บทที่ 2 อสูรอัญเชิญที่คาดไม่ถึง

บทที่ 2 อสูรอัญเชิญที่คาดไม่ถึง

"ดูนั่นเร็วเข้า! นายน้อยรองอัญเชิญอสูรที่ไม่เคยมีใครเห็นมาก่อนออกมาได้จริงๆ!"

เสียงของพิธีกรดังก้องไปทั่วทั้งสนาม

ใจกลางลานประลอง สิ่งมีชีวิตสีเหลืองหน้าตาน่ารัก มีหูแหลมและหางเป็นรูปสายฟ้า ปรากฏตัวออกมาจากอีกฝั่งของประตูอัญเชิญอย่างเต็มรูปแบบ

มันกำลังจ้องมองจางจ่านตาแป๋ว

"จากประสบการณ์ที่ผ่านมา ระดับของอสูรอัญเชิญชนิดใหม่จะไม่มีทางต่ำเตี้ยเรี่ยดินแน่นอน!" เสียงของพิธีกรยังคงประกาศกร้าว

"ถ้าอย่างนั้น อสูรอัญเชิญตัวนี้จะอยู่ระดับไหนกันแน่?"

"ท่านผู้ชมครับ เริ่มการตรวจสอบคุณสมบัติได้!"

หินฝึกอสูรล้ำค่าถูกโยนเข้าไปในค่ายกลอัญเชิญ

"ปิก้า ปิก้า? ปิกาจู!!"

เมื่อถูกกระตุ้น ปิกาจูก็ปลดปล่อยท่าไม้ตายออกมาในทันที!

ภายใต้การโจมตีด้วยไฟฟ้าแสนโวลต์ สายฟ้าเส้นเขื่องเท่าแขนพุ่งพล่านทะลุค่ายกลอัญเชิญอย่างบ้าคลั่ง ก่อให้เกิดคลื่นพลังสายฟ้าอันรุนแรง!

ตัวอักษร S ขนาดใหญ่ปรากฏขึ้นเหนือหัวของปิกาจู!

จางจ่านถึงกับตะลึงงัน ในขณะที่ฝูงชนด้านนอกแตกตื่นจนแทบจะคลุ้มคลั่ง

"ระดับ S มันคือระดับ S จริงๆ!"

"นายน้อยรองอัญเชิญสัตว์เทวะสายโจมตีระดับ S ออกมาได้! สวรรค์ช่วย! นี่มันพลิกโผชัดๆ!!"

นายน้อยใหญ่ที่กำลังขี่หมาป่าสีเงินของตนอยู่ ใบหน้าซีดเผือดลงเรื่อยๆ เมื่อได้ยินเสียงของพิธีกรที่ดังกระหึ่มขึ้นเรื่อยๆ

นี่ฉันอัญเชิญปิกาจูออกมาในต่างโลกเนี่ยนะ? พล็อตเรื่องนี้มันบ้าบอคอแตกจนเหมือนหลุดมาจากเรื่องมุกแป้กแสนเรื่องชัดๆ!

จางจ่านอดไม่ได้ที่จะสบถในใจ

และวินาทีต่อมา สิ่งที่น่าตกตะลึงยิ่งกว่าก็เกิดขึ้น

ระลอกคลื่นปรากฏขึ้นในค่ายกลอัญเชิญอีกครั้ง

"อะไรกัน! มีมาอีกตัวงั้นเหรอ!"

"นายน้อยรองอัญเชิญอสูรออกมาได้มากกว่าหนึ่งตัว!"

"เหตุการณ์ที่มีอสูรอัญเชิญโผล่มาให้เลือกหลายตัวแบบนี้ เคยปรากฏแค่ในพิธีปลุกพลังของบุตรแห่งสวรรค์เท่านั้น!"

"นายน้อยรองของเราคือบุตรแห่งสวรรค์!"

ท่ามกลางเสียงตะโกนอย่างบ้าคลั่งของพิธีกร ชายหนุ่มหน้าตายิ้มแย้มในชุดโบราณก็ปรากฏตัวขึ้นภายในค่ายกลอัญเชิญ

ในมือของเขามีขวานทองและขวานเงินเปล่งประกายเจิดจ้า สาดแสงบาดตาออกมาอย่างต่อเนื่อง

"พ่อหนุ่มผู้ข้ามมิติมาเอ๋ย สิ่งที่เจ้าปรารถนาจะอัญเชิญ คือขวานเงินด้ามนี้ หรือขวานทองด้ามนี้กันล่ะ?"

เทพารักษ์แห่งแม่น้ำ ตัวละครสุดคลาสสิกจากมุกแป้กแสนเรื่อง มาปรากฏตัวอยู่ตรงหน้าจางจ่านจริงๆ!

ฝูงชนด้านนอกฮือฮาขึ้นมาอีกครั้ง!

"อ๊ากก! นั่นมันอสูรอัญเชิญรูปร่างมนุษย์! อสูรอัญเชิญร่างมนุษย์!!"

"ตั้งแต่มีการบันทึกมา ระดับต่ำสุดของอสูรอัญเชิญรูปร่างมนุษย์ก็คือ 3S และเขายังมอบอาวุธเทวะให้อีกด้วย!!"

นายน้อยใหญ่ที่กำลังเฝ้าดูการอัญเชิญอยู่ด้านข้างถึงกับเข่าอ่อน ลื่นไถลตกจากหลังหมาป่าสีเงินของตน

หินฝึกอสูรถูกโยนเข้าไปในค่ายกลอัญเชิญ แล้วตัวอักษร S สีทองสามตัวก็ปรากฏขึ้นเหนือศีรษะของเทพารักษ์แห่งแม่น้ำ!

"ข้าคือเทพารักษ์แห่งแม่น้ำ และทางช้างเผือกเองก็เป็นแม่น้ำเช่นกันนะ~"

เทพารักษ์แห่งแม่น้ำกล่าวด้วยรอยยิ้ม พร้อมกับทางช้างเผือกอันสว่างไสวที่ปรากฏขึ้นเบื้องหลัง

พลังแห่งกฎเกณฑ์อันแข็งแกร่งทำให้นักฝึกอสูรทุกคนในสนามสั่นสะท้านอย่างไม่อาจควบคุมได้

แม้แต่ราชันหมาป่าวายุระดับ A ของนายน้อยใหญ่ยังครางหงิงๆ หดหางจุกตูด แล้วหลบอยู่หลังเจ้านายของมัน

อย่างนี้นี่เอง!

แตกต่างจากฝูงชนที่กำลังตื่นเต้นอยู่ด้านนอก จางจ่านซึ่งอยู่ในค่ายกลอัญเชิญกลับมีสติแจ่มใสขึ้นมาอย่างน่าประหลาดหลังจากอาการตกตะลึงในตอนแรก

สิ่งที่เรียกว่าการอัญเชิญ แท้จริงแล้วคือการเปิดประตูมิติ

ยิ่งผู้อัญเชิญและอสูรอัญเชิญมีความเข้ากันได้มากเท่าไหร่ การอัญเชิญก็จะสำเร็จได้ง่ายขึ้นเท่านั้น

และเพราะเขามาจากอีกโลกหนึ่ง ตัวตนในฐานะโอตาคุอนิเมะและเกมจึงสร้างสายใยเชื่อมโยงอันเป็นเอกลักษณ์และไม่อาจตัดขาดได้ ระหว่างตัวเขากับสิ่งมีชีวิตจากโลกสองมิติ

นั่นก็หมายความว่า ขอเพียงแค่เขาต้องการ เขาก็สามารถอัญเชิญตัวละครจากโลกสองมิติออกมาได้!

ถึงอย่างนั้น เขาก็สามารถเลือกอสูรอัญเชิญติดตัวได้เพียงแค่ตัวเดียวเท่านั้น!

จางจ่านลูบคางพลางมองปิกาจูกับเทพารักษ์แห่งแม่น้ำที่อยู่ตรงหน้า

ตัวแรกคือตัวเอกของซีรีส์โปเกมอน ซึ่งมีท่าไม้ตายไฟฟ้าแสนโวลต์ที่ได้ผลชะงัดเสมอ!

ส่วนอีกตัวคือเทพารักษ์แห่งแม่น้ำจากเรื่องมุกแป้กแสนเรื่อง เทพเจ้าสายกฎเกณฑ์ที่ถึงขั้นนับว่าทางช้างเผือกเป็นแม่น้ำสายหนึ่ง!

ทว่าโอกาสมีเพียงครั้งเดียว เขาจึงต้องตัดสินใจอย่างรอบคอบ!

ในหัวของจางจ่าน ทบทวนถึงอนิเมะและเกมต่างๆ อย่างรวดเร็ว

แล้วตัวเลือกใหม่ก็ผุดขึ้นมาในหัว!

ไม่ว่าจะวัดกันที่ศักยภาพในการเติบโตหรือพลังการต่อสู้ ริมุรุคือจุดสูงสุดอย่างแท้จริง!

ความต้านทานทุกอย่างเต็มแม็กซ์ แถมสกิลติดตัวทั้งสองอย่างก็โกงทะลุพิกัด!

และที่สำคัญที่สุดคือ เขาน่ารัก!

ในการผจญภัยในต่างโลก การทำตัวกลมกลืนไม่เตะตาคือเคล็ดลับสำคัญ

และถ้าพูดถึงเรื่องการแสร้งเป็นหมูหลอกกินเสือ ใครเล่าจะเทียบริมุรุได้?

ประกายแสงวาบขึ้นในดวงตาของจางจ่าน เขาตัดสินใจได้แล้ว

ทันใดนั้น!

ภายในค่ายกลอัญเชิญ กระแสลมและหมู่เมฆก็ปั่นป่วน!

ระหว่างอาณาเขตสายฟ้าของปิกาจู และทางช้างเผือกอันกว้างใหญ่ของเทพารักษ์แห่งแม่น้ำ

หลุมดำวงหนึ่งค่อยๆ ฉีกกระชากห้วงมิติออก...

พลังมารสีดำทะลักออกมาจากหลุมนั้นอย่างต่อเนื่อง

บรรดานักฝึกอสูรนอกค่ายกลไม่ใช่แค่หวาดกลัวอีกต่อไป แต่พวกเขาล้วนหมอบกราบลงกับพื้น!

ราชันหมาป่าวายุระดับ A ครางหงิงๆ แล้วมุดหนีเข้าไปซ่อนตัวในมิติอัญเชิญทันที

"มีตัวที่สามโผล่มาอีก! แถมยังทรงพลังยิ่งกว่าสองตัวแรกซะอีก!"

"เทพอสูร! นี่ต้องเป็นอสูรอัญเชิญระดับเทพอสูรแน่ๆ!"

"เมื่อเทพอสูรปรากฏกาย สรรพสัตว์ล้วนต้องสยบ!"

พิธีกรไปหลบอยู่หลังเจ้าเมืองจางเหวินจง ร่างกายและน้ำเสียงของเขาสั่นเทิ้ม

แม้ว่าเขาจะกลัวจนฉี่แทบราด แต่เขาก็ยังคงยืนหยัดพากย์ต่อไป ความเป็นมืออาชีพนี้ช่างน่ายกย่องจริงๆ!

"นี่มันระดับเทพอสูรจริงๆ หรือเนี่ย?!"

"บนดาวบลูสตาร์ทั้งดวงมีอสูรอัญเชิญระดับเทพอสูรอยู่แค่ 5 ตัวเท่านั้นนะ!"

"พระเจ้าช่วย! ฉันโชคดีขนาดได้มาเห็นการอัญเชิญระดับเทพอสูรด้วยตาตัวเองเลยเหรอเนี่ย!"

ในเวลานี้ ไม่มีใครสนใจผลการเดิมพันอีกต่อไปแล้ว

พวกเขาทุกคนข่มความกลัวในใจ เอาแต่จ้องมองใจกลางค่ายกลอัญเชิญตาไม่กะพริบ หวังเพียงจะได้เห็นร่างที่แท้จริงของเทพอสูรเป็นบุญตา

พลังมารสีดำทมิฬค่อยๆ สลายตัวไปในที่สุด

สิ่งมีชีวิตลักษณะคล้ายเยลลี่สีฟ้าที่ไม่มีหน้าตา ร่วงแปะลงมาตรงใจกลางค่ายกลอัญเชิญ