บทที่ 68 สมบูรณ์แบบและทรงพลัง ความก้าวหน้าครั้งใหญ่

กระแสข่าวของเหตุการณ์จับตัวประกันที่โรงเรียนมัธยมหมิงหลานเมื่อสองวันก่อนค่อย ๆ จางหายไป

เรื่องการแข่งขันและการแลกเปลี่ยนผลประโยชน์ในระดับสูง โจวผิงอันไม่สนใจมากนัก เขาสนใจสิ่งที่อยู่ในจิตใจของเขามากกว่า ปรากฏว่าความปรารถนาในใจสะสมเป็นเส้นใยแห่งพลังความคิดมากกว่า 3,000 เส้น

เส้นใยความคิดสีขาวจาง ๆ ถึงแม้จะมีพลังน้อย แต่ถ้าปริมาณมากพอก็สามารถทดแทนคุณภาพได้

“ยอดเยี่ยม”

โจวผิงอันตรวจสอบแหล่งที่มาของเส้นใยความคิดเหล่านี้อย่างละเอียด ไม่นานเขาก็พบว่ามันมาจากวิดีโอการฝึกหมัดและดาบที่เขาเคยโพสต์ในแอป “Quanmin Tianyin” วิดีโอเหล่านี้ถูกค้นพบและถูกวิจารณ์โดยผู้ที่สนใจในศิลปะการต่อสู้

“หน้าตาก็ดีอยู่แล้ว ทำไมถึงต้องใช้ฝีมือด้วย?”

“การต่อสู้ดูดีมาก ถ้าไม่ได้เห็นความดุร้ายของเจ้าของคลิปในวันนั้น ฉันคงคิดว่านี่เป็นแค่ท่าทางเท่านั้น”

“ก็แค่สู้กับคนธรรมดาได้เท่านั้น จะขึ้นสังเวียนได้ไหม?”

“ไอ้ข้างบนที่ว่าเป็นไปไม่ได้ ไอ้โจรพวกนั้นก็คงคิดแบบเดียวกัน…”

“มีใครบอกได้ไหมว่านี่เป็นฝีมือจริงหรือเปล่า? ฉันมาที่นี่เพื่อดูพี่ชายสุดหล่อถ่ายหนัง เห็นเขาในคลิปวิ่งเร็วสุด ๆ แต่ดันมาเจอวิดีโอการฝึกศิลปะการต่อสู้...”

“รีบอัปเดตเร็ว ๆ หน่อย คลิปแค่เจ็ดคลิป นี่มันยังหยุดพักน้อยกว่าลาของทีมงานอีก!”

ในโลกออนไลน์มีทั้งเรื่องจริงและเรื่องเท็จมากมาย เหล่าผู้ใช้งานก็ต่างพูดคุยกันในหลากหลายประเด็น แต่ถ้ามีคนกดถูกใจและยอมรับในใจ ถือว่าเป็นผู้ใช้ที่ดีสำหรับโจวผิงอัน

หลังจากที่มองผ่านคอมเมนต์เหล่านี้ เขาก็อดยิ้มไม่ได้เมื่อเห็นยอดไลค์มากกว่า 3,000 ไลค์

จากนั้นเขารีบตัดต่อวิดีโอการท้าทายในสำนักเฉินเทียนวันนี้ ใส่คำบรรยายแล้วอัปโหลดลงในแอป

ต้องยอมรับว่าฝีมือการแอบถ่ายของซุนถงนั้นดีมาก

เขาถ่ายได้อย่างชัดเจนในทุกฉากสำคัญ แม้แต่ช่วงที่ฟันกระเด็นออกมาก็ถ่ายได้ชัดเจน

ไม่รู้ว่าหลังจากที่วิดีโอนี้ถูกอัปโหลด จะมีคนถามว่า "จะเกิดอะไรขึ้นถ้าไม่ยอมร่วมมือ?" หรือเปล่า

แต่ไม่ว่าจะเป็นอย่างไร ขอแค่มีคนบางส่วนเข้าใจและยอมรับก็เพียงพอแล้ว

หลังจากอัปโหลดวิดีโอเสร็จ เขาก็ไม่สนใจอีกต่อไป

โจวผิงอันรู้สึกตื่นเต้นที่จะใช้วิธีการฝึกแบบ "การมองเห็นผ่านตราโลตัสแดง" เพื่อช่วยในการฝึกฝน

...

‘การเปลี่ยนจากความแข็งแกร่งที่สมบูรณ์แบบไปสู่ความยืดหยุ่น’

‘ก่อนอื่น ฉันต้องเข้าใจว่าความแข็งแกร่งที่สมบูรณ์แบบนั้นรู้สึกอย่างไร’

พลังคลื่นทับซ้อนเป็นวิธีการฝึกที่ใช้พลัง

ตามที่หลินไหวหยูกล่าวไว้ หากคุณเข้าใจ คุณก็จะเข้าใจได้ทันที แต่ถ้าไม่เข้าใจ คุณอาจจะฝึกไม่ได้ตลอดชีวิต

แม้แต่ลูกศิษย์ในระดับสูงของสำนักอวิ๋นสุ่ยเทียนจงก็ยังไม่สามารถฝึกวิธีนี้ให้ถึงขั้นสูงสุดได้

ตอนที่หลินไหวหยูพูดถึงเรื่องนี้ด้วยความภาคภูมิใจเล็กน้อย มันทำให้โจวผิงอันอยากรู้ว่าหากฝึกวิธีนี้จนสำเร็จจะเป็นอย่างไร

“เผาไหม้”

เส้นใยความคิดทั้ง 3,000 เส้น ถูกจุดไฟเผาเหมือนท่อนไม้แห้งในกองไฟ ค่อย ๆ มอดไหม้ไปทีละน้อย

จิตใจของโจวผิงอันปลอดโปร่งอย่างสมบูรณ์

เขารู้สึกว่าความคิดสร้างสรรค์พุ่งพล่านอยู่ตลอดเวลา

ไม่รู้ว่าเวลาผ่านไปนานเท่าไร ในที่สุดก็มีประกายความคิดหนึ่งเกิดขึ้นในจิตใจของเขา ทันใดนั้น พลังคลื่นทับซ้อนในระดับที่แปดก็เกิดคลื่นสะท้อนขึ้น

คลื่นสะท้อนนั้นค่อย ๆ กลายเป็นคลื่นขนาดใหญ่ เชื่อมต่อกับเกลียวคลื่นทั้งแปด สร้างเป็นเกลียวคลื่นขนาดมหึมาที่ส่องประกายออกมา

“สำเร็จแล้ว”

โจวผิงอันออกจากสภาวะเร่งความคิดของสมอง เขารู้สึกถึงความเข้มแข็งที่ล้นเอ่ออยู่ในใจ

หมัดทั้งสองข้างของเขากำแน่นและระเบิดเสียงดังก้องเหมือนสายฟ้าผ่า

เมื่อกล้ามเนื้อและเส้นเอ็นถูกขึงให้ตึง พลังงานจะถูกถ่ายทอดโดยไม่มีการหน่วงเวลาแม้แต่นิดเดียว

ร่างกายทั้งหมดเหมือนจะรวมกันเป็นก้อน

ในขณะที่เขารับรู้ได้ถึงพลังงานที่สอดประสานกันในร่างกาย เพียงแค่คิดที่จะใช้พลัง ร่างกายของเขาก็จะแปรเปลี่ยนเป็นลูกบอลเหล็กกล้าส่องแสงที่กลมดิก

เขาหยิบช้อนเหล็กที่ใช้กินข้าวขึ้นมา

โจวผิงอันวางนิ้วชี้และนิ้วกลางรวมกันเป็นมีด ฟันคลื่นทับซ้อนทั้งเก้าลงไป

ครั้งนี้เกิดการเปลี่ยนแปลงขึ้นอีกครั้ง

พลังคลื่นทับซ้อนทั้งเก้ากลับรวมเข้าด้วยกันเหมือนเกลียวเชือกเหล็ก หมุนวนและสั่นสะเทือน ก่อนจะกระแทกเข้ากับช้อนเหล็ก

“ฟู่…”

เสียงเบา ๆ ดังขึ้น

ช้อนเหล็กกลายเป็นเม็ดทรายละเอียดที่มองเห็นได้ด้วยตาเปล่าและกระจายตัวลงพื้น

“โห…เหี้ย!”

“ถ้าเกิดฉันใช้พลังเต็มที่ในการท้าทายวันนี้ และกระแทกใครเข้าเต็ม ๆ กระดูกของเขาคงแตกเป็นผงแน่”

“ที่แท้ พลังคลื่นทับซ้อนทั้งเก้าเมื่อถึงจุดสูงสุดแล้วจะรุนแรงขนาดนี้เลยเหรอ?”

“ไม่น่าแปลกใจที่ในอีกโลกหนึ่ง คนต่างอยากเรียนวิชาการต่อสู้ชั้นสูง อยากเข้าสำนักใหญ่ การสืบทอดที่แตกต่างกันนำไปสู่การฝึกฝนที่มีขีดจำกัดต่างกันอย่างสิ้นเชิง”

การฝึกจะสำเร็จหรือไม่นั้นเป็นอีกเรื่องหนึ่ง อย่างน้อยที่สุด มันก็มีความเป็นไปได้

หลินจื้อฉีฝึกพลังคลื่นทับซ้อนได้เพียงระดับที่สาม แต่ก็สร้างชื่อเสียงในเมืองชิงหยางในฐานะ “มีดตัดคลื่น”

แต่เมื่อเปรียบเทียบกับพลังคลื่นทับซ้อนทั้งเก้าที่โจวผิงอันใช้ได้ในตอนนี้ พลังจากมีดของเขาก็เทียบไม่ติด

เพียงแค่วิธีการใช้พลังนี้ โจวผิงอันสามารถเอาชนะคู่ต่อสู้ที่อยู่ในระดับสูงกว่าได้อย่างง่ายดาย

ไม่แปลกใจเลยที่หลินไหวหยูถูกคู่อริกลั่นแกล้งเสมอ ต้องใช้วิธีสกปรกมาต่อกรกับเธอ เพราะพวกเขารู้ดีว่าไม่สามารถเอาชนะเธอได้ตรง ๆ

และยังกลัวว่าเวลาจะผ่านไปนานเกินไปจนทำให้หลินไหวหยูเพิ่มพลังของเธอได้โดยไม่ตั้งใจ ซึ่งจะทำให้ทุกคนหมดหวัง

“ปึง ปึง…”

โจวผิงอันออกหมัดสองครั้งติดต่อกัน เสียงระเบิด

อากาศดังเหมือนพลุแตก

ทันใดนั้นเขาก็ตระหนักได้ว่านี่คือโรงพยาบาล จึงรีบหยุดมือ

หลังจากสงบสติอารมณ์ได้ เขาก็เตรียมตัวที่จะศึกษาคัมภีร์ฝึกไขกระดูก [เสียงคำรามพยัคฆ์และเสือดาว]

ทักษะมีความสำคัญ แต่การฝึกฝนก็สำคัญไม่แพ้กัน

[วิชาหายใจขึ้นลงตามกระแสคลื่น] เป็นวิชาฝึกกำลังภายในที่สามารถเปลี่ยนแปลงรากฐานของร่างกายได้อย่างช้า ๆ และค่อยเป็นค่อยไป มีความสำคัญที่ไม่สามารถแทนที่ได้

จุดเด่นของวิชานี้คือ มันช่วยเพิ่มความแข็งแกร่งอย่างต่อเนื่อง เสริมสร้างรากฐานได้เป็นอย่างดี

ตราบใดที่มีโภชนาการเพียงพอ สามารถฝึกฝนได้ถึงขั้น “เจินอู่”

แน่นอนว่าต้องมีอายุขัยเพียงพอและกลไกของร่างกายต้องสามารถรักษาความกระปรี้กระเปร่าได้

แต่ข้อเสียของวิชานี้ก็มีอยู่ มันไม่สามารถฝึกได้เร็ว มันต้องใช้เวลาตามขั้นตอน

โจวผิงอันใจร้อนและต้องการเข้าสู่ขั้นตอนการเปลี่ยนเลือดให้เร็วที่สุด เพื่อให้ร่างกายและจิตใจได้รับการหล่อเลี้ยง และเพิ่มพลังได้อย่างรวดเร็ว

คัมภีร์ฝึกไขกระดูก [เสียงคำรามพยัคฆ์และเสือดาว] จึงเป็นสิ่งที่เติมเต็มได้ดี

แม้แต่ในอีกโลกหนึ่ง โจวผิงอันยังไม่เคยได้ยินเรื่องวิธีการเพิ่มพลังการฝึกไขกระดูกอย่างรวดเร็วแบบนี้

โจวผิงอันแอบสืบดูมาก่อน

ได้ยินเพียงว่า คนที่มีรากฐานดีจะผ่านขั้นตอนการล้างไขกระดูกได้เร็วกว่า

บางคนใช้เวลาเพียงหนึ่งถึงสองปีก็สามารถผ่านขั้นนี้ได้

แต่บางคนต้องใช้เวลาสามถึงห้าปี หรือเจ็ดถึงแปดปีกว่าจะสำเร็จ

และที่แย่กว่านั้นคือบางคนต้องใช้เวลามากกว่า 20 ปี และเมื่อเข้าสู่ขั้นตอนการเปลี่ยนเลือด พวกเขาก็มีอายุสี่สิบหรือห้าสิบปีแล้ว

แน่นอนว่าสิ่งที่พบเห็นบ่อยที่สุดคือผู้ฝึกหัดที่ไม่สามารถล้างไขกระดูกให้สมบูรณ์ได้ในช่วงชีวิตของพวกเขา

ผู้ฝึกหัดเหล่านี้เป็นกลุ่มนักสู้ระดับกลางในยุทธภพ นับว่าเป็นนักสู้ระดับเล็ก

เมื่อเข้าร่วมกองทัพ พวกเขาก็สามารถเป็นผู้บังคับบัญชาขนาดเล็กที่นำทัพเข้ารบได้ ได้รับรางวัล และมีชีวิตที่รุ่งเรือง

แต่โจวผิงอันไม่ต้องการเสียเวลานานขนาดนั้น

แม้ว่าพลังการต่อสู้ของเขาจะสามารถเอาชนะคู่ต่อสู้ที่มีระดับสูงกว่าได้ ก็ไม่มีประโยชน์อะไร

เมื่อเล่นอยู่ริมน้ำ บางครั้งก็ต้องเปียกน้ำบ้าง

ในอีกโลกหนึ่งไม่เหมือนกับโลกสมัยใหม่ที่มีข้อจำกัดมากมาย คนที่มีความสามารถมักจะเป็นพวกที่ฝ่าฝืนกฎ

บางทีอาจมีผู้เชี่ยวชาญเดินผ่านมาที่ไม่ชอบใจแล้วก็จัดการเขาทิ้งทันที

โอกาสที่ยิ่งใหญ่จะมาพร้อมกับอันตรายที่ยิ่งใหญ่

โจวผิงอันไม่อยากจบลงเหมือนอาจารย์ตง

“มาเริ่มฝึกกันเถอะ จะเป็นอันตรายต่อร่างกายมากแค่ไหนกัน?”

ในยุคปัจจุบัน วิชาการต่อสู้ที่สืบทอดมาจากอดีตในสภาพที่เกือบจะสูญหายไปแล้ว วิชาระดับสูงที่ยังคงอยู่จะแข็งแกร่งหรืออ่อนแอแค่ไหน?

(จบบท)