บทที่ 461 กลืนกินต้นกำเนิดกฎเกณฑ์ระดับเก้าขั้นปลาย!

ใจกลางเหมืองแร่ทมิฬสวรรค์

ผืนแผ่นดินที่เคยราบเรียบ บัดนี้แปรสภาพเป็นหลุมยุบขนาดมหึมาเส้นผ่านศูนย์กลางหลายสิบกิโลเมตร ซึ่งเกิดจากแรงกระแทกอันมหาศาลจากการร่วงหล่นของร่างจักรกลยักษ์ของฮิวส์ ลาวาร้อนระอุใต้พิภพพุ่งทะลักขึ้นมาท่วมท้นก้นหลุมยักษ์ เปลวเพลิงสีแดงเข้มสาดแสงสะท้อนระบายท้องฟ้าจนดูราวกับภาพแดนชำระบาปในนรก

ร่างผลึกแก้วสูง 150 เมตรของฮิวส์นอนนิ่งจมอยู่ในบ่อลาวา แขนทั้งสองข้างหักสะบั้น เกราะหน้าอกแหลกเหลวไม่มีชิ้นดี ผลึกแอมิทิสต์แห่งการสรรค์สร้างที่เคยเจิดจ้า บัดนี้กลับหม่นแสงลงราวกับแผ่นกระจกที่เต็มไปด้วยรอยร้าวรุนแรง

เหนือเวหาอันสูงชัน

ร่างจักรกลมหากงล้อฟ่านหม่าสูงสามพันเมตรชะงักนิ่งค้างอยู่กลางธาตุว่าง สี่พักตร์ขนาดยักษ์ของฟ่านหม่าบิดเบี้ยวเคร่งเครียดจนแทบจะเสียโฉม ดวงตาทั้งแปดที่ทอประกายดุจดาราก็จ้องมองฮิวส์ที่อยู่ก้นหลุมลึกเบื้องล่าง ก่อนจะเบนสายตาไปจับจ้องเฉินเทียนที่อยู่ด้านบนตาไม่กะพริบ

เป็นไปได้อย่างไร! ความตื่นตระหนกส่วนลึกในใจของฟ่านหม่าระเบิดออกมาดุจภูเขาไฟปะทุ

ผ่านไปไม่ถึงครึ่งเดือนนับจากศึกที่ทุ่งราบความลับสวรรค์ ตอนนั้นเฉินเทียนทำได้เพียงใช้วิชาแปลกประหลาดฝืนตั้งรับป้องกันตัวเองเท่านั้น ผ่านไปเพียงไม่กี่วัน! เฉินเทียนกลับทะลวงเข้าสู่ระดับเจ็ดขั้นปลายได้แล้ว! แถมยังมีพละกำลังคว่ำฮิวส์ลงได้ขนานใหญ่! ขอบเขตพลังของไอ้เด็กนี่มันไม่มีคอขวดเลยหรืออย่างไรกัน?!

ฟ่านหม่าเกาะกุมคทาวงโคจรดาราแน่น ฮิวส์จะตายไม่ได้เด็ดขาด ทั่วทั้งเผ่าวิญญาณม่วง นอกเหนือจากตัวเขาที่เป็นผู้อาวุโสลำดับหนึ่งแล้ว ฮิวส์คือยอดคนระดับเก้าขั้นปลายเพียงคนเดียว และเป็นเสาหลักค้ำจุนเผ่าพันธุ์ทั้งหมด หากวันนี้ฮิวส์ต้องมาสิ้นชีพลงที่นี่ กำลังรบของเผ่าวิญญาณม่วงจะหดหายไปกว่าครึ่ง และอาจจะถึงขั้นเผชิญวิกฤตหลุดออกจากทำเนียบเผ่าพันธุ์ชั้นนำเลยด้วยซ้ำ

“หลบไปให้พ้น!” ฟ่านหม่าแผดคำรามลั่นสะเทือนฟ้าดิน คลื่นจิตวิญญาณแปรสภาพเป็นพายุหมุนสีทองคำที่จับต้องได้

ท่อนแขนขวาของมหากงล้อฟ่านหม่ายกขึ้นฉับพลัน คทาวงโคจรดาราฟันกระแทกลงบนธาตุว่างตรงหน้าสุดแรง!

ตูม—!

กฎเกณฑ์สะกดระดับเก้าจุดสูงสุดระเบิดพรั่งพรูออกโดยไม่มีการออมมือ ม่านบาเรียสีเงินยวดทอดยาวกว่าสามร้อยลี่กวาดซัดออกไป หมายจะฝืนกระแทกโอวหยางเชียนเจวี่ยและซากวิหารทองสัมฤทธิ์โบราณให้ปลิวหาย เพื่อเปิดช่องทางพุ่งลงไปช่วยชีวิตฮิวส์ ในเวลาเดียวกัน เนตรสวรรค์ขนาดยักษ์บนฟ้าก็เบนทิศทาง รูม่านตาอมพะนำเสาแสงทำลายล้างสีดำสนิท เล็งเป้าตรงดิ่งลงมาที่เฉินเทียนเบื้องล่าง

“จะรีบร้อนไปทำไมกัน?” น้ำเสียงราบเรียบแฝงความชราดังแทรกขึ้นท่ามกลางพายุคลั่ง

โอวหยางเชียนเจวี่ยชุดผ้ากระสอบพัดสะบัด ร่างกายยังคงยืนนิ่งสนิทอยู่ที่เดิม ชายชราชูนิวชี้และนิ้วกลางวาดเป็นดาบ ตวัดฟันลงบนม่านบาเรียสีเงินยวดที่กดทับเข้ามาอย่างนุ่มนวล วิหารทองสัมฤทธิ์โบราณเบื้องหลังส่งเสียงระฆังทุ้มต่ำดังกังวาน รัศมีดับสูญสีเทาสลัวพรั่งพรูดุจเขื่อนแตก ไหลทะลักไปตามทิศทางปลายนิ้วของเขา วินาทีที่แสงสีเทาแตะเข้ากับม่านบาเรียสีเงินยวด มันไม่มีเสียงระเบิดอันรุนแรงใดๆ เลย กฎเกณฑ์สะกดที่พร้อมจะสยบฟ้าดินพากันละลายหายไปอย่างเงียบเชียบ ดุจดั่งเกล็ดหิมะที่ร่วงหล่นลงในน้ำเดือด

จากนั้น ปราณดาบไขว้ตัดประสานนับหมื่นสายก็พุ่งทะยานออกจากรอบตัววิหารทองสัมฤทธิ์ ถักทอประสานกันเป็นตาข่ายดาบอันแน่นหนากลางเวหา ฝืนฝันตัดเส้นทางพลังงานทั้งหมดที่เนตรสวรรค์ล็อกเป้าลงมาที่เฉินเทียนจนขาดสะบั้น

“ไอ้แก่! แกหาที่ตายเองนะ!” ฟ่านหม่าแผดคำรามด้วยความโกรธแค้นขีดสุด

สี่กรของมหากงล้อขยับพร้อมกัน ลูกประคำทองคำแอมิทิสต์หนึ่งหมื่นแปดร้อยเม็ดแปรสภาพเป็นห่าฝนดาวตกเต็มฟ้า หอบเอาพลังงานจลน์ทำลายล้างระดับอุกกาบาตพุ่งชน ถล่มทับลงมาใส่โอวหยางเชียนเจวี่ย ประคำแต่ละเม็ดกรีดผ่านฟ้า ทิ้งรอยแยกมิติสีดำสนิทเป็นสายยาวไว้เบื้องหลัง โอวหยางเชียนเจวี่ยยังคงนิ่งสงบ มือหนึ่งกุมด้ามดาบแน่น

“หากแกมีปัญญาฝ่าไปได้จริงๆ ฉันก็จะยอมเปิดทางให้” ชายชราสะบัดข้อมือ ชักดาบยาวออกจากฝักทันที

แสงสีครามเจิดจ้าบาดตาจุดระเบิดขึ้นระบายทั่วฟากฟ้าน่านฟ้าเหมืองแร่ทมิฬสวรรค์ ปราณดาบแปรสภาพเป็นเทือกเขามายาที่ทอดยาวต่อเนื่อง ขวางกั้นอยู่ระหว่างฟ่านหม่าและหลุมลึกเบื้องล่าง ลูกประคำประดับทองคำพุ่งกระแทกเข้าใส่เทือกเขาปราณดาบส่งเสียงระเบิดสนั่นหวั่นไหว สะเก็ดไฟนับล้านระเบิดวาบกลางเวหาดุจพลุดอกไม้ไฟ ทว่ากลับไม่อาจก้าวข้ามปราการนี้ไปได้เลยแม้แต่ก้าวเดียว การยื่นมือเข้าช่วยของฟ่านหม่าถูกตรึงค้างไว้คาที่โดยสมบูรณ์

เบื้องล่าง ท่ามกลางบ่อลาวา

ฮิวส์ลากสังขารจักรกลที่พังยับเยิน ฝืนแหงนหน้าขึ้นมองฟ้า เขาเห็นมหากงล้อมหากงล้อฟ่านหม่าบนฟ้าถูกปราณดาบสีครามสกัดไว้แน่น และเห็นเนตรสวรรค์ถูกตัดขาดวิถีโจมตี การช่วยเหลือบุกเข้ามาไม่ได้เลย ความตื่นตระหนกแผ่ซ่านประดุจดั่งอสรพิษร้ายที่รัดรึงจิตใจของเขาไว้จนแน่นหนา

แม้การโจมตีดาบสุดท้ายคราวก่อนจะเผาผลาญพลังแห่งโลกของเฉินเทียนไปไม่น้อย ทว่าโลกใบเล็กในกายของเขาในยามนี้กว้างใหญ่ถึงสามแสนห้าหมื่นลี่ขนานใหญ่! มันแตกต่างจากเมื่อก่อนโดยสิ้นเชิง! เขายังสามารถวาดฟันการโจมตีระดับนั้นได้อีกสิบดาบเต็มๆ!

ฮิวส์นอนกองอยู่ก้นหลุมลึก ซากสังขารยาว 150 เมตรจมอยู่ในลาวาเดือดพล่านอุณหภูมิสูง เขาโน้มศีรษะไปด้านหลัง สายตาทะลวงผ่านควันไฟที่พวยพุ่ง จับจ้องไปยังท้องฟ้าสูงหมื่นเมตร ที่ตรงนั้น ร่างเทพอสูรในชุดเกราะสีดำแดงกำลังพุ่งดิ่งลงมาด้วยอานุภาพที่กดทับทุกสรรพสิ่ง สองมือของเขากำแน่นเป็นหมัด ภายในโลกใบเล็กสามแสนห้าหมื่นลี่ พลังแห่งโลกจำนวนมหาศาลไหลบ่าผ่านเส้นชีพจรอันกว้างใหญ่ส่งเสียงคำรามดุจสายน้ำหลากในมหานคร กายาเทวะนิรันดร์ทำงาน พลังเลือดลมสีม่วงทองระเบิดพวยพุ่งออกจากร่าง เขากลับหัวพุ่งดิ่งลงมาแปรสภาพเป็นดาวตกสีม่วงทอง พุ่งชนเข้าใส่ฮิวส์ในบ่อลาวาตรงๆ

ตูม! ตูม! ตูม!

กลุ่มหมอกโซนิคบูมเส้นผ่านศูนย์กลางร่วมพันเมตรระเบิดออกต่อเนื่องเบื้องหลังของเฉินเทียน ความเร็วของเขาพุ่งทะยานทะลุ 70 เท่าของเสียงในพริบตา ร่างกายเสียดสีกับมวลอากาศอย่างรุนแรง ก่อเกิดเป็นชั้นประกายไฟพลาสม่าเจิดจ้าอาบไล่อยู่บนผิวเกราะศักดิ์สิทธิ์อาชูร่า ม่านบาเรียมิติเบื้องหน้าแตกสลายลงทีละชั้นๆ ราวกับแผ่นกระจกที่เปราะบาง แปรสภาพเป็นเส้นสายส่วนหางสีเทาขาวลึกลับ

ฮิวส์นอนอยู่ที่ก้นหลุม ใบหน้าผลึกแก้วส่องแสงสีฟ้าลึกลับดุดัน “ข้าไม่เชื่อหรอก!” ดวงจิตของฮิวส์แผดคำรามลั่นกลางเวหา ตัวเขาเป็นถึงผู้อาวุโสลำดับสองของเผ่าวิญญาณม่วง เป็นยอดคนระดับเก้าที่ใช้ชีวิตมาเกือบศตวรรษ จะต้องมาสิ้นชีพลงด้วยน้ำมือของไอ้เด็กมนุษย์ที่อายุยังไม่ถึงยี่สิบปีจริงๆ งั้นรึ? เจตจำนงในการเอาชีวิตรอดอันดุร้ายรีดเค้นเอาศักยภาพหยดสุดท้ายในกายออกมา พลังกฎแห่งการสรรค์สร้างที่หลงเหลือถูกปลดปล่อยออกมาโดยไม่มีการออมมือ

ผิวหน้าเกราะทองคำออบซิเดียนที่เคยหม่นแสงพลันสว่างวาบขึ้นด้วยแสงลึกลับเจิดจ้าอีกระลอก ตรงส่วนปลายท่อนแขนที่หักสะบั้น ผลึกสีม่วงควบแน่นขึ้นมาด้วยความเร็วที่น่ากลัว หมายจะสร้างเป็นดาบรบผลึกแก้วยาวร้อยเมตรสองเล่มกลางเวหา ทว่าเฉินเทียนที่อยู่ด้านบนเห็นภาพนี้ แววตาภายใต้หน้ากากอาชูร่ากลับไร้ซึ่งความคลอนแคลน

“แกไม่มีโอกาสนั้นแล้ว”

เฉินเทียนง้างแขนขวาไปด้านหลัง ห้านิ้วกำแน่น พลังฟ้าดินอันบ้าคลั่งหลายสายถักทอเรียงร้อยอยู่บนหมัด จากนั้น พลังแห่งโลกอันไร้ขอบเขตก็เทหลั่งเข้าหนุนเสริม หมัดเดียวทลายชั้นฟ้า! เฉินเทียนแผดคำรามต่ำ ชกหมัดออกไปสุดแรง หมัดสีม่วงทองลากเส้นสายรอยแยกสุญญากาศยาวหมื่นเมตรกลางเวหา กระแทกเข้าใส่หน้าอกของฮิวส์ด้วยอานุภาพที่อยู่เหนือทุกสรรพสิ่ง วินาทีนั้นราวกับเวลาหยุดชะงักลง ก่อนที่แสงสว่างอันเจิดจ้าขีดสุดจะระเบิดออกจากก้นหลุมยุบ ประดุจใจกลางการระเบิดของนิวเคลียร์ รีดสีสันรอบด้านจนเหลือเพียงความว่างเปล่า

แกรก— ดาบรบผลึกแอมิทิสต์ที่ฮิวส์เพิ่งจะสร้างขึ้นมา ยังไม่ทันได้แตะถูกชายเสื้อของเฉินเทียนด้วยซ้ำ ก็ถูกพลังหมัดอันสะเทือนฟ้าดินบดขยี้จนกลายเป็นฝุ่นผงในพริบตา พลังหมัดพุ่งทะลวงผ่านแนวตั้งรับที่สร้างขึ้นอย่างเร่งรีบ เกราะผลึกแก้วอันหนาทึบภายใต้การซัดสาดของพลังแห่งโลก พังทลายลงทีละชั้นๆ ราวกับปราสาททรายที่โดนคลื่นยักษ์ซัด

ตึ้ง—!

เสียงคำรามทุ้มต่ำสะเทือนโลกแล่นทะลวงชั้นเมฆ ร่างจักรกลขนาดยักษ์สูง 150 เมตรของฮิวส์ระเบิดแตกกระจายทีละนิ้วๆ โดยเริ่มจากหน้าอกลุกลามออกไปรอบด้าน พริบตาเดียวแปรสภาพเป็นกลุ่มหมอกเศษเหล็กและฝุ่นผลึกแก้วที่ปลิวว่อน พื้นที่ใจกลางเหมืองแร่ทมิฬสวรรค์ทั้งหมดทรุดตัวยุบลงไปอีกหลายร้อยเมตร คลื่นกระแทกกวาดซัดผ่านพื้นดิน เป่าเอาชั้นหินทั้งหมดในรัศมีสองร้อยกิโลเมตรจนราบคาบ ทิ้งไว้เพียงผืนแผ่นดินไหม้เกรียมที่อ้างว้าง

ท่ามกลางเศษซากแอมิทิสต์ที่ปลิวว่อน ดวงแก้วพลังงานขนาดเท่ากำปั้นดวงหนึ่งลอยนิ่งสงบอยู่กลางเวหา ตัวดวงแก้วมีสีน้ำเงินเข้มลึกล้ำ ผิวหน้ามีอักขระสีเงินสลักเรียงรายอยู่อย่างหนาแน่น นี่คือต้นกำเนิดกฎเกณฑ์ (Law Origin) ระดับเก้าขั้นปลายของฮิวส์ ลาวาที่เดือดพล่านพลันหยุดชะงักค้างกลางอากาศ เศษหินดินทรายฝืนแรงโน้มถ่วงลอยคว้างขึ้นฟ้า แม้กระทั่งอุณหภูมิที่สูงลิ่วรอบด้านยังถูกพลังสายนี้ฝืนปรับประสานย้อนกลับ เปลี่ยนสภาพเป็นพลังงานชีวิตอันเปี่ยมล้น ภายในดวงแก้วมีภาพมายาของทิวทัศน์ขุนเขาและสายน้ำแล่นผ่าน แผ่ซ่านรังสีอานุภาพอันเป็นที่สุด พลังสายนี้แฝงไปด้วยสัญญาณของการก้าวพ้นโลกใบใหญ่ใบนี้ลางๆ

ช่างเป็นต้นกำเนิดกฎเกณฑ์ที่บริสุทธิ์ยิ่งนัก! สมกับที่เป็นระดับเก้าขั้นปลายจริงๆ!

เฉินเทียนยื่นฝ่ามือซ้ายออกไป คว้าหมับเอาดวงแก้วต้นกำเนิดกฎเกณฑ์ระดับเก้าขั้นปลายดวงนี้มาไว้ในอุ้งมือ เกราะอกของเกราะศักดิ์สิทธิ์อาชูร่าเปิดแยกออกสองข้างทันที หลุมดำมิติสีดำสนิทผุดขึ้นกลางอก แรงดึงดูดอันบ้าคลั่งไร้ขอบเขตระเบิดออก กระชากเอากฎระดับเก้าดวงนี้ดิ่งเข้าสู่โลกใบเล็กสามแสนห้าหมื่นลี่ในกาย กลืนกินและบดขยี้แหลกสลายในพริบตา!

[สังหารผู้อาวุโสเผ่าวิญญาณม่วงระดับเก้าขั้นปลายสำเร็จ ได้รับแต้มสังหาร 150,000 แต้ม!]