ตอนที่ 609 เริ่มต้นการสังหาร

เมื่อเห็นว่าเด็กหญิงตัวน้อยกำลังจะถูกค่ายกลบีบรัดจนวิญญาณแตกซ่าน สีหน้าของเด็กสาวก็แปรเปลี่ยนเป็นตื่นตระหนก ภายในใจร้อนรนดั่งไฟสุม นางรีบอัญเชิญเด็กหญิงตัวน้อยกลับมาทันที ทว่าค่ายกลที่กักขังเด็กหญิงตัวน้อยเอาไว้นั้นแข็งแกร่งเกินไป ทำให้นางดึงตัวกลับมาไม่สำเร็จ!

วินาทีนั้นเด็กสาวตระหนักว่าสถานการณ์วิกฤตหนักแล้ว หากไม่ทำอะไรสักอย่าง เด็กหญิงตัวน้อยต้องวิญญาณแตกซ่านไปจริงๆ แน่

เบื้องลึกในจิตใจของนางราวกับมีเสียงดังก้องขึ้นมา... ต้องช่วยนางเอาไว้ให้ได้! ข้าจะสูญเสียนางไปไม่ได้อีกแล้ว!

แววตาของนางค่อยๆ แปรเปลี่ยนเป็นเด็ดเดี่ยวแน่วแน่

"อูอิ่ง! ไป!"

เด็กสาวแค่นเสียงต่ำ อัญเชิญอูอิ่งออกไปนอกค่ายกลพิทักษ์ตระกูลเพื่อให้มันไปช่วยเด็กหญิงตัวน้อย

เงาดำทะมึนขนาดมหึมาก่อตัวขึ้นกลางอากาศ ยังไม่ทันที่ผู้คนจะตั้งตัว หางของมังกรวารีก็ตวัดฟาดเข้าใส่คนนับสิบที่ตั้งค่ายกลอยู่อย่างรวดเร็ว! เสียงระเบิดดังตู้มสนั่นหวั่นไหว แรงกระแทกอันน่าสะพรึงกลัวซัดกระหน่ำจนพวกเขาแตกพ่ายกระเด็นไปคนละทิศละทางในพริบตา

ส่วนเด็กหญิงตัวน้อยที่กำลังร้องไห้สะอึกสะอื้น เมื่อหลุดพ้นจากพันธนาการก็ค่อยๆ ร่วงหล่นลงมาจากฟากฟ้า นางปรายตามองไปทางที่เสิ่นเยียนอยู่ แววตาอันว่างเปล่าเผยให้เห็นความสับสนงุนงงเล็กน้อย

เสิ่นเยียนอัญเชิญเด็กหญิงตัวน้อยกลับมา

ร่างของเด็กหญิงตัวน้อยหายวับไปในพริบตา

เวลานี้ เมื่อทุกคนเห็นมังกรวารีสีดำขนาดมหึมาลอยตระหง่านอยู่กลางเวหา ต่างก็เผยสีหน้าตกตะลึง

เมื่อลู่จิ่งเฉิงมองเห็นอูอิ่งก็เผยสีหน้าไม่อยากจะเชื่อ เพราะเขาจำได้ว่าอูอิ่งคือหนึ่งในสัตว์อสูรบรรพกาลในตำนาน!

"สัตว์อสูรบรรพกาล?! เป็นสัตว์อสูรบรรพกาลจริงๆ ด้วย!"

ลู่จิ่งเฉิงพึมพำกับตัวเอง

"นายท่าน? นายท่าน!"

ผู้อาวุโสรองที่อยู่ด้านข้างร้องเรียกเขาสองสามครั้ง ในที่สุดก็ดึงสติของลู่จิ่งเฉิงกลับมาได้

ผู้อาวุโสรองมีสีหน้าเคร่งเครียด เอ่ยขึ้นว่า

"เมื่อครู่ตอนที่มังกรวารีตัวนี้ปรากฏขึ้น ภายในค่ายกลพิทักษ์ตระกูลดูเหมือนจะมีความผันผวนของพลังอีกสายหนึ่ง นายท่าน ชายชราอย่างข้าคาดเดาว่าคงมีคนฉวยโอกาสช่วงที่ภายนอกกำลังวุ่นวาย ลักลอบเข้ามาในตระกูลลู่ของเราแล้ว!"

เมื่อได้ยินเช่นนี้ ผู้นำตระกูลลู่ก็ตื่นตัวขึ้นมาทันที

ผู้นำตระกูลลู่หรี่ตาลงอย่างอันตราย สีหน้าเยียบเย็น เอ่ยขึ้นว่า

"ผู้นำตระกูลอย่างข้าจะไปพบผู้บุกรุกคนนี้ด้วยตัวเอง!"

ผู้อาวุโสรองชะงักไปเล็กน้อย

"นายท่าน ท่านรู้หรือขอรับว่ามันอยู่ที่ใด?"

ผู้นำตระกูลลู่เอ่ยตอบ

"เป้าหมายของอีกฝ่ายก็คือเฮ่อเหลียนหวย"

ผู้อาวุโสรองขมวดคิ้ว

ยังไม่ทันที่ผู้อาวุโสรองจะเอ่ยปากพูดอันใด ผู้นำตระกูลลู่ก็หายตัวไปจากจุดเดิมเสียแล้ว

ในขณะเดียวกัน...

บนถนนห่างจากจวนตระกูลลู่ไปทางซ้ายมือสองร้อยเมตร ปรากฏร่างคนสองคนสวมหน้ากากสีเงินครึ่งซีก คนหนึ่งรูปร่างสูงโปร่ง ในมือถือดาบยาวจันทร์เสี้ยว ส่วนอีกคนค่อนข้างบอบบางกะทัดรัด มัดผมแกละสองข้าง ในมือถือตรีศูล

หน้ากากปิดบังใบหน้าไปครึ่งหนึ่ง เผยให้เห็นเพียงแววตาอันเย็นชา

และในเวลานี้ ผู้อาวุโสทั้งสามของตระกูลลู่ก็รีบรุดมาถึงอย่างรวดเร็ว ตีวงล้อมทั้งสองคนเอาไว้ทันที

ผู้อาวุโสสี่กวาดสายตามองรอบๆ อย่างระแวดระวัง เมื่อแน่ใจว่าไม่มีบุคคลต้องสงสัยอื่น สายตาของเขาก็ไปหยุดที่เด็กสาวร่างเล็กผู้นั้น นางดูอายุน้อย ทว่าในแววตากลับเผยให้เห็นความเก๋าเกมและเย็นชาเกินวัย

ผู้อาวุโสสี่ขมวดคิ้ว เอ่ยถามขึ้นว่า

"ที่นี่มีแค่พวกเจ้าสองคนงั้นรึ?"

เด็กสาวยกยิ้มมุมปาก ตรีศูลในมือส่องประกายเย็นเยียบ

น้ำเสียงของนางกังวานใสและหนักแน่น

"ไม่ได้มีแค่พวกเราหรอกนะ"

กล่าวจบ สายตาของนางก็มองข้ามผู้อาวุโสทั้งสามไป ทอดมองความมืดมิดเบื้องหลังราวกับกำลังรอคอยการมาเยือนของใครบางคน

เมื่อผู้อาวุโสทั้งสามเห็นดังนั้น ก็รีบหันขวับไปมองด้วยความระแวดระวัง

ทว่าในตอนนั้นเอง ปราณดาบอันดุดันและทรงพลังก็พุ่งโจมตีพวกเขาในชั่วพริบตา!

ตู้ม!

ผู้อาวุโสสามรีบกางม่านพลังป้องกันขึ้นมาต้านทานทันที สายตาของเขาพินิจมองเจียงเสียนเยวี่ยและเซียวเจ๋อชวน รู้สึกคุ้นหน้าคุ้นตาอยู่อย่างเลือนราง เมื่อประกอบกับฝูงสัตว์กลายพันธุ์และวิญญาณร้ายนับหมื่น ภาพเหตุการณ์บางอย่างก็แล่นเข้ามาในหัวพริบตา

เขานึกออกแล้ว!

พวกมันคือเด็กหนุ่มและเด็กสาวที่อยู่ข้างกายเสิ่นเยียนนั่นเอง!

"พวกเจ้าคือ..."

ยังไม่ทันที่ผู้อาวุโสสามจะเอ่ยจบประโยค ก็ถูกเจียงเสียนเยวี่ยจู่โจมอย่างหนักหน่วง ร่างของนางพลิ้วไหวประดุจเงา ตรีศูลพุ่งแทงทะลวงเข้าใส่ศีรษะของผู้อาวุโสสามอย่างรุนแรง

ผู้อาวุโสสามยกฝ่ามือขึ้นต้านรับ แค่นเสียงหัวเราะเยาะ จากนั้นบนฝ่ามือก็ระเบิดพลังวิญญาณระดับวิญญาณจักรพรรดิขั้นแปดออกมา กักขังตรีศูลของเจียงเสียนเยวี่ยเอาไว้ ก่อนจะผลักกระแทกออกไปอย่างแรง!

ชั่วพริบตาเดียว ตรีศูลก็หลุดการควบคุม พุ่งแทงเข้าใส่หน้าอกของเจียงเสียนเยวี่ยเสียเอง!

เซียวเจ๋อชวนก้าวเท้าเข้ามา รีบประคองร่างของเจียงเสียนเยวี่ยที่ถูกกระแทกจนถอยร่นเอาไว้ จากนั้นก็พานางเบี่ยงตัวหลบ รอดพ้นจากการโจมตีถึงชีวิตนั้นไปได้หวุดหวิด

จังหวะนั้นเอง ผู้อาวุโสสี่และผู้อาวุโสห้าก็ลงมือจู่โจมเซียวเจ๋อชวนและเจียงเสียนเยวี่ยพร้อมกัน!

ภายใต้แรงกดดันมหาศาลของผู้อาวุโสทั้งสาม เซียวเจ๋อชวนและเจียงเสียนเยวี่ยรู้สึกราวกับก้าวเดินอย่างยากลำบาก ลำคอตีบตันและคละคลุ้งไปด้วยกลิ่นคาวเลือด

"มา!"

เจียงเสียนเยวี่ยตวัดมือเรียวสวย แค่นเสียงต่ำ

ตรีศูลพุ่งกลับมาอยู่ในมือของเจียงเสียนเยวี่ยอย่างรวดเร็ว

เจียงเสียนเยวี่ยและเซียวเจ๋อชวนประสานงานกัน ต่อสู้ต้านทานการโจมตีของผู้อาวุโสทั้งสามอย่างสุดกำลัง

"ต่อต้านไปก็ไร้ประโยชน์!"

ผู้อาวุโสสามสีหน้าไม่สบอารมณ์ เขาเอ่ยเสียงเย็น

"หากไม่ใช่เพราะต้องเก็บชีวิตน้อยๆ ของพวกเจ้าเอาไว้ พวกเจ้าคงตายไปเป็นร้อยเป็นพันครั้งแล้ว!"

พูดถึงตรงนี้ ผู้อาวุโสสามก็หันไปเอ่ยกับผู้อาวุโสอีกสองคน

"พวกมันเป็นคนของเสิ่นเยียน!"

"เสิ่นเยียน?"

ผู้อาวุโสสี่และผู้อาวุโสห้าชะงักไปครู่หนึ่ง ไม่นานก็จำได้ว่าเสิ่นเยียนคือผู้ใด สีหน้าของพวกเขาเย็นชาลงหลายส่วน จ้องมองเซียวเจ๋อชวนและเจียงเสียนเยวี่ยด้วยจิตสังหารที่เพิ่มพูน

ผู้อาวุโสสี่เอ่ยด้วยสีหน้าอำมหิต

"ในเมื่อมาแล้ว ก็อย่าหวังว่าจะได้กลับไปเลย!"

ทันใดนั้นเอง ก็มีเสียงหนึ่งดังมาจากด้านหลังของพวกเขา

"อย่างนั้นหรือ?"

"ใครกัน?!"

ผู้อาวุโสทั้งสามแทบจะหันขวับไปมองพร้อมกัน ภาพที่ปรากฏแก่สายตาทำให้พวกเขาต้องเบิกตากว้างด้วยความตกตะลึง

เห็นเพียงซากศพจำนวนหนาแน่นกำลังมุ่งหน้ามาทางนี้ ซากศพเหล่านี้ล้วนเป็นองครักษ์ องครักษ์เงา และกองกำลังเดนตายของตระกูลลู่ทั้งสิ้น

ทว่าบัดนี้พวกมันกลับกลายมาเป็นศัตรูของพวกเขาไปเสียแล้ว

ส่วนคนที่ควบคุมศพเหล่านี้ก็อยู่บนหลังคาไม่ไกลออกไป เขานั่งตัวตรง นิ้วมือเรียวยาวงดงามกำลังกรีดกรายสายพิณ ใบหน้ายังคงสวมหน้ากากสีเงินครึ่งซีก

สีหน้าของผู้อาวุโสสามเปลี่ยนไปเล็กน้อย เขานึกออกแล้ว นี่คือกลุ่มคนจากทวีปหวนคืนในนาม...

"กลุ่มอสูร!"

เขาขบเขี้ยวเคี้ยวฟันเอ่ย ตอนที่เจอหน้ากันครั้งแรกพวกมันยังไม่เป็นสับปะรดแท้ๆ มาบัดนี้กลับกล้าบุกมาถึงตระกูลลู่ของพวกเขาเชียวหรือ!

"กลุ่มอสูร?"

ผู้อาวุโสสี่และผู้อาวุโสห้าเพิ่งเคยได้ยินชื่อนี้เป็นครั้งแรก อดไม่ได้ที่จะขมวดคิ้ว

น้ำเสียงหวานใสของเจียงเสียนเยวี่ยดังขึ้นช้าๆ

"ทั้งสามท่าน การสังหารเริ่มต้นขึ้นแล้วนะ"

เซียวเจ๋อชวนยกมือขึ้นเช็ดคราบเลือดที่มุมปาก จับดาบยาวในมือแน่น แววตาแน่วแน่และเยือกเย็น เอ่ยออกมาราบเรียบว่า

"ข้าขอพนันว่าอสุราจะเป็นฝ่ายชนะ"

สิ้นคำพูด เจียงเสียนเยวี่ย เซียวเจ๋อชวน และซากศพทั้งหมดก็ขยับตัว พุ่งเข้าโจมตีผู้อาวุโสทั้งสาม

"ตรีศูลแห่ง..."

"ทะลวงปรโลก!"

พายุหมุนลูกหนึ่งก่อตัวขึ้น คมตรีศูลพุ่งทะลวงเข้าใส่ร่างของผู้อาวุโสสาม!

"ค่ายกลทราย ทำงาน!"

เซียวเจ๋อชวนปักดาบยาวลงบนพื้นดิน ค่ายกลนาฬิกาทรายปรากฏขึ้นในชั่วพริบตา พื้นดินพลันอ่อนนุ่มลงทันที

ส่วนผู้อาวุโสทั้งสามของตระกูลลู่รู้สึกราวกับว่าใต้ฝ่าเท้ามีมือนับไม่ถ้วนกำลังฉุดรั้งพวกเขาจมลงไป

ตู้ม!

ผู้อาวุโสห้าซัดฝ่ามือทำลายค่ายกลทรายจนแตกกระจาย จากนั้นพุ่งเข้าประชิดตัวเซียวเจ๋อชวนด้วยความเร็วเหลือเชื่อ เอื้อมมือไปคว้าลำคอของเด็กหนุ่มเอาไว้แน่น ในขณะที่กำลังจะหักคอของเขาอยู่นั้นเอง...

เซียวเจ๋อชวนฝืนทนความเจ็บปวด ยกดาบขึ้นฟันเข้าที่แขนของอีกฝ่าย!

ผู้อาวุโสห้ารีบชักมือกลับอย่างรวดเร็ว เพิ่งจะถอยร่นไปได้เพียงก้าวเดียว ซากศพนับสิบก็กรูเข้ามาล้อมรอบตัว เปิดฉากโจมตีใส่เขาทันที!