ตอนที่ 1599 โฆษณาที่ทรงพลังที่สุด
ตอนที่ 1599 โฆษณาที่ทรงพลังที่สุด
หนังเพิ่งเริ่ม ในตอนแรกเป็นการอธิบายปูมหลังของเรื่องราวให้ชัดเจน ซึ่งโดยรวมแล้วก็คล้ายคลึงกับโลกปัจจุบัน
แต่ในโลกของภาพยนตร์นั้น มีการ์ดเกมที่ชื่อว่า คูโร กำลังเป็นที่นิยม โดยเฉพาะในแวดวงขุนนาง เรียกได้ว่าขุนนางแทบทุกคนล้วนเล่นการ์ดเกมนี้
เจินฮ่วนพึมพำ
"น่าสนใจดีนี่"
ตัวเอกของเรื่องเป็นเด็กหนุ่มที่ใช้ชีวิตอย่างสุขสบายมาตั้งแต่เด็ก ความใฝ่ฝันของเขาคือการได้เป็น คูโรมาสเตอร์
และการจะก้าวขึ้นเป็นคูโรมาสเตอร์ได้นั้น จำเป็นต้องคว้าแชมป์ในการแข่งขันคูโรทัวร์นาเมนต์ให้ได้เสียก่อน
การแข่งขันคูโรทัวร์นาเมนต์ ก็คือการแข่งขันการ์ดเกมตามชื่อของมันเลย ซึ่งจะจัดขึ้นปีละครั้ง และผู้คนจากทั่วทุกมุมโลกสามารถเข้าร่วมการแข่งขันได้
ภาพยนตร์เรื่องนี้ บอกเล่าเรื่องราวของเด็กหนุ่ม ว่าเขาก้าวขึ้นไปเป็นคูโรมาสเตอร์ได้อย่างไร
เฉียวเอ๋ออุทานชื่นชมเสียงเบา
"ภาพสวยจังเลย"
ภาพยนตร์ฉายต่อไป ตัวเอกกำลังนั่งรถเทียมอสูรเดินทางไปยังอาณาจักรข้างเคียงเพื่อเข้าร่วมการแข่งขัน
ระหว่างทาง เขาบังเอิญพบกับนางเอกที่กำลังถูกกลุ่มโจรปิดล้อม พระเอกจึงสวมบทวีรบุรุษช่วยสาวงามขับไล่พวกโจรไป เมื่อสอบถามสถานการณ์จึงได้รู้ว่านางเอกก็กำลังจะไปเข้าร่วมการแข่งขันคูโรทัวร์นาเมนต์เช่นกัน ทั้งสองจึงนั่งรถเทียมอสูรคันเดียวกันและร่วมเดินทางไปยังอาณาจักรเพื่อนบ้านด้วยกัน
ระหว่างการเดินทาง ทั้งคู่ต้องเผชิญกับเรื่องราวต่างๆ มากมาย ซึ่งนั่นทำให้ความรู้สึกดีๆ ก่อตัวขึ้นระหว่างพวกเขา
ดวงตาของเฉียวเอ๋อเป็นประกายวิบวับ เอ่ยด้วยความอิจฉาว่า
"ว้าว หวานแหววกันจัง"
"หุบปาก"
เจินฮ่วนที่กำลังดูอย่างอินจัด หันขวับไปถลึงตาใส่เด็กสาว
"...อ้อ"
เฉียวเอ๋อยกมือขึ้นปิดปาก แล้วตั้งใจดูต่อไป
ในที่สุดพระเอกและนางเอกก็เดินทางมาถึงเมืองที่จัดการแข่งขันคูโรทัวร์นาเมนต์ได้อย่างราบรื่น และสมัครเข้าร่วมการแข่งขันได้สำเร็จ
สามวันต่อมา การแข่งขันเริ่มต้นขึ้น พระเอกและนางเอกถูกจับแยกไปอยู่คนละสาย และต่างก็พยายามต่อสู้ในเส้นทางของตัวเอง
เมื่อการดวลการ์ดเปิดฉากขึ้น ความแปลกใหม่ของการ์ดเกมก็ทำให้บรรดาขุนนางในโรงภาพยนตร์ต่างพากันอุทานด้วยความทึ่ง
"ดูน่าสนุกจังแฮะ"
ใครบางคนร้องอุทานออกมาด้วยความประหลาดใจ
"เอ๊ะ ทำแบบนี้ได้ด้วยเหรอ?"
"การ์ดทองห้าดาวเก่งสุดๆ ไปเลย"
"การ์ดทองแดงดาวต่ำก็มีคุณสมบัติพิเศษด้วย เพิ่งรู้ว่าเอามาคอมโบกันแบบนี้ได้ น่าสนใจชะมัด..."
"..."
ภายในโรงภาพยนตร์ ผู้ชมต่างส่งเสียงฮือฮาครั้งแล้วครั้งเล่า พวกเขาถูกดึงดูดด้วยการดวลการ์ดอันดุเดือดที่ดำเนินไปอย่างต่อเนื่องจนละสายตาไม่ได้
พระเอกได้มาพบกับนางเอกอีกครั้งในรอบชิงชนะเลิศ ทั้งสองกลายมาเป็นคู่แข่งกัน ใครที่คว้าชัยชนะไปได้ก็จะได้เป็นคูโรมาสเตอร์
นางเอกมองดูพระเอก แล้วเอ่ยเสียงเบาว่า
"ฉันจำได้ว่านายเคยบอกไว้ ว่าความฝันของนายคือการเป็นคูโรมาสเตอร์"
"อืม"
พระเอกพยักหน้ารับ
นางเอกเชิดคางขึ้น กล่าวด้วยความเย่อหยิ่งว่า
"งั้นก็เอาชนะฉันให้ได้สิ แล้วความฝันของนายก็จะเป็นจริง แต่ว่าฉันจะไม่ออมมือให้หรอกนะ"
พระเอกทำหน้าจริงจังแล้วพูดว่า
"ฉันจะเอาชนะให้ได้ หวังว่าเธอจะทุ่มสุดกำลังจริงๆ จะได้ไม่ต้องมานั่งเสียใจทีหลัง"
"แน่นอนอยู่แล้ว"
นางเอกยิ้มแย้มสดใสราวกับดอกไม้บาน
เฉียวเอ๋อกำมือเล็กๆ แน่น พูดด้วยความตื่นเต้นว่า
"อ๊า อยากให้พระเอกชนะ แต่ก็ไม่อยากให้นางเอกแพ้ ทำไงดีเนี่ย?"
"ใครชนะก็ได้ทั้งนั้นแหละ"
เจินฮ่วนพูดจบก็เม้มริมฝีปาก การแข่งขันเริ่มต้นขึ้นอย่างรวดเร็ว
การแข่งขันระหว่างพระเอกและนางเอกนั้นดุเดือดมาก มีการ์ดทองห้าดาวปรากฏออกมาถึงห้าใบ แถมยังมีทักษะฟิวชั่นผสมการ์ดสารพัดรูปแบบ งัดกลยุทธ์ออกมาซ้อนแผนกันไปมา
ในท้ายที่สุด พระเอกก็อาศัยความได้เปรียบเพียงเล็กน้อย คว้าชัยชนะไปได้
สิ่งที่เขาพึ่งพาก็คือการคอมโบกันระหว่างการ์ดทองห้าดาวและการ์ดทองแดงหนึ่งดาว เอาชนะไปได้ด้วยวิธีที่เหนือความคาดหมาย
นางเอกถอนหายใจ มองดูพระเอกพลางเอ่ยชื่นชมจากใจจริง
"ฉันแพ้แล้วล่ะ ต้องยอมรับเลยว่านายเก่งกว่าที่ฉันคิดไว้ซะอีก ยินดีด้วยนะ"
"เธอเองก็เก่งมากเหมือนกัน ฉันเองก็เกือบแพ้ไปแล้ว"
พระเอกยิ้มอย่างมีความสุข เพราะเขาได้ทำความฝันให้เป็นจริงและกลายเป็นคูโรมาสเตอร์อย่างเต็มตัวแล้ว
ในฉากสุดท้ายของภาพยนตร์ พระเอกและนางเอกต่างก็โอบกอดกัน
ขอบตาของเฉียวเอ๋อแดงระเรื่อ เอ่ยด้วยความปลาบปลื้มใจว่า
"โรแมนติกจังเลย”
ผู้คนอื่นๆ ในโรงภาพยนตร์ต่างก็หัวเราะออกมาอย่างเบิกบานใจ รู้สึกพึงพอใจกับตอนจบนี้มาก
ในช่วงท้ายสุดของภาพยนตร์ มีตัวอักษรขนาดใหญ่ปรากฏขึ้นจนเต็มหน้าจอ
การ์ดเกมคูโร แบบเดียวกับในภาพยนตร์ วางจำหน่ายพร้อมกันแล้ววันนี้ที่หอสมบัติ
"เอ๊ะ หอสมบัติมีการ์ดคูโรขายด้วยเหรอ?"
ฝูงชนพากันร้องอุทานด้วยความตกตะลึง
ภายในโรงภาพยนตร์เงียบกริบไปหลายวินาที ก่อนที่ไฟในโรงจะสว่างขึ้น ทุกคนต่างพากันวิ่งกรูกันออกไปโดยไม่ได้นัดหมาย อยากจะไปดูที่หอสมบัติว่ามีการ์ดเกมคูโร วางขายจริงๆ หรือไม่
เฉียวเอ๋อเอียงคอถามว่า
"ท่านคะ พวกเราไปกันไหม?"
"ไปสิ ลองไปดูหน่อย"
เจินฮ่วนหยิบทวนวงเดือนขึ้นมาพาดบ่า แล้วก้าวยาวๆ เดินออกไปข้างนอก
ทั้งสองเดินออกจากโรงภาพยนตร์ และรีบจ้ำอ้าวไปที่หอสมบัติ
เมื่อพวกเธอมาถึงหอสมบัติ บริเวณชั้นหนึ่งก็เนืองแน่นไปด้วยผู้คนมากมาย บริเวณเคาน์เตอร์ขายการ์ดมีคนมุงดูเบียดเสียดกันเป็นวงซ้อนวง
"ฉันจะซื้อการ์ด หลีกทางให้ฉันเข้าไปหน่อย"
มีขุนนางคนหนึ่งตะโกนมาจากวงนอก
"พวกเราทุกคนก็มาซื้อการ์ดกันทั้งนั้นแหละ มาทีหลังก็ไปต่อแถวสิ อย่าเบียดเข้ามา"
"ใช่ๆ ต่อแถวซื้อสิ"
คนที่มาทีหลังก็ทำได้เพียงเริ่มเข้าแถว และชะเง้อคอมองดูสถานการณ์หน้าเคาน์เตอร์
"เยี่ยมไปเลย ฉันซื้อได้การ์ดเงินด้วย"
ในฝูงชนมีคนตะโกนออกมาด้วยความตื่นเต้น
"การ์ดเงินอะไรน่ะ?"
คนอื่นๆ ถามแทรกด้วยความอิจฉา
"ฮี่ๆ อสูรป๋อไหล ธาตุน้ำ พลังโจมตี 2400"
ชายคนนั้นพูดด้วยความภาคภูมิใจ
คนที่อิจฉาตาร้อนเบ้ปากพูดว่า
"การ์ดเงินไม่เห็นจะเท่าไหร่เลย ต้องมีการ์ดทองสิถึงจะเจ๋งจริง"
"รีบลองดูสิ ว่าจะอัญเชิญอสูรป๋อไหลออกมาได้ไหม"
"นั่นสิ ถ้ามันเหมือนในหนัง ฉันก็จะซื้อเหมือนกัน"
"..."
เด็กหนุ่มที่ซื้อการ์ดเงินได้ตั้งใจจะอวด พอดีกับที่ตัวเองก็เป็นจอมเวทอยู่แล้ว เขาจึงถ่ายทอดพลังเวทเข้าไปในการ์ดโดยตรง
วืด
วินาทีต่อมา อสูรป๋อไหลตัวมหึมาก็ปรากฏกายขึ้นบนชั้นหนึ่งของหอสมบัติ กินพื้นที่ไปกว่าครึ่ง
มันเป็นอสูรรูปร่างกำยำ ลำตัวคล้ายกับแกะเขาเกลียว ทั่วทั้งร่างเป็นสีดำสนิท บนเขากลมเกลียวขนาดใหญ่มีลวดลายสีม่วงเข้ม
"ว้าว อัญเชิญร่างเงาออกมาได้จริงๆ ด้วย สุดยอดไปเลย"
ฝูงชนพากันอุทานด้วยความทึ่ง
"ฉันก็จะซื้อซองการ์ด!"
"ฉันเอาสิบซอง ขอให้ฉันเปิดได้การ์ดเงินสิบใบทีเถอะ"
"..."
หอสมบัติยิ่งทวีความคึกคักมากขึ้น มีหลายคนที่เดินออกจากฝูงชนไป เพราะพวกเขาพกผลึกอสูรติดตัวมาไม่มากพอ ตอนนี้จึงต้องกลับไปเอาเพิ่ม
เฉียวเอ๋อและเจินฮ่วนเบียดเสียดเข้าไป ก็เห็นเหล่าขุนนางกำลังแย่งกันซื้อซองการ์ดอย่างบ้าคลั่ง
ตัวแบบซองการ์ดทำมาจากกระดาษ พิมพ์ลวดลายประณีตงดงาม ตรงรอยปิดผนึกถูกติดด้วยใยแมงมุม เพื่อรับประกันว่าหากต้องการจะเปิดซองการ์ด ก็มีแต่ต้องฉีกมันออกเท่านั้น
บริเวณเคาน์เตอร์มีป้ายแขวนไว้ ซึ่งเขียนข้อความเตือนเอาไว้ว่า ซื้อการ์ดแล้วไม่รับเปลี่ยนหรือคืนทุกกรณี
"ฉันจะซื้อการ์ดทอง"
ขุนนางกระเป๋าหนักคนหนึ่งตะโกนขึ้นมา
พนักงานอธิบายว่า
"การ์ดทองก็ถูกสุ่มรวมอยู่ในซองการ์ดค่ะ"
"แถมการ์ดทองยังมีจำนวนจำกัดด้วยนะคะ แต่ละแบบมีแค่สิบใบเท่านั้น"
พนักงานกล่าวเตือน
"บ้าเอ๊ย การ์ดทองต้องเป็นของฉัน"
ขุนนางผู้ร่ำรวยเบิกตากว้าง แล้วโยนถุงใส่ผลึกอสูรลงบนเคาน์เตอร์
หลังจากพนักงานตรวจนับจำนวนผลึกอสูรเวทแล้ว ก็ส่งยิ้มให้พลางกล่าวว่า
"ผลึกอสูรเวทจำนวนนี้ สามารถซื้อซองการ์ดได้สี่สิบซองค่ะ"
"เอาหมดเลย"
ชายคนนั้นโบกมืออย่างไม่ลังเลแม้แต่น้อย
"ได้ค่ะ"
พนักงานพยักหน้าเบาๆ นับซองการ์ดสี่สิบซองมาวางไว้บนเคาน์เตอร์
ขุนนางคนนั้นฉีกซองออกทีละซอง ได้การ์ดเงินมาทั้งหมดยี่สิบห้าใบ ซึ่งมีสิบใบที่ซ้ำกัน สิ่งนี้ทำให้เขาถึงกับหน้ามืดตามัว
เขาเอ่ยอย่างไม่ลังเลว่า
"เอามาอีกสี่สิบซอง"
พนักงานถึงกับมือสั่น ไม่คิดเลยว่าการ์ดเกมจะได้รับความนิยมถึงขนาดนี้ เธอจึงรีบแจ้งไปยังโรงงานผลิตด้านใน ว่าซองการ์ดของวันนี้ใกล้จะขายหมดแล้ว