บทที่ 32 : จิตสังหาร กับคุณสมบัติที่น่าจะเป็น หุ่นเชิดศพ

"ศิษย์พี่... ซูเฉินผู้นี้จิตสังหารแรงกล้าเหลือเกิน! ลงมือทีไรต้องมีคนตายทุกครั้ง"

เวนฉีหลัวมองตามแผ่นหลังของซูเฉินที่เดินจากไปพลางเอ่ยขึ้น

"จิตสังหารแรงกล้าจริง... แต่ทว่านั่นกลับเป็นวิธีที่เด็ดขาดที่สุด อีกอย่าง ก่อนมาที่นี่เขาคงสืบเรื่องราวมาอย่างดีแล้ว หากไม่แน่ใจ เขาคงไม่กล้าสังหารเจียงเส้าโหย่ว!"

"เจียงเส้าโหย่วทำธุรกิจร้านหยกบังหน้า แต่เบื้องหลังกลับค้ามนุษย์และสมคบคิดกับพรรคเสือดำ!"

"เพียงแค่หลักฐานเหล่านี้ถูกเปิดเผย เขาก็มีข้ออ้างในการฆ่า อีกทั้งยังทำให้บรรดาเถ้าแก่ร้านค้าเหล่านั้นรู้ซึ้งว่า ยามนี้เขตเมืองใต้ ใครกันแน่ที่เป็นใหญ่!"

"ไอ้หนูนี่ไม่เลว!"

"หากสังหารคนมากกว่านี้ กลิ่นอายอาฆาตในตัวเขาจะยิ่งเข้มข้นขึ้น... ถึงตอนนั้น เขาอาจกลายเป็นหุ่นเชิดศพที่สมบูรณ์แบบของข้า!"

เป่ยตงหยวนเผยสีหน้าพึงพอใจ

"ศิษย์พี่คงถูกใจเขาแล้วสินะ... แต่พลังฝีมือของเขายังห่างไกลอยู่"

"ตระกูลหลวนจะช่วยปั้นเขาเอง!"

"เช่นนั้นข้าคงต้องหาโอกาสไปติดต่อกับเขา เพื่อช่วยศิษย์พี่ขัดเกลาพลังของเขาให้ก้าวหน้าขึ้น!"

"หากศิษย์พี่เซียวถูกตรวจพบ ข้าเองก็คงหนีไม่พ้นในไม่ช้า การได้ติดต่อกับซูเฉินอาจเปิดช่องทางให้เราทำอะไรได้สะดวกขึ้น!"

"บางทีคนอื่นอาจจะคิดว่า เรากำลังร่วมมือกับตระกูลหลวนอยู่!" เวนฉีหลัวกล่าว

"ไม่ใช่แค่คิด... แต่เราต้องร่วมมือกับตระกูลหลวนจริงๆ ตระกูลหลวนมาที่นี่ในนามเพื่อแทนที่ข้าในตำแหน่งหัวหน้ามือปราบใหญ่ แต่เป้าหมายที่แท้จริงของพวกเขาก็คือที่ตั้งสำนักพรรคมารเช่นเดียวกับข้า!"

"เจ้าไปติดต่อซูเฉิน นั่นแหละคือสะพานเชื่อมไปสู่ตระกูลหลวน!"

"หอพยัคฆ์ดำ, หอแขวนกระจก, นายอำเภอ, ตลาดมืด... ข้าจะปั่นหัวพวกมันทั้งหมดให้วุ่นวาย!"

"แบบนั้นข้าถึงจะได้ศพของยอดฝีมือมาครอบครองมากขึ้น!"

"ศพของจ้าวเฮยหู่นั่น... น่าเสียดายนัก" เป่ยตงหยวนทอดถอนใจ

"ข้าไปล่ะ!"

เป่ยตงหยวนสวมเสื้อคลุมสีดำ เปิดหน้าต่าง แล้วร่างของเขาก็หายวับไปในความมืดมิดของยามค่ำคืนทันที

โดยที่ซูเฉินซึ่งจากมานั้น ไม่ล่วงรู้เลยว่า ตนกำลังถูกหัวหน้ามือปราบใหญ่เป่ยตงหยวนจับตามอง และวางแผนจะเปลี่ยนเขาให้กลายเป็น 'หุ่นเชิดศพ'

ยามดึกสงัด!

ซูเฉินลากสังขารที่เหนื่อยล้ากลับมายังเรือนพัก

การบุกยึดตระกูลเจียงได้ผลลัพธ์ที่น่าพอใจยิ่ง ได้เงินขาวไปถึงหนึ่งแสนตำลึง พร้อมภาพวาดเลอค่าอีกมากมาย เขาจัดการส่งคนขนกลับที่ว่าการมือปราบหกห้องเขตเมืองใต้ในคืนนั้น และรีบเขียนสำนวนคดีตามที่เป่ยตงหยวนแนะนำ เพื่อปิดตายตระกูลเจียงให้หมดสิ้น

"ครั้งนี้เยี่ยมจริงๆ!"

ซูเฉินมองตั๋วเงินหนึ่งหมื่นตำลึงในมือพลางอมยิ้ม

ลูกน้องที่ไปร่วมบุกยึดตระกูลเจียงด้วยกันต่างได้รับส่วนแบ่งไปคนละเล็กละน้อย แม้จะไม่มาก แต่ก็นับว่าคุ้มค่า

"ความเคลื่อนไหวคืนนี้ใหญ่หลวงนัก!"

"ฟงซีฟ่านกับเถียนกุยหนงคงไม่สะดวกโผล่มาหาข้าที่นี่บ่อยๆ คงต้องหาฐานลับสักแห่งไว้สำหรับพบปะกัน!"

ซูเฉินครุ่นคิด การฆ่าฟันต่อเนื่องขนาดนี้ เขากลัวจะมีคนคอยจับตาดูอยู่

แต่ตลอดทางที่กลับมา เขากลับไม่พบสายลับแม้แต่รายเดียว หรืออาจเป็นเพราะเขาเปิดเผยตัวตนอยู่บนดินแล้ว ใครจะมาแอบสะกดรอยเขา?

หากจะมีคนจับตาดู ก็คงเป็นหลวนเสวี่ยและตระกูลหลวนมากกว่า! เขาเป็นเพียงม้าศึกด่านหน้าเท่านั้น!

ปึง!

ซูเฉินผลักประตูเรือนเข้ามา ภายในห้องโถงมีตะเกียงจุดทิ้งไว้ เจิงชิงหว่านกำลังนั่งรออยู่!

"พักนี้เจ้าเปลี่ยนไปมากนะ กลายเป็นคนดังแห่งเขตเมืองใต้ไปแล้ว ซึ่งมันไม่เป็นผลดีกับเจ้าเลย แม้ข้าจะสังกัดหอแขวนกระจก แต่เรื่องนี้ข้าอาจช่วยอะไรเจ้าไม่ได้" เจิงชิงหว่านมองซูเฉินด้วยสายตาเป็นห่วง

"ข้าอาจไม่ต้องการความช่วยเหลือจากเจ้า!"

"พลังฝีมือของข้า อีกไม่นานก็จะก้าวเข้าสู่ขั้นหลอมกระดูกแล้ว! ยอดฝีมือขั้นหลอมกระดูกในเทียนหนานนั้นมีไม่มากหรอก!"

ซูเฉินจ้องมองเจิงชิงหว่าน

"นั่นเป็นแค่ที่เจ้าเห็นภายนอกเท่านั้น ยอดฝีมือในเทียนหนานยังมีอีกเพียบ ทั้งขั้นหลอมกระดูก ขั้นชำระล้างอวัยวะภายใน หรืออาจจะมีไปจนถึง 'ขั้นปราณภายใน' ด้วยซ้ำ!" เจิงชิงหว่านเตือน

"เหนือกว่าขั้นชำระล้างอวัยวะภายใน คือขั้นปราณภายใน?"

ซูเฉินได้ยินดังนั้นก็นิ่งไป แม้เขาจะเปิดกล่องสมบัติได้จิงอู๋มิ่งที่เป็นยอดฝีมือขั้นปราณภายในมาแล้ว แต่ก็ยังอยากรู้ข้อมูลชัดๆ

"หลังผ่านขั้นชำระล้างอวัยวะภายใน คือขั้นปราณภายใน แต่การจะสร้าง 'ปราณภายใน' ขึ้นมาได้นั้นไม่ง่ายเลย"

"ข้าบอกเจ้าเพื่อให้รู้ว่า พลังของเจ้าตอนนี้ในเทียนหนานก็เป็นได้แค่ 'กุ้งฝอย' เท่านั้น ขืนทำตัวเด่นแบบนี้ต่อไป เกรงว่าชีวิตเจ้าจะไม่รอด!"

"แล้วพลังของเจ้าล่ะ?" ซูเฉินถาม

เขาไม่เคยรู้แน่ชัดว่าเจิงชิงหว่านมีพลังระดับไหน แต่ตอนที่เขาใช้ 'ผงอ่อนกำลัง' ลอบโจมตีจนทำให้นางพลาดท่าได้ พลังของนางคงไม่เท่าไหร่

"พลังของข้าถูกกดเอาไว้ด้วยวิชาพิเศษเพราะภารกิจ ไม่อย่างนั้น ต่อให้เจ้าใช้ผงอ่อนกำลังเข้าถึงอวัยวะภายในของข้าได้ ข้าก็ยังสามารถหลบหลีกมันได้อยู่ดี!" เจิงชิงหว่านกล่าวด้วยสายตาขุ่นเคือง

"เจ้าอยู่ในขั้นชำระล้างอวัยวะภายในงั้นรึ?" ซูเฉินนัยน์ตาหดวูบ เขาไม่คิดเลยว่าเจิงชิงหว่านจะมีพลังถึงเพียงนี้

"กลัวแล้วล่ะสิ? พลังของข้าอยู่ในขั้นชำระล้างอวัยวะภายในช่วงต้น ถ้าไม่ใช่เพราะติดภารกิจทดสอบนี้ ป่านนี้ข้าคงเลื่อนเป็นช่วงปลายไปแล้ว!"

"ไม่เลวๆ ภรรยาของข้ามีฝีมือขนาดนี้ ดูท่าข้ามีแววจะได้เป็น 'ผู้ชายกินนิ่ม' (เกาะเมียกิน) แล้วสิ!" ซูเฉินหัวเราะ

"เจ้า! ข้ากำลังพูดเรื่องจริงจังนะ!"

"เมืองเทียนหนานยามนี้ไม่สงบสุข เจ้าฉวยโอกาสรีบหาเงินแล้วหนีไปจากเมืองนี้เสีย!"

"เจ้าอยู่ที่ไหน ข้าก็จะอยู่ที่นั่น เจ้าสลัดข้าไม่หลุดหรอก!" ซูเฉินมองเจิงชิงหว่าน นี่คือ 'เครื่องจักรผลิตกล่องสมบัติ' ชั้นดี จะให้ปล่อยไปได้ยังไง?

เมื่อได้ยินคำพูดของซูเฉิน เจิงชิงหว่านถึงกับหน้าแดงซ่าน นางคาดไม่ถึงว่าซูเฉินจะกล้าพูดจาแบบนี้

"เรื่องของข้า เจ้าไม่ต้องห่วง ข้าจัดการได้ ส่วนเจ้าก็จงระวังตัวให้ดี ข้ารู้สึกว่าลมพายุลูกใหญ่กำลังจะพัดถล่มเทียนหนานแล้ว!"

แววตาของซูเฉินคมกริบขึ้นมาในทันใด กลิ่นอายรอบกายเขาเปลี่ยนไปจนเจิงชิงหว่านตกตะลึง!

"บางครั้ง ผลลัพธ์ของเรื่องราวก็ต้องรอจนถึงวินาทีสุดท้ายเท่านั้น"

"เตรียมอาหารให้ข้าที คืนนี้ยุ่งจนลืมกินข้าว! กินเสร็จแล้วเราค่อยไปพักผ่อนกันต่อ"

"นี่คือเงินที่ข้าหามาได้คืนนี้ เจ้าเก็บไว้ใช้เถอะ!"

ซูเฉินยื่นตั๋วเงินปึกใหญ่ใส่มือเจิงชิงหว่าน

เมื่อเห็นว่าเป็นเงินถึงหนึ่งหมื่นตำลึง นางก็ตกใจ "เจ้าไปเอาเงินมากมายมาจากไหน?"

ซูเฉินยิ้มลึกลับ "อย่าสนใจเลย เจ้าแค่เก็บไว้ก็พอ"

เขาต้องการช่วยเหลือนาง เจิงชิงหว่านมีทั้งภารกิจและคนที่ต้องดูแล ค่าใช้จ่ายย่อมสูง เงินนี่ถือเป็นการลงทุน!

เจิงชิงหว่านเห็นดังนั้นก็ไม่ปฏิเสธ นางรับเงินเก็บไว้ ถือเสียว่าเป็นค่าตอบแทนที่ต้องนอนกับซูเฉินมาหลายคืน... เพราะคืนนี้เขาก็คงไม่ปล่อยนางไปแน่ๆ