บทที่ 7: หนูวิเศษหวงซา

บทที่ 7: หนูวิเศษหวงซา

"จี๊ จี๊—"

หนูทรายเหลืองส่งเสียงร้องด้วยจังหวะที่เนิบนาบ แม้จะไม่ชัดเจนว่ามันกำลังพูดอะไร แต่มันเป็นเสียงที่คล้ายกับเสียงขลุ่ยแหลมสูง

ลู่ฉางชิงไม่เข้าใจและไม่ได้ใส่ใจ เขาหยิบแผ่นไม้ที่ผูกติดกับอาคมของเรือนไม้ขึ้นมาแล้วเปิดประตูไม้

ทันทีที่ประตูเปิดออกเพียงเล็กน้อย หนูทรายเหลืองก็กระโดดลงจากถุงถั่วเหลืองและพุ่งเข้าไปข้างใน

มันวิ่งไปที่กลางห้อง ยืนขึ้นด้วยขาหลังและกวาดสายตามองไปรอบๆ ด้วยแววตาที่เต็มไปด้วยสติปัญญา

ลู่ฉางชิงรู้สึกว่าหนูทรายเหลืองตัวนี้ดูจะกระตือรือร้นและเต็มไปด้วยพลังงานเป็นพิเศษ เขาหวังว่ามันจะเงียบลงในตอนกลางคืนและไม่รบกวนการนอนหลับของเขา

เขาหยิบถุงถั่วเหลืองและเดินเข้าบ้าน ในขณะนั้นเขารู้สึกได้ถึงสายตาที่จ้องมองมาอย่างเข้มข้นจากด้านหลัง

เขาหันไปมองและเห็นนักเรียนคนอื่นๆ กำลังจ้องมองเขาด้วยสีหน้าที่ซับซ้อน

เห็นได้ชัดว่าพวกเขาทั้งหมดกำลังอิจฉาที่ลู่ฉางชิงได้เลือกสัตว์วิเศษที่มีสายเลือดระดับลึกลับ

เนื่องจากลู่ฉางชิงเป็นคนเลือกคนสุดท้าย พวกเขาจึงมีโอกาสที่จะแย่งชิงไปได้ ดังนั้นนอกจากความอิจฉาแล้ว พวกเขาคงต้องรู้สึกเสียดายไม่น้อย

เขาคาดว่าหลังจากพวกเขากลับไปที่เรือนไม้ของตน พวกเขาคงจะทุบอกชกตัวด้วยความแค้นใจกันแน่นอน

ลู่ฉางชิงไม่สนใจพวกเขาและปิดประตูไม้เสียงดังปัง

เขาวางถุงถั่วเหลืองไว้ชิดผนัง จากนั้นหยิบสัญญาพันธะสัตว์วิเศษขึ้นมาแล้วเดินเข้าไปหาหนูทรายเหลือง

เมื่อเห็นลู่ฉางชิงเข้ามาใกล้ หนูทรายเหลืองก็ถือถั่วลิสงเม็ดเล็กนั้นไว้ในมือทั้งสองข้างแล้วยื่นขึ้นมาทางเขา

ลู่ฉางชิงประหลาดใจ

"ถั่วลิสงนี่ให้ข้าหรือ?"

"จี๊~"

หนูทรายเหลืองส่งเสียงร้องใสๆ สองครั้งพร้อมกับพยักหน้าเล็กๆ ของมันอย่างแข็งขัน

เขาคิดไว้แต่แรกว่าถั่วลิสงนี้เป็นเสบียงสำรองของหนูทรายเหลือง แต่ไม่คาดคิดว่ามันจะเป็นของขวัญ

หนูวิเศษตัวนี้รู้จักให้ของขวัญต้อนรับแก่ผู้ฝึกสัตว์วิเศษของมัน ซึ่งหมายความว่ามันไม่ได้มีความบกพร่องทางสติปัญญา แต่ฉลาดหลักแหลมจริงๆ

ลู่ฉางชิงหยิบถั่วลิสงมาแกะเปลือกและกินอย่างมีความสุข

มันหวานและอร่อยมาก

เขาคุกเข่าลงและลูบหัวเล็กๆ ของหนูทรายเหลือง

"ขอบใจสำหรับถั่วลิสงนะ อร่อยมากเลย"

"จี๊~"

หนูทรายเหลืองหรี่ตาลง ยิ้มอย่างมีความสุข

ลู่ฉางชิงกางสัญญาพันธะสัตว์วิเศษที่เต็มไปด้วยอักขระอาคมลึกลับบนพื้น กัดนิ้วตัวเองแล้วกดรอยเลือดลงไป

จากนั้นเขาก็ท่องคาถา

แสงสีเขียวใสราวดุจผลึกลอยออกมาจากสัญญาพันธะ ตกลงบนหน้าผากของหนูทรายเหลืองและถักทอเป็นลวดลายวิญญาณที่งดงาม

หนูทรายเหลืองไม่ขัดขืน ปล่อยให้ลวดลายวิญญาณนั้นลอยเข้าสู่หน้าผากและประทับลงในจิตใจของมัน

ในวินาทีนี้ คนกับสัตว์ได้ทำสัญญาและสร้างการเชื่อมต่อทางจิตใจต่อกัน

【ติ๊ง~ ยินดีด้วยที่โฮสต์ได้สยบหนูทรายเหลือง!】

【โฮสต์ได้รับพลังจากหนูทรายเหลือง และได้รับรากปราณธาตุดินระดับเหลืองขั้นต่ำ!】

กระแสลมปราณลึกลับสายหนึ่งไหลเข้าสู่ร่างกายของลู่ฉางชิง พร้อมกับปะทุพลังปราณอันทรงพลังออกมา

พลังปราณรวบรวมเข้าสู่รากปราณอย่างรวดเร็ว ทำให้รากปราณผสมที่เดิมอ่อนแอของเขาเติบโตขึ้นอย่างรวดเร็ว

มันราวกับต้นกล้าที่แข็งแรงกำลังแทรกตัวผ่านผืนดินออกมา!

ผ่านไปเพียงชั่วเวลาดื่มน้ำชาครึ่งถ้วย รากปราณผสมก็เปลี่ยนเป็นรากปราณธาตุดิน

พลังปราณธาตุดินที่บริสุทธิ์ถูกส่งผ่านไปทั่วร่างกาย กระตุ้นวิวัฒนาการของอวัยวะภายใน กล้ามเนื้อ กระดูก และแม้กระทั่งทุกเซลล์ในร่างกาย

พลังปราณธาตุดินมีผลในการเพิ่มพูนสรีระและความอึด

ลู่ฉางชิงรู้สึกว่าหลังของเขาไม่ปวด ขาไม่เจ็บอีกต่อไป เขาสามารถแบกข้าวสารขึ้นไปชั้นสามร้อยได้สบายๆ!

【โฮสต์ได้รับพลังจากหนูทรายเหลือง ความสามารถในการสัมผัสพลังปราณเพิ่มขึ้นอย่างมหาศาล】

【โฮสต์ได้เรียนรู้วิชา การกัด และ มุดดิน ของหนูทรายเหลือง】

【การกัด: ใช้ฟันที่แหลมคมกัดศัตรู สามารถฉีกเนื้อหรือยึดเกาะเพื่อควบคุมศัตรูได้】

【มุดดิน: วิชาสำหรับมุดลงใต้ดิน สามารถขุดดินและเคลื่อนที่อยู่ใต้พื้นผิวได้อย่างรวดเร็ว ใช้เพื่อหลบหลีกการโจมตี หลบหนี และลอบโจมตีได้】

หลังจากอ่านทักษะต่างๆ ลู่ฉางชิงรู้สึกประหลาดใจอย่างยิ่ง

ตามข้อมูลในสารานุกรมสรรพสัตว์ หนูทรายเหลืองจะไม่สามารถใช้วิชามุดดินได้ในตอนแรก และจะเรียนรู้ได้หลังจากการฝึกฝนเท่านั้น

การที่หนูทรายเหลืองตัวนี้เรียนรู้ได้ด้วยตัวเองแสดงว่ามันฉลาดมาก

และในเมื่อลู่ฉางชิงได้เรียนรู้วิชามุดดินด้วย เขาก็รู้สึกปลอดภัยขึ้นมาทันที เพราะรู้ว่าเขาสามารถหนีลงใต้ดินได้เมื่อเจอศัตรูที่อันตราย

ลู่ฉางชิงต้องการเข้าใจผลลัพธ์ที่แท้จริงของวิชามุดดิน จึงรีบออกไปที่หลังบ้านทันที

หลังบ้านมีอาคมป้องกันติดตั้งไว้ การฝึกวิชาที่นี่จึงไม่ถูกใครภายนอกเห็น

ลู่ฉางชิงสั่งให้หนูทรายเหลืองสาธิตวิชามุดดินให้ดู

หนูทรายเหลืองมุ่งหน้าลงพื้นดินและดำดิ่งลงไป ทั้งตัวของมันมุดหายเข้าไปด้านใน

กระบวนการทั้งหมดเกิดขึ้นเร็วมาก ราบรื่นราวกับการดำน้ำ มันเป็นวิชาหลบหลีกที่ยอดเยี่ยมจริงๆ

"มุดออกมาห่างไปหนึ่งเมตร"

ผ่านไปหนึ่งลมหายใจ หนูทรายเหลืองก็กระโดดขึ้นมาจากพื้นดินห่างไปหนึ่งเมตรและร้องจี๊ดอย่างน่ารักสองครั้ง

"จี๊~"

เมื่อกะจากเวลา ความเร็วในการเคลื่อนที่ใต้ดินของมันไม่ช้าไปกว่าการวิ่งบนพื้นดินนัก

ลู่ฉางชิงดีใจกับความเร็วนี้มากและตัดสินใจลองด้วยตัวเอง

เขาโคจรมานา เลียนแบบหนูทรายเหลือง ก้มหัว กระโดดไปข้างหน้า และทำตัวเหมือนนักประดาน้ำ ปักหัวลงพื้น

หัวของเขาไม่ชนกับพื้น แต่ดำดิ่งเข้าไปได้อย่างง่ายดาย

เขาโคจรมานาต่อไป เคลื่อนที่ไปมาใต้ดินได้อย่างอิสระ

การเคลื่อนที่ใต้ดินให้ความรู้สึกคล้ายกับการว่ายน้ำ แม้จะรู้สึกถึงแรงต้านอยู่บ้าง แต่มันก็ส่งผลกระทบไม่มากนัก และเขาสามารถเคลื่อนที่ไปข้างหน้าและเลี้ยวได้อย่างง่ายดาย

เพียงแต่ความเร็วของเขายังช้ากว่าหนูทรายเหลือง

นี่ทำให้ลู่ฉางชิงตระหนักว่าระบบเพียงอนุญาตให้เขาเรียนรู้วิชาของสัตว์วิเศษได้ แต่ไม่ได้การันตีประสิทธิภาพของทักษะ

การจะใช้งานและปลดปล่อยพลังของวิชาได้อย่างชำนาญ เขาต้องฝึกฝนและศึกษามันด้วยตัวเอง

ในทางกลับกัน การเคลื่อนที่ใต้ดินกินมานาค่อนข้างมาก

ปัจจุบันลู่ฉางชิงมีระดับพลังเพียงฝึกปราณขั้นที่หนึ่ง มานาจึงจำกัด เขาอาจจะเคลื่อนที่ใต้ดินได้เพียง 30 เมตรเท่านั้น

หากพิจารณาถึงการจัดสรรและการใช้พลังปราณ ระยะทางที่เขาเคลื่อนที่ได้ในการต่อสู้จริงจะยิ่งสั้นลงไปอีก

หากเขาต้องการใช้มุดดินเพื่อลอบโจมตี เขาจำเป็นต้องเข้าใกล้ศัตรูให้ได้มากที่สุด

ไม่สิ การต่อสู้เป็นหน้าที่ของสัตว์วิเศษ ผู้ฝึกสัตว์วิเศษแค่ต้องยืนดูอยู่ข้างๆ ไม่ต้องลำบากตัวเอง

ลู่ฉางชิงปีนขึ้นมาจากใต้ดินและพบหนูทรายเหลืองที่กำลังมองเขาด้วยแววตาชื่นชมและส่งเสียงร้องจี๊ดๆ โดยที่เขาไม่รู้ว่ามันกำลังบอกอะไร

แต่น่าจะเป็นการประหลาดใจที่ลู่ฉางชิงใช้วิชามุดดินได้เหมือนกัน

ลู่ฉางชิงเริ่มสื่อสารกับมัน แต่พบว่าเขาไม่รู้จะเรียกมันว่าอะไร จึงคิดว่าควรตั้งชื่อให้มัน

"ข้าอยากตั้งชื่อให้เจ้า เจ้าอยากให้เรียกว่าอะไร?"

เมื่อได้ยินดังนั้น หนูทรายเหลืองก็ตื่นเต้นทันที ส่งเสียงร้องจี๊ดอย่างเร่งรีบและดังขึ้น

ดูเหมือนมันจะมีเรื่องอยากพูดมากมาย แต่ลู่ฉางชิงไม่เข้าใจเลย จึงได้แต่คิดเอง

"เจ้าเป็นหนูทรายเหลือง ขนของเจ้าเป็นสีเหลือง สีเหลืองเป็นสีประจำตัว งั้นเรียกว่า หวงซา แล้วกัน"

อันที่จริงดวงตาของหนูทรายเหลืองนั้นเปล่งประกายสีเหลืองทองที่งดงาม สะท้อนกับแสงอาทิตย์จนเจิดจ้ามาก

ลู่ฉางชิงคิดว่าถ้าเทียบกับสีเหลือง สีทองดูจะเหมาะกับมันมากกว่า

เขาอยากจะเรียกมันว่า จินซา จริงๆ

ทว่าในเมื่อชื่อนั้นถูกใช้อยู่แล้ว จึงเปลี่ยนเป็น หวงซา

"ชื่อนี้ดูสง่างาม มีความเป็นศิลปะ และน่ารักมาก เจ้าชอบไหม?"

หนูทรายเหลืองพยักหน้าอย่างแข็งขัน ดูเหมือนมันจะชอบมาก ตกลงตามนี้

【ท่านได้เปลี่ยนชื่อสัตว์วิเศษเป็น หวงซา】

เมื่อลู่ฉางชิงเห็นข้อความของระบบ เขาพบว่ามีข้อความอีกอันที่เขาไม่เคยเห็นมาก่อน

【หนูทรายเหลืองใช้วิชามุดดิน ความเข้าใจในตัวหนูทรายเหลืองของท่าน + 1】

ความเข้าใจคืออะไร?

จะมีอะไรปลดล็อกหลังจากทำเงื่อนไขครบหรือไม่?

ลู่ฉางชิงตั้งตารอ

"หวงซา ใช้วิชามุดดินอีกรอบ แล้วปีนออกมาห่างไปหนึ่งเมตร"

หลังจากหนูทรายเหลืองทำตามที่บอก ระบบก็ส่งข้อความคล้ายกันมา

【หนูทรายเหลืองใช้วิชามุดดิน ความเข้าใจในตัวหนูทรายเหลืองของท่าน + 1】

ในเมื่อความเข้าใจสามารถฟาร์มได้ไม่จำกัด ลู่ฉางชิงจึงอยากเพิ่มให้เต็มโดยเร็วที่สุด

ทว่าการมุดดินกินมานาจำนวนมาก เขาจึงต้องหาวิธีที่ใช้พลังงานน้อยกว่านี้