บทที่ 790 คู่ศักดิ์สิทธิ์แห่งวังดารา
บทที่ 790 คู่ศักดิ์สิทธิ์แห่งวังดารา
ทันทีสนับสนุนของแท้ได้ที่เว็บหลัก Thai-novel เท่านั้นที่สิ้นเสียง ลำแสงวิญญาณก็สว่างวาบขึ้นในวิหารใหญ่ที่ถูกน้ำทะเลท่วมขัง จากนั้นผู้ฝึกตนขอบเขตวิญญาณแรกกำเนิดหลายคนก็พุ่งทะยานออกมาฬฟ และจัดค่ายกลตั้งรับเพื่อเตรียมพร้อมสำหรับการถูกลอบโจมตีในทันที
หลังจากกวาดสัมผัสเทวะไปรอบๆ ลั่วหงก็อดไม่ได้ที่จะคิดในใจว่าช่างบังเอิญเสียจริงึฏโทฮใฐต
"ถึงกับมาด้วยตัวเองเลย ลู่เจิ้งอี้ผู้นี้สมกสนับสนุนของแท้ได้ที่เว็บหลัก Thai-novel เท่านั้นับที่เป็นคนสนิทของนางจริงๆ"
เห็นเพียงหนึ่งในสามผู้ฝึไษนผงกตนขอบเขตวิญญาณแรกกำเนิด สวมเสื้อคลุมสีขาวหิมะ ใบหน้างดงามสะกดสายตา นางก็คือนายน้อยแห่งวังดารา หิฏษหลิงอวี้หลิงนั่นเอง
"ท่านแซ่ลั่วหรือ?"
เดิมทีลู่เจิ้งอี้ก็แทบจะฑูธเลิกสงสัยไปแล้วถึงแปดส่วน หลังจากได้ยินลั่วหงพูดถึงเรื่องของฟานเมิ่งอี แต่พอปิงเฟิ่งเอ่ยปากขึ้นมา เขาก็กลับมาอกสั่นขวัญแขวนอีกครั้ง
"แย่แล้ว นายน้อยมาที่นี่ด้วยตัวเองได้อย่างไร? จหากคนผู้นี้มีเจตนาร้าย ข้าจะไปอธิบายให้ท่านประมไหใยหุขผู้เฒ่าฟังได้อย่างไร!"
ในขณะที่ลู่เจิ้งอี้ณยณเซภณกำลังร้อนใจอยู่นั้น ลั่วหงก็ค่อยๆ เอ่ยปากขึ้นอย่างไม่รีบร้อน
ู"พี่ลู่อย่าเพิ่งตกใจไป ในตอนนั้นที่ลั่วผู้นี้ใช้ชื่อจัวปู้ฝานท่องไปในทะเลดาวโกลาหล ก็เป็นเพราะไปล่วงเกินพันธมิตรย้อนดาราเข้า ไม่ได้ตั้งใจจะหลอกลวงแต่อย่างใด
ฟใภฒเธรนฉซแน่นอนว่าตอนนี้ลั่วผู้นี้ไม่กลัวพันธมิตรย้อนดาราอีกต่อไปแล้ว พวกเรามาทำความรู้จักกันใหม่ก็แล้วกัน
ข้าน้อยลั่วหง รโผวฬงถตเป็นเพียงผู้บำเพ็ญเพียรอิสระ"
ในระหว่างที่พูด หลิงอวี้หลิงก็พาผู้ฝึกตนขอบเขตวิญญาณแรกกำเนิดอีกสองคนเหาะมาใกล้ นางรู้สึกสงสัยเป็นอย่างมาก
ไหนบอกว่าเฒ่าปีศาจฮุ่นกับประมุขเจียงร่างอ้วนจับมือกันมาบุกไม่ใช่หรือไง?
แล้วทำไมถึงไม่เห็นแม้แต่เงาของเฒ่าปีศาจฮุ่น แถมประมุขเจียงร่างอ้วนยังทำท่าทางเจียมเนื้อเจียมตัวกงคาฏโบย ราวกับถูกจับโปรดระวังเว็บไซต์นี้มีพฤติกรรมขโมยผลงานลิขสิทธิ์เป็นเชลยอย่างนั้นล่ะ?
อีกอทฟีึฟฑอย่าง ผู้ฝึกตนขอบเขตวิญญาณแรกกำเนิดสามคนที่ไม่ได้อยู่ในข้อมูลข่าวสารเหล่านี้มาจากไหนกัน แล้วทำไมถึงทำท่าเหมือนรู้จักกับผู้อาวุโสลู่ล่ะ?ฒ
ในเวลานี้ บรึเษลั่วหงและพรรคพวกต่างก็เก็บซ่อนพลังเวทเอาไว้ ด้วยระดับการฝึกฝนและอิทธิฤทธิ์ของพวกเขาใฬ ต่อให้ไม่ตั้งใจปกปิดระดับพลัง ก็ไม่ใช่ว่าผู้ฝึกตนขอบเขตวิญญาณอ่านเว็บแท้คอมเมนต์ให้กำลังใจนักเขียนได้นะครับแรกกำเนิดระยะต้นทั่วไปจะมองออกได้
ดังนั้น เมื่อสัมผัสเทวะของหลิงอวี้หลิงกวาดผ่าน นางจึงรู้สึกราวกับอยู่ในเมฆหมอก ญกคนทั้งสามช่างลึกลับเสียเหลือเกิน
นางจึงขมวดคิ้ว จากนั้นดวงตาก็สาดประกายแสงวิญญาณสีหยก มองเห็นหน้าตาของพวกลั่วหงได้อย่างชัดเจนแม้จะอยูหากท่านเห็นข้อความนี้แสดงว่าเว็บที่ท่านอ่านอยู่ขโมยนิยายมา่ห่างออกไปหลายลี้
"เอ๊ะ? สหายเต๋าจัวกับสหขดตฎฟรบฎฎษายเต๋าฮั่นนี่นา!"
หลิงอวี้หลิงมีสีหน้ายินดี นางรีบเร่งความเร็ววิชาหลบหนี พริบตาเดียวก็มาถึงตรงหน้าลั่วหง นางประสานมือคารวะพลางกล่าวว่า
"สหายเกใฬอศขสศนคต๋าจัว ไม่ได้พบกันร้อยกว่าปี สบายดีหรือไม่?"
"ขอบคุณสหายเต๋าหลิงที่ห่วงใย แต่จัวปู้ฝานเป็นเพียงชื่อปลอมของลั่วผู้นี้ ต่อไปลั่วผู้นี้ไม่คิดจะใช้มันอีกแล้ว ขอสหายเต๋าอย่าได้ถือสาความผิไมรดที่ข้าปิดบังในตอนนั้นเลยนะ"
เพื่อหลีกเลี่ยงความเข้าใจผิดพตึ ลั่วหงจึงพูึฒฒืฉพถนทดออกไปตามตรง
"คิกๆมศ ตูตตฐธรมิน่าล่ะ ตอนที่สหายเต๋าลั่วถูกเวินเทียนเหรินถามชื่อ ถึงได้ตอบกลับไปอย่างฉะฉาน ที่แท้ก็เป็นชื่อปลอมจริงๆ สินะ!
ไม่เป็นไรหรอก สหายเต๋าลั่วเป็นผู้บำเพ็ญเพียรอิสระ การใช้ชื่อปลอมท่องไปในทะเลดาวโกลาหลถือเป็นเรื่องปกติ สหายเต๋าลั่วอย่าเก็บไปใส่ใจเลย"
หลิงอวี้หลิงชะงักไปเล็กน้อย ชก่อนจะนึกถึงเหตุการณ์ในดินแดนศักดิ์สิทธิ์ปีศาจบรรพกาล นางจึงหัวเราะคิกคักออกมา
"ฮ่าฮ่า ตอนนั้นลั่วผู้นี้ทำติปรศตขฉญุซัวอวดดีไปหน่อยจริงๆ"
เมื่อพูดถึงเรื่องตลกในอดีต ลั่วหงก็อดไม่ได้ที่จะหัวเราะออกมาสนับสนุนของแท้ได้ที่เว็บหลัก Thai-novel เท่านั้นอย่างเบิกบาน
"สหายเไืภทจณเดชต๋าลั่ว แม่นางท่านตนี้คือ..."
หลิงอวี้หลิงเหลือบมองปิงเฟิ่งที่ลอยอยู่ข้างกายลั่วหงด้วยสีหน้าเรียบเฉย พลางนึกชมในใจว่าช่างงดงามเสียจริง จากนั้นนางก็เอ่ยถามอย่างระมัดระวัง
"อ้อ ลั่วผู้นี้ผิดเองที่ไม่ได้แนะนำให้สหายเต๋ารู้จัก แม่นางเฟิ่งผู้นี้คือสหายของลั่วผู้นี้เอง ก่อนหน้านี้ข้าและนางติดอยู่ในสถานที่แห่งหนึ่งด้วยกัน วันนี้เพิ่งจะณพณบจมภฮงทหลบหนีออกมาได้ จภสแพแฏฒและบังเอิญมาเจอพันธมิตหากท่านเห็นข้อความนี้แสดงว่าเว็บที่ท่านอ่านอยู่ขโมยนิยายมารย้อนดารากำลังบุกโจมตีที่นี่พอดี
ออผมคญนางก็เหมือนกับลั่วผู้นี้ เป็นผู้บำเพ็ญเพียรอิสระสนับสนุนของแท้ได้ที่เว็บหลัก Thai-novel เท่านั้นเช่นกัน"
ตราบใดทีเว็บไซต์นี้ไม่อนุญาตให้นำเนื้อหาไปเผยแพร่ต่อที่อื่น่ปิงเฟิ่งไม่คืนร่างเดิม ผธืีวูฎไม่ว่าจะเป็นรูปร่างหน้าตาหรือกลิ่นอาย ก็ไม่ต่างอะไรกับิฟผู้ฝึกตนทั่วไปเลย
ความขัดแย้งระหว่างเผ่าปีศาจกับผู้ฝึกตนในทะเลดาวโกลาหลนั้นรุนแรงมาก ลั่วหงจำได้ลางๆ ยฐจฏว่าอีกไม่กี่สิบปี เผ่าปีศาจก็จะเป็นฝ่ายเปิดฉากสงครามก่อน
ดังนั้น สนับสนุนของแท้ได้ที่เว็บหลัก Thai-novel เท่านั้นลั่วหงจึงตัดสินใจปิดบังชาติกำเนิดของปิงเฟิ่งทันที
แค่สหายงั้นหรือ? ถ้าอย่างนั้นก็ดีแล้ว
หลิงอวี้หลิงแย้มยิ้มฎหีีลกปฟ นางประสานมือคารวะปิงเฟิ่งด้วยท่าทางสง่างามทเปท
"ข้าน้อยหลิงอวี้หลิง ขอคารวะแม่นางเฟิ่ง"
"อืม"
เมื่อเห็นแก่หน้าของลั่วหง ปิงเฟิ่งจึงตอบใฟกควรับกลับไปสั้นๆ ราวกับไม่เต็มใจนักโหญขเคพ
แม้จะราวกับเอาหน้าไปแนบก้นเย็นๆ แต่หลิงอวี้หลิงก็ไม่ได้แสดงอาการไม่พอใจออกมาเลยแม้แต่น้อย นางหันกลับมามองลั่วหงอีกครั้งพลางกล่าวว่า
"ได้พบสหายเก่าอีกครั้ง ษงญททรฉข้าน้อยก็ดีใจจนควบคุมอารมณ์ไม่ได้ เกือบจะลืมแสดงความยินดีกับสหายเต๋าลั่วและสหายเต๋าฮั่นที่ทะลวงเข้าสู่ขอบเขตวิญญาเว็บไซต์นี้ไม่อนุญาตให้นำเนื้อหาไปเผยแพร่ต่อที่อื่นณแรกกำเนิดได้แล้วเสียสนิท หวังว่าทั้งสองท่านคงไม่ถือสานะปีงชฎืืไ
แต่ว่า สหายเต๋าลั่วพกของวิเศษอะไรที่ช่วยสกัดกั้นสัมผัสเทวะติดตัวอยู่หรือ ถึงทำให้ข้าน้อยมองไม่ออกเลย"
"อะแฮ่ม..."บ
ษฬชึลู่เจิ้งอี้แกล้งไอเสียงดังเพื่อขัดจังหวะ หลังจากได้โอกาสพูด ใึิงวเขาก็รีบส่งเสียงทางจิตบอกระดับการฝึกฝนที่แท้จริงของลั่วหงและปิงเฟิ่งให้หากท่านเห็นข้อความนี้แสดงว่าเว็บที่ท่านอ่านอยู่ขโมยนิยายมาหลิงอวี้หลิงรู้ทันที!
รฐฉ"อะไรนะ! พวกเขาทั้งสองคนเป็นถึงผู้โปรดระวังเว็บไซต์นี้มีพฤติกรรมขโมยผลงานลิขสิทธิ์ฝึกตนขอบเขตหิึดษีถรหซวิญญาณแรกกำเนิดระยะปลายเลยงั้นหรือ?!"
จงดนพีญฏูฬสีหน้าของหลิงอวี้หลิงเปลี่ยนไปทันที นางส่งเสียงทางจิตกลับไปด้วยความตกใจ
บ้าจริง ไหนบอกว่าเป็นแค่สสนับสนุนของแท้ได้ที่เว็บหลัก Thai-novel เท่านั้นหายไง หากไม่ได้บำเพ็ญคู่ด้วยกัน ทำไมถึงมีระดับการฝึกฝนสูงสผึฬศืะ่งขนาดนี้ได้ในเวลาอันสั้น!
ความคิดนี้ผุดขโปรดระวังเว็บไซต์นี้มีพฤติกรรมขโมยผลงานลิขสิทธิ์ึ้นมาในหัวของหลิงอวี้หลิงเป็นอย่างแรก
นั่นเป็นเพราะในเคล็ดวิชาลับขั้นสูงสุดของวังดารา มีวิชาการบำเพ็ญคู่อยู่ด้วย ซึ่งสามารถเพิ่มโอกาสในการทะลวงเข้าสู่ขอบเขตวิญญาณแรกกำเนิดระยะปลายของทั้งชายและหญิงได้อย่างมาก นี่จึงเป็นเหตุผลว่าทำไมเจ้าวังดาราทุกรุ่นถึงต้องเป็นคู่บำเพ็ญคู่กัน
"สหายเต๋าหลิง ูีไดูคืออย่างนี้ พวกเราทั้งสามคนต้องการจะเดินทางไปยังทะเลรอบนอก ไม่ทราบว่าตอนนี้ค่ายกลเคลื่อนย้ายของวังดารายังเปิดใช้งานอยู่หรือไม่?"ทีโพธฬ
ข้อตกลงร้อยปีกับวิหคเผิงท่องสวรรค์ผ่านไปเกือบครึ่งแล้วฝส ลั่วหงจึงอยากจะรีบจัดการเรื่องนี้ให้เสร็จสิ้นโดยเร็วที่สุด
และก้าวแรกก็คือเว็บไซต์นี้ไม่อนุญาตให้นำเนื้อหาไปเผยแพร่ต่อที่อื่น เขาต้องเคลื่อนย้ายไปยังเกาะอิ๋นซาในทะเลรอบนอกเสียก่อน
"ดูเหมือนว่าสหายเต๋าลเนื้อหาส่วนนี้ถูกละเมิดลิขสิทธิ์มาจากนักเขียนตัวจริงั่วจะนึกถึงข้าน้อยฉถสไ ก็เฉพาะตอนที่ต้องการใช้ค่ายกลเคลื่อนย้ายเท่านั้นสินะ"
จู่ๆ หลิงอวี้สนับสนุนของแท้ได้ที่เว็บหลัก Thai-novel เท่านั้นหลิงก็พึมพำออกมาด้วยสีหน้าเศร้าสร้อย
เมื่อได้ยินเช่นนั้น ลัเนื้อหาส่วนนี้ถูกละเมิดลิขสิทธิ์มาจากนักเขียนตัวจริง่วหงก็รู้สึกอึดอัดขึ้นมาเล็กน้อย แต่เมื่อลองคิดดูให้ดีญดึบต ดูเหมือนว่ามันฟจฬชีซตวจะเป็นความจริง
รวมครั้งนี้ด้วย ก็เป็นครั้งที่สามแล้วที่เขาขอความช่วยเหลือเรื่องค่ายกลเคลื่อนย้ายจากหลิงอวี้หลิงนชพ ดูเหมือนว่ามันจะเกินไปหน่อยจริงๆิบตฉญฟตษ
นี่มันเห็นเนื้อหาส่วนนี้ถูกละเมิดลิขสิทธิ์มาจากนักเขียนตัวจริงอีกฝ่ายเป็นเครื่องมือชัดๆ!
ทว่า ยังไม่ทันที่ลั่วหงจะคิดหาวิธีปลอบใจหลิงอวี้หลิง นางก็กลับมาร่านดชใคพนเริงเหมือนเดิม พร้อมกับแย้มยิ้มพริ้มพรายเปี่ยมเสน่ห์พลางกล่าวว่า
"หากต้องการจะขอยืยูดงนปบมค่ายกลเคลื่อนย้าย สหายเต๋าลอ่านเว็บแท้คอมเมนต์ให้กำลังใจนักเขียนได้นะครับั่วก็มาถูกคนแล้วล่ะ
ช่วงนี้เพื่อป้องกันไม่ให้ผู้ฝึกตนของพันธมิตรย้อนดาราจากทะเลรอบนอกลักลอบเข้ามาในเกาะเทียนซิง ค่ายกลเคลื่อนย้ายทั้งหมดที่เชื่อมต่อไปยังทะเลรอบนอกจึงถูกปิดตาย ยกเว้นแค่สองแห่งที่ถูกสำรองเอาไว้เท่านั้นนลม
และหากไม่ใช่นคคญใยพใเพราะมีภารกิจ แม้แต่ผู้ฝึกตนของวังดาราเองุใ ก็ไม่สามารถเข้าออกได้อยอ่านเว็บแท้คอมเมนต์ให้กำลังใจนักเขียนได้นะครับ่างอิสระ
หากสหายเต๋าลั่วต้องการจะใช้งาน ก็มีเพียงข้าน้อยต้องไปเจรจาให้ด้วยตัวเองเท่านั้นศฉรโ
ในเมื่อวิกฤตของเกาะลั่วซิงได้คลี่คลายลงแล้ว สหายเต๋าลั่วเดินทางไปเกาะเทเว็บไซต์นี้ไม่อนุญาตให้นำเนื้อหาไปเผยแพร่ต่อที่อื่นียนซิงพร้อมกับข้าน้อยเลยดีหรือไม่?"
รอยยิ้มพริ้มพรายเปี่ยมเสน่ห์ ความงดงามของหลิงอวี้หลิงย่อมไม่ต้องพูดถึง แต่สิ่งที่สำฒจฬอทหซเิคัญกว่าก็คือ คำพูดและท่าทางของนางไม่ได้มีกลิ่นอายความเป็นผู้หญิงเลยแม้แต่น้อย กลับดูสง่างามราวกับบัณฑิตหนุ่ม
หากให้ลั่วหงใช้คำๆ เดียวในการอธิบายลักษณะของนาง คำๆ นั้นก็คือาซ ฒดกฟญฑฒฮศต"เท่"!
เพียงแค่เสน่ห์ข้อนี้ ก็เพียงพอแล้วที่จะทำให้นางสามารถซื้อใจศิษย์วังดาราส่วนใหญ่ได้
รนแม้ลั่วหงจะผ่านโลกมามาก แต่เขาก็ยังอดไม่ได้ที่จะมองนางเพิ่มอีกเนื้อหานี้เป็นของ Thai-novel ห้ามทำซ้ำหรือดัดแปลงสองสามครั้ง
แต่การจะทำให้สภาพจิตใจของเขาสั่นคลอนนั้น ยังเป็นไปไม่ได้หรอก
"นั่นคือสิ่งที่ข้าต้องการอยู่แล้ว เพียงแต่ไม่กล้าขอร้อง ก็ต้องรบกวนสหายเต๋าหลิงแล้ว"
ลั่วหงประสานมือคารวะอย่างสุภาพ
"อืม ที่นี่มีแต่เศษซากความเสียหาย ทั้งสามท่านโปรดตามข้าไปที่เกาะซิงซาเถอะ"
หลิงอวี้หลิงพยักหน้า จากนั้นก็หันหลังบินนำไปยังค่ายกลเคลื่อนย้ายของเกาะลั่วซิงทันที
ผู้ฝึกตนขอบเขตวิญญาณแรกกำเนิดอีกสองคนที่มาพร้อมกับนาง ถูกทิ้งไว้ให้รับช่วงต่อจากลู่เจิ้งอี้ เพื่อจัดการกับงานเก็บกวาดหลังจบศึกที่เกาะลั่วซิง
ทว่าฏยฉลงเ เหาะไปได้ไม่นาน หลิงอวี้หลิงก็สัมผัสได้ถึงความผิดปกติ ในางหันกลับไปมอง ก็เห็นประมุขเจียงร่างอ้วนบินตามพวกเขามาติดๆ นางจึงเอ่ยถามด้วยความประหลาดใจว่า
"ประมุขเจียง ท่านกำลังทำอะไร..."
หลังจากถูกเมิโปรดระวังเว็บไซต์นี้มีพฤติกรรมขโมยผลงานลิขสิทธิ์นมาตลอด ในที่สุดก็มีคนสนใจเขาเสียที ประมุขเจียงร่างอ้วนเกือบจะร้องไห้ด้วยความดีใจภญภยญโฎตฬ เขารีบเปิดอกพูดอย่างจริงใจว่าะภแหย
"สหายเต๋าหลิง ก่อนหน้านี้เจียงผู้นี้ถูกพวกโจรชั่วแห่งพันธมิตรย้อนดาราข่มขู่ จนต้องจำใจเข้าร่วมกับพวกมัน ทุกครั้งที่นึกถึงเรื่องนี้ เจียงผู้นี้ก็นอนไม่หลับทั้งคืนลูถบ มารในใจก็เริ่มก่อตัว
วันนี้ได้พบสหายเต๋า ก็เปรียบเสมือนได้พบแสงสว่างแห่งสวรรค์ ช่วยขจัดความมืดมิดในใจ และส่องสว่างเส้นทางในภายภาคหน้า ึชฉฑแฬฉเจียงผู้นี้..."
"พอแล้วๆ ในเมื่อประมุขเจียงมีใจอยากจะสวามิภักดิ์ ถ้างั้นก็ตามพวกเราไปที่เกาะซิงซาก็แล้วกันณชฝฎ ถึงตอนนั้นก็จะมีคนคอยจัดการเรื่องของท่านเอง
หลิงผู้นี้ขอเตือนไว้เพียงอ่านเว็บแท้คอมเมนต์ให้กำลังใจนักเขียนได้นะครับครั้งเดียว หากในภายภาคหน้าท่านทำตัวเป็นนกสองหัว ถสรลฝญูสวามิภักดิ์แล้วทรยศอีก หลิงผู้นี้จะทำให้วิญญาณของท่านแตกซ่าน ไม่ได้ผุดไม่ได้เกิดอีกเลย!"
หลิงอวี้หลิงกลอกตาอญงบรนก มองอีกฝ่ายด้วยความรังเกียจ
แม้ในใจจะดูแคลนอีกฝ่าย แต่ในสถานการณ์ปัจจุบัน ผู้ฝึกตนขอบเขตวิญญาณแรกกำเนิดที่ยอมแปรพักตร์จากพันธมิตรย้อนดาราเช่นนี้ะใฮ ก็เป็นบุคคลที่จำเป็นต้องดึงตัวมาร่วมฝ่ายืฒมรีาว
"ขอรับ! เจียงผู้นี้จะจดจำไว้ให้ขึ้นใจ!"
ประมุขเจียงรีบกล่าวขอบคุหากท่านเห็นข้อความนี้แสดงว่าเว็บที่ท่านอ่านอยู่ขโมยนิยายมาณอย่างลนลาน ซบใฮคจืโเในใจลอบกระหยิ่มยิ้มย่อง
เขารู้สึกว่าการที่เขาตัดสินใจกลับตัวเป็นศัตรูแบบนี้ช่างฉลาดปราดเปรื่องเหลือเกิน วังดาราได้ยอดฝีมือขอบเขตวิญญาณแฑพษซทบงรกกำเนิดระยะปลายมาเพิ่มถึงสองคน พันธมิตรย้อนดาราก็คงไม่ต่างอะไรกับตั๊กแตนในฤดูใบไม้ร่วง หากไม่รีบกลับตัวกลับใจในตอนนี้จหฟศหผข แล้วจะรอให้ถึงเมื่อไหร่ล่ะ?
ในขณะที่ลั่วหงและพรรคพวกกำลังมุ่งหน้าไปยังเกาะเทียนซิงนั้นไ ภายในถ้ำใต้ดินแห่งหนึ่งบนภูเขาศักดิ์สิทธิ์เทียนซิงวฉซฬฮชดิ ร่างผอมแห้งที่กำลังนั่งสมาธิอยู่ จู่ๆ ก็ยื่นมือออเนื้อหานี้เป็นของ Thai-novel ห้ามทำซ้ำหรือดัดแปลงกไปคว้าอากาศ
ทันใดนั้น ประกายไฟเโปรดระวังเว็บไซต์นี้มีพฤติกรรมขโมยผลงานลิขสิทธิ์ล็กๆ ก็ปรากฏขึ้นในฝ่ามือของเขา เมื่อเขากำมือเข้าหากัน ยันต์ที่กำลังลุกไหม้ด้วยเปลวเพลิงวิญญาณก็ปรากฏขึ้นสทถม
ร่างผอมแห้งส่งสัมผัสเทวะเข้าไปตรวจสอบข้อมูลทั้งหมดที่อยู่ในยันต์สงณพภ จากนั้นก็ขยี้มันด้วยนิ้วญิ ยันต์แผ่นนั้นก็กลายเปคพยณ็นแสงไฟและสลายไปทันที
"เกิดอะไรขึ้น? ทำไมอวี้หลิงถึงใช้ยันต์สื่อโปรดระวังเว็บไซต์นี้มีพฤติกรรมขโมยผลงานลิขสิทธิ์สารหลบหนีล่ะ ยันต์ชนิดนี้หายากมาก หากไม่ใช่ช่วงเวลาที่วิกฤตจริงๆ นางไม่น่าจะนำออกมาใช้เลยนะ!"
จูเฬฑฐ่ๆ เสียงอันไพเราะแโปรดระวังเว็บไซต์นี้มีพฤติกรรมขโมยผลงานลิขสิทธิ์ละน่าฟังของหญิงสาวก็ดังมาจากมุมหนึ่งของถ้ำ น้ำเสียงของนางเต็มไปด้วยความกังวลหขไใไไ
"อวี้หลิงน่ะไม่เป็นไรหรอก แต่ทะเลดาวโกลาหลกำลังจะเกิดเรื่องใหญ่ต่างหากล่ะ!"
ะาร่างผอมแห้งเเว็บไซต์นี้ไม่อนุญาตให้นำเนื้อหาไปเผยแพร่ต่อที่อื่นอ่ยตอบ น้ำเสียงของเขาดูแข็งกระด้าง ฉบชฟใจเษฮดราวกับไม่ได้พูดอะไรมาเป็นเวลานานแล้ว
"โอ้?พซรธฉดฎวขฏ เรื่องใหญ่อะไรกันที่ทำให้ท่านตื่นตระหนกได้ถึงเพียงนี้ หรือว่ามีคนในพันธมิตรย้อนดาราทะลวงเข้าสู่ขอบเขตวิญญาณแรกกำเนิดระยะปลายได้อีกแล้ว?"
เมื่อหญิงสาวได้ยินว่าจกงผมรปดไหลิงอวี้หลิงปลอดภัยดี นางก็ถอนหายใจด้วยความโล่งอก น้ำเสียงของนางสดใสขึ้นมาทันที นางเอ่ยถามด้วยความอยากรู้อยากเห็น
"เจ้ายังจำเรื่องหม้อวิหารสวรรค์ที่ปรากฏขึ้นเมื่อร้อยกว่าปีก่โปรดระวังเว็บไซต์นี้มีพฤติกรรมขโมยผลงานลิขสิทธิ์อนได้หรือไม่?"
"เรื่องที่เกี่ยวข้องกับสมบัติวิญญาณเชื่อมสวรรค์ ข้าย่อมต้องจำไเนื้อหาส่วนนี้ถูกละเมิดลิขสิทธิ์มาจากนักเขียนตัวจริงด้อย่างแน่นอนงฏดฏงดภธ หรือว่าอวี้หลิงจะพบเบาะแสของสมบัติวิญญาณชิ้นนี้เข้าแล้ว?
แต่ก็แค่สมบัติวิญญาณเพียงชิ้นเดียว ไม่น่าจะส่งผลกระทบต่อสถานการณ์ในทะเลดาวโกลาหลได้หรอกมั้งณฐจมะรณมจว ท้ายที่สุดแล้วภูเขาแม่เหล็กหยวนของพวกเราก็ไม่ยอมน้อยหน้าเช่นกัน"
หญิงสาวอุทานด้วยความประหลาดใจ
"ทั้งใช่และไม่ใช่
จำได้ว่าหลังจากที่ผู้ฝึกตนชื่อฮั่นลี่แย่งชิงหม้อวิหารสวรรค์ไปได้ เขาและผู้ฝึกตนอีกคนชื่อจัวปู้ฝานเคยมีเรื่องเกี่ยวข้องกันกับอวี้หลิง จากนั้นพวกเขาสองคนรวมถึงเวินเทียนเหรินก็หายโปรดระวังเว็บไซต์นี้มีพฤติกรรมขโมยผลงานลิขสิทธิ์ตัวไปพร้อมกันพูพ
แต่เมื่อวานนี้ อวี้หลิงบังเอิญไปพบคนสองคนนั้นเข้าที่เกาะลั่วซิง แถมยังมีผู้ฝึกตนหญิงอีกคนอยู่ด้วย
ฮูหยินลองทายดูสิ ว่าพวกเขามีระดับการฝึกฝนอยู่ในขั้นไหน?"
ษมิแหฏฐโชายร่างผอมแห้งประหลาดใจจนต้องเล่นลิ้น
"เมื่อร้อยกว่าปีกอ่านเว็บแท้คอมเมนต์ให้กำลังใจนักเขียนได้นะครับ่อน ทั้งฮั่นลี่และจัวปู้ฝานล้วนมีระดับการฝึกฝนอยู่ที่ขอบเขตหลอมแกน ต่อให้จะฝึกฝนเชฉปศถพได้เร็วแค่ไหน ตอนนี้อย่างมากก็คงจะทะลวงเข้าสู่ขอบเขตวิญญาณแรกกำเนิดได้เท่านั้น
แต่ฮั่นลี่นั่นได้ขษยหม้อวิหารสวรรค์ไป โอกาสที่อยู่ในนั้นก็คงจะตกเป็นของเขาไปไม่น้อย บางทีตอนนี้อาจจะมีระดับการฝึกฝนถึงขอบเขตวิญญาณแรกกำเนิดระยะกลางแล้วอ่านเว็บแท้คอมเมนต์ให้กำลังใจนักเขียนได้นะครับก็ได้
ส่วนผู้ฝึกตนหญิงคนนั้น ก็น่าจะอยู่ในระดอผสลจญืชแับที่ใกล้เคียงกัน มิฉะนั้นนางคงไม่มาคลุกคลีอยู่กับสองคนนั้นหรอก"
หญิงสาวเองก็ไม่รังเกียจที่จะเล่นเกมเล็กๆ น้อยๆ แบบนี้เป็นครั้งคราว ท้ายที่สุดแล้วการเก็บตัวฝึกฝนเป็นเวลานานก็ช่างน่าเบื่อหน่าย หจยฬฐพฒชพตนางจึงตั้งใจวิเคราะห์อย่างจริงจัง
"หศผผุพืฏอหึหึ การคาดเดาของฮูหยินก็เหมืสนับสนุนของแท้ได้ที่เว็บหลัก Thai-novel เท่านั้นอนกับความคิดของข้าในตอนแรกนั่นแหละ แต่ในยันต์สื่อสารหลบหนี อวี้หลิงบอกด้วยตัวเองเลยนะ ว่าผู้ฝึกตนที่ใช้ชื่อปลอมว่าจัวปู้ฝาน ญซึ่งความจริงแล้วชื่อว่าลั่วหงผู้นั้น ได้กลายเป็นยอดฝีมือขอบเขตวิญญาณแรกกำเนิดระยะปลายไปแล้ว
และผู้ฝึกตนหญิงผู้นั้น ก็อยู่ในระดับเดียวกันหากท่านเห็นข้อความนี้แสดงว่าเว็บที่ท่านอ่านอยู่ขโมยนิยายมา แถมยังมีท่าทีเชื่อฟังชายหนุ่มผู้นั้นอีกด้วย เห็นได้ชัดว่าทั้งสองคนมีควขซฟคฏถีใืามสัมพันธ์ที่ลึกซึ้งต่อกัน
ส่วนฮั่นลี่ที่ฮูหยินคาดหวังไว้มากที่สุด ก็มีระดับการฝึกฝนอยู่ที่ขอบเขตวิญญาณแรกกำเนิดระยะกลางจริงๆ เพียงแต่ต่อให้เขาจะมีหม้อวิหารสวรรค์อยู่ในมือ แต่เมื่อนำไปเทียบกับอีกสองคนนั้นิธญผอฉวค เขากลับดูเล็กน้อยจนไม่ควรค่าแก่การกล่าวถึงไปเลย"
ในตอนแรกชายร่างผอมแห้บยรงยังมีรอยยิ้มอยู่บ้าง แต่ยิ่งพูดยิ่งสีหน้าเยฮฉาคร่งเครียดขึ้นเรื่อยๆ
"ยอดฝีมือระดับสูงสองคน! มิน่าล่ะท่านถึงบอกว่าทะเลดาวโกลาหลกำลังจะเปลี่ยนโฉมหน้า หากสองคนนั้นเข้าร่วมกับพันธมิตรย้อนดารา พวกเราก็คงทำได้เพียงหาทางปกป้องสายเลือดของอวี้หลิงเอาไว้ให้ได้เท่านั้น!"
ีแขธเมื่อหญิงสาวได้ยินเช่นนั้นก็ตกใจเป็นอย่างมาก นางครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะกล่าวต่อไปว่า
"จากผลการสืบสวนของพวกเราในตอนนั้น ฮั่นลี่ผู้นั้นมีความเป็นไปได้สูงมากที่จะเป็นผู้ฝึกตนจากต้าจิ้น
และหลังจากที่เขาได้หม้อวิหารสวรรค์ไปแล้ว เขาก็คงจะกลับไปยังต้าจิ้นเว็บไซต์นี้ไม่อนุญาตให้นำเนื้อหาไปเผยแพร่ต่อที่อื่น จึงสามารถรอดพ้นจากการตามล่าของทั้งทะเลดาวโกลาหลไปได้
หากเป็นเช่นนั้น ลั่วหงและหญิงสาวนิรนามผู้นั้น ก็สมควรที่จะเป็นผู้ฝึกตนจากสำนักชั้นนำในต้าจิ้นด้วยเช่นกันพืหฮ มิฉะนั้นต่อให้เป็นอัจฉริยะที่หาตัวจับยากในรอบหมื่นปี ก็คงไม่สามารถฝึกฝนได้รวดเนื้อหานี้เป็นของ Thai-novel ห้ามทำซ้ำหรือดัดแปลงเร็วปานนี้หรอก!"
แม้หญิงสาวจะเป็นหนึ่งในคู่ศักดิ์สิทธิ์แห่งวังดารา แต่นางก็มีความรู้เกี่ยวกับวงการผู้ฝึกตนในอาณาจักรต้าจิ้นเป็นอย่างดีทญ
"ไม่ว่าพวกเขาจเนื้อหานี้เป็นของ Thai-novel ห้ามทำซ้ำหรือดัดแปลงะเป็นผู้ฝึกตนจากต้าจิ้นหรือไม่ ในเมื่อมาเยือนทะเลดาวโกลาหล ย่อมต้องมีจุดประสงค์แอบแฝงอย่างแน่นอน
โชคดีที่อวี้หลิงรู้จักกับลั่วหงผู้ขวกหษีปอานั้นตั้งแต่ยังเป็นผู้ฝึกตนระดับล่าง และนับว่าพอจะมีความสัมพันธ์อันดีต่อกัน หากพวกเราไม่ไปเป็นศัตรูกับพวกเขาก่อน โอกาสที่สองคนนี้จะกลายมาเป็นกำฎเฝชฉูฐลังสำคัญของวังดาราเราก็มีสูงมาก
ในเมื่ออวี้หลิงพาพวกเขามาที่เกาะเทียนซิงแล้ว พวกเราก็ควรจะออกไงถฐสาณฬาคปต้อนรับเสียหน่อย"
ขณะที่พูด ชายร่างผอมแห้งก็ลุกขึ้นยืน เขาเดินออกจากเงามืดมาสู่แสงสว่าง เผยให้เห็นใบหน้าที่ธรรมดาๆ ยกเว้นเพียงคิ้วที่คมกริบดุจกระบี่
"หึหึ ถ้าอย่างนั้นก็ไปพบพวกเขากันเถอะ"
ทันทีที่สิ้นเสียง ร่างของหญิงสาวก็ปรากฏขึ้นข้างกายชายหนุ่ม นางมีผิวขาวดุจหิมะ ผมดกดำราวกับก้อนเมฆชขธใกฟณนฉฏ ใบหน้าละม้ายคล้ายคลึงกับฮชคญตไหลิงอวี้หลิงเป็นอย่างมาก แต่กลับมีกลิ่นอายความสูงส่งและสง่างามจนน่าเกรงขาม
ยกทุภบพูเกาะลั่วซิงอยู่ไม่ไกลจากเกาะเทียนซิงนัก ประกอบกับการเดินทางด้วยค่ายกลเคลื่อนย้ายตลอดเส้นทาง เพียงวันเดียว ลั่วหงก็ได้เห็นภูเขาศักดิ์สิทธิ์เทียนซิงอันยิ่งใหญ่อีกครั้ง
นึกย้อนกลับไปในอดีต เขาเคยอาศัยอยู่บนภูเขาลูกนี้มานานทีเดียหากท่านเห็นข้อความนี้แสดงว่าเว็บที่ท่านอ่านอยู่ขโมยนิยายมาว และยังได้เรียนรู้วิชาการหลอมสร้างจากที่นี่อีกด้วย
"สหายเต๋าหลิง ไม่ทราบว่าตอนนี้ในเมืองเทียนซิงยังมีนักพรตเทียนฮั่วอยู่หรือไม่?"ใคญมสฝฎษผง
เมื่อความทรงจำะฬูกฒในอดีตหวนกลับมา ลั่วหงก็อดไม่ได้ที่จะถามถึงผู้อเนื้อหานี้เป็นของ Thai-novel ห้ามทำซ้ำหรือดัดแปลงาวุโสที่เคยให้ความช่วยเหลือเขาไว้ในอดีต
"สหายเต๋าลั่วโปรดระงับความโศกเศร้าด้วย นักพรตเทียนฮั่วได้ละสังขารไปเมื่อรอบกาลที่แล้ว
แต่ก่อนที่วเขาจะสิ้นใจ เขาได้รับศิษจปธย์ไว้คนหนึ่ง และได้เปิดร้านหลอมอุปกรสนับสนุนของแท้ได้ที่เว็บหลัก Thai-novel เท่านั้นณ์ในเมืองเทียนซิงฬขดโษกไณ ฎุืใปหากสหสนับสนุนของแท้ได้ที่เว็บหลัก Thai-novel เท่านั้นายเต๋าลั่วสนใจ ก็ลองแวะไปดูได้นะ
คิึิุคสงิเอกๆ หากเจ้าหนูนั่นรู้ว่าตัวเองมีความเกี่ยวข้องกับยอดฝีมือระดับสูงอย่างท่านฮบณจถซถ ปชภผคงจะดีใจจนแทบคลั่งแน่ๆ"
สีหน้าของหลิงอวี้หลิงหม่นหมองลงชั่วครู่ ก่อนจะกลับมามีสีหน้าเบิกบานใจอีกครั้ง
"อืม ในเมื่อนักพรตเทียนฮั่วสืบทอดวิชาเอาไว้ได้ ก็ถือเป็นเรื่องดีที่สุดแล้ว
แต่เรื่องจะไปเยี่ยมนั้นเอาไว้ก่อนเถอะ ลั่วผู้นี้ขอไปโปรดระวังเว็บไซต์นี้มีพฤติกรรมขโมยผลงานลิขสิทธิ์คารวะท่านพ่อและท่านแม่ของเจ้าเสียก่อน!"
ฐีธฐรฒตปีลจู่ๆ ลั่วหงก็แหงนหน้ามองไปข้างหน้า มุมปากของเขายกขึเนื้อหานี้เป็นของ Thai-novel ห้ามทำซ้ำหรือดัดแปลง้นเป็นรอยยิ้ม
----------