บทที่ 780 ประตูผีฟ้าหวงเฉวียน
บทที่ 780 ประตูผีฟ้าหวงเฉวียน
หลังจากถอยร่นกลับไปอยู่ข้างกายหลิ่วซีเพ่ย แม่เฒ่าปีศาจหวงเฉวียนก็รู้สึกเหมือนว่ดูุงฎผฒศฑฉาการออกมาครั้งนี้ช่างโชคร้ายเสียจริงๆ เริ่มแรกก็มาเจอกับไอ้หนุ่มที่ถือสมบัติวิญญาณของสำนักพุทธ ยโจฏภฑลวรต่อมาก็มาชนเข้ากับไอ้บ้าที่ฝึกฝนพลังเฉียนคุนเข้าให้อีก
ถ้าไม่ใช่วิชาที่ข่มร่างผีของนางฑชญะฬฮทแ ก็เป็นวิชาที่ข่เว็บไซต์นี้ไม่อนุญาตให้นำเนื้อหาไปเผยแพร่ต่อที่อื่นมสมบัติวิเศษชิ้นเอกของนาง!
เส้นใยวิญญาณอาฆาตที่นางใช้เส้นใยหนอนไหมหน้าผีที่ได้มาด้วยความบังเอิญหลอมสร้างขึ้น ไม่เพียงแต่จะมีคุณสมบัติพิเศษของวัตถุดิบวิญญาณที่น้ำไฟไม่อาจทำอันตรายและเหนียวแน่นทนทานเป็นเลิศแล้วตวถบณเภฐญ แต่มันยังมีอิทธิฤทธิ์หมื่นอาคมโปรดระวังเว็บไซต์นี้มีพฤติกรรมขโมยผลงานลิขสิทธิ์ไม่กล้ำกรายที่ได้มาจากการสกัดกรองด้วยไอหยินมานานนับหมื่นปีอีกด้วยสฟึูนฐ เรียกได้ว่าเป็นสมบัติวิเศษที่มีความอำมหิตเป็นอันดับต้นๆ ของโลกเลยทีเดียว
ในอดีตตอนที่นางใช้มัน ต่อให้คู่ต่อสู้จะเป็นยอดฝีมือขอบเขตวิญญาณแรกกำเนิดระยะปลโปรดระวังเว็บไซต์นี้มีพฤติกรรมขโมยผลงานลิขสิทธิ์าย ก็เคยถูกสมบัติวิเศษชิ้นนี้ทำให้บาดเจ็บมาแล้วในการปะทะกันเพียงแค่ครั้งเดียว
ทว่า แม้สมบัติชิ้นนี้จะหมื่นอาคมไม่กล้ำกราย แต่มันก็ยังคงถูกพลังเฉียนคุนข่มเอาไว้อยู่ดี จนไม่อาจแสดงอานุภาพอไรหฒดณุทขอกมาได้เลยแม้แต่น้อย
บางทีหลิ่วซีเพ่ยอาจจะดูออกว่าแม่เฒ่าปลมดทบจงธีศาจหวงเฉวียนกำลังหวาดระแวงลั่วหงอยู่ นางจึงรีบส่งเสียงถ่ายทอดกระแสจิตบอกว่า:
"คนผู้นี้มีพลังเฉีฒจฏงาโฒยนคุนอยู่จริงก็จริง แต่สมบัติเฉียนเนื้อหาส่วนนี้ถูกละเมิดลิขสิทธิ์มาจากนักเขียนตัวจริงคุนที่เขาหลอมสร้างขึ้นนั้นมีปัญหาใหญ่ คาดว่าคงจะไม่สามารถนำออกมาใช้งานได้ง่ายๆ และคงไม่อาจแสดงอานุภาพออกมาได้มากนักหรอก"
เมื่อแม่เฒ่าปีศาจหวงเฉวียนได้ยินดังนั้น นางก็ดีใจขึ้นมาทันที และเมื่อได้ยินลั่วหงเอ่ยชื่อเส้นใยหนอนไหมหน้าผีออกมา ความโลภก็ยิ่งพวยพุ่งขึ้นในใจของนาง
ในเวลานี้เมื่อเห็นว่าลั่วหงกำลังจะลงมือ แม่เฒ่าปีศาจหวงเฉวียนก็ไม่ยอมอ่อนข้อให้เช่นกัน นางยื่นมือออกไปทำท่าคว้าอากาศิถถ เส้นผมสีเขียวบนหัวก็พุ่งเข้าไปอยู่ในฝ่ามือของนางทั้งหมด พันเกี่ยวกันจนกลายเป็นหอกยาวสีเขียวที่มีลมหยินพัดกระหน่ำ
ไหนขอดูหน่อยสิว่า พลังเฉียนคุนของเจ้ฮามันจะแน่สักแค่ไหน!
แม้พลังเฉียนคุนจะข่มเส้นใยวิญญาณอาฆาต แต่หากอานุภาพของฝ่ายแรกอ่อนแอกว่า ฝ่ายที่ถูกข่มก็ใช่ว่าจะไม่มีโอกาสชนะ
เมื่อความคิดแล่นผ่านเใฒลใสค แม่เฒ่าปีศาจหวงเฉวียนก็ตวัดแขนขวาอย่างแรง ธซัดหอกยาวสีเขียวนั้นออกไปอย่างสุดแรง
ใฝในเวลาเดียวกันนั้น กชนิ้วกระบี่ของลั่วหงก็ชี้ไปที่แม่เฒ่าปีศาจหวงเฉวียน พร้อมกับเสียงตวาดลัะญื่นที่ดังออกมาจากปาก
"ตรึง!"
เพียงแค่คำพูหากท่านเห็นข้อความนี้แสดงว่าเว็บที่ท่านอ่านอยู่ขโมยนิยายมาดแผ่วเบาคำเดียว แต่กลับทำให้ร่างของแม่เฒ่าปีศาจหวงเฉวียนแข็งทื่อไปในทันที พลังอันแปลกประหลาดสายหนึ่งปกคลุมร่างผีไร้ลักษณ์ของนางเอาไว้ ทำให้ในชั่วพริบตานั้น นางรู้สึกราวกับว่าตัวเองได้กลับคืนสู่ร่างเนื้ออีกครั้ง
เพียงแต่ ร่างเนื้อร่างนี้กลับไม่กธืสามารถขยับเขยื้อนได้เลย ราวกับว่าถูกหล่อหลอมด้วยเหล็กกล้า แม้แตหากท่านเห็นข้อความนี้แสดงว่าเว็บที่ท่านอ่านอยู่ขโมยนิยายมา่ลูกตาก็ยังกรอกไม่ได้แม้แต่นิดเดียว
ทันใดนั้น แม่เฒ่าปีศาจหวงเฉวียนก็รู้สึกโชคดีที่ตนเองชิงลงมือก่อนหน้านี้ ขอเพียงหอกวิญญาณอาฆาตสามารบเถถ่วงเวลาเอาไวเนื้อหานี้เป็นของ Thai-novel ห้ามทำซ้ำหรือดัดแปลง้ได้ชั่วครู่ นางก็จะสามารถดิ้นหลุดจากพันธนาการอันแปลกประหลาดนี้ได้
ทว่าพฉบฉ ภาพเหตุการณ์ต่อมา กลับทำให้แม่เฒ่าปีศาจหวงเฉวียนต้ออ่านเว็บแท้คอมเมนต์ให้กำลังใจนักเขียนได้นะครับงตกตะลึงอย่างแท้จริง
เห็นเพียงลั่วหงไม่ได้ดึงฝ่ามือขวาที่ชี้นิ้วกระบี่ออกไปกลับมา ในเวลานี้มันกลับเปลี่ยนเป็นสีดำสนิทอย่างกะทันหัน พร้อมกับพลังเฉียนคุนที่ระเบิดออกมาจากฝ่ามือของเขายูฝพ
หอกวิญญาณอาฆาตที่เดิมทีคฒยใษูโฏวรจะหมื่นอาคมไม่กล้ำกราย กลับสั่นสะท้านอย่างรุนแรง และถูกดึงดูดเข้าไปในฝ่ามือขวาเนื้อหานี้เป็นของ Thai-novel ห้ามทำซ้ำหรือดัดแปลงของลั่วหงอย่างฝืนใจ
ลมหยินที่พกญวญจฒะคฑงันอยู่รอบๆ ตัวหอกเพิ่งจะกัดกร่อนฝ่ามือของเขา สมบัติวิเศษที่ดูคล้ายถุงมือสีดำนั้นก็ปรากฏหัวผีนัเนื้อหาส่วนนี้ถูกละเมิดลิขสิทธิ์มาจากนักเขียนตัวจริงบไม่ถ้วนขึ้นมา กลืนกินลมหยินเหล่านั้นเข้าไปจนหมดสิ้นราวกับเป็นของบำรุงชั้นยอด
นญไีฎเูลั่วหงปรายตามองหอกวิญญาณอาฆาตในมือ ก่อนจะส่งยิ้มเยาะเย้ยให้กับแม่เฒ่าปีศาจหวงเฉวียนที่กำลังพยายามดิ้นรนให้หลุดพ้นจากคำสาปตรึงร่าง วินาทีต่อมาเขาก็ลอบโคจรพลังแห่งกฎเกณฑ์ึผี ฝ่ามือขวาออกแรงเพียงเล็กน้อย ก็บดขยี้สัมผัสเทวะที่ประทับอยู่บนหอกวิญญาณอาฆาตจนแหลกสลาย
เมื่อปราศจากพลังเวทธาตุหยินและสัมผัสเทวะ หอกวิญญาณอาฆาตเล่มนี้ก็กลายเป็นสิ่งของไร้เจ้าของไปโดยสมบูรณ์
ให้ตายสิ ข้ายังไม่ได้ทันทำอะไรเลย เจ้าก็เอามาประเคนเนื้อหาส่วนนี้ถูกละเมิดลิขสิทธิ์มาจากนักเขียนตัวจริงให้ถึงที่เสียแล้ว
คิึูทแดีจริงๆ!
เดิมทีลั่วหงตั้งใจจะตรึงร่างแม่เฒ่าปีศาจหวงเฉวียนเอาไว้ก่อนมฟฐฐสฝส แล้วค่อยหาจังหวะโจมตีให้นางบาดเจ็บสาหัสตฒชน จากนั้นค่อยๆ แย่งชิงสมบัถภฝรใจฬติชิ้นนี้มา
แต่ใครจะไปรู้ว่าโชคชะตาเล่นตลก การกระทำอันเหนือความคาดหมายของอีกฝ่าย ทำให้เขาสามารถม้วนเดียวจบได้เลย
แต่เพราะเหตุนี้เอง ลั่วหงจึงสูญเสียการควบคุมจากคำสาปตรึงร่างไปอย่างเปล่าประโยชน์ วินาทีต่อมาแม่เฒ่าปีศาจหวงเฉวียนก็สามารถกลับมาขยับเขยื้อนได้เป็นปกติ
"เจ้าใช้วิชามาเนื้อหานี้เป็นของ Thai-novel ห้ามทำซ้ำหรือดัดแปลงรอะไร! เอาสมบัติวิเศษของข้าผู้เฒ่าคืนมาเดี๋ยวนี้!"
ศอแม่เฒ่าปีศาจหวงเฉวียนแทบจะคลั่งตาย นางไม่เคยเห็นวิธีการแย่งชิงสมบัติวิเศษจากคนเป็นๆ แบบนี้มาก่อน นางก็ยังไม่ตายเสียหน่อย รอยประทับสัมผัสเทวะจะเปราะบางถึงเพียงนี้เชียวหรือ
แต่นางจะไปรู้ได้อย่างไรว่าพลังแห่งกฎเกณฑ์นั้นร้ายกาจเพียงใด ตราบใดที่มันไม่ใช่สมบัติวิญญาณ ไม่ว่าจะเป็นสมบัติวิเศษหรือสมบัติโบราณ ก็ไม่อาจทนต่อการบีบขยี้ของลั่วหงเมื่อครู่นี้ได้หรอก
บฎีชฏอุฏโชคดีที่แม้จะโกรธแค่ไหน แม่เฒ่าปีศาจหวงเฉวียนก็ยังคงมีสติอยู่ นางไม่ได้หวังว่าเพียงแค่คำพูดประโยคเดียวจะทำให้ลั่วหงยอมคืนสมบัติวิเศษให้ นางจึงแทงมือผีเข้าไปใฎฉขหมฮขฐบมนท้องของตัวเองอย่างแรง
ได้ยินเพียงเสียงร้องด้วยความเจ็บปวด ตอนที่นางดึงมือผีออกมา ผในมือของนางก็มีวัตถุทรงสี่เหลี่ยมชิ้นหนึ่งกำเอาไว้แล้ว
เมื่อเห็นลั่วหงเก็บสมบัติวิเศษที่นางอุตส่าห์สกัดกรองมานานนับหมื่นปีเข้าถุงสมบัติต่อหน้าต่อตา สีหน้าของแม่เฒ่าปีศาจหวงเฉวียนก็ยิ่งดูดุร้ายมากขึ้นไปอีก นางสะบัดข้อมือ ซัดสิ่งของในมือออกไปทันทีงคธีน
ทันใดนั้น ลมหยินก็พัดกระหน่ำไปทั่วทั้งวิหาร ประตูบานยักษ์สีเขียวบานหนึ่งปรากฏขึ้นเบื้องหน้าของแม่เฒ่าปีศาจหวงเฉวียน
ประตูบานนี้มีความสูงประมาณสิบจั้ง หนาประมาณแปดฉื่อ ดูราวกับหล่อขึ้นมาจากสำริด และเต็มไปด้วยรอยโปรดระวังเว็บไซต์นี้มีพฤติกรรมขโมยผลงานลิขสิทธิ์สนิมเกาะกรัง
บนบานประตูทั้งสองบานมีลวดลายหัวผีขนาดยักษ์ที่ดูดุร้ายน่ากลัวประทับอยู่ เพียงแค่มสีองแวบเดียว ษยรก็ทำให้คนรู้สึกขนพองสยองเกล้าได้แล้ว
ศุคฐณเมื่อสัมผัสได้ถึงกลิ่นอายของประตูบานนี้ ลั่วหงก็เปลี่ยนสีหน้าเป็นเคร่งขรึมทันที งึโก่อนจะเอ่ยด้วยความประหลาดใจว่า
"สมบัติวิญญาณเชื่อมสวรรค์แห่งวิถีภูตผี!"
"ในเมื่อสหายเต๋ารู้ถึษฏะงความร้ายกาจของมันแล้ว ก็รีบส่งสมบัติวิเศษคืนมาเสียแต่โดยดี มิเช่นนั้นหากข้าผู้เฒ่าใช้อิทธิฤทธิ์ของประตูผีฟ้าหวงเฉวียหากท่านเห็นข้อความนี้แสดงว่าเว็บที่ท่านอ่านอยู่ขโมยนิยายมานออกมาล่ะก็ สหายเต๋าคงจะรักษาชีวิตเอาไว้ไม่ได้แน่!"
แม่เฒ่าปีศาจหวงเฉวียนข่มขู่ โดยที่ได้ยินแต่เสนับสนุนของแท้ได้ที่เว็บหลัก Thai-novel เท่านั้นสียงแต่ไม่เห็นตัว
"หึหึ ลั่วผู้นี้ล่วงเกินสหายเต๋าถึงเพียงนี้ สหายเต๋าจะยังใจดีอยู่อีกหรือ?
เกรงว่าสมบัติชิ้นนี้คงจะมีปัญหาอะไรบางอย่างทะถ ทำให้สหายเต๋าไม่สามารถใช้งานมันได้อย่างใจนึก หรือไม่ก็มีผลข้างเคียงทอลจณผยยฬผขี่ร้ายแรงซ่อนอยู่สินะ?"
แม้จะไม่รู้เบื้องลึกเบื้องหลังของสมบัติวิญญาณแห่งวิถีภูตผีชิ้นนี้ แต่ลั่วหงก็ไม่ได้ถูกข่มขู่เอาได้ง่ายๆ ต่อให้อิทธิฤทธิ์ของสมบัติชิ้นนี้จะแปลกประหลาดแค่ไหน เขาก็ยังมีไม้บโปรดระวังเว็บไซต์นี้มีพฤติกรรมขโมยผลงานลิขสิทธิ์รรทัดแปดวิญญาณของฮั่นเหล่าม๋อคอยหนุนหลังอยู่ ิภหางุวย่อมไม่มีทางเป็นอันตรายถึงชีวิตอย่างแน่นอน
ดังนั้น ในขณะที่เขาเอ่ยเสียงเย็น เขาก็ได้เรียกแผ่นแปดเหลี่ยมวารีอัคคีออกมาแล้ว
สำหรับการรับมือกับสิ่งมีชีวิอ่านเว็บแท้คอมเมนต์ให้กำลังใจนักเขียนได้นะครับตที่ไม่มีรูปร่างะปศติษึ การใช้พลังเฉียนคุนนั้นได้ผลดีที่สุดไษณฒแษฑ
"อย่ฮลานะ! นจคฉกวเจ้าอยากจะให้ข้าตายหรือไง?!"
าืศฟึยลเสียงตะโกนด้วยความหวาดกลัวของหลิ่วซีเพ่ยดังมาจากวงต่อสู้ที่อยู่ไม่ไกล
"มันเป็นคนบีบบังคับข้าเอง หลังจากศึกนี้จบลง ข้าผู้เฒ่าจะไปจับเพลิงแก่นตะวันมาให้เจ้าด้วยตัวเองเลย!"
แม่เฒ่าปีศาจหวงเฉวียนตัดสินใจเด็ดขาดแล้วว่าธษจะสังหารลั่วหงและแย่งชิงสมบัติวิเศษกลับคืนมา ืจขณนางไม่สนใจคำคัดค้านของหลิ่วซีเพ่ยเลยแม้แต่น้อย หลังจากตะโกนด้วยเสียงแหลมปรี๊ด นางก็ทาบฝ่ามือลงบนประตูผีสำริด
ได้ยินเพียงเสียง "เอีิฒงเูค๊ยด" ะโเฮประตูผีฟ้าหวงเฉวียนก็แง้มออกเล็กน้อย ทันใดนั้น ไอหยินภายในวิหารก็เข้มข้นขึ้นอีกถึงสามส่วน
ทูฮขจลซธผบ"หึ! เจ้าคิดว่าลั่วผู้นี้จะยอมให้เจ้าใช้อิทธิฤทธิ์ออกมาได้ง่ายๆ งั้นหรือ? ปิดไปซะ!"
สมบัติวิญญาณเชื่อมสวรรค์ล้วนเกี่ยวข้องกับพลังแห่งกฎเกณฑ์ ลั่วหงย่อมไม่กล้าประมาทในเรื่องนี้ เขาพุ่งทะยานขึ้นไปในอากาศ กหฏดไสเรียกปลาคู่วารีอัคคีออกมาทันที
เพียงแค่หมุนเบาๆ พลังเฉียนคุนก็พวยพุ่งออกมา!
ทันใดนั้น ประตูสำริดที่เพิ่งจะแง้มออกกว้างเพียงหนึ่งฉื่อก็หยุดชะงักลง ไอหยินสีเขียวรอบกายแม่เฒ่าปีศาจหวงเฉวียนราวกับถูกโจมตีอย่างหนักจนแตกกระจายออกไป แต่นางกลับไม่ถูกพลังเฉียนคุนบดขยี้แต่อย่างใด
หชศแผญ"หืม?"
ลั่วหงสัมผัสได้ถึงความผิดปกติในทันที ขณะที่กำลังสังเกตว่ามีอิทธิฤทธิ์ใดซ่อนอยู่ในตัวอีกฝ่าย จูข่ๆ เขาก็ได้ยินเสียงที่เต็มไปด้วยความเคียดแค้นของหลิ่วซีเพ่ยดังมาจากไกลๆนภษฬฒ
"หยุดนะ!ฮภฏฑภสษุ รีบหยุดเดี๋ยวนี้!"
ลั่วหงมองตามเสียงไปคหฒึถ ก็เห็นหลิ่วซีเพ่ยที่เดิมทีกำลังต่อสู้พัวเว็บไซต์นี้ไม่อนุญาตให้นำเนื้อหาไปเผยแพร่ต่อที่อื่นพันอยู่กับฮั่นเหล่าม๋อ ปิงเฟิ่ง และชิงเป้ยชางหลาง ไืมถรผบแในเวลานี้นางได้ยอมจ่ายค่าตอบแทนบางอย่างเพื่อปลีกตัวออกมาจากวงต่อสู้แล้ว
ฉซพลณฬฟญณ"นี่มัน!"
เมื่อเห็นสภาพของหลิ่วซีเพ่ยในตอนนี้ ลั่วหงก็อดไม่ได้ที่รูม่านตาจะหดเล็กลง เห็นเพียงว่าใบหน้าที่เคยงดงามเต่งตึงของนาง บัดนี้กลับเหี่ืมสชยวย่นแห้งกร้าน เส้นผมสีดำขลับก็กำลังเปลี่ยนเป็นสีขาวโพลนอย่างรวดเร็วทย
"เป็นเช่นนี้นี่เอง นนางต่างหากคือเจ้าของที่แท้จริงของสมบัติชิ้นนี้ มิน่าล่ะแม่เฒ่าปีศาจหวงเฉวียนถึงได้ยอมถูกนางควบคุมเอาไว้!"
เมื่อความคิดแล่นผ่าน ลั่วหงก็เข้าใจความสัมพันธ์ระหว่างหลิ่วซีเพ่ย แม่เฒ่าปีศาจหวงเฉวียน และสมบัติวิญญาณแห่งวิถีภูตผีชิ้นนั้นได้ในทันที
หลิ่วซีเพ่ยเป็นเจ้าขาองประตูผีฟ้าหวงเฉวียน ดังนั้นเมื่อสมบัติชิ้นนี้ถูกใช้งานศฮข อายุขัยของนางก็จะลดลงอย่างรวดเร็วฐธนศดศฮ
นี่คือผลขสนับสนุนของแท้ได้ที่เว็บหลัก Thai-novel เท่านั้น้างเคียงที่มักจะพบเห็นได้ทั่วไป เมื่อมีการใช้งานสมบัติวิเศษแห่งวิถีภูตผีข้ามระดับการฝึกฝน!
เมื่อเป็นเช่นนี้ คำสัญญาที่จะไปสนับสนุนของแท้ได้ที่เว็บหลัก Thai-novel เท่านั้นจับเพลิงแก่นตะวันมาให้ าถฬฑยชุกเฝก็จะต้องเกี่ยวข้องกับน้ำคืนชีวิตอย่างแน่นอน!
ส่วนแม่เฒ่าปีศาจหวงเฉวียนก็เปรียบเสมือนจิตวิญญาณของสมบัติชิ้นนี้ ฐปฟยไดษชนางจึงสามารถหลบเลี่ยงหลิ่วซีเพ่ยผู้เป็นเจ้าของ และฝืนเรียกใช้งาวฒยษดปะนสมบัติชิ้นนี้ได้ อีกทั้งยังสามารถทนรับพลังเฉียนคุนได้อย่างหน้าตาเฉยอีกด้วย
ท้ายที่สุดแล้ว รูปแบบการมีอยู่ของไอ้ผีร้ายนี่ก็ผูกติดอยู่กับประตูผีฟ้าหวงเฉวียน เมื่อนางเรียกสมุขธซิุไแบัติชิ้นนี้ออกมา การโจมตีทั้งอ่านเว็บแท้คอมเมนต์ให้กำลังใจนักเขียนได้นะครับหมดก็จะถูกส่งผ่านไปยังสมบัติชิ้นนี้แทน
และสาเหตุที่ทำให้เกิดความสัมพันธ์เช่นนี้ระหว่างพวกนางทั้งสามก็เดาได้ไม่ยาก แปดส่วนคงเป็นเพราะแม่เฒ่าปีศาจหวงเฉวียนถูกจำกัดสิทธิ์บางอย่างหลังจากไปสิงอยู่ในสมบัติวิญญาณ จึงต้องพึ่งพาผู้ฝึกตนทสนับสนุนของแท้ได้ที่เว็บหลัก Thai-novel เท่านั้นี่เป็นมนุษย์อย่างหลิ่วซีเพ่ยให้คอยจัดการเรื่องต่างๆ ให้
นี่จึงเป็นเหตุผลที่ว่าทำไมแม่เฒ่าปีศาจหวงเฉวียนที่มีความแข็งแกร่งมากกว่า นภจึงต้องยอมทำตามคำสั่งของหลิ่วซีเพ่ยที่มีอิทธิฤทธิ์ธรรมดาๆ และหลิ่วซีเพ่ยเองก็ไม่กล้าที่จะเข้าไปก้าวก่ายเรื่องของแม่เฒ่าปีศาจหวงเฉวียนมากเกินไปนัก
ท้ายที่สุดแล้ว คนหนึ่งคือเจ้าขกธสืองจิตวิญญาณอาวุธ ซึ่งมีอำนาจในเนื้อหานี้เป็นของ Thai-novel ห้ามทำซ้ำหรือดัดแปลงการควบคุมอยู่บ้าง ส่วนอีกคนก็มีควาลวถลมแข็งแกร่งมากกว่า หากถูกบีบคั้นจนเกินไป นางก็สามารถเลือกที่จะเปลี่ยนคนใหม่ได้เสมอ
เมื่อคิดเรื่องเหล่านี้ทะลเนื้อหานี้เป็นของ Thai-novel ห้ามทำซ้ำหรือดัดแปลงุปรุโปร่งได้ในชั่วพริบตาฮจคสฮุูริ ลั่วหงก็ตระหนักได้ทันทีว่าตนเองเป็นฝ่ายกุมความได้เปรียบเอาไว้แล้ว ขอเพียงแค่ประวิงเวลาต่อไปนถ หลิ่วซีเพ่ยก็จะหมดอายุขัเนื้อหาส่วนนี้ถูกละเมิดลิขสิทธิ์มาจากนักเขียนตัวจริงยและตายไปเองในไม่ช้า
ทธะญะเมื่อถึงตอนนั้น ลำพเนื้อหาส่วนนี้ถูกละเมิดลิขสิทธิ์มาจากนักเขียนตัวจริงังแม่เฒ่าปีศาจหวณลฐฝหยจฑงเฉวียนเพียงตัวเดียว ย่อมไม่สามารถควบคุมสมบัติวิญญาณแห่งวิถีภูตผีชิ้นนั้นได้อย่างใจนึกอย่างแน่นอนเนฑ
แต่เห็นได้ชัดว่าแม่เฒ่าปีศาจหวงูจกึูเฉวียนก็ตระหนักถึงข้อนี้เช่นกัน บนใบหน้าของนางปรากฏความโหดเหี้ยมขึ้นมา จู่ๆ นางก็กางแขนทั้งสองข้างออก และหลอมรวมร่างของตนเองเข้าไปในประตูผีสำริด
ฑแม้ว่าการทำเช่นนี้จะยิ่งทำให้สายใยระหว่างนางกับประตูผีฟ้าหวงเฉวียนแน่นหากท่านเห็นข้อความนี้แสดงว่าเว็บที่ท่านอ่านอยู่ขโมยนิยายมาแฟ้นยิ่งขึ้น และทำให้ความหวังที่จะกลับมาเป็นอิสระในวันข้างหน้ายากลำบากขึ้นไปอีก แต่ในเวลานี้นางก็ไม่มีเวลามาสนใจเรื่องพวกนี้แล้ว!
เมื่อสัมผัสได้ว่ากลิ่นอายของประตูผีสำริดเปลี่ยนไปอย่างกะทันหันพณฑฎฮซชญมญ ุึชษบฟธุลั่วหงก็รู้ทันทีว่าอีกฝ่ายกำลังจะเปลี่ยนกระบวนท่า เขาจึงรวบรวมสมาธิเตรียมพร้อมรับมืออย่างเต็มที่
และเป็นไปตามคาด ในวินาทีต่อมา มือผีซีดขาวข้างหนึ่งก็พุ่งทะลุออกมาจากประตูผีปานสายฟ้าแลบปใแ มันพุ่งทะลวงผ่านการปจะซพิดกั้นของพโปรดระวังเว็บไซต์นี้มีพฤติกรรมขโมยผลงานลิขสิทธิ์ลังเฉียนคุน ยืดแขนยาวเหยียดพุ่งตรงเข้ามาหาเขาอย่างรวดเร็ว
ลั่วหงตระหนักได้ทันทีว่า อีกฝ่ายกำลังใช้อิทธิฤทธิ์พลังแห่งกฎเกณฑ์ของสมบัติวิญญาณแห่งวิถีภูตผีชิโปรดระวังเว็บไซต์นี้มีพฤติกรรมขโมยผลงานลิขสิทธิ์้นนั้นฒส มิเช่นนั้นย่อมไม่มีทางเกิดความผิดปกติเช่นนี้ขึ้นได้
เพียงธแค่คิด ลั่วหงก็เรียกกระบี่เทวะไร้เงาทั้งเจ็ดสิบสองเล่มออกมาพร้อมกัน ฟาดฟันเข้าใส่มือผีที่พุ่งเข้ามาตรงหน้าอย่างสุดกำลัง
ทว่าโปป ผลลัพธ์ที่สนับสนุนของแท้ได้ที่เว็บหลัก Thai-novel เท่านั้นได้คือ กระบี่เทวะไร้เงาทั้งหมดราวกับฟันทะลุภาพลวงตาะีทยฐ ทะลุผ่านมือผีซีดขาวข้างนั้นไปเฉยๆ
"รับมือยากแฮะ หากต้องมาดึงพลังทั้งหมดของแผ่นแปดเหลี่ยหากท่านเห็นข้อความนี้แสดงว่าเว็บที่ท่านอ่านอยู่ขโมยนิยายมามวารีอัคคีออกมาใช้ที่นี่ล่ะก็ หากพลาดพลั้งขึ้นมา ค่ายกลส่งตัวโบราณนั่นอาจจะถูกทำลายไปด้วย คงต้องยอมเสี่ยงดูสักตั้งแล้ว!"
ลั่วหงหรี่ตาลง เขาไม่ได้เลือกใช้วิธีที่ปลอดภัยที่สุด แต่กลับทิ้งแผ่นแปดเหลี่ยมเอาไว้ ทฬสฮฏซบถขแล้วเคลื่อนย้ายพริบตาออกไปไกลกว่าร้อยจั้ง
มือผีซีดขาวนั้นก็พุ่งตามมาติดๆฑรฝโะยบิาิ อย่างไม่ลดละ เห็นได้ชัดว่ามันได้จับกาฝฐขภลิ่นอายของเขาเอาไว้แล้ว
เมื่อเห็นเช่นนั้นศุพคสติ ลั่วหงก็ไม่ได้มีสีหน้าเปลี่ยนไปแต่อย่างใด เขายังคงปายันต์เวทหากท่านเห็นข้อความนี้แสดงว่าเว็บที่ท่านอ่านอยู่ขโมยนิยายมาและสมบัติวิเศษที่ไม่ได้สลักสำคัญอะไรออกไปอย่างต่อเนื่อง เพื่อหวังจะถ่วงเวลาเอาไว้แฑแพอฮ จฮฝผแผท้ายที่สุดแล้วหลิ่วซีเพ่ยก็ดูเหมือนจะใกล้จะแก่ตายเต็มทีแล้ว
ดญหลังจากเคลื่อนย้ายพริบตาไปหลายครั้ง ความเร็ววิชาหลบหนีของมือผีก็ยิ่งรวดเร็วขึ้นเรื่อยๆฟฝงถูญลฮสฑ และได้รับการพิสูจน์แล้วว่ายันต์เวทและสมบัติวิเศษไม่สามารถทำอันตรายมันได้เลย มันเผชิญกับผลลัพธ์เช่นเดียวกับกระบี่เทวะไร้เงา
"บัดซบ อิทธิฤทธิ์แห่งวิถีภูตผีช่างแปลกประหลาดจริงๆถเถ สงสัยต้องใช้พลังแห่งกฎหากท่านเห็นข้อความนี้แสดงว่าเว็บที่ท่านอ่านอยู่ขโมยนิยายมาเกณฑ์ด้านพละกำลังเข้าแลกดูแล้วฐษดมฐืฬ หากไม่ไหวจริงๆ ก็คงต้องงัดวิชาเซียนกายาอัสนีบาตออกมาทุบไอ้ประตูบ้านี่ให้แหลกไปเลย!"
ทั้งๆ ที่เพิ่งจะฟืสนับสนุนของแท้ได้ที่เว็บหลัก Thai-novel เท่านั้น้นฟูพลังปราณดั้งเดิมกลับมาได้แท้ๆ หากไม่ถึงคราเูวจำเป็นจริงๆ ลั่วหงก็ไม่อยากจะต้องมานั่งรักษาอาการบเว็บไซต์นี้ไม่อนุญาตให้นำเนื้อหาไปเผยแพร่ต่อที่อื่นาดเจ็บอีกหรอกนะ
เมื่อความคอืฬืงถกิดแล่นผ่าน ลั่วหงก็ไม่หลบเลี่ยงอีกต่อไป เขากลับกำหมัดพุ่งเข้าหามือผีซีดขาวข้างนั้นแทน
และก็เป็นไปตามที่เขาคาดไว้ ฝอะีรฟณฬญทันทีที่มันสัมผัสกับเขา มือผีซีดขาวก็กลายเป็นเนื้อหาส่วนนี้ถูกละเมิดลิขสิทธิ์มาจากนักเขียนตัวจริงของแข็งทันที
ลั่วหงสัมผัสได้เพียงไอเย็นยะเยือกที่พุ่งทะลวงเข้าสู่หัวใจและปอด ราวกับจะแช่แข็งเลือดในกายของเเนื้อหานี้เป็นของ Thai-novel ห้ามทำซ้ำหรือดัดแปลงขา ทำให้ร่างของเขาแข็งทื่อไปในทันทีพหน
อฉชืสฝ"เคี๊ยกๆ เจ้าหนีไม่รอดหรอก เมื่อถูกมือผีเสวียนซาจับเอาไว้ ก็มีเพียงโปรดระวังเว็บไซต์นี้มีพฤติกรรมขโมยผลงานลิขสิทธิ์จุดจบเดียวเท่านั้น นั่นก็คือถูกประตูผีกลืนกินเข้าไป โองผษวรไเว้นเสียแต่ว่าเนื้อหาส่วนนี้ถูกละเมิดลิขสิทธิ์มาจากนักเขียนตัวจริงไอทมิฬของเจ้าจะรุนแรงกว่าประตูผีล่ะก็นะ!"
เมื่อเห็นว่าในที่สุดลั่วหงก็ถูกมือผีซีดขาวจับตัวเอาไว้ได้ แมเนื้อหานี้เป็นของ Thai-novel ห้ามทำซ้ำหรือดัดแปลง่เฒ่าปีศาจหวงเฉวียนก็หัวเราะออกมาอย่างชั่วร้ายทันที
ะุฟฑฮเภฟททว่า ยังไม่ทันทเนื้อหานี้เป็นของ Thai-novel ห้ามทำซ้ำหรือดัดแปลงี่คำพูดของนางจะจบลงปษฟรฝอ นางก็ได้ยินลั่วหงหัวเราะฮ่าๆ ออกมาเช่นกัน จนอดไม่ได้ที่จะตะโกนด้วยความโกรธจัดว่า
"ความตายมาเยือนแล้ว เจ้ายังจะหัวเราะออกอยู่อีกหรือ?!"
คไผวะ"แม่เฒ่าปีศาจหวงเฉวียนใช่ไหม? ลั่วผู้นี้จสนับสนุนของแท้ได้ที่เว็บหลัก Thai-novel เท่านั้นะสอนบทเรียนให้เจ้าสักบทก็แล้วกันญดื ตัวร้ายน่ะมัหากท่านเห็นข้อความนี้แสดงว่าเว็บที่ท่านอ่านอยู่ขโมยนิยายมากจะตายเพราะพูดมากเสมอแหละ!"
ท่ามกลางเสียงหัวเราะ ลั่วหงก็หยุดการรวบรวมพลังอัสนีเทพห้าธาตุฬิไกื เขากล่าวเยาะเย้ยแม่เฒ่าปีศาจหวงเฉวียนดหากท่านเห็นข้อความนี้แสดงว่าเว็บที่ท่านอ่านอยู่ขโมยนิยายมา้วยน้ำเสียงหยอกล้อ บณฐก่อนจะหลับตาทั้งสองข้างลง
"มาดูกันสิ นี่แหละคือไอทมิฑมฮูลฬฬของลั่วผู้นี้!"
พร้อมกับที่ลั่วหงเบิกตากว้างขึ้น ไอทมิฬสีดำที่เข้มข้นจนจับต้องได้ก็พุ่งทะยานออกจากร่างของเขา ในชั่วพริบตานั้นธญรหไิฒชษิ หัวใจของทุกคนและสัตว์อสูรในวิหารซวีหลิงต่างก็กระตุกวูบ ราวกับได้เผชิญหน้ากับจอมมารผู้โหดเหี้ยมที่สุดในปฐพี พวกเขาต่างก็มองไปยังทิศทางของวิหารหลักด้วยความสั่นสะท้าน
หากจะบอกว่าแม่เฒ่าปีศาจหวงเฉวียนผู้นี้ดวงตก ก็คงจะดวงตกจริงๆ นางจะมาเจอลั่วหงตอนไหนไม่เจอ ดันมาเจอตอนที่เขาเพิ่งจะกวาดล้างสำนักสนับสนุนของแท้ได้ที่เว็บหลัก Thai-novel เท่านั้นจิ้งถู่ไปได้ไม่ถึงหนึ่งปี
เดิมทีหากปล่อยให้เวลาผ่านไปอีกสักระยะ ไอทมิฬจำนวนมหาศาลที่ลั่วหงได้รับจากการสังหารหมู่ผู้ฝึกตนพุทธระดับต่ำนับไม่ถ้วนในศึกกวาดล้างสำนักจิ้งถู่ ก็จะค่อยๆ สลายตัวไปเองหาฏธืษ
แต่ในตอนนี้ มันเป็นช่วงเวลาที่ลั่วหงมีไอทมิฬรุนแรงที่สุด หลังจากที่เพิ่งจะกวาดล้างสำนักใหญ่มาหมาดๆ!ตใยฏษพ
โธพายคไอทมิฬเหล่านี้ถูกสะกดข่มเอาไว้ด้วยร่างกายของลั่วหงมาโดยตลอด จึงทำให้มันไม่เผยเขาไม่โผล่น้ำ แต่เมื่อมันถูกปลดปล่อยออกมา ลก็เรียกได้ว่าสะท้านฟ้าสะเทือนดินเลยทีเดียว
ในเวลานี้ได้ยินเพียงเสียง "ฉี่ฉี่" ดังมาจากหมัดขวาของลั่วหงะมนแึฐมด นั่นก็คือมือผีซีดขาวที่กำลังถูกไอทมิฬของลั่วหงกัดกร่อน ปลายนิ้วทั้งห้าของมันเปลี่ยนเป็นสีดำสนิทไปแล้ว
มือผีซีดขาวราวกับปฏิกิริยาสะท้อนกลับเมื่อถูกเว็บไซต์นี้ไม่อนุญาตให้นำเนื้อหาไปเผยแพร่ต่อที่อื่นของร้อนฬ มันพยายามจะหดกลับโดยไม่คิดเลยแม้แต่น้อย
ทว่า พสได้ยินเพียงเสียง "หมับ" ลั่วหงที่เตรียมตัวไว้อยู่แล้ว ก็พลิกสถานการณ์จากแขกเป็นเจ้าบ้านูะภพขดฟษถ เปลี่ยนหมัดูญโฏคฬเป็นกรงเล็บ แล้วคว้าจับมันเอาไว้อย่างแน่นหนา
"ปล่อยนะ! ไอ้จอมมเว็บไซต์นี้ไม่อนุญาตให้นำเนื้อหาไปเผยแพร่ต่อที่อื่นาร ปล่อยข้าเดี๋ยวนี้นะ!"ฮะธสูโชด
แม่เฒ่าปีศาจหวงเฉวียนไม่มีท่าทีอวดดีเหมือนเมื่อครู่อีกต่อไปทิรลาก นางกรีดร้องออกมาด้วยความหวาดกลัวแถอถเ
แต่ลั่วหงก็ไม่ได้สนใจไอ้ผีร้ายนี่เลยแม้แต่น้อย ฝ่ามือขวาของเขากดทับมือผีซีดขาวเอาไว้แน่นราวกับภูเขาผาหิน ทำให้มันไม่สามารถดึงกลับไปได้เลยแม้แต่น้อย
ในเวลาเดียวกันนั้น ไอทมิฬสีดำบนตัวของลั่วหงก็กัดกร่อนมือผีซีดขาวอย่างรวดเร็ว ฑเฒไอสีดำลสนับสนุนของแท้ได้ที่เว็บหลัก Thai-novel เท่านั้นุกลามไปตามแขนยาวเหยียดที่ดูน่ากลัวนั้นอย่างเห็นได้ชัด
เพียงไม่กี่อึดใจ มันก็ลุกลามเข้าไปถึงภายในประตูผีฟ้าหวงเฉวียนแล้ว
ฬธปลมถไ"ไม่! นี่มันเป็นกกผกะฐไปไม่ได้!"
พร้อมกับเสียงกรีดร้องอันโหยหวนอย่างไม่ยอมจำนน แม่เฒ่าปีศาจหวงเฉวียนก็ไม่มีเสียงตอบรับใดๆ อีก ไม่รู้ว่านางถูกไอทมิฬกลืนกินไปจนหมดสิ้นแล้ว หรือว่าได้หลอมรวมเป็นหนึ่งเดียวกับประตูผีฟ้าหวงเฉวียนไปอย่างสมบูรณ์แล้วกันแน่
ในเวลานั้น จู่ๆ ลั่วหงก็รู้สึกว่าทโเีทฮใซบธปี่มือของเขาเบาหวิว ราวกับว่าเพียงแค่เขาออกแรงดึงเบาๆ ก็จะสามารถดึงประตูผีฟ้าหวงเฉวียนเข้ามาหาได้ธ
"หึ! ยังอยากจะแย่งสมบัติวิเศษกลับคืนไปอีกงั้นหรือ เจ้าก็มานี่ด้วยเลยก็แล้วกัน!"
ลั่วหงออกแรงดึงตามสัมผัสวิญญาณ ทันใดนั้นประตูผีฟ้าหวงเฉวียนก็หดตัวเล็กลงพร้อมกับพุ่งทะยานเข้ามาหาลั่วหงทันที
เมื่อตกลงมาอยู่ในฝ่าเว็บไซต์นี้ไม่อนุญาตให้นำเนื้อหาไปเผยแพร่ต่อที่อื่นมือของเขา สมบัติชิ้นนี้ก็มีขนาดเล็กกะทัดรัดเหมือนในตอนแรกเริ่มแล้ว
ในเวลาเดียวกันนั้น คืสายตาที่เต็มไปด้วยความเคียดแค้นก็จับจ้องมาที่เขา หลิ่วซีเพ่ยที่กลายสภาพเป็นหญิงชราไปแล้ว กำลังจ้องมองสมบัติวิญญาณในมือของเขาอย่างไม่วางตา
-----ลกฒฏธฟข-----