่อวิ๋นขัดจังหวะ น้ำเสียงไม่มีการเปลี่ยนแปลงใดๆ

"ไม่ใช่พาร์สพลาเนตตา ลักษณะเป็นผิวเรียบ"

เธอยื่นมือซ้ายออกไป ทำท่าทางกะตำแหน่งในอากาศ

"ด้านหลังขอบกระจกตา 3.5 ถึง 4 มิลลิเมตร บริเวณนี้เรียกว่าพาร์สพลาเนตตาของซิเลียรีบอดี้"

"ฉันเคยผ่าตัดลูกตาหมูมา 137 ลูก และลูกตามนุษย์จากอาจารย์ใหญ่ 42 ลูก"

"ความหนาแน่นของหลอดเลือดบริเวณนี้ ต่ำกว่าที่พวกคุณคิดไว้มาก"

"แค่ควบคุมองศาการแทงเข็มให้ตั้งฉากกับพื้นผิวตาขาว แล้วเอียงไปข้างหลังไม่เกิน 15 องศา หลีกเลี่ยงแขนงหลอดเลือดดำวอร์เท็กซ์นั่นแหละคือช่องทางที่ไม่มีหลอดเลือดที่ในอุดมคติที่สุดของทั้งลูกตาแล้ว"

เฉินลี่สิงไม่ได้โต้แย้งในทันที

เขาอ้าปาก แต่สุดท้ายก็กลืนคำพูดกลับลงคอไป

ลูกตาหมู 137 ลูก ลูกตามนุษย์ 42 ลูก

นี่ไม่ใช่การอนุมานตามทฤษฎี แต่นี่คือข้อมูลที่ได้มาจากการใช้มีดผ่าตัดเฉือนลงไปทีละมีดๆ อย่างแท้จริง

เหอซู่อวิ๋นไม่ได้มองเขาอีก

"เครื่องมือ"

พยาบาลส่งเครื่องมือหยิบกล่องโลหะออกมาจากชุดผ่าตัดเฉพาะทางที่อยู่ด้านข้าง

วินาทีที่กล่องถูกเปิดออก สายตาของหลินอี้ก็ถูกดึงดูดไป

นั่นไม่ใช่เครื่องมือผ่าตัดตาแบบธรรมดา

มันเป็นเข็มโลหะเรียวเล็กมากๆ ความยาวประมาณสิบสองเซนติเมตร เส้นผ่านศูนย์กลางของตัวเข็มไม่ถึง 0.8 มิลลิเมตร

รูปทรงของปลายเข็มมีความพิเศษมาก

มันไม่ได้แหลมเฟี้ยวแบบทั่วไป แต่มีโครงสร้างวงแหวนเล็กจิ๋วติดอยู่ ภายในวงแหวนมองเห็นร่องฟันปลาซี่เล็กๆ ได้ลางๆ

ที่ส่วนหางของเข็มมีกลไกขนาดจิ๋วสำหรับกด เหมือนคลิปสปริงรุ่นย่อส่วน

สีของเข็มทั้งเล่มอยู่กึ่งกลางระหว่างสีเงินขาวกับสีทองอ่อน สะท้อนแสงเย็นเยียบภายใต้แสงของโคมไฟผ่าตัด

เหอซู่อวิ๋นหยิบเข็มทองขึ้นมา ตรวจสอบกลไกวงแหวนที่ปลายเข็มผ่านแสงไฟ

ใช้นิ้วหัวแม่มือกดกลไกที่หางเข็มเบาๆ วงแหวนเด้งออกและหดกลับได้อย่างลื่นไหล ไม่ติดขัด

"ฉีดยาชาเข้าหลังลูกตาเสร็จเรียบร้อยแล้วใช่ไหม"

วิสัญญีแพทย์ตอบ

"เรียบร้อยแล้วครับ"

"ฉีดลิโดเคน 2% จำนวน 3 มิลลิลิตร เข้าหลังลูกตา"

"ลูกตาหยุดนิ่งดี ปัจจุบันไม่มีปฏิกิริยาตอบสนองต่อความเจ็บปวด"

"เริ่มได้"

เหอซู่อวิ๋นเดินไปทางซ้ายของเตียงผ่าตัด นั่งลงบนเก้าอี้ผ่าตัด

พยาบาลใช้เครื่องถ่างตาถ่างตาซ้ายของคนไข้ ทาเบตาดีนฆ่าเชื้อและปูผ้าเรียบร้อยแล้ว

พื้นผิวของลูกตาซ้ายที่โผล่ออกมา เยื่อบุตาไม่ได้คั่งเลือดอย่างเห็นได้ชัด กระจกตาขุ่นมัวเป็นสีขาวเทา บริเวณรูม่านตามองไม่เห็นแสงสะท้อนสีแดงจากจอประสาทตาเลยแม้แต่น้อย

หลินอี้ยืนอยู่ในตำแหน่งผู้ช่วยคนที่หนึ่ง ห่างจากบริเวณผ่าตัดไม่ถึงสี่สิบเซนติเมตร

สายตาของเขาจับจ้องไปที่ลูกตาของคนไข้อย่างไม่คลาดสายตา

เขาจดจ่ออย่างหนัก พยายามจะมองให้ออกถึงระดับกายวิภาคที่เหอซู่อวิ๋นจะแทงเข็มเข้าไป

รวบรวมสมาธิเล็กน้อย

ในลานสายตา ข้อความแจ้งเตือนสีทองของระบบก็เด้งขึ้นมาอย่างเงียบๆ

[ตรวจพบว่าโฮสต์กำลังสังเกตการณ์การผ่าตัดที่มีความละเอียดสูง]

[สิทธิ์ในการใช้การวินิจฉัยภาพเสมือนจริง ระดับกลาง ได้รับการอนุมัติ]

[กำลังเข้าสู่สภาวะใช้พลังงานสูง กำลังสร้าง: แผนภูมิกายวิภาคของดวงตาระดับจุลภาคสามมิติ... ... แสดงผลแบบเรียลไทม์]

วินาทีที่ข้อความแจ้งเตือนกะพริบผ่าน หลินอี้รู้สึกว่าขมับกระตุกวาบ ความรู้สึกว่าพลังงานถูกสูบออกไปอย่างเห็นได้ชัดแล่นปลาบเข้ามา

อากาศในลานสายตาราวกับถูกบางสิ่งบางอย่างกวนให้ปั่นป่วน

จากนั้น โครงสร้างสามมิติกึ่งโปร่งใสก็ค่อยๆ ปรากฏขึ้น ทาบทับลงบนภาพลูกตาจริงๆ ของคนไข้ได้อย่างแนบสนิทไร้รอยต่อ

กระจกตา, ช่องหน้าม่านตา, ม่านตา, เลนส์แก้วตา, ซิเลียรีบอดี้, ช่องน้ำวุ้นตา, จอประสาทตา... ... โครงสร้างแต่ละชั้นถูกนำเสนอด้วยโครงร่างกึ่งโปร่งใสหลากสีสัน

เลนส์แก้วตาที่ขุ่นมัวแสดงในแผนภูมิเป็นก้อนเนื้อทึบสีขาวเทา แทบจะไม่ยอมให้แสงผ่านเลย

ซิเลียรีบอดี้ล้อมรอบอยู่ด้านนอกเส้นศูนย์สูตรของเลนส์แก้วตา มีเส้นเอ็นยึดเลนส์เชื่อมต่อทั้งสองส่วนไว้เหมือนเส้นใยเล็กๆ

ส่วน "พาร์สพลาเนตตาของซิเลียรีบอดี้" ที่เหอซู่อวิ๋นพูดถึง ในแผนภูมิถูกทำเครื่องหมายเป็นบริเวณแถบสีฟ้าอ่อนที่แคบมาก... ... อยู่ด้านหลังขอบกระจกตา 3.5 ถึง 4 มิลลิเมตร

หลินอี้จ้องมองบริเวณสีฟ้าแถบนั้น

จริงด้วย ความหนาแน่นของหลอดเลือดที่ถูกทำเครื่องหมายไว้บริเวณนั้น ต่ำกว่าบริเวณพาร์สพลิคาตาด้านหน้า และบริเวณคอรอยด์ด้านหลังอย่างเห็นได้ชัด

เหอซู่อวิ๋นหยิบเข็มทองขึ้นมา

มือซ้ายยึดลูกตาไว้ ใช้นิ้วหัวแม่มือและนิ้วชี้หนีบผ้าก๊อซปลอดเชื้อ ดึงลูกตาไปทางหัวตาเบาๆ เพื่อเปิดเผยพื้นผิวตาขาวฝั่งหางตาให้เห็นอย่างชัดเจน

มือขวาถือเข็ม ปลายเข็มชี้ลง เล็งไปที่ตำแหน่งห่างจากขอบกระจกตาฝั่งหางตาไปด้านหลังประมาณ 3.5 มิลลิเมตร

ทุกคนในห้องผ่าตัดกลั้นหายใจ

สองมือของเฉินลี่สิงที่กอดอกอยู่ลดระดับลง โน้มตัวไปข้างหน้าครึ่งก้าวโดยไม่รู้ตัว

มือขวาของเหอซู่อวิ๋นไม่มีอาการสั่นเลยแม้แต่น้อย

คนอายุห้าสิบ นิ้วมือที่ถือเข็มกลับนิ่งกว่าศัลยแพทย์ทุกคนที่หลินอี้เคยเห็นมาเสียอีก

"แทงเข็ม"

เธอพูดขึ้นมาสองคำ