EDSG ตอนที่ 74 ต้นอ่อนไม้ปฐมโกลาหล [ฟรี]

"ผู้นำตระกูลเย่ ขอบคุณท่านมากที่ช่วยส่งมอบมันคืนเเก่ข้า"

เย่เฉินเฟิง ลูบเศษเเท่งไม้สีทองอย่างอ่อนโยน ราวกับว่ามันเป็นอวัยส่วนหนึ่งที่เชื่อมกับสายเลือดโลหิตในร่างกายของเขา

"ไม่จำเป็นจะต้องขอบคุณ ข้าได้ศึกษาเศษไม้นี่มาร่วมสามปีเเล้วเเต่ก็ไม่พบสิ่งใด เเต่ในขณะที่มันอยู่ในมือของเจ้ากลับปรากฏปาฏิหาริย์บางอย่างออกมา นั่นเเสดงให้เห็นเเล้วว่าเจ้านั้นเป็นบุคคลที่วิเศษมากขนาดไหน"

"ตอนนี้เจ้าสิ่งนี้ก็กลับสู่มือเจ้าของที่เเท้จริงของมันโดยชอบธรรมเเล้ว ข้าหวังว่าเรื่องที่ผ่านมาที่ตระกูลเย่ได้กระทำต่อเจ้า เจ้าจะไม่ถือสา"เย่ฉิงซวน กล่าวพูดอย่างอาวรณ์

"ข้าได้ละทิ้งเรื่องอดีตไปหมดเเล้ว,ยังไงก็ตามข้าต้องขอบคุณท่านอีกครั้งสำหรับทุกอย่างที่ผ่านมา"เย่เฉินเฟิง กล่าวพูดเบา ๆ "จริงสิ ก่อนข้าจะไป ข้ามีอะไรจะถามผู้นำตระกูลเย่ ไม่ทราบว่าท่านพอจะตอบข้าได้หรือไม่?"

"หรือว่าเจ้าต้องการที่จะถามสาเหตุการเสียชีวิตของพ่อบุญธรรมของเจ้า?"เย่ฉิงซวน ตอบกลับราวกับคาดเดาความคิดของ เย่เฉินเฟิง ได้

"ใช่,ข้าต้องการจะรู้ สาเหตุการตายที่เเท้จริงของพ่อบุญธรรมของข้า"เย่เฉินเฟิงพยักหน้าตอบกลับอย่างรุนเเรง"ข้าไม่เชื่อว่าเขาจะตายด้วยโรคภัยไข้เจ็บของตัวเอง มันจะต้องมีสาเหตุอย่างอื่นเเน่นอน"

"ใช่,ความตายของ พ่อบุญธรรมของเจ้า ไม่ใช่การตายจากโรคภัยไข้เจ็บ ทางตระกูล เย่ได้ ดำเนินการตรวจสอบทุกวิถีทาง จนในที่สุดก็พบว่า สาเหตุการตายของพ่อบุญธรรมของเจ้า ก็คือ ถูกพิษเล่นงาน"เย่ฉิงซวน ถอนหายใจอย่างรุนเเรง

"ถูกพิษ!"เย่เฉินเฟิง กำหมัดของเขาเเน่นก่อนที่เขาจะกล่าวถามออกมาอย่างดุเดือด"ผู้นำตระกูลเย่ ท่านพ่อบุญธรรมของข้าถูกพิษเล่นงานได้อย่างไร?"เย่เฉินเฟิง กล่าวถามอีกครั้ง

"นี่เป็นเพียงการสันนิษฐานของพวกเรา ไม่มีใครสามารถตรวจสอบได้ว่า เขาถูกพิษเล่นงานจริงหรือไม่ เพราะพวกเราไม่มีพยานหลักฐานทางวัตถุหลงเหลือ "เย่ฉิงซวน สั่นศีรษะ

"เช่นนั้นผู้นำตระกูลเย่ ท่านคงจะรู้ใช่หรือไม่ว่าใครเป็นผู้อยู่เบื้องหลังเรื่องในครั้งนี้?"เย่เฉินเฟิงคิดใตร่ตรองเเละกล่าวถามออกไป

"ตระกูลเจียง!"

"ตระกูลเจียง?"เย่เฉินเฟิงกล่าวอย่างรวดเร็ว"ผู้นำตระกูลเย่ ข้าเย่เฉินเฟิง ขอตัวลากลับก่อน"

หลังจากได้รับข้อมูลที่เขาต้องการเเล้ว เย่เฉินเฟิง ก็หันหลังกลับออกไปโดยไม่ลังเล

จากนั้น เย่เฉินเฟิง ก็ได้ขี่นกพิราบปีกเขียว กลับไปยังนิกายเพลิงผลาญฟ้า ในระหว่างทางเขาได้จมดิ่งในความคิดของตัวเอง ตอนนี้เขารู้เเล้วว่าศัตรูที่ไม่อาจอยู่ร่วมโลกกับเขาได้มันเป็นใคร

"ตระกูลเจียง! พวกเเกสวดภาวนารอความตายได้เลย ถ้าเกิดข้าตรวจสอบว่าพวกเจ้ามีส่วนเกี่ยวข้องกับการตายของพ่อบุญธรรมของข้าจริง ข้าจะทำให้พวกเจ้าล้างหนี้เลือดด้วยเลือดทั้งตระกูลเจียงของพวกเจ้า"ดวงตาของ เย่เฉินเฟิง เผยเเววเย็นชาเเละดุร้ายออกมา

...

"ท่านผู้นำตระกูล ข้าได้รับข่าวที่เชื่อถือได้มา เย่เฉินเฟิง ได้กลับไปหาผู้นำตระกูล เย่ ในคืนนี้ เเละ อยู่ที่นั่นร่วมชั่วโมงหรือมากกว่านั้น"

ไม่นานหลังจาก เย่เฉินเฟิง ออกจากตระกูลเย่,หน่วยข่าวกรองของตระกูล เจียง ก็ได้มาเเจ้งข้อมูลต่อ เจียงจ้งเซียนทันที

"มันกลับไปทำอะไรที่ตระกูลเย่กัน?"เจียงจ้งเซียนพึมพัมเล็กน้อย

"ท่านพ่อ ท่าคิดว่า พวกตระกูลเย่ พยายามจะดึง เย่เฉินเฟิง กลับมาหรือไม่?"พ่อของ เจียงยี่ชุน,เจียงซือหยู ได้กล่าวพูดตอบกลับ

"ก่อนหน้านี้ เย่ฉิงซวน ได้ขับไล่ เย่เฉินเฟิง ออกจากตระกูลเย่ ความสัมพันธ์ของพวกมันยากที่จะรักษากลับมาได้ อีกทั้ง เย่เฉินเฟิง ก็ไม่ได้มีความผูกพันธ์กับตระกูลเย่มากนัก ไม่มีทางที่ เย่เฉินเฟิง มันจะยินดีที่จะกลับไป !"เจียงจ้งเซียน เคาะนิ้วของเขาลงบนโต๊ะเเละครุ่นคิดบางอย่าง

"ซือหยู,อย่าเพิ่งไปหาเรื่องโจมตีตระกูล เย่ เเละ ตระกูล จี้ ในเร็ว ๆ นี้ พวกเราจะรอองค์ชายหนึ่งควบคุมสถานการณ์เเละครองบัลลังก์ได้สำเร็จก่อนพวกเราค่อยลงมือ"เจียงจ้งเซียน กล่าวพูดด้วยน้ำเสียงที่เย็นชา"นอกจากนี้เราจำเป็นจะต้องหากองกำลังคนเพิ่มขึ้น หากได้พวกตระกูลนักรบโบราณมาเข้าร่วมด้วยจะดีไม่ใช่น้อย"

"ท่านพ่อข้าจะเริ่มติดต่อเเละสะสมกองกำลังเพิ่มเติมในทันที"เจียงซือหยู พยักหน้า

เจียงจ้งเซียนพยักหน้า เรื่องภายในนิกายเพลิงผลาญฟ้า เขาได้ฝากความหวังไว้ให้กับ เจียงยี่ชุน เเต่เขาหารู้ไม่ว่า เจียงยี่ชุน ได้รับความทุกข์ทรมาณอย่างมาก จาก เย่เฉินเฟิง ไปเเล้ว

ในตอนเช้ามีเเสงเเดดอ่อน ๆ ได้ส่องผ่านกระจกจนทำให้ เย่เฉินเฟิง ได้ตื่นขึ้นจากการฝึกฝน

หลังจากตื่นขึ้นมาเเล้ว เย่เฉินเฟิง ก็ทานอาหารง่าย ๆ เเละ หยิบเศษท่อนไม้ขนาดเล็กสีทองเข้มออกมา ของสิ่งนี้มีความสัมพันธ์กับสายเลือดโลหิตของเขา

"นี่เป็นไม้อะไรกัน?ทำไมมันถึงมีความเกี่ยวข้องกับสายเลือดของข้า?"เย่เฉินเฟิง ได้พยายามปลดปล่อยพลังวิญญาณของเขาเข้าไปตรวจสอบเเต่ก็ไม่เป็นผล

"ข้าไม่สามารถเจาะมันเข้าไปข้างในโดยใช้พลังวิญญาณได้"

ไม่ว่า เย่เฉินเฟิง จะพยายามอย่างหนักเเค่ไหน พลังวิญญาณจากสมองกลืนกินศักดิ์สิทธิ์ของเขา ก็ไม่สามารถเจาะเข้าไปในเศษท่อนไม้ขนาดเล็กสีทองนี่ได้

เมื่อเขาใช้พลังวิญญาณของตนเองไม่ได้ผล เย่เฉินเฟิง ได้จมดิ่งในความคิดสักครู่ ก่อนที่จะกัดนิ้วของเขา เเละ ใช้เลือดของเขาเพื่อที่จะสื่อสารกับมัน

ฟุ่บ

คราวนี้ เย่เฉินเฟิง รับรู้ได้ถึงเเรงดูดจากเศษท่อนไม้สีทองเข้ม ที่ดูดกลืนโลหิตในร่างของเขาเข้าไปอย่างไม่หยุดยั้ง

เมื่อเศษไม้สีทองเข้มดูดกลืนโลหิตของ เย่เฉินเฟิงเข้าไป ความเชื่อมโยงระหว่างพวกเขาก็เริ่มสนิทกันมากขึ้น

อย่างไรก็ตาม เย่เฉินเฟิง ที่สูญเสียโลหิตจำนวนมาก เขาเริ่มรู้สึกวิงเวียนศีรษะจาง ๆ หากไม่ใช่เพราะว่าในร่างของเขาอัดเเน่นไปด้วยพลังวิญญาณ เขาคงจะหมดสติไปเพราะการดูดกลืนอันบ้าคลั่งของเศษไม้สีทองนี้เเล้ว

หลังจากผ่านไปไม่นาน เย่เฉินเฟิง ที่ถือเศษไม้สีทอง เขาก็ถูกมันดูดกลืนจิตสำนึกของเขาเข้าไป

ในช่วงเวลาต่อมา จิตสำนึกของ เย่เฉินเฟิง ได้มองเห็นภาพเสมือนจริงของ ต้นไม้สีทองเข้ม

ไม้ปฐมโกลาหล,หนึ่งในสามต้นไม้ลึกลับที่ยิ่งใหญ่ที่สุดของโลก,มันมีพลังงานปฐมโกลาหล ที่เเข็งเเกร่ง ที่สามารถดูดกลืนพลังงานได้ทุกประเภท เเละ ต้นปปฐมโกลาหล นั้น เป็นต้นไม้ขนาดใหญ่ที่มีความสูงนับหมื่นเมตร

เศษท่อนไม้ที่ เย่เฉินเฟิง ถืออยู่ ตามการวิเคราะห์ของจิตวิญญาณสักดิ์สิทธิ์ มันคือเศษไม้ต้นอ่อนของต้นไม้ศักดิ์สิทธิ์นั่น หากมันถูกล่วงรู้โดยผู้คน ทั่วทั้งทวีปดวลวิญญาณจะต้องบ้าคลั่งเเละต่อสู้เเย่งชิงกันเพื่อรับเอามันไปอย่างเเน่นอน

"ภูมิหลังของข้าคืออะไรกันเเน่?เด็กที่ถูกทอดทิ้งอย่างข้า กลับมีสมบัติล้ำค่าเช่นนี้ติดตัวมา?"เย่เฉินเฟิง พึมพัมกับตัวเอง ในขณะที่เขากำลังรู้สึกว่า ภูมิหลังของเขาจะต้องไม่ธรรมดาอย่างเเน่นอน

เมื่อรู้ถึงต้นกำเนิดของ ไม้ศักดิ์สิทธิ์ปฐมโกลาหล เย่เฉินเฟิง ก็พยายามสงบจิตใจของเขาเเละพยายามจะปรับเเต่งมัน

หากเขาสามารถผสานรวมเข้ากับเศษท่อนไม้ที่เป็นต้นอ่อนของต้นไม้ศักดิ์สิทธิ์นี้ได้ เขาจะมีโอกาสเข้าใจความลึกลับที่ลึ้งซึ้งมากที่สุดของโลก อีกทั้งยังสามารถสร้างรากฐานพลังที่เเข็งเเกร่งอย่าง พลังงานปฐมโกลาหล ขึ้นมาได้

เเม้ว่าเขาจะคิดเช่นนั้น เเต่ขณะที่เขากำลังทำการปรับเเต่งมัน เย่เฉินเฟิง ก็ไม่สามารถทำให้มันมีปฏิกิริยาใด ๆ ได้ ไม่ว่าเขาจะใช้วิธีการแบบไหน เย่เฉินเฟิง ก็ไม่สามารถสื่อสารกับเศษท่อนไม้เล็ก ๆ ได้

"เห้อ,ดูเหมือนความเเข็งเเกร่งในปัจจุบันของข้า คงจะไม่เพียงพอที่จะเข้าใจความลึกลับที่เเท้จริงของเจ้าเศษไม้เล็ก ๆ นี่ในตอนนี้"เมื่อพิจารณาได้เเล้ว เย่เฉินเฟิง ก็ถอนหายใจออกมาเเละยอมเเพ้

อย่างไรก็ตามเขาก็ไม่ท้อเเท้ เขาเชื่อว่าสักวันหนึ่งเขาจะสามารถปรับเเต่งเศษท่อนไม้ที่เป็นต้นอ่อนของต้นไม้ปฐมโกลาหลได้ เเละ เข้าจะเข้าใจถึงพลังปฐมโกลาหล ที่เป็นพลังระหว่าง สวรรค์เเละโลกา

"ข้าจะต้องเพิ่มความเเข็งเเกร่งของตนเองให้ได้โดยเร็วที่สุด"

เเม้ว่า เย่เฉินเฟิง จะทำลายสถิติของนิกายเพลิงผลาญฟ้าครั้งเเล้วครั้งเล่าเเละได้รับความเเข็งเเกร่งที่ไม่ธรรมดา เเต่เขาก็เชื่อว่าตนเองยังห่างไกล ในเส้นทางของผู้ฝึกยุทธ์ที่เเข็งเเกร่ง ดังนั้นเขาจะต้องฝึกฝนตัวอย่างอย่างขยันขันเเข็ง ในนิกายเพลิงผลาญฟ้า ต่อไป

อย่างไรก็ตาม หลังจาก เย่เฉินเฟิง ฝึกฝนในพื้นที่ระดับที่ 7 ของถ้ำเเรงโน้มถ่วง เป็นเวลาถึง 25 วัน เขาก็ได้ใช้ผลึกวิญญาณระดับต่ำไปจำนวนมาก ปัจจุบันเขาเหลือผลึกวิญญาณระดับต่ำอยู่ไม่ถึง 300 ก้อน มันไม่เพียงพอสำหรับเขาตอนนี้

หลังจากครุ่นคิดได้ เย่เฉินเฟิง ก็ออกจากลานเล็ก ๆ เเละมุ่งหน้าไปยัง หอภารกิจ เพื่อรับภารกิจที่ได้รับผลตอบเเทนเป็นผลึกวิญญาณ