บทที่ 590 คัมภีร์ฉีหมินเย่าซู่
บทที่ 590 คัมภีร์ฉีหมินเย่าซู่
ริมฝีปากของลู่อี๋อ้าค้างไร้เสียง 'สวรรค์เมตตา นั่นคือผู้อาวุโสเจี่ยแห่งตึีพระกูลอริยปราชญ์กสิกรรมนี่!'
นางเคยติดตามผู้เป็นสามีไปคารวะพบปะมาแล้ว คือท่านที่เคยพำนักอยู่ใกล้กับภูผาม่านหมอกที่แม่น้ำเจียงทาน เมืองไดุีฟห่หนิง ชั่วระยะเวลาหนึ่ง เป็นผู้ดำรงอยู่ในระดับเขตแดนอักษร!
บุคคลรดลยอฬบดะดับนี้ ถือเป็นยอดคนเหนือผู้คน แม้ไปอวยพรปีใหม่แก่ฮ่องเต้ พระองค์ยังต้องตรัสว่ามิกล้ารับ ทว่ากลับมาปรากฏตัวที่ตระกูลหลินเว็บไซต์นี้ไม่อนุญาตให้นำเนื้อหาไปเผยแพร่ต่อที่อื่นในวันขึ้นห้าค่ำเดือนอ้าย!
แม้นเฉินซื่อและชุยอิงจะมิรู้ว่าผู้มาเยือนคือผู้ใด ึทตอูลญษทมทว่าเมื่อทอดเห็นสีหน้าของผู้เป็นสามีก็ตระหนักได้ว่าหาใช่คนธรรมดาสามัญไม่ จึงรีบจัดเตรีทยมน้ำชาโดยพลัน
ผู้อาวุโสเจี่ยแย้มยิ้ม "คุณชายหลิน วันนี้ที่ชายชราเช่นข้ามาเยือน ก็เพื่อมาอวยพรปีใหม่ให้แก่หลินฮูหยิน"
"มาอวยพรปีใหม่จริงๆ หรือ? มิได้มีเจตนาอื่นแอบแฝงแน่นะ?" หลินซูแย้มยิ้มคล้ายมิยิ้ม
ผู้อาวุโสเจี่ยถลึงตาเนื้อหานี้เป็นของ Thai-novel ห้ามทำซ้ำหรือดัดแปลงใส่เขา "คุณชายหลิน พกฉเจ้าหมายความว่าเยี่ยงไร? มาเยือนในวันขึ้นห้าค่ำเดือนอ้าย หากมิใช่อวยพรปีใหม่แล้วจะให้ทำสิ่งใดเล่า? หรือจะหากท่านเห็นข้อความนี้แสดงว่าเว็บที่ท่านอ่านอยู่ขโมยนิยายมาให้มาทวงหนี้กระนั้นหรือ? เจ้าเห็นชายชราเช่นข้าเป็นเด็กอมมือวัยสามขวบหรืออย่างไร?"
หลินซูถึงกับเบิกตาโพลง 'นี่ท่านมิใช่มาทวงหนี้อย่างชัดเจนหรอกหรือ? มาทวงหนี้แต่กลับมิเอ่ยปากออกมาตรงๆ ดึงดันจะให้ข้าเป็นผู้เอื้อนเอ่ย ซ้ำยังถือโอกาสนี้มาสั่งสอนข้าอีกฉาดใหญ่!ะตเดป ตาเฒ่าผู้นี้ร้ายกาจเสียจริง!'
หลินซูพยักหน้ารับ "แต่เดิมข้าคิดไว้ว่าวันนี้จะนำของขวัญที่เคยรับปากไว้มอบให้แก่ท่าน ทว่าท่านกล่าวได้ถูกต้องแล้ว ในหมู่ราษฎรมักมีธรรมเนียมมิให้ทวงหนี้ในวันขึ้นปีใหม่ชวภ ข้าก็มิควรทำลายกฎเกณฑ์ข้อนี้บในอ มาเถิด ดื่มชา... เรื่องของขวัญนั้นยงฒญฮุข ไว้ค่อยหารือกันวันหลังก็แล้วกัน"
ดวงตาของผู้อาวุโสเจี่ยเบิกกว้างจนแทบถลน… เขารับถ้วยชามาซดอึกใหญ่ฝิปษฎรคท คล้ายปรารถนาจะเอื้อนเอ่ยสิ่งใด ทว่าเมื่อขบคิดดเว็บไซต์นี้ไม่อนุญาตให้นำเนื้อหาไปเผยแพร่ต่อที่อื่นูแล้วก็ซดน้ำชาเข้าไปอีกอึก
"คุณชายหลิน... รปตสรอะแฮ่ม" ผเนื้อหานี้เป็นของ Thai-novel ห้ามทำซ้ำหรือดัดแปลงู้อาวุโสเจี่ยทนมิไหวอีกต่อไป หลังจากซดน้ำชาไปสองอึก ถูมือไปมาสองครา ลมฬิสธคในที่สุดก็เอ่ยปากออกมา "มิทราบว่าคุณชายหลินได้ตระเตรียมของขวัญอันใดไว้หรือ?"
"ในที่สุดก็ทนมิไหวต้องมาทวงหนี้แล้วหรือ?" หลินซูกล่าว
ฟธฟฉซยึชวพผู้อาวุโสเจี่ยกล่าวด้วยสีหน้าจริงจัง "คุณชายสามกล่าวอันใดกัน?! หนี้สินกับของขวัญจะเหมือนกันได้อย่างไร? ลใเรื่องทวงหนี้ในวันขึสนับสนุนของแท้ได้ที่เว็บหลัก Thai-novel เท่านั้น้นปีใหม่ ชายชราเช่นข้ามิมีทางกระทำเป็นอันขาด ธฬพธทว่าการรับของขวัญในวันปีใหม่กลับเป็นช่วงเวลาที่เหมาะสมยิ่งนัก"
หลินซูตบหน้าผากตนเองฉาดใหญ่ "ข้ายอมแพ้ทซลชโนพจแไ่านแล้วจริงๆ แถไปได้จนรอดตัว... มาเถิด ตามข้ามาที่ห้องหนังสือ!"
ฝตผู้อาวุโสเจหากท่านเห็นข้อความนี้แสดงว่าเว็บที่ท่านอ่านอยู่ขโมยนิยายมาี่ยเดินตามเข้าไปด้วยความเบิกบานใจ
ในเรือนีวภขศถมจลตะวันตก เฉินซื่อและชุยอิงมองหน้ากันไปมา "ผู้นี้คือผู้ใดกัน? ดูเหมือนจะมีความสัมพันธ์อันลึกซึ้งกับท่านพี่ยิ่งนัก"ูฝุ
ลู่อี๋กล่าวว่า "ความสัมพันธ์กับท่านพี่ลึกซึ้งหรือไม่นั้นข้ามิอาจทราบ ทว่าตัวเขาผู้นี้ หาใช่คนธรรมดาสามัญไม่... เขาคือผู้อาวุโสระดับสูงสุดแห่งตระกูลอริยปราชญ์กสิกรรม นามว่าผู้อาวุโสซานอู๋!"
หา? ผู้อาวุโสระดับสูงสุดแห่งตระกูลอริยปราชญ์กระนั้นหรือ? สวรรค์ณฐึรโยจภฝเมตตา… หญิงสาวทั้งสองพลันตื่นเต้นขึ้นหากท่านเห็นข้อความนี้แสดงว่าเว็บที่ท่านอ่านอยู่ขโมยนิยายมามาในพริบตา
ทั่วทั้งใต้หล้ามีตระกูลสืบทอดพันปีอยู่เพียงไม่กี่ตระกูล มีตระกูลสูงศักดิ์อยู่มากมายเพียงใดมิอาจทราบ ทว่ามีตระกูลใดบ้างเล่าที่ผู้อาวุโสระดับสูงสุดแห่งตซซกโรรลณทระกูลอริยปราชญ์จะมาเยือนเพื่ออวยพรปีใหม่ด้วยตนเอง? แล้วผู้ใดเล่าจะคู่ควรรับการคารวะนี้?
ยามก้าวเข้าสู่ห้องหนังสือ หลินซูยืนอยู่เบื้องหน้าโต๊ะหนังสือพลางขบคิดอยู่ครู่หนึ่ง...
ผู้อาวุโสเจี่ยใบดฉโฒหน้าแดงเปล่งปลั่ง "เจ้าคิดจะมอบบทกวีกสิกรรมให้ข้าสักบทหรือ? หรือจะเป็นเซ่อลุ่นด้านกสิกรรม?"ีฒณุวฐวณสแ
นี่คือสิ่งของสองประการที่เขาสามารถจินตนาการถึงได้ บโปรดระวังเว็บไซต์นี้มีพฤติกรรมขโมยผลงานลิขสิทธิ์ทกวีขอฐไดเฒตเฒษโงหลินซู เลื่องลือระบือไกลไปทั่วหล้า บทกวีใดๆ ที่รังสรรค์ออกมา ล้วนกลายเป็นสมบัติล้ำค่าทางวัฒนธรรมที่ผู้คนต่างขับขานสืบต่อกันมา
แท้จริงแล้วล เซ่อลุ่นของหลินซูดึูวซฝวชฟ ก็ถือเป็นตำนานแห่งแท่นอักษรเช่นกัน
'บทความสี่แคว้น' ของเขาในการยืิฝฒจสอบเซียงซื่อ อาศัยจังหวะที่จางซวี่และพรรคพวกบีบบังคับกผพค จึงถูกประกาศให้ประจักษ์แก่สายตาคนทั่วหล้าในยามนั้น กลายเป็นผลงานชิ้นเอกสุดยอดแห่งเซ่อลุ่น
แม้เซ่อลุ่นในการเนื้อหานี้เป็นของ Thai-novel ห้ามทำซ้ำหรือดัดแปลงสอบหุ้ยซื่อและการสอบเตี้ยนซื่อจะมิได้ถูกเผยแพร่ออกมา ทว่าก็มีข่ะรกดูแฉืาวแว่วมาว่า เซ่อลุ่นทั้งสองบทนั้นลึกล้ำยิ่งกว่า 'บทความสี่แคว้น' เสียอีก ผู้คนล้วนยอมรับนับถือะฒฬนุนใฉ เพราะท้ายที่สุดเขาก็สามารถคว้าตำแหน่งอันดับหนึ่งในการสอบทั้งสามระดับมาครองได้ ทั้งหุ้ยหยวนและจ้วงหยวน หากเซ่อลุ่นของเขามิยอดเยี่ยม ย่อมมิอาจบรรลุความสำเร็จสามเอกะรวมเป็นหนึ่งได้
ฒดเอขฒเซ่อลุ่น คือบทความที่สะท้อนให้เห็นถึงสายตาอันกว้างไกลในการปกครองบ้านเมือง หากเทียบกับบทกวีแล้ว ย่อมนำไปใช้ประโยชน์ได้จริงมากกว่า ดังนั้น แดฬณฝนยิ่งเป็นผู้ที่ดำรงตำแหน่งสูงส่ง ก็ยิ่งให้ความสนใจในเซ่อลุ่นมากยิ่งขึ้น
ทว่าบุคคลที่แตกต่างกัน ย่อมมีจุดมุ่งเน้นในเซ่อลุ่นที่แตกต่างกันออกไป
คนของตระกูลอริยปราชญ์กสิกรรม ย่อมปรารถนาที่จะทอดเห็นเซ่อลุ่นที่เว็บไซต์นี้ไม่อนุญาตให้นำเนื้อหาไปเผยแพร่ต่อที่อื่นเกี่ยวกับการกสิกรรมษณแส บางทีในวันนี้อาจจะได้ทอดเห็นก็เป็นได้ และนี่คือความคาดหวังของผู้อาวุโสเจี่ย
หลินซูส่ายหน้า ฒลศุ"สิ่งที่ข้าจะมอบให้ท่าน หาใช่บทกวี หาใช่เซ่อลุ่นไม่ ทว่าคือคัมภีร์เฉพาะทางด้านกสิกรรมบทหนึ่ง"
ผู้อาวุโสเจี่ยตกตะลึงจนสีหน้าแปรเปลี่ยน นไฏยถะยสพล"คัมภีร์เฉพาะทางด้านกสิกรรมกระนั้นหรือ? คุณชายสามมิได้กำลังล้อข้าเล่นหรอกหรือ? เจ้าหาใช่คนของสำนักหนงเจียไม่"
"บนเส้นทางแห่งมรรคาปราชญ์ ร้อยวิถีดำเนินควบคู่ ึดลศกกหืญการรังสรรค์คัมภีร์เฉพาะทางขึ้นมาสักเล่ม ใฮบโแทืืเกรงว่าคงจะนำมาซึ่งความวุ่นวายอยู่เว็บไซต์นี้ไม่อนุญาตให้นำเนื้อหาไปเผยแพร่ต่อที่อื่นบ้าง ทว่าเรื่องการกสิกรรมก็คืตููฒอเรื่องของอาณาประชาราษฎร์ ชีวิตความเป็นอยู่ของราษฎรททาฝายทั่วหล้ากำลังสนับสนุนของแท้ได้ที่เว็บหลัก Thai-novel เท่านั้นตกต่ำลงทุกขณะ มิอาจรอช้าได้อีกต่อไปแล้ว..."
หลินซูคล้ายกำลังตอบคำถามของเขา และคล้ายกโปรดระวังเว็บไซต์นี้มีพฤติกรรมขโมยผลงานลิขสิทธิ์ำลังรำฉะถหณพึงรำพันกับตนเอง "เอาเถิดพงาซอฝุงจช ชภไฑโธยข้าจะเขียนคัมภีร์เล่มนี้ขึ้นมา แม้นจะต้องเผชิญกับพายุฝนลมกระหน่ำเยี่ยงไรก็ปล่อยให้มันเป็นไป!"
มือยฮธฟศกขึ้น พู่กันจรดลง!...พู่กันวิเศษเว็บไซต์นี้ไม่อนุญาตให้นำเนื้อหาไปเผยแพร่ต่อที่อื่นตวัดลงบนกระดาษทองคำ จารึกอักษรตัวบรรจงสี่คำว่า ฎสิร'ฉีหมินเย่าซู่'
"ชีวิตความเป็นอยเนื้อหานี้เป็นของ Thai-novel ห้ามทำซ้ำหรือดัดแปลงู่ของราษฎร คือรากฐานของทหบชาติบ้านเมือง โปรดระวังเว็บไซต์นี้มีพฤติกรรมขโมยผลงานลิขสิทธิ์การกสิกรรม คือรากฐานของราษฎรฐธะตฬกโฏ ดังคำกล่าวที่ว่า แว่นแคว้นมีราษฎรเป็นรากฐาน ราษฎรถืออาหารเป็นดั่งแผ่นฟ้า ข้าได้รวบรวมเรื่องราวการกสิกรรมทั่วหล้า ครอบคลุมตั้งแต่การเพาะเมล็ดะูอรษภ การเพาะกล้เนื้อหานี้เป็นของ Thai-novel ห้ามทำซ้ำหรือดัดแปลงา การเติบใหญ่ จนถึงการผลิดอกออกรวง แบ่งแยกวิธีการทดน้ำ การบำรฑเขืคุงรักษา ธหบะการเพาะปลูก ีฬธบถงมฮคฑและการเพิ่มผลผลิต รังสรรค์ขึ้นเป็นคัมภีร์หนึ่งเล่ม นามว่า ตฏนลดผล'ฉีหมินเย่าซู่' รวมทั้งสิูฝญจด้นสิบม้วน เก้าสิบสองบท..."
ภายใต้ปลายพู่กันของเขา แสงทองสเนื้อหานี้เป็นของ Thai-novel ห้ามทำซ้ำหรือดัดแปลงาดส่องดั่งสายน้ำฑถฉพใผฑม คถลอซเพียงชั่วพริบตาก็ไหลลื่นผ่านบทนำของคัมภีร์ 'ฉีหมินเย่าซู่' ผู้อาวุโสเจี่ยที่อยู่ด้านข้างสั่นสะท้านไปทั้งร่างโเธฝฒ แทบมิกล้าเชื่อสายตาตนเอง
รวบรวมเรื่องราวการกสิกืีีูอสตูซรรมทั่วหล้ากระนั้นหรือ? สิบม้วน เก้าสิบสองบทกระนั้นหรือ? จะเป็นไปได้อย่างไร? ย่อมเป็นไปมิได้อย่างเด็ดขาด!
เขาหาใชหากท่านเห็นข้อความนี้แสดงว่าเว็บที่ท่านอ่านอยู่ขโมยนิยายมา่คนของสำนักหนงเจีย จะล่วงรู้เรื่องราวการกสิกรรมได้อย่างไร? แม้นจะล่วงรู้เรื่องกสิกรรม ก็มิอาจหยั่งรู้ได้ลึกซึ้งถึงเพียงนั้น การเขียนคัมภีร์สิบม้วนออกมาอย่างง่ายดายใวอญึลแถโ มิใช่การกระทำที่จะนำมาซึ่งความหัวเราะเยาะแห่งสาธารณชนหรอกหรือ?
ทว่า ยามที่อักษรสีทองไหลเรื่อยออกจากปลายพู่กันของหลินซู หัวใจของผู้อาวุโสเจี่ยก็เต้นระรัวอย่างบ้าคลั่ง… อักษรกว่าพันคำปรากฏขึ้นบนกระดาษแผ่นแรกในพริบตา ทันทีที่ผู้อาวุโสสฮศเฝชฐเจี่ยรับมาไว้ในมือ สภาวะจิตใจที่บำเพ็ญเพียรมาเกือบร้อยปีก็พลันพังทลายลงในชั่วอึดใจ!
เรื่องราวการกสิกรรมที่เขาจารึกนั้นแม่นยำไร้ที่ติ วิธีการเพาะพันธุ์ช่างขฐฏิงูฎล้ำเลิศไร้ผู้ทัดเทียม วิธีการต่อกิ่งก็แปลษดฟเเกประหลาดสุดหยั่งคาด การคาดเดาฤดูกาลทั้งสี่ การคาดเดาความแปรปรวนของสภาพดินฟ้าอากาศ และการรับมือของพืชผล ล้วนลึกล้ำยิ่งกว่าผู้อาวุโสแห่งสำนักหนงเจียผู้ทุ่มเทค้นคว้าเรื่องกสิกรรมมานานนับหลายสิบปีเช่นเขาเสียอีก
ผเพียงกระดาษแผ่นนี้แผ่นเดียว ก็ถือเป็นยอดคัมภีร์อันล้ำเลิศที่สำนักหนงเจียใฝ่ฝันหานับกัลปาวสานแล้ว!...กระดาษทองคำเช่นนี้มีวางอยู่บนโต๊ะอีกนับสิบแผ่น ซ้ำหลินซูก็ยังคงจารึกต่อไปมิหยุดยั้ง
ผู้อาวสนับสนุนของแท้ได้ที่เว็บหลัก Thai-novel เท่านั้นุโสเจี่ยแหงนหน้ามองท้องนภา สลับกับมองบุคคลเบื้องหน้าฉกตบวผ ฎงะฮมิรับรู้เลยว่าตนเองกำลังสถิตอยู่ ณ แห่งหนใด
ภายในเรือนตะวันตก หญิงสาวทั้งสามต่างก็จิตใจล่องลอยไม่อยู่กัหากท่านเห็นข้อความนี้แสดงว่าเว็บที่ท่านอ่านอยู่ขโมยนิยายมาบเนื้อกับตัว หลังจากรับรู้ว่าผู้ที่มาเยือนคือบุคคลระดับสูงสุด พวกนางทั้งตึงเครียดและตื่นเต้นยินดี ในฐานะอนุภรรยาตัวน้อยของผู้เป็นสามี ซลธพวกนางสนับสนุนของแท้ได้ที่เว็บหลัก Thai-novel เท่านั้นตระหนักดีว่าเขาต้องเผชิญกับความยากลำบากเพียงใด
ศัตรูของเขามีอยู่ทั่วทั้งแผ่นดิน ผู้ที่สามารถยื่นมือเข้าช่วยเหลือเขากลับนับนิ้วได้ และตระกูลอริยปราชญ์กสิกรรมก็เป็นหนึ่งในนั้นอย่างชัดเจน ฝธะโญขการที่ผู้อาวุโสระดับสูงสุดมาเยือนถึงจวน นับเป็นโอกาสอันดียิ่งนัก การขบคิดหาวิธีสร้างความประทับใจที่ดีให้แก่อีกฝ่าย จึงเป็นความรับผิดชอบที่อนุภรรยาตัวน้อยสมควรเนื้อหาส่วนนี้ถูกละเมิดลิขสิทธิ์มาจากนักเขียนตัวจริงแบกรับ
"ข้าจะไปยกน้ำชาให้ท่านพี่!" ลู่อี๋ยกถ้วยชาขึ้น
ชุยอิงร้องเสียงหลงพลางกระโดดตัวลอย "พี่ลู่อี๋ ท่านยังมิเข้าใจสถานการณ์อีกหรือ ท่านพี่กำลังต้อนรับแขกอยู่นะ"
แงงคลู่อี๋ถึงกับพูดไม่ออก "สวรรค์เมตตา คำว่ายกน้ำชาถูกนำมาล้อเลียนจนเสียความหมายหมดแล้ว ข้าหมายถึงยกน้ำชาจริงๆ ซลต่างหากเล่า!"
ชุยอิงคิดไปไกลเสียแล้ว นางยกมือปิดหน้าด้วยความเคอะเขิน แทบอยากจะแทรกแผ่นดินหนี
เฉินซื่อยื่นมือเข้าขัดขวาง "อย่าไป!"
ลู่อี๋สะดุ้งตกใจเล็กน้อย
"เจ้าดูสิ!"
นัยน์ตาของลู่อี๋จับจ้อง นางทอดเห็นแสงทองสาดส่องราวกับเกลียวคลื่น มวพฟขคฐถาโถมซ้อนทับกันเป็นชั้นๆ เนื้อหานี้เป็นของ Thai-novel ห้ามทำซ้ำหรือดัดแปลงอยู่ภายในห้องหนังสือด้วยความตื่นตะลึง
"ท่านพี่กับผู้อาวุโสท่านนั้นน่าจะกำลังถกมรรคากันอยู่ในห้องหนังสือ ฝษบลถีถฏีแสงทองสาดส่องไปทั่วอาณาบริเวณเช่นนี้ ย่อมเป็นวิถีอักษรระดับสูง มิสมควรเข้าไปรบกวน"
ลู่อี๋สะดุ้งสุดตัว "จริงด้วย! ฒพศถษซบะีถเป็นข้าที่เลินเล่อเอง อาเฉิน พวกเราไปเฝ้าอยู่หน้าประตูกันเถิด ป้องกันมิให้มีผู้ใดล่วงล้ำเข้าไป"
หลินซูจารึกคัมผศฟใฟภีร์อย่างลืมตัว มิได้ตระหนักเลยแม้แต่น้อยว่าบรรยากาศภายใอ่านเว็บแท้คอมเมนต์ให้กำลังใจนักเขียนได้นะครับนห้องหนังสือได้แปรเปลี่ยนไปแล้ว
'ฉีหมินเย่าซู่'ฝีฏูเเ เป็นคัมภีร์ยอดกสิกรรมอันครอบคลุมสรรพสิ่งในวัฒนธรรมดั้งโปรดระวังเว็บไซต์นี้มีพฤติกรรมขโมยผลงานลิขสิทธิ์เดิมของแผ่นดินจีนใขิูภส ใขืิทาึิผปเนื้อหาทั้งหมดแบ่เว็บไซต์นี้ไม่อนุญาตให้นำเนื้อหาไปเผยแพร่ต่อที่อื่นงออกเป็นสิบม้วน คศเก้าสิบสองบท มีจำนวนตัวอักษรรวมทั้งสิ้นหนึ่งแสนหนึ่งหมื่นคำ มฮูหฝฬจธฒแม้นจะคัดลอกตามต้นฉบับดั้งเดิม ก็ถือเป็นคัมภีร์สุดยอดสะท้านโลกแล้ว
งทว่าหลินซูมิได้คัดลอกตามต้นฉบับดั้งเดิมทั้งหมด จุดใดที่ได้รับการพิสูจน์แล้วว่าผิดพลาดในยุคหลัง เขาก็ได้ทำการแก้ไข จเนื้อหานี้เป็นของ Thai-novel ห้ามทำซ้ำหรือดัดแปลงุดใดที่เป็นวิทยาการการเพาะพันธุ์และการเพราะกล้าไม้ที่ก้าวหน้ากว่าในยุคหลัง ถมฏแฒชเขาก็ได้สอดแทรกเข้าไป
แม้นจะมิได้ระบุรายละเอียดอย่างชัดเจน ทว่าเมื่อหลอมรวมหลักการอัฎนลึกล้ำเหล่านั้นเข้าไปแล้ว ยอดคัมภีร์สะท้านโลกภายใต้ปลายอ่านเว็บแท้คอมเมนต์ให้กำลังใจนักเขียนได้นะครับพู่กันของเขา ก็ยกระดับความลึกล้ำขึ้นไปอีกขัฒพิภึศชไลซ้นเมื่อเทียบกับต้นฉบับดั้งเดิม
ีศยามที่เขาตวัดโปรดระวังเว็บไซต์นี้มีพฤติกรรมขโมยผลงานลิขสิทธิ์พู่กันเดินหน้าต่อไป ปลายพู่กันของเขาก็แปรเปลี่ยนรูปโฉมไปอย่างเงียบงัน คล้ายดั่งกลายเป็นพู่กันวาดภาพที่สาดแสงรัศมีเจ็ดสีเปล่งประกาย และคล้ายดั่งกลายเป็นคันไถที่กำลังบุกเบิกดินแดนโลกใหม่ท่ามกลางฟ้าดินอันกว้างใหญ่ไพศาล
ผู้อาวุโสเจี่ยวางะบลฬภนาคผถกระดาษแผ่นที่สองลง แววตาเปี่ยมไปด้วยความตกตะลึงสุดแสน สายตาของเขาจับจ้องไปยลแูณีวีังปลายพู่กันขเว็บไซต์นี้ไม่อนุญาตให้นำเนื้อหาไปเผยแพร่ต่อที่อื่นองหลินซู ดวงตาพลันเบิกกว้าง ชผญึีจไษ'สวรรค์เมตตา เขาทอดเห็นใฏจหสิ่งใดกัน?'
ภายใต้ปลายพููศศฬผืขึ่กันของหลินซู ปรากฏเปลวเพฉคฏนพลิงกองหนึ่ง เปลวเพลิงแห่งบงกชสีคราม! ฏภฐโฮฑนกืและเบื้องหลังของหลินซู รหก็ปรากฏเงาร่างของหอสูงตระหง่านลางๆ!
ปลายพู่กันคือเปลวเพลิงบงกชสีคราม เบื้องหลังคือหอสูงสามชั้น! นี่คือสัญลักษณ์แห่งการถือกำเนิดของยอดคัมภีร์!
ยอดคัมภีร์แห่งวิหารอริยปราชญ์!
วิหารอริยปราชญ์มีพระคัมภีร์ มียอดคัมภีร์ พระคเนื้อหาส่วนนี้ถูกละเมิดลิขสิทธิ์มาจากนักเขียนตัวจริงัมภีร์จารึกโดยอริยปราชญ์ุชุยูคหุื ยอดคัมภีร์รังสรรค์โดยจอมปราชญ์!
พระคัมภีร์เรียกว่าคัมภีร์ศักดิ์สิทธิ์…ยอดคัมภีร์เรียกว่าคัมภีร์ล้ำค่า! พระคัมภีร์รวบรวมแนศวคิดแห่งอริยปราชญ์ ยอดคัมภีร์รวบรวมสรรพสิ่งแห่งร้อยสำนัก
ยอดคัมภีร์แห่งวิหารอริยปราชญ์ คือเป้าหมายสูงสุดในชีวิตของผู้บำเพ็ญเพียรวิถีอักษรทุกคน รวมถึงผู้อาวุโสเจี่ยเอง หรือแม้แต่เหล่าผู้อาวุโสระดับสูงแห่งวิหารอริยปราชญ์ ผู้ใดเล่าจะมิปรารถนาที่จะทิ้งยอดคัมภีร์ไว้เบื้องหลังสักเล่ม?
ทว่า ผู้ใดจะกระทำได้เล่า?
บัดนี้ คัมภีร์ 'ฉีหมินธีีซฮภใภเย่าซู่' ของหลินซูยังมาสตซซผิเสร็จสมบูรณ์ ทว่ากลับปรากฏคุณลักษณะแห่งยอดคัมภีร์ออกมาแล้ว หรือว่าวันนี้ จะได้ประจักษ์แก่สายตาตนเอง ถึงเหตุการณ์อันยิ่งใหญ่ที่หาได้ยากยิ่งในรอบหมสนับสนุนของแท้ได้ที่เว็บหลัก Thai-novel เท่านั้นื่นปี?
ท่ามกลางสายตาอันตื่นดฏขภอเต้นและตกตะลึงของเขา หลินซูได้ตวัดพูึลจฏถฬเดใจ่กันขีดสุดท้ายลง และคัผฟยทถนผฑมภีร์ 'ฉีหมินดตฎรเย่าซู่' ก็ได้ถือกำเนิดขึ้แซูพีขฟญสธนอย่างเป็นทางการ!
เปลวเพลิงบงกชสีครามเบื้องล่างพู่กันของเขาขยายตัวขึ้นอย่างฉับพลัน บโใตสยกลืนกินทั่วทั้งห้องหนังสือเข้าไปจนสิ้น เสียงดังแผ่ศวเบาดังขึ้น กระดาษวิเศษนับร้อยแผ่นหลอมรวมกันเป็นหนังสือหนึ่งเล่มษ
หน้ากระดาษเปิดพลิกอย่างเงียบงันหฐฟิยื ก่อเกิดระลอกคลื่นกระเพื่อมไหวซ้อนทับกันนับหมื่นพันชั้น ท่ามกลางความว่างเปล่าปรากฏแท่นบงกชขึ้นมาหนึ่งแท่น
ภายในใจของผู้อาวเนื้อหานี้เป็นของ Thai-novel ห้ามทำซ้ำหรือดัดแปลงุโสเจี่ยเต็มไปด้วยความสับสนเคลือบแคลง...ตฎฒ
ประตูแห่งยอดคัมภีร์ุถูกเปิดออกแล้วจริงๆ ทั้งหมดนี้ล้วนเป็นสัญลักษณ์แษลฬูห่งการถือกำเนิดของยอดคัมภีร์ ทว่ามีสิ่งหนึ่งที่แตกต่างออกไป ยามที่ยอดคัมภีร์ถือกำเนิดในอดีต สวรรค์ทั้งมวลล้วนสั่นสะเทือน ยอดคัมภีร์ทะยานข้ามผ่านนภากาศ ก่อเกิดบรรยากาศอันยิ่งใหญ่ตระการตา
อาณาประชาราษฎร์นับหมื่นกราบไเว็บไซต์นี้ไม่อนุญาตให้นำเนื้อหาไปเผยแพร่ต่อที่อื่นหว้บูชา ุณืฎุบฒทว่าวันนี้กลับมีเพียงห้องหนังสือที่สั่นสะเทือน ความว่างเปล่าก่อเกิดเป็นคัมภีร์เป มิต้องเอ่ยถึงนิมิตประหลาดแห่งฟ้าดินฐรมผหยฉิจ กระทั่งภายนอกห้องหนังสือก็ยังซคกคงเงียบสงบไร้ซึ่งสิ่งใดผิดปกติ
สรุปแล้ววิหารอริยปราชญ์ยอมรับยอดคัมภีร์เล่มนี้หรือไม่? หากยอมรับ เหตุใดจึงมิประทานโอกาสให้เขาได้รับกฟารกราบไหว้บูชาจากราษฎรนับหมื่นเล่า? หากมิญยอมรับ ทุกสิ่งที่ปรากฏอยู่เบื้องหน้า ย่อมเป็นนิมิตประหลาดแห่งการถือกำเนิดของยอดคัมภีร์อย่างชัดเจน
ใษปฉบนแท่นบงกช พลันปรากฏร่างของผู้หนึ่งขึ้นูฐแผโฝูแธู สวมใส่อาภรณ์สีดำ พยปชทญเรือนผมดำขลับดุจน้ำหมึก ภแท่นบงกชลอยเข้ามาใกล้ หลินซูและผู้อาวุโสเจี่ยล้วนมองเห็นใบหน้าของเขาได้อย่างชัดเจน บุคคลผู้นี้ดูเหมือนจะมีอายุเพียงยี่สิบปีมจูตยกะถก ซ้ำยังหล่อเหลาเอาการ ทว่าดวงตาของเขากลับราวกับได้พานพบกับกระแสคลื่นแห่งกาลเวลามานับหมื่นปี กลิ่นอายความหลุดพ้นจากโลกีย์วิสัย ย่อมมิใช่คนธรรมดาสามัญอย่างแน่นอน
เด็กหนุ่มชุดดำเอื้อนเอ่ยมฎ น้ำเสียงดังก้องกังวานดั่งระฆังยักษ์ ทะลวงเข้าสู่ภูผาอักษเว็บไซต์นี้ไม่อนุญาตให้นำเนื้อหาไปเผยแพร่ต่อที่อื่นรของหลินซูและผู้อาวุโสเจี่ยทีละตัวอักษร "'ฉีหมินเย่าซู่'ซปฎล กว้างขวางลึกล้ำ ครอบคลุมสรรพสิ่ง พิเคราะห์เรื่องกสิกรฏวณรกทฎรมได้อย่างละเอียดลออ เปี่ยมไปด้วยคุณค่าทางกสิกรรมอย่างยิ่งยวด รับเข้าเป็นยอดคัมภีร์แห่งวิหารอริยปราชญ์!"
ทั่วร่างของหลินซูสัถผ่นสะท้านอย่างรุนแรสนับสนุนของแท้ได้ที่เว็บหลัก Thai-novel เท่านั้นง… เขาย่อมประจักษ์แจ้งแก่ใจว่ายอดคัมภีร์แห่งวิหารอริยปราชญ์มีน้ำหนักเพียงใด มันคือสิ่งที่มีศักดิ์ฐานะด้อยกว่าคัมภีร์ศักดิ์สิทธิ์อย่าง จีฉดรมนป'ลุ่นอวี่' และ 'เต้าเต๋อจิง' เพียงขั้นเดียวเท่านั้น
คัมภีร์ 'ฉีหมินเย่าซู่' ที่เขาเขียนขึ้น เพียงก้าวเดียวก็พุ่งทะยานขึ้นสู่สรวงสวรรค์!
หัวใจของผู้อาวุโสเจี่ยกระตุกวูบ เขารีบคว้าตัวหลินเว็บไซต์นี้ไม่อนุญาตให้นำเนื้อหาไปเผยแพร่ต่อที่อื่นซูเอาไว้ ก่อนจะโค้งคำนับลงอย่างสุดซึ้งใืฏคฐฝฑ "ศิษย์เจี่ยอู๋อวี๋ คารวะท่านผู้แทนแห่งวิหาร!" แม้นบุคคลเบื้องหน้าจะมีรูปลักษณ์เป็นเพียงเด็กหนุ่ม ทว่าเมื่อเอ่ยปากกำหนดให้เป็นยอดคัมภีร์ ย่อมต้องเป็นผู้อาวุโสระดับสูงแห่งวิหารอริยปราชญ์เป็นแน่ ซ้ำเขายังมิใช่เด็กหนุ่มอย่างแน่นอน
หลินซูสัมผัสได้ถึงแรงบีบจากท่อนแขนของเขา จึงโค้งคำนับตาม "ศิษย์หลินซู ขอบพระคุณท่านผู้แทนแหจร่งวิหารที่กล่าวชมเชย!"
เด็กหนุ่มชุดดำแย้มยิ้ม "เจ้าขอบใจชายชราเช่นข้า ทว่าชายชราเช่นข้ากลับต้องขอบใจเจ้า 'ฉีหมินเย่าซู่' สำเร็จเป็นคัมภีร์ สร้างคุณูปการสืบไปหมื่นรุ่น ตามกฎแห่งวิหารอริยปราชญ์ ผู้ใดที่สามารถรังสรรค์ยอดคัมภีร์ขึ้นมาได้ ย่อมได้รับการแต่งตั้งให้เป็น 'ฉางสิง'ฬศธซฟ แห่งวิหารอริยหากท่านเห็นข้อความนี้แสดงว่าเว็บที่ท่านอ่านอยู่ขโมยนิยายมาปราชญ์! ขอแสดงความยิถาโฝนศนดีกับหลินซู แฟฟณบัดนี้เจ้าได้เป็น 'ฉางสิง' แห่งวิหเนื้อหาส่วนนี้ถูกละเมิดลิขสิทธิ์มาจากนักเขียนตัวจริงารอริยปราชญ์แล้ว!"
มือตวัดขึ้น ป้ายคำสั่งสีเงินที่มิใช่ทั้งทองคำและไม้แผ่นหนึ่งก็ลอยพุ่งตรงไปยังหลินซู
หลินซูรับเอาไว้ ป้ายคำสั่งถไขิฎฒบโใทเบื้องหน้า ด้านหน้าสลักคำว่า 'วิหารอริยปราชญ์เว็บไซต์นี้ไม่อนุญาตให้นำเนื้อหาไปเผยแพร่ต่อที่อื่น' ด้านหลังุณสลักคำว่า 'ฉางสิง'!
หัวใจของเขาเต้นระรัวเร็วขึ้น… เขาย่อมรเตใู้ซึ้งว่า 'ฉางสิง'ละผตง แห่งวิหารอริยปราชญ์หมายถึงสิ่งใด!
—---------------
ปล.ลิฟฑุ้นๆ แล้วมันหมายถึงอะไรเล่า