บทที่ 85 พิชิตโลก? ไม่หรอก โลกใบนี้แค่หมู่บ้านมือใหม่เท่านั้น!
บทที่ 85 พิชิตโลก? ไม่หรอก โลกใบนี้แค่หมู่บ้านมือใหม่เท่านั้น!
โมดูลโลกใบใหม่?
หลินเฟิงนอนอยู่บนเก้าอี้ชายหาด ถึงกับชะงักไปนิดหนึ่ง
นับตั้งแต่เขาเกิดใหม่ ระบบซองแดงมหาเศรษฐีนี้ก็เป็นที่พึ่งที่ใหญ่ที่สุดของเขา
ตั้งแต่ช่วงแรกที่แค่ส่งซองอั่งเปาแล้วได้เงินคืน ไปจนถึงการเปิดฟังก์ชันความสนิทสนม ต่อมาพอระบบอัปเกรดก็มีแหล่งเงินทุนระดับหนึ่งล้านล้านแยกต่างหาก และสิทธิ์เทคโนโลยีล้ำยุคหลากหลายชนิด
ทุกครั้งที่ระบบเปลี่ยนแปลง ล้วนพาให้เขาเปลี่ยนไปแบบพลิกฟ้าคว่ำดิน
แถมยังพูดถึง “หมู่บ้านมือใหม่โลกใบนี้” กับ “โมดูลโลกใบใหม่” อีก?
ในใจของหลินเฟิง จู่ๆ ก็พลุ่งพล่านด้วยความตื่นเต้นอย่างรุนแรงที่ไม่ได้สัมผัสมานาน!
เหมือนกับบอสระดับเต็มตัวที่มีเซ็ตเทพเต็มขั้น ในที่สุดก็เคลียร์ทุกภารกิจลับของหมู่บ้านมือใหม่ได้ครบ กำลังจะออกเดินทางสู่ทวีปเมืองหลัก!
ถูกต้อง
สำหรับหลินเฟิงในตอนนี้ เวทีของโลกใบนี้ ดูเหมือนจะมี……ขนาดเล็กไปหน่อยแล้ว
ถ้าว่ากันเรื่องทรัพย์สิน ตัวเลขในพื้นที่ระบบที่ยาวจนทำให้คนตาลาย ก็เพียงพอจะซื้อหลายประเทศได้
ถ้าว่ากันเรื่องเทคโนโลยี เทคโนโลยีที่บริษัทปางกูเทคครอบครองอยู่ ได้ล้ำหน้ายุคสมัยไปอย่างน้อยสิบปีแล้ว
ถ้าว่ากันเรื่องอำนาจ หลังผ่านศึกที่วอลล์สตรีตและการบริจาคเทคโนโลยีแกนกลาง เขาก็กลายเป็น “อาวุธพิทักษ์ชาติ” ที่ได้รับการรับรองในระดับประเทศไปแล้ว ฐานะสูงส่งเหนือคนทั่วไป
ศัตรู?
ไม่ว่าจะเป็นผู้หญิงที่มีแม่หวังรวย หรือมหาอำนาจการเงินแห่งวอลล์สตรีต หรือแม้แต่คู่แข่งทางธุรกิจอย่างเอเพ็กซ์ เทคโนโลยี เมื่ออยู่ต่อหน้าเขา ก็ไม่ต่างจากไก่ดินสุนัขดิน ไม่อาจต้านทานได้แม้แต่นิด
ชีวิตของเขา ดูเหมือนจะไปถึงจุดสูงสุดที่สมบูรณ์แบบที่สุด ซึ่งคนธรรมดาจะจินตนาการได้แล้ว
การไร้เทียมทาน บางครั้ง ก็ช่างโดดเดี่ยวจริงๆ
【โมดูลโลกใบใหม่: ทะเลดวงดาว】
ซองอั่งเปาจักรวาล?
ต้นไม้เทคโนโลยีการเดินทางระหว่างดวงดาว?
ทะเลดวงดาว?!
ลมหายใจของหลินเฟิง ในทันใดก็ถี่กระชั้นขึ้น!
หัวใจของเขา เต้นแรงอย่างควบคุมไม่อยู่!
วิสัยทัศน์!
นี่แหละคือวิสัยทัศน์ที่เขาต้องการ!
บนโลกนี้ แค่แจกซองอั่งเปาให้คนเป็นร้อยล้าน คนเป็นหลายพันล้าน จะนับว่าอะไร?
ถ้าจะแจก ก็ต้องแจกให้ทั้งจักรวาล!
บนโลกนี้ ทำชิปสักหน่อย ทำมือถือสักหน่อย จะนับเป็นอะไรได้?
ถ้าจะทำ ก็ต้องทำเรือรบพิฆาตดาว! ทำเครื่องยนต์วาร์ป!
การเดินทาง มุ่งสู่ทะเลดวงดาว!
ความโรแมนติกระดับจักรวาลที่ทั้งบ้าคลั่ง ทั้งน่าหลงใหล นี่มันช่างน่าเวรนัก!
“ฮ่าๆๆๆ……”
หลินเฟิงอดไม่ได้ที่จะหัวเราะลั่นออกมา
เสียงหัวเราะก้องสะท้อนอยู่ไม่หยุดบนชายหาดที่ว่างเปล่า
ซูมู่เสวี่ยที่อยู่ข้างๆ มองหัวหน้าที่จู่ๆ ก็มีสภาพเหมือนคนเสียสติอย่างงุนงงและเป็นห่วง
“คุณหลิน……คุณไม่เป็นไรใช่ไหมคะ?”
หรือว่าการไร้เทียมทานมานานเกินไป จนทำให้สมองมีปัญหาแล้ว?
“ไม่เป็นไร! ฉันสบายดี! ดีที่สุดเท่าที่เคยเป็นมา!”
หลินเฟิงลุกพรวดจากเก้าอี้ชายหาด กางแขนออกกอดรับลมทะเล ดวงตาเป็นประกายด้วยแสงที่ไม่เคยมีมาก่อน
เขามองทะเลสีครามสุดลูกหูลูกตา สายตาราวกับทะลุผ่านชั้นเมฆ ทะลุผ่านชั้นบรรยากาศ มุ่งสู่จักรวาลอันลึกล้ำ กว้างใหญ่ และไร้ขอบเขต
ที่นั่น มีดาวเคราะห์นับไม่ถ้วน อารยธรรมนับไม่ถ้วน และสิ่งไม่รู้จักนับไม่ถ้วน กำลังรอเขาอยู่
รอให้เขาไปแจกซองอั่งเปา!
“มู่เสวี่ย!”
หลินเฟิงหันกลับมา สั่งการซูมู่เสวี่ยด้วยคำสั่งที่ทำให้เธอรู้สึกเหลือเชื่อ
“แจ้งลงไปว่า บริษัทปางกูเทค ตั้งแต่วันนี้เป็นต้นไป ให้ก่อตั้ง ‘แผนกธุรกิจอวกาศ’!”
“งบประมาณโครงการระยะแรก……เอาไว้ก่อนที่หนึ่งล้านล้าน”
“เป้าหมายแรกของพวกเรา——คือ สร้างสถานีฐานสัญญาณแห่งแรกของบริษัทปางกูเทค บนดวงจันทร์ !”
ริมฝีปากแดงของซูมู่เสวี่ยค่อยๆ อ้าออก ดวงตาสวยเต็มไปด้วยความไม่อยากเชื่อ
ธุ……ธุรกิจอวกาศ?
ยังจะไปสร้างสถานีฐานบนดวงจันทร์อีก?！
หัวหน้า……บ้าไปจริงๆ แล้วเหรอ?
ทว่าเมื่อมองดวงตาของหลินเฟิงที่ราวกับกำลังลุกไหม้ด้วยเปลวไฟแห่งดวงดาว ซูมู่เสวี่ยกลับไม่ได้ตั้งข้อสงสัยใดๆ ออกมาอย่างน่าอัศจรรย์
เธอเพียงพยักหน้าแรงๆ แล้วตอบด้วยน้ำเสียงที่เต็มไปด้วยความคลั่งไคล้ว่า
“ค่ะ! คุณหลิน!”
เธอมีลางสังหรณ์บางอย่าง
ยุคสมัยใหม่ที่จะยิ่งใหญ่กว่า จะยิ่งอลังการกว่า และจะยิ่งผงาดพลิกฟ้ายิ่งกว่าความอัศจรรย์ทั้งหมดที่บริษัทปางกูเทค และหลินเฟิงเคยสร้างมาก่อน
กำลังจะเริ่มต้นขึ้นในวันนี้!
และในขณะที่หลินเฟิงกำลังเตรียมเปิดแผนยิ่งใหญ่ “พิชิตจักรวาล” ของเขา
โทรศัพท์มือถือของเขาก็มีสายเรียกเข้าที่ไม่คาดคิดดังขึ้นมาอย่างกะทันหัน
หน้าจอแสดงสายเข้า เป็นหมายเลขต่างประเทศที่ไม่คุ้นเคย
ต้นทาง——สวิตเซอร์แลนด์, เจนีวา
คิ้วของหลินเฟิงเลิกขึ้นเล็กน้อย
เขากดปุ่มรับสาย
ปลายสาย ส่งเสียงผู้หญิงที่สุภาพและมีเสน่ห์ปนทุ้มลึก พร้อมสำเนียงลอนดอนมาตรฐาน
“ขอถามหน่อยค่ะ ใช่คุณหลินเฟิงหรือเปล่าคะ?”
“ใช่”
“สวัสดีค่ะ คุณหลิน ฉันขอตัวแทนตระกูลร็อทไชลด์ ส่งคำทักทายอย่างจริงใจที่สุดถึงคุณ”
ตระกูลร็อทไชลด์?
ตระกูลลึกลับในตำนานที่ซ่อนตัวอยู่เบื้องหลัง และควบคุมเส้นเลือดใหญ่ทางเศรษฐกิจของโลกมาหลายศตวรรษนั่นน่ะหรือ?
“มีธุระอะไร?” น้ำเสียงของหลินเฟิงยังคงเรียบเฉย
“มีค่ะ คุณหลิน”
น้ำเสียงของผู้หญิงแฝงรอยยิ้มอยู่เล็กน้อย แต่เบื้องหลังรอยยิ้มนั้น กลับซ่อนความหยิ่งทะนงที่ติดตัวมาตั้งแต่กำเนิด ราวกับมองลงมาจากที่สูง
“ทางตระกูลของพวกเรา จับตาดูคุณมานานแล้ว”
“ดังนั้น พวกเราอยากเล่นเกมกับคุณสักเกม”
“เกมหนึ่ง……ที่เกี่ยวกับความมั่งคั่ง อำนาจ และสิทธิ์ครอบครองสุดท้ายของโลกใบนี้”
“คุณ สนใจจะเข้าร่วมไหมคะ?”
(จบตอน)