บทที่ 11 หลินโจว

บทที่ 11 หลินโจว

ในฐานะโรงแรมระดับห้าดาวระดับนานาชาติ ห้องอาหารของโรงแรมสตาร์ออฟบราห์มาจึงเปิดให้บริการตลอดยี่สิบสี่ชั่วโมง

ทีมเชฟที่พวกเขาจ้างมาล้วนเป็นบุคคลที่มีชื่อเสียงและอยู่ในระดับแนวหน้าของวงการ

อาหารที่บัตเลอร์เซี่ยเตรียมไว้ให้นั้นล้วนมีรสชาติดีเยี่ยม จัดจานอย่างประณีตงดงาม และมีรสชาติกลมกล่อม

โดยเฉพาะเค้กช็อกโกแลตลาวาชิ้นนั้น มันมีรสหวานแต่ไม่เลี่ยน อร่อยอย่างหาที่เปรียบไม่ได้

หลินหว่านอินจัดการเติมเต็มกระเพาะของตนเองจนอิ่มหนำ ก่อนจะเรียกพนักงานบริกรเข้ามาเก็บจานและทำความสะอาด

หลังจากที่พนักงานบริกรออกไปแล้ว เธอก็ไปนั่งอยู่หน้าหน้าต่างกระจกใสบานใหญ่แบบพาโนรามา ทอดสายตามองทิวทัศน์ยามค่ำคืนเบื้องนอกด้วยท่าทีเกียจคร้านที่แผ่ซ่านไปทั่วทั้งร่าง

หากเป็นเมื่อก่อน เธอคงจะบังคับตัวเองให้ยืนหรือเดินช้าๆ เป็นเวลาหนึ่งชั่วโมงหลังอาหารทุกมื้อ

เธอเคยมุ่งมั่นออกกำลังกายทุกครั้งที่มีเวลาว่าง โดยหวังว่าจะเผาผลาญไขมันในร่างกายออกไปได้สักนิดก็ยังดี เพื่อที่ตัวเธอจะได้ไม่ดูเทอะทะจนเกินไป

ความมุ่งมั่นในการลดน้ำหนักของเธอในฐานะคนอ้วนนั้นเคยหนักแน่นยิ่งกว่าสิ่งใด

แต่ไม่ว่าเธอจะพยายามทุ่มเทมากเพียงใด เธอก็ยังคงอ้วนท้วนอยู่ดี ไม่ว่าจะไปที่ไหน เธอก็มักจะกลายเป็นตัวประหลาดให้คนอื่นคอยจ้องมองหรือเยาะเย้ยถากถางเสมอ

ทว่าตอนนี้ หลังจากที่เธอได้ใช้ยาเม็ดความงามระดับเทพเจ้าแล้ว เธอก็สามารถรักษารูปร่างและหน้าตาที่สมบูรณ์แบบเอาไว้ได้ โดยไม่จำเป็นต้องเหน็ดเหนื่อยแทบตายเพื่อลดน้ำหนักอีกต่อไป

ชีวิตที่แสนรันทดในอดีตได้จากไปตลอดกาล เมื่อนึกถึงมันในตอนนี้ก็ยังรู้สึกราวกับเป็นความฝัน

เธอขอบคุณ 001 จากใจจริง "001 ขอบคุณนะที่ปรากฏตัวขึ้นมาในโลกของฉัน เหมือนอย่างที่คุณเคยบอกไว้ จากนี้ไปอยู่กับฉันตลอดไปเลยนะ ตกลงไหม"

น้ำเสียงของ 001 หนักแน่น 【วางใจเถอะโฮสต์ เมื่อระบบของเราผูกมัดกับโฮสต์แล้ว จะไม่มีการยกเลิกการผูกมัดเด็ดขาดเว้นแต่โฮสต์จะสิ้นอายุขัย จนกว่าจะถึงเวลานั้น เราคือตัวตนที่จะคอยอยู่เคียงข้างกันและกัน】

มันสัมผัสได้ถึงความเศร้าสร้อยจางๆ ของหลินหว่านอินในขณะนี้ และความรู้สึกปวดใจเล็กน้อยก็ผุดขึ้นมาอย่างอธิบายไม่ถูก

แปลกจริงๆ ทำไมจู่ๆ มันถึงเกิดอารมณ์อันซับซ้อนของมนุษย์ขึ้นมาได้ล่ะ

หลินหว่านอินคลี่ยิ้มออกมา "001 คุณนี่ดีที่สุดเลย!"

หลังจากพักผ่อนเสร็จ หลินหว่านอินก็ไปนอนแช่น้ำโรยกลีบกุหลาบอย่างสบายใจ

เธอได้ยินมาจากบัตเลอร์เซี่ยว่า ทุกครั้งที่มีแขกเช็กเอาต์ พนักงานทำความสะอาดจะทำการฆ่าเชื้อสิ่งอำนวยความสะดวกส่วนตัวอย่างอ่างอาบน้ำอย่างละเอียดหลายขั้นตอน จากนั้นจึงปูแผ่นรองอ่างอาบน้ำแบบใช้แล้วทิ้งผืนใหม่เอี่ยมลงไป

ด้วยมาตรฐานด้านสุขอนามัยของทางโรงแรม แขกคนต่อไปจึงสามารถใช้งานได้อย่างปลอดภัยและสบายใจ

ยิ่งไปกว่านั้น เธอได้ลองถาม 001 ดูแล้ว และที่เธอกล้าลงไปแช่ก็เป็นเพราะมันบอกว่าไม่มีปัญหาอะไร

ของใช้ในห้องน้ำของทางโรงแรมล้วนเป็นแบรนด์หรูอย่างแอร์เมส เมื่อเธออาบน้ำเสร็จ กลิ่นหอมกรุ่นก็โชยมาเตะจมูก เพียงแค่ได้กลิ่นก็ทำให้เธอรู้สึกงดงามขึ้นมาแล้ว

เธอสวมเสื้อคลุมอาบน้ำตัวสะอาด เป่าผมจนแห้ง แล้วกระโจนลงบนเตียงกว้าง กลิ้งไปมาอย่างมีความสุขอยู่สองสามรอบก่อนจะผล็อยหลับไป

"ราตรีสวัสดิ์นะ 001!"

【ราตรีสวัสดิ์ โฮสต์ของฉัน~】

...ค่ำคืนอันไร้ความฝันผ่านพ้นไป

กว่าที่หลินหว่านอินจะตื่นขึ้นมาเองตามธรรมชาติ เวลาล่วงเลยไปจนถึงสิบโมงเช้าแล้ว

เธอนอนสะลึมสะลืออยู่บนเตียงครู่หนึ่ง บิดขี้เกียจอย่างสบายตัว แล้วจึงเอ่ยทักทาย 001

"อรุณสวัสดิ์ 001"

【อรุณสวัสดิ์โฮสต์ วันใหม่เริ่มต้นขึ้นแล้ว อย่าลืมเปย์เพื่อรับเงินคืนด้วยนะ~】

หลินหว่านอินหัวเราะร่วนแล้วตอบกลับ "เข้าใจแล้ว 001 ฉันจะทำตามนั้น!"

เธอเอื้อมมือไปหยิบโทรศัพท์บนโต๊ะข้างเตียง ตั้งใจว่าจะนอนเล่นบนเตียงต่ออีกสักพักพร้อมกับเลื่อนดูแพลตฟอร์มวิดีโอสั้นเพื่อหาคนเปย์เงินให้

หากไม่กระตือรือร้นที่จะหาเงิน ความคิดของเธอก็คงมีปัญหาแล้วล่ะ!

เธอคือคนที่มีเป้าหมายอยากจะเป็นเศรษฐินีอันดับหนึ่ง เธอต้องหาเงินให้ได้มากขึ้นและมากขึ้นเรื่อยๆ!~

ในแอปพลิเคชันวีแชต ซิงเหย่ได้ส่งข้อความมาหาเธอตั้งแต่เจ็ดโมงเช้า

【ซิงเหย่: อรุณสวัสดิ์ครับ】

เขาตื่นเช้าขนาดนั้นเชียวหรือ

【ชื่อบัญชีของหลินหว่านอิน: อรุณสวัสดิ์ค่ะ】

ที่บ้าน ซิงเหย่กำลังล้างวัตถุดิบ เตรียมทำซุปให้กับกู้ซิงเย่

หลังจากได้รับข้อความ เขาก็พิมพ์ตอบกลับไปด้วยรอยยิ้ม

【ซิงเหย่: เพิ่งตื่นหรือครับ ทานมื้อเช้าหรือยัง】

【ชื่อบัญชีของหลินหว่านอิน: ยังเลยค่ะ เดี๋ยวฉันจะให้บัตเลอร์เซี่ยยกเข้ามาให้】

เมื่อซิงเหย่เห็นข้อความนี้ สีหน้าของเขาก็ชะงักไปเล็กน้อย

บัตเลอร์เซี่ย... เขาพอจะเดาได้ตั้งแต่เมื่อคืนแล้วว่าฐานะทางบ้านของเธอต้องดีมากแน่ๆ ท้ายที่สุดแล้ว ในชีวิตปกติทั่วไป ไม่ใช่ใครที่ไหนก็สามารถใช้เงินหลักล้านได้อย่างสบายๆ แบบนี้

จึงไม่ใช่เรื่องน่าแปลกใจเลยที่หญิงสาวที่เปย์ของขวัญหนักหน่วงอย่างเธอ จะมีสภาพแวดล้อมความเป็นอยู่ที่สุขสบายและร่ำรวย

【ซิงเหย่: อือ อย่าลืมทานมื้อเช้าล่ะ ปล่อยให้ท้องหิวไม่ได้นะครับ】

【ชื่อบัญชีของหลินหว่านอิน: ไม่ต้องห่วงค่ะ~】

หลินหว่านอินไม่ได้รู้สึกรำคาญใจกับความเป็นห่วงของซิงเหย่เลยแม้แต่น้อย

หากเขายังคงเย็นชาใส่เธอหลังจากที่เธอเพิ่งเปย์เงินให้เขาไปเป็นล้าน เธอคงรู้สึกเหมือนกำลังเอาตัวไปเสนอให้คนที่ไม่เห็นค่าเป็นแน่~

แบบนั้นมันคงไม่สนุกเอาเสียเลย!

หลินหว่านอินพูดคุยกับซิงเหย่ต่ออีกเล็กน้อย จากนั้นก็เริ่มเลื่อนดูวิดีโอในแพลตฟอร์มวิดีโอสั้นไปเรื่อยเปื่อย

ตอนนี้ยังไม่ใช่ช่วงเวลาไพรม์ไทม์ของการไลฟ์สด เธอเลื่อนดูมาครึ่งชั่วโมงแล้วก็ยังไม่พบเป้าหมายที่น่าสนใจพอจะให้เปย์เลย

หากภายในไม่กี่นาทีนี้ยังหาไม่เจอ เธอคงต้องลุกไปอาบน้ำแต่งตัวและทานมื้อเช้าแล้ว

"เอ๊ะ หลินโจวเหรอ"

สายตาของหลินหว่านอินหยุดชะงักอยู่ที่หน้าจอไลฟ์สดในปัจจุบัน บนหน้าจอนั้น มีชายหนุ่มหน้าตาหล่อเหลาเกลี้ยงเกลากำลังร้องเพลงอยู่

เขามีรูปร่างผอมเพรียวและสมส่วน พร้อมกับบุคลิกที่อ่อนโยนดุจหยกงาม

เขาสวมชุดคลุมแขนกว้างสีขาวนวลราวกับแสงจันทร์ คาดเอวด้วยเข็มขัดผ้าไหมปักลายไผ่ และสวมกวานหยกบนศีรษะ รูปโฉมหล่อเหลาราวกับพานอัน ดูสง่างามและบริสุทธิ์ผุดผ่อง

ที่สำคัญที่สุด เพลงที่เขากำลังร้องอยู่คือเพลงสไตล์กั๋วเฟิงที่มีการผสมผสานการขับร้องแบบงิ้ว ในบทเพลง "ลำนำคะนึงหา"

น้ำเสียงการร้องงิ้วของเขานั้นงดงามและไพเราะจับใจ ถ่ายทอดเพลง "ลำนำคะนึงหา" ออกมาได้อย่างสมบูรณ์แบบจนดึงดูดผู้ฟังให้จมดิ่งลงไปในห้วงอารมณ์ ชวนให้หลงใหลอย่างแท้จริง

มันเพราะมากเลย!

ช่างเป็นพรสวรรค์ที่แข็งแกร่งอะไรเช่นนี้!

หลินหว่านอินกดเข้าไปในห้องไลฟ์สดและคลิกดูหน้าโปรไฟล์ของหลินโจว เธอพบว่าเขามีผู้ติดตามมากกว่าเก้าแสนคนแล้ว

ด้วยยอดผู้ติดตามระดับนี้ เขาถือว่าเป็นสตรีมเมอร์ที่มีชื่อเสียงพอตัวบนแพลตฟอร์มวิดีโอสั้นแห่งนี้

หลินหว่านอินกลับมาที่ห้องไลฟ์สดแล้วมองไปที่มุมขวาบน จำนวนผู้ชมมีมากกว่าห้าพันคน ดูเหมือนว่าหลินโจวคนนี้จะมีดีไม่เบาเลยทีเดียว

เธอจ้องมองหน้าจออย่างเงียบๆ แฟนคลับจำนวนมากกำลังส่งข้อความคอมเมนต์และมอบของขวัญให้เขาอย่างต่อเนื่อง

【ฉันฟังเพลงมาแล้วทั่วโลก แต่ฉันหลงรักแค่เสียงของหลินโจวเท่านั้น!】

【เสียงของหลินโจวไพเราะราวกับเสียงสวรรค์ พวกเราแฟนคลับจะอยู่ตรงนี้เสมอ!】

【วันนี้ชูป้ายไฟให้คุณ พรุ่งนี้จะไปเคียงข้างคุณถึงขอบเวที!】

【เทพบุตรหลินโจว ฉันจะเป็นสาวกของคุณตลอดไป~】

...หลินหว่านอินนั่งดูอยู่พักหนึ่งก็รู้สึกได้ว่าความเหนียวแน่นของกลุ่มแฟนคลับหลินโจวนั้นดีมากทีเดียว

ทันใดนั้น หน้าจอก็สั่นสะเทือน พร้อมกับเอฟเฟกต์พิเศษของงานคาร์นิวัลแฟนตาซีที่ปรากฏขึ้นกลางห้องไลฟ์สด

หลินโจวเพิ่งร้องเพลงจบ เขาหันมองกล้องเพื่อกล่าวขอบคุณแฟนคลับที่สนับสนุนเขาทีละคน

"ขอบคุณ 'สายลมเย็นยามค่ำคืนบนภูเขา' สำหรับเครื่องบินตึกระฟ้าครับ"

"ขอบคุณ 'จดหมายฤดูร้อน' สำหรับดอกไม้โรแมนติกครับ"

"ขอบคุณ 'สมองเผือกกวน' สำหรับน้องหมีมอบหัวใจครับ"

"..."

หลังจากที่หลินโจวกล่าวขอบคุณแฟนคลับทีละคนจนจบ ข้อความคอมเมนต์ที่ดูไม่เข้าพวกก็สว่างวาบขึ้นมาบนหน้าจอสาธารณะ

【พี่สาวคือราชินี: มัวแต่ขอบคุณเด็กสาวพวกนั้นอยู่นั่นแหละ แล้วฉันล่ะ】

ทันทีที่ข้อความนี้ปรากฏขึ้น หลินโจวก็แสดงสีหน้าจนใจก่อนจะเอ่ยขอบคุณเธอ

"ขอบคุณ 'พี่สาวคือราชินี' สำหรับงานคาร์นิวัลแฟนตาซีครับ"

'พี่สาวคือราชินี' รู้สึกพึงพอใจอย่างมาก เธอชอบเห็นท่าทางของหลินโจวที่ดูจนหนทางแต่ก็จำยอมต้องทำตาม

ด้วยความเบิกบานใจ เธอจึงกดส่งของขวัญงานคาร์นิวัลแฟนตาซีไปให้อีกห้าชิ้น

【'พี่สาวคือราชินี': ออกมาเจอกับฉันสิ ฉันมีเงินเลี้ยงดูเธอนะ~ ฉันสามารถมอบชีวิตที่แสนสุขสบายให้เธอได้เลยล่ะ!】

"ต้องขอโทษด้วยครับพี่สาว แต่ผมเคยบอกไปแล้วว่าผมไม่รับนัดเจอนอกรอบ ถ้าคุณต้องการหาใครสักคนจริงๆ คุณลองไปดูห้องไลฟ์สดอื่นน่าจะดีกว่านะครับ"

'พี่สาวคือราชินี' คนนี้ปรากฏตัวขึ้นเมื่อสองวันก่อน ทุกวันที่เขาไลฟ์สด เธอจะเข้ามาเปย์ของขวัญให้เขาเสมอ—หนึ่งชิ้น สองชิ้น... จนถึงสิบชิ้น ซึ่งแต่ละชิ้นมีมูลค่าสูงถึงสามหมื่นโต้วคอยน์

เธอถึงขั้นถามว่าเขายินดีจะให้เลี้ยงดูหรือไม่ ซึ่งแน่นอนว่าเขาไม่ยอม

เขาเพียงแค่มาสตรีมเพื่อหาเงินด้วยวิธีง่ายๆ เท่านั้น เขาไม่ได้ต้องการพึ่งพาการขายตัวเองให้กับ 'แม่ยก' แต่อย่างใด

เขาจะโอนเงินคืนให้เธอทุกครั้ง แต่ก็หมดหนทางที่จะจัดการกับส่วนแบ่งที่ทางแพลตฟอร์มหักไปแล้ว