บทที่ 709 - คุ้มกันทางเข้า ห้ามเผ่าพันธุ์ต่างดาวเข้า!

บทที่ 709 - คุ้มกันทางเข้า ห้ามเผ่าพันธุ์ต่างดาวเข้า!

"จัดขบวนให้เป็นระเบียบ รอรับการตรวจสอบที่ทางเข้าสักครู่ ถึงจะสามารถเข้าไปในเรือโนอาห์ได้ เมื่อเข้าไปแล้ว ให้เข้าพักตามพื้นที่ที่กำหนดไว้ ผู้ใดฝ่าฝืน มีโทษประหาร!"

บนดาวบลูสตาร์ ภายใต้การคุ้มครองของกองทัพจากประเทศต่างๆ ผู้คนต่างเดินเรียงแถวกันอย่างเป็นระเบียบมายังทางเข้าสาธารณะของเรือโนอาห์ เพื่อเตรียมตัวเข้าไปยังภายในเรือโนอาห์

"นั่นดูเหมือนจะเป็นท่านเจ้าดวงดาวเย่ ทั้งยังหนุ่ม ดูเก่งกาจ และสง่างามมากเลย"

"เด็กสาวที่อยู่ข้างกายเขา ดูเหมือนจะเป็นเทพวิหคอมตะ คุณหนูเก้า ได้ยินมาว่านางมีอิทธิฤทธิ์ที่ร้ายกาจมาก แม้แต่ครึ่งเทพก็ยังสามารถสังหารได้"

"เก่งกาจถึงเพียงนั้นเชียว"

"สิ่งที่ข้าสนใจมากกว่าคือ หญิงสาวหุ่นสะบึมที่อยู่อีกฝั่งหนึ่งต่างหาก ชวนมองสุดๆ ไปเลย"

"อย่ามองส่งเดช ระวังจะถูกควักลูกตาหมาๆ ของเจ้าออกมา"

"เงียบ!"

"เอาล่ะ ผ่านการตรวจสอบ อนุญาตให้เข้าได้"

นี่คือผู้อพยพกลุ่มแรกที่มาจากหัวเซี่ย ในไม่ช้า พวกเขาก็ได้รับคำสั่งให้ผ่านทางได้

"กลุ่มที่สอง เดินขึ้นมา ผ่าน อนุญาตให้เข้าได้!"

......

"ลูกพี่ ท่านใช้พลังจิตวิญญาณสแกนสิ้นเปลืองขนาดนี้ มันจะไม่เหนื่อยเกินไปหน่อยหรือ"

เฟิ่งจิ่วอดไม่ได้ที่จะกล่าวด้วยความปวดใจแทนเย่ฟาน

เมื่อได้ยินดังนั้น ภายในใจของเย่ฟานก็รู้สึกอบอุ่นขึ้นมา ทว่าสำหรับเขาแล้ว มันไม่ได้เหนื่อยอะไรเลยจริงๆ

เพราะพลังจิตวิญญาณของเย่ฟานในตอนนี้ แข็งแกร่งมากพอแล้ว มันสามารถครอบคลุมรัศมีหลายร้อยกิโลเมตรได้อย่างง่ายดาย

และในพื้นที่ที่ถูกเขาครอบคลุม เขาก็ได้เปิดใช้งานฟังก์ชันการตรวจจับของระบบ ซึ่งสามารถตรวจจับได้อย่างง่ายดาย

ว่าในหมู่ผู้อพยพภายในรัศมีหลายร้อยกิโลเมตรนั้น มีสายลับของเผ่าพันธุ์ต่างดาวปะปนเข้ามาหรือไม่ เพียงแค่กวาดตามองรอบเดียวเท่านั้น

ดูเหมือนว่า เย่ฟานจะสามารถสแกนผู้คนได้ครั้งละหนึ่งล้านคน ดาวบลูสตาร์มีประชากรทั้งหมดประมาณหนึ่งหมื่นล้านคน เย่ฟานจะต้องสแกนถึงหนึ่งหมื่นครั้ง ตัวเลขนี้ ฟังดูน่าตกใจมาก

ทว่าสำหรับเย่ฟานแล้ว เขายังสามารถฝึกฝน 'วิชาฝึกเทพนิรมิตว่างเปล่า' ไปพร้อมกันได้ด้วย ซึ่งถือเป็นการยิงปืนนัดเดียวได้นกสองตัว ยิ่งไปกว่านั้น มีเพียงคนที่เขาตรวจสอบด้วยตัวเองเท่านั้น เย่ฟานถึงจะวางใจ ดังนั้นเรื่องนี้ เย่ฟานจึงต้องลงมือด้วยตัวเอง

"ไม่เป็นไรหรอก สำหรับพลังจิตวิญญาณของข้า นี่ก็ถือเป็นการขัดเกลาอย่างหนึ่งเหมือนกัน" เย่ฟานลูบหัวเฟิ่งจิ่วพลางกล่าวด้วยรอยยิ้ม

เฟิ่งจิ่วรู้ดีว่าเรื่องที่ลูกพี่ตัดสินใจไปแล้ว ย่อมไม่อาจเปลี่ยนแปลงได้ ดังนั้น นางจึงกระพริบแสงวาบหนึ่ง ข้างกายก็ปรากฏกองอาหารเลิศรสขึ้นมา นางทำได้เพียงกลายเป็นคนตะกละ และอยู่เป็นเพื่อนลูกพี่เท่านั้น

"หึ พวกเจ้ายังคิดจะฉวยโอกาสตอนชุลมุนอีกงั้นหรือ ไสหัวออกไปซะ!" ทันใดนั้น เย่ฟานก็แค่นเสียงเย็นชา

"โอ๊ย~~" ตามมาด้วยเสียงร้องโหยหวนหลายเสียง คนไม่กี่คนที่ดูแล้วไม่รวยก็มีอำนาจ ก็ถูกสายลมอันรุนแรงพัดกระเด็นออกจากฝูงชนโดยตรง

ที่แท้ พวกเขาก็คือบรรดาเศรษฐีในเขตวิลล่าหลินเจียงหมายเลขหนึ่ง ที่ตั้งใจจะลงมือกับพ่อแม่ของเย่ฟานก่อนหน้านี้นั่นเอง

"รีบออกไปซะ มิฉะนั้น จะถูกสังหารทิ้ง ณ ที่แห่งนี้" ทหารที่อยู่ด้านข้างพุ่งพรวดออกมาและตวาดอย่างเย็นชาในทันที

(แกร๊ก) พวกเขาถึงกับได้ยินเสียงขึ้นลำกล้องปืน ทันใดนั้น ขาก็สั่นพั่บๆ ด้วยความหวาดกลัว และวิ่งหนีไปอย่างหัวซุกหัวซุน

ทว่า ภายในใจกลับเต็มไปด้วยความรู้สึกเสียใจต่อการกระทำของตนเองในเขตวิลล่าหลินเจียงหมายเลขหนึ่งก่อนหน้านี้

"ดำเนินการต่อ อนุญาตให้เข้าได้!"

"อนุญาตให้เข้าได้!"

.....

"พวกเจ้าว่า เด็กหนุ่มคนนั้นก็คือเย่ฟาน อัจฉริยะเหนือชั้นแห่งเผ่าพันธุ์มนุษย์ที่เป็นข่าวลืออย่างอื้ออึงงั้นหรือ คิกคิก ทว่าก็หล่อไม่เบาเลยนะ"

จูลี่แห่งเผ่า 'มารฟ้า' จำแลงกายเป็นหญิงสาววัยกลางคนที่ยังคงความสวยสะพรั่งของประเทศซากุระ นางมองไปยังเย่ฟานที่ยืนตระหง่านอยู่บริเวณทางเข้าสาธารณะของเรือโนอาห์ และอดไม่ได้ที่จะกล่าวชื่นชม

"คุณหนูจูลี่ เผ่าพันธุ์มนุษย์นั่นมีอะไรให้หล่อกัน หากจะพูดถึงความสง่างาม ก็ต้องเป็นจิ่วซานคุงอย่างข้าสิ" ชายแห่งอารยธรรม 'มารฟ้า' ที่แสกกลางผมซึ่งอยู่ข้างๆ นางกล่าวขึ้น

"อย่างเจ้าน่ะหรือ?" จูลี่แค่นเสียงหัวเราะอย่างดูแคลน

"มัวยืนบื้ออะไรอยู่ รีบเดินหน้าไปสิ ถึงคิวพวกเราแล้วนะ" คนด้านหลังที่เห็นสายลับอารยธรรม 'มารฟ้า' ยืนคุยกันไม่หยุด ก็อดไม่ได้ที่จะเอ่ยเร่ง

"คนประเทศซากุระพวกนี้ ช่างน่ารังเกียจจริงๆ เร่งอยู่ได้ เร่งอีกสิ บิดาจะฆ่าพวกเจ้าให้หมดเลย" จิ่วซานคุงแค่นเสียงเย็นชาอยู่ในใจ

วินาทีต่อมา นักรบแห่งอารยธรรม 'มารฟ้า' ไม่กี่คนก็ปะปนไปกับฝูงชน และมุ่งหน้าไปยังทางเข้าอย่างรวดเร็ว

(ฟุ่บ ฟุ่บ ฟุ่บ ฟุ่บ~) ทว่า เมื่อพวกเขามาปรากฏตัวอยู่ที่ด้านหน้าทางเข้าสาธารณะภายในรัศมีหนึ่งร้อยกิโลเมตร ทันใดนั้น ก็มีแสงสว่างวาบหลายสาย สาดส่องลงมาบนศีรษะของพวกเขา

"ไอ้พวกสวะเผ่าพันธุ์ต่างดาว ยังคิดจะเอาตาปลามาปะปนกับไข่มุกอีกงั้นหรือ?" เสียงแค่นอย่างเย็นชาของเย่ฟาน ดังระเบิดขึ้นที่ข้างหูของคนทั้งหลาย

เมื่อได้ยินดังนั้น นักรบแห่งอารยธรรม 'มารฟ้า' ไม่กี่คนที่ปลอมตัวเป็นประชาชนประเทศซากุระ ก็ตกใจเป็นอย่างมากในทันที

"เขา รู้ได้อย่างไรว่าเป็นพวกเรา?"

"นี่มันเป็นไปได้อย่างไร ด้วยวิชาจำแลงกายของพวกเรา บรรพชนในเผ่าเคยบอกเอาไว้ นอกเสียจากว่าจะบรรลุถึงขอบเขตครึ่งเทพ มิฉะนั้น ก็อย่าหวังว่าจะมองพวกเราทะลุ ยิ่งไปกว่านั้น พวกเรายังอยู่ท่ามกลางเผ่าพันธุ์มนุษย์นับล้านคนที่เบียดเสียดกัน เขาจะค้นพบพวกเราได้อย่างแม่นยำถึงเพียงนี้ได้อย่างไร?"

"รีบหนีเถอะ"

"หนี ทำไมต้องหนีด้วย เขาก็เป็นแค่ระดับสี่ ส่วนพวกเราก็ระดับสี่เหมือนกัน หากร่วมมือกัน ก็ใช่ว่าจะฆ่าเขาไม่ได้!"

เป็นเพราะจูลี่ จิ่วซานคุงจึงเต็มไปด้วยความมุ่งร้ายต่อเย่ฟาน ยิ่งไปกว่านั้น เขาก็ไม่เชื่อด้วยว่า อัจฉริยะเผ่าพันธุ์มนุษย์แห่งอารยธรรมระดับสี่ที่ต่ำต้อย จะแข็งแกร่งอย่างในข่าวลือจริงๆ

(ฟุ่บ!) วินาทีต่อมา สิ่งที่ทำให้พวกเขาแทบสิ้นสติก็คือ ร่างที่เมื่อครู่นี้ยังอยู่ห่างออกไปหลายสิบกิโลเมตร ได้มาปรากฏตัวอยู่เหนือศีรษะของพวกเขาแล้วในเวลาเพียงไม่กี่ลมหายใจ

"ในเมื่อไม่หนี เช่นนั้นก็ทิ้งชีวิตเอาไว้ที่นี่เถอะ" เย่ฟานกล่าวด้วยน้ำเสียงเย็นชา

"คนที่ต้องตาย คือเจ้าต่างหาก!" ทันใดนั้น จิ่วซานคุงก็ลุกขึ้นมาจู่โจมอย่างกะทันหัน

ทว่า กลิ่นอายของเขาเพิ่งจะปะทุออกมา ที่จุดหว่างคิ้วบนศีรษะของเขา ก็ปรากฏรูเลือดขึ้นมาหนึ่งรู ของเหลวสีขาวปนแดงสาดกระเซ็นเต็มพื้น

"หอกเดียว สังหารจิ่วซานคุงได้เลยหรือ!"

ในเวลานี้ นักรบแห่งอารยธรรม 'มารฟ้า' หลายคนที่ตั้งใจจะแฝงตัวเข้าไปในเรือโนอาห์ ต่างก็ตกตะลึงและหวาดกลัวเป็นอย่างยิ่ง

หนี นั่นคือความคิดเดียวในหัวของพวกเขาในตอนนี้

(ฟุ่บ ฟุ่บ ฟุ่บ) ดังนั้น อัจฉริยะแห่งอารยธรรม 'มารฟ้า' อีกสี่คนที่เหลือรวมถึงจูลี่ด้วย ร่างกายของพวกเขาก็กลายเป็นลำแสงสี่สาย และหลบหนีไปในสี่ทิศทางอย่างรวดเร็ว

(ฉึก ฉึก ฉึก ฉึก) และในเวลาเดียวกันนั้นเอง ร่างของเย่ฟานก็แยกออกเป็นสี่ร่างในชั่วพริบตา

ห่างออกไปไม่ถึงหลายสิบกิโลเมตร นักรบแห่งอารยธรรม 'มารฟ้า' ทั้งสี่คน ซึ่งรวมถึงจูลี่ด้วย ล้วนกลายเป็นศพสี่ศพ ร่วงหล่นลงมาจากท้องฟ้า

"เป็นเผ่าพันธุ์ต่างดาวจริงๆ ด้วย พวกเจ้าดูสิ จุดหว่างคิ้วของพวกเขา แล้วก็ดวงตา แม้กระทั่งเลือดก็ยังเป็นสีชมพูเลย....."

"ท่านเจ้าดวงดาวเย่ช่างร้ายกาจจริงๆ วันนี้ได้เห็นเขาต่อสู้ด้วยตาตัวเอง ช่างโชคดีเสียจริง"

"เขา ท่านเจ้าดวงดาวเย่ คือไอดอลวิถีวรยุทธ์ของข้าเลยล่ะ"

"ไอ้เด็กบ้า อย่าทะเยอทะยานให้มันมากนัก หากเจ้าเก่งได้สักหนึ่งในหมื่นของท่านเจ้าดวงดาวเย่ บิดาคงนอนหลับฝันดีจนหัวเราะตื่นเลยล่ะ"

.......

เผ่าพันธุ์มนุษย์ทยอยกันเข้าไปเรื่อยๆ และในระหว่างนั้น เย่ฟานก็สังหารนักรบเผ่าพันธุ์ต่างดาวที่ตั้งใจจะลักลอบเข้าไปในเรือโนอาห์ไปอีกหลายระลอก

ยิ่งไปกว่านั้น ในจำนวนนั้นยังมีครึ่งเทพขั้นต้นอยู่ด้วยผู้หนึ่ง สิ่งนี้ทำให้เย่ฟานลอบปาดเหงื่อเย็นออกมา

หากปล่อยให้เขาเข้าไปได้ ผลที่ตามมาคงยากจะคาดเดา โชคดีที่คัดกรองออกมาได้อย่างสมบูรณ์แบบ

【ขอแสดงความยินดี.....】 ในวินาทีนั้นเอง บนหน้าต่างคุณสมบัติก็ปรากฏข้อความหนึ่งขึ้นมา

(จบแล้ว)