บทที่ 483: อมตะ!

บทที่ 483: อมตะ!

กู้ไป๋รู้ดีว่าชาติกำเนิดในอดีตชาติของเขาต้องไม่ธรรมดาอย่างแน่นอน

บนโลกใบนี้ไม่มีของฟรีโดยแท้จริง

นิ้วทองคำและพลังความสามารถอันไร้เทียมทานจะตกมาอยู่ที่เขาโดยไร้เหตุผลได้อย่างไร?

"ท่านลืมไปแล้วหรือ? เป็นท่านเองที่ขอให้ข้าอยู่ปกป้องจักรวาลเสาหลักในตอนนั้น..."

"หลังจากวันเวลาล่วงเลยผ่านไปเนิ่นนาน ข้าได้พยายามทะลวงเข้าสู่ขอบเขตที่แปดด้วยตัวข้าเอง... เพื่อเตรียมพร้อมที่จะไปยังดินแดนไร้กฎเพื่อตามหาท่าน!"

เจตจำนงของดาวสีน้ำเงินสั่นไหวอย่างรุนแรง

กู้ไป๋ยิ่งรู้สึกสับสนมากขึ้นไปอีกเมื่อได้ยินเช่นนั้น

หรือว่าอดีตชาติของเขาจะเป็นตัวตนขอบเขตที่แปดของโลกหลักกันแน่?

หรือว่าสิ่งที่เรียกว่านิ้วทองคำนี้จะเป็นแผนสำรองที่ตัวเขาในอดีตทิ้งเอาไว้?

คิดไปก็ไร้ประโยชน์ กู้ไป๋ปลดปล่อยพลังจิตของเขาออกไปเพื่อหยั่งลึกลงไปในจิตสำนึกของดาวสีน้ำเงิน

ในพริบตาต่อมา ร่างกายของกู้ไป๋ก็สั่นสะท้าน พลังลึกลับภายในห้วงความคิดของเขาพลันแตกสลาย... โซ่ตรวนถูกปลดเปลื้องออกทีละเส้น และความทรงจำอันไร้ที่สิ้นสุดก็ผลิบานขึ้นในหัวของเขา

พลังจิตที่แข็งแกร่งอย่างหาที่เปรียบมิได้หลอมรวมเข้ากับความคิดของกู้ไป๋ ส่งผลให้พลังนั้น หรือจะพูดให้ถูกก็คือนิ้วทองคำ ได้กลายมาเป็นส่วนหนึ่งของเขาอย่างสมบูรณ์

ในชั่วขณะนี้ กลิ่นอายของกู้ไป๋ก็เปลี่ยนไป

พลังแห่งกาลเวลาอันไร้จุดสิ้นสุดไหลเวียนอยู่รอบกายเขา และพลังที่มาจากนิ้วทองคำแห่งความอายุยืนก็คอยเติมเต็มพลังให้กับทักษะทั้งสองของเขาอย่างต่อเนื่อง

ในช่วงเวลานี้ ทุกสรรพสิ่งในโลกหลักทั้งหมดต่างสัมผัสได้ถึงจิตวิญญาณของตนที่กำลังสั่นสะท้าน

ตัวตนขอบเขตที่เจ็ดอันทรงพลังยิ่งรับรู้ถึงมันได้อย่างชัดเจน

พันธนาการแห่งพลังกฎเกณฑ์ได้ส่งผลกระทบต่อตัวตนขอบเขตที่เจ็ดเหล่านี้

ตัวตนขอบเขตที่เจ็ดทั้งหมดต่างตกตะลึง

"นี่มัน... มีใครกำลังจะบรรลุขอบเขตที่แปดงั้นหรือ?"

ไม่ใช่!

ไม่ใช่ว่ากู้ไป๋กำลังจะบรรลุขอบเขตที่แปด

ทว่ากู้ไป๋ได้ปลุกความทรงจำในอดีตชาติของตนให้ตื่นขึ้น... และพลังของนิ้วทองคำนั้นก็ได้กลายมาเป็นพลังกายของกู้ไป๋อย่างสมบูรณ์

แต้มคุณสมบัติอิสระอันไร้ขีดจำกัดถูกเพิ่มเข้าไปในสถานะทั้งหมดของกู้ไป๋

เบื้องหลังกู้ไป๋ปรากฏร่างจำแลงสีทองอร่ามที่ดูคล้ายกับเทพเจ้าโบราณ มันขยายใหญ่ขึ้นอย่างรวดเร็วจนครอบคลุมไปทั่วทั้งจักรวาล

ตัวตนขอบเขตที่เจ็ดแห่งอารยธรรมจักรวาลรับรู้ถึงร่างนั้น และรู้สึกได้เพียงความสั่นสะท้านที่ลึกลงไปในจิตวิญญาณ

ตัวตนแห่งหลงเซี่ย เมื่อมองไปยังร่างนั้น กลับรู้สึกคุ้นเคยอย่างประหลาด

"มันคือหินศักดิ์สิทธิ์แห่งความเป็นอมตะงั้นหรือ?" เขาสงสัย ขณะสัมผัสได้ถึงพลังที่หลั่งไหลเข้าสู่ร่างกายอย่างไม่ขาดสาย

กู้ไป๋ยังจำต้นกำเนิดของพลังนิ้วทองคำนี้ได้อีกด้วย

ในอดีตชาติ ในฐานะตัวตนขอบเขตที่แปดแห่งจักรวาลเสาหลัก เขาได้เริ่มออกสำรวจโลกอื่นๆ และดินแดนไร้กฎ

เขาได้พบกับผู้ยิ่งใหญ่ขอบเขตที่แปดมากมาย

เขาร่อนเร่ไปนอกโลกพร้อมกับคนเหล่านั้น

หรือจะพูดให้ถูกก็คือ เขาร่อนเร่ไปทั่วทั้งจักรวาลนี้

เขาเข้าไปในดินแดนไร้กฎ ซึ่งเป็นศูนย์กลางของจักรวาลแห่งนี้

วันนั้น หินศักดิ์สิทธิ์เจ็ดสีได้ร่วงหล่นจากฟากฟ้าเหนือสรวงสวรรค์ลงสู่ดินแดนไร้กฎ ส่งผลให้ดินแดนไร้กฎก่อกำเนิดพลังแห่งกฎขึ้นมา

ผู้ยิ่งใหญ่ขอบเขตที่แปดต่างรู้ดีว่ามันคือวัตถุศักดิ์สิทธิ์ที่ถือกำเนิดขึ้นจากภายนอกโลก

ช่วงเวลาหนึ่ง ตัวตนขอบเขตที่แปดได้ต่อสู้แย่งชิงกันจนโลกแทบพังทลาย

ท้ายที่สุดแล้ว ตัวเขาในอดีตก็เป็นผู้ครอบครองหินศักดิ์สิทธิ์ก้อนนี้

เขาถูกตามล่าโดยผู้ยิ่งใหญ่นับไม่ถ้วน หรือแม้แต่ยอดฝีมือชั้นแนวหน้าในหมู่ขอบเขตที่แปดด้วยกัน

ช่วงเวลาหนึ่ง โลกตกอยู่ในความโกลาหลวุ่นวาย

ก่อนที่เขาจะสิ้นใจ หินศักดิ์สิทธิ์ก้อนนี้ได้หลอมรวมเข้ากับพลังจิตของเขา นำพาเศษเสี้ยวจิตสำนึกของเขากลับคืนสู่โลกหลักเพื่อเข้าสู่สังสารวัฏ

ส่วนพวกผู้ยิ่งใหญ่เหล่านั้น ต่างคิดว่าหินศักดิ์สิทธิ์ได้ถูกพวกเขาทำลายไปแล้ว

เมื่อเขาดูดซับพลังทั้งหมดของนิ้วทองคำ ข้อความหนึ่งก็ปรากฏขึ้นในหัวของกู้ไป๋

【กู้ไป๋】

【อายุ: อมตะ】

【ความหนาแน่นของเซลล์: ไร้ขีดจำกัด】

【ความสามารถ: ทักษะการรักษา ระดับ SSS, ทักษะสร้างสรรค์สวรรค์ ระดับ SSS】

【ได้รับสิทธิ์เข้าร่วมเกม คุณต้องการออกจากโลกปัจจุบันหรือไม่?】

สิทธิ์เข้าร่วมเกมงั้นหรือ?

วินาทีต่อมา ข้อมูลชุดหนึ่งก็ถูกส่งเข้ามาในห้วงความคิดของกู้ไป๋

"โลกมิติระดับสูงที่อยู่ภายนอกจักรวาลแห่งนี้งั้นหรือ? น่าสนใจดีนี่!"

"อย่างไรก็ตาม... ฉันยังมีอีกหลายเรื่องที่ต้องจัดการให้เสร็จ..."

"ไม่ล่ะ!"

หลังจากกล่าวจบ สายตาของกู้ไป๋ก็จับจ้องไปยังเจตจำนงของดาวสีน้ำเงิน

"ฉันเอง ฉันกลับมาแล้ว! เสี่ยวหลาน ช่วงที่ผ่านมานี้เธอคงต้องเหนื่อยกับการปกปิดข้อมูลของจักรวาลเสาหลักมาตลอดเลยสินะ!"

กู้ไป๋โบกมือ พลังของทักษะสร้างสรรค์สวรรค์ระดับ SSS และทักษะการรักษาระดับ SSS ก็ร่วงหล่นลงมาทาบทับเจตจำนงของดาวสีน้ำเงิน

วินาทีต่อมา พลังของดาวสีน้ำเงินก็ขขยายตัวขึ้นอย่างรวดเร็ว

"โอ้พระเจ้า นายท่าน ท่านใส่อะไรเข้ามาในตัวข้าเนี่ย! ข้ารู้สึกเหมือนตัวจะระเบิดแล้ว!"

ภายใต้การเสริมพลังจากทักษะสร้างสรรค์สวรรค์และทักษะการรักษา ขนาดของดาวสีน้ำเงินไม่ได้เปลี่ยนไป ทว่ากลับมีจักรวาลอันสมบูรณ์ก่อตัวขึ้นภายในนั้น และมันก็ได้กลายเป็นสิ่งมีชีวิตขอบเขตที่แปดอย่างแท้จริง

"รู้สึกเป็นยังไงบ้างล่ะ?"

"ให้ตายสิ! พลังนี่มัน!"

...

หลังจากจัดการเรื่องเจตจำนงของดาวสีน้ำเงินเสร็จสิ้น

หลังจากการสั่งสมมานานหลายแสนปี ภายใต้การยกระดับของทักษะสร้างสรรค์สวรรค์ กู้ไป๋ก็ได้ทำลายโซ่ตรวนของขอบเขตที่แปดลง และบรรลุถึงขีดจำกัดของจักรวาลแห่งนี้

จากนั้นเขาก็ไปจัดการกับเหล่าศัตรูจากอดีตชาติ

ต่อมา เขาก็ปล่อยให้ธงแห่งหลงเซี่ยโบกสะบัดแผ่ขยายไปทั่วทั้งจักรวาล

หลังจากวันเวลาผ่านไปอย่างเนิ่นนานไร้จุดสิ้นสุด

กู้ไป๋ตัดสินใจนำพาอารยธรรมหลงเซี่ยทั้งหมดไปกับเขา แล้วก้าวออกจากจักรวาลแห่งนี้

พวกเขาเดินหน้าเข้าสู่โลกมิติระดับสูงไปด้วยกัน

ตำนานยังคงดำเนินต่อไป เรื่องราวที่เกิดขึ้นในจักรวาลแห่งนี้เป็นเพียงส่วนเล็กๆ ของการเดินทางบนวิถีแห่งความเป็นอมตะ

หนทางเบื้องหน้ายังคงยาวไกล ยาวไกล ยาวไกลเหลือเกิน...

จบบริบูรณ์

...