บทที่ 350 เกราะป้องกันสมบูรณ์แบบ? ปริซึมที่ต้านลูกธนูของจ้าวธนูวิญญาณได้!

"จ้าวธนูวิญญาณ จงยิงพวกดวงตานั่นให้ฉัน!"

ที่นี่มีมอนสเตอร์เยอะมาก แต่โชคดีที่ทัศนวิสัยโล่งกว้าง

ในสายตาของหลี่ฉางชิง กลับเป็นเรื่องดีเสียอีก

ตลอดทางที่เดินมา เขาได้ประเมินระยะโจมตีของนักล่าสายสะดือไว้แล้ว เหลือไม่ถึงร้อยเมตร

ในอุโมงค์เนื้อที่คับแคบและขรุขระ พอเห็นนักล่าสายสะดือ ก็มักจะก้าวเข้าสู่ระยะโจมตีของมันไปแล้ว

หลายครั้งยิ่งกว่านั้นยังไม่ทันเห็นนักล่าสายสะดือ หนามสายสะดือก็พุ่งเข้ามาก่อนแล้ว!

แต่ในที่โล่ง

ระยะยิงที่เหนือชั้นของจ้าวธนูวิญญาณย่อมแสดงพลังได้เต็มที่!

ด้วยขาสั้นๆ ของนักล่าสายสะดือ ยังไม่ทันเข้าใกล้จนถึงระยะโจมตีของมันเอง ก็ถูกธนูของจ้าวธนูวิญญาณยิงระเบิด!

สิ่งเดียวที่ต้องระวังมีเพียง...

ผู้พิทักษ์ดวงตาทารกที่มีค่าสติปัญญาเกินหนึ่งแสน

【ผู้พิทักษ์ดวงตาทารก（หัวหน้า）】

【ระดับ：150】

【พลังชีวิต：4500000/4500000】

【มานา：3800000/3800000】

【พลัง：0】

【สติปัญญา：111948】

【ความไว：0】

【ความทนทาน：68432】

【สกิล：ลำแสงสลายLVMAX, ปริซึมLV3, ปรสิตLV5, การถ่ายโอนการเติบโตLVMAX】

【ปริซึม】ดูยังไงก็เป็นสกิลสายป้องกัน ส่วนอีกสองสกิลก็ไม่เกี่ยวกับดาเมจเลย

ค่าสติปัญญาที่เกินสามัญสำนึกไปไกล มีเพียงสกิลโจมตีแค่สกิลเดียว

ไม่ต้องคิดก็รู้ว่าสกิลนี้ต้องทรงพลังอย่างน่ากลัวแน่นอน!

ต้องจัดการมอนสเตอร์แบบนี้ก่อนเป็นอันดับแรก!

ผู้พิพากษาหยินหยางยืนขวางด้านหน้า ตามมาด้วยวิญญาณมดกินทองจำนวนหนึ่ง

ลูกศรวิญญาณอยู่ด้านหลังสุด กระโดดขึ้นไปบนส่วนที่นูนของผนังเนื้อ ดึงคันธนูขึ้นง้าง สะสมพลัง

มอนสเตอร์ด้านล่างรับรู้ความผิดปกติทางนี้ได้ในทันที

นักล่าที่เต็มไปด้วยความคาดหวังนับไม่ถ้วนคืบคลานเข้ามาทางนี้

สิ่งที่ทำให้หลี่ฉางชิงไม่คาดคิดคือ โคลนบ่อเลือดที่ดูหนักอึ้ง กลับเคลื่อนไหวราวกับสายน้ำไหลเชี่ยวบนพื้น ความเร็วยังสูสีกับมอนสเตอร์สายความว่องไวระดับเดียวกัน

แต่ไม่ว่าอย่างไรก็ช่างเถอะ

ลูกธนูของจ้าวธนูวิญญาณสะสมพลังเสร็จแล้ว

ยิงออกไปอย่างห้าวหาญ!

แรงอัดอากาศกระจายไปสองข้างอย่างพลุ่งพล่าน

สิ่งที่ถูกพัดผ่าน ล้วนทำให้นักล่าสายสะดือล้มระเนระนาด!

หากดวงซวย บังเอิญตกอยู่บนเส้นทางของลูกธนู ก็จะระเบิดเป็นหมอกเลือดในทันที ไม่มีแม้แต่ช่องให้ต้านทานสักนิด!

เป้าหมายของลูกธนูมีเพียงหนึ่งเดียว คือผู้พิทักษ์ดวงตาทารกที่อาศัยอยู่บนตัวนักล่าและอยู่แถวหน้าสุด

"ติ๊ง!"

เสียงใสดังกังวานขึ้น

หลี่ฉางชิงหรี่ตา สีหน้าเปลี่ยนไปเล็กน้อย

พื้นผิวกระจกทรงสี่เหลี่ยมข้าวหลามตัดที่โปร่งใสพลันปรากฏขึ้น ปะทะกับลูกธนูจนเกิดเสียงใส

ลูกธนูที่ไร้พ่ายกลับไม่อาจสั่นคลอนปริซึมได้แม้แต่น้อย ถูกสะท้อนเบี่ยงออกไปเก้าสิบองศา พุ่งชนผนังเนื้อไกลออกไป แล้วถูกผนังเนื้อกลืนหายไป

"คล้ายกับ【กระจกสะท้อน】ของปิศาจกระจกอยู่บ้าง แต่ไม่มีความสามารถในการสะท้อนความเสียหาย"

ความเร็วในการโจมตีของจ้าวธนูวิญญาณนับว่าไม่ช้าเลย

อีกลูกธนูพุ่งยิงไปยังผู้พิทักษ์ดวงตาทารกตัวนั้น

"ติ๊ง!"

"ไม่มีคูลดาวน์? หรือระยะเวลายังไม่จบ?" หลี่ฉางชิงตกใจ

ปริซึมตั้งตระหง่านอย่างเด่นชัด จ้าวธนูวิญญาณไม่อาจทำอันตรายมันได้แม้แต่น้อย!

"ติ๊ง!"

ลูกที่สามก็ยังหนีชะตาถูกสะท้อนกระเด็นไม่พ้น

หลี่ฉางชิงสีหน้ามืดลง หันกลับไปถามว่า "ผู้พิทักษ์ดวงตาทารกในฐานะมอนสเตอร์ที่พบบ่อยในดันเจี้ยน มีข้อมูลที่เกี่ยวข้องไหม?"

"มี... แต่ไม่ได้บอกถึงความสามารถป้องกันแบบนี้เลย!" บูคารีบร้อน อยู่ในชุดเกราะหุ่นยนต์ มือกดหน้าจอลอยอย่างรวดเร็ว ค้นหาข้อมูลการผ่านด่านของดันเจี้ยน【เลือดทารก】ที่เคยมีมาก่อน

ไม่ต้องพูดถึงตอนทดสอบพื้นฐานก่อนหน้านั้น หลี่ฉางชิงคนนี้ยิงสิ่งมีชีวิตระดับมีชื่อระดับ 2 ตายด้วยธนูปิศาจไปหลายดอก

แค่ตลอดทางที่ผ่านมา ความเสียหายของลูกธนูสีม่วงนั่น พวกเธอเห็นกันชัดๆ!

แค่โดนเข้าเป้า ก็ไม่มีมอนสเตอร์ตัวไหนรับลูกธนูได้แม้แต่นัดเดียว ถึงขั้นแทบไม่เหลือศพสมบูรณ์!

ปกติก็สร้างความเสียหายระดับหลายแสน แทบไม่ใช่ความสามารถโจมตีที่ระดับ 1 ควรมี!

ตอนนี้กลับถูกมอนสเตอร์หัวหน้าระดับ 1 ตัวหนึ่งรับไว้โดยไม่เสียเลือดเลย?

"ในข้อมูลอธิบายว่ายังไง?" หลี่ฉางชิงถาม

เขาเองก็เคยค้นข้อมูลดันเจี้ยน【เลือดทารก】เหมือนกัน แต่ก็กังวลว่าข้อมูลที่เจออาจไม่ครบ

"ผู้พิทักษ์ดวงตาทารกไม่ยากต่อสู้ ข้อมูลก็ง่ายมาก"

"แค่มีอาชีพทีมหลักคนหนึ่งที่มีสกิลป้องกันคอยต้านลำแสงของผู้พิทักษ์ดวงตาทารก แล้วให้อาชีพสายประชิดไม่กี่คนรุมโจมตีเต็มที่ ก็ฆ่ามันได้"

อาชีพทีมหลัก?

ยังต้องมีสกิลป้องกันอีก?

ระหว่างพูด

นักล่าสายสะดือหนึ่งตัวแบกผู้พิทักษ์ดวงตาทารกมาถึงในระยะราวสามร้อยเมตร

คลื่นพลังที่ทำให้ใจสั่นค่อยๆ ก่อตัวขึ้นอย่างเงียบๆ

"ซี่ซี่ซี่..."

ลำแสงสีแดงเลือดที่มีเส้นผ่านศูนย์กลางเกินหนึ่งเมตรพุ่งทะลวงออกมา!

จ้าวธนูวิญญาณไม่คิดอะไรเลย ยกมือก็ยิงธนูออกไปทันที

ความเร็วของลูกธนูพลังสีม่วงไม่ด้อยไปกว่าลำแสงสีเลือดเลย

พลังอันน่ากลัวทั้งสองพุ่งปะทะกันกลางอากาศ พลังที่ล้นออกมาสาดกระเซ็นอย่างบ้าคลั่ง

"ตูม! ตูม! ตูม!"

พลังที่หลงเหลือตกลงสู่พื้น เสียงระเบิดรุนแรงดังขึ้น!

พลังที่หลงเหลือตกใส่นักล่าสายสะดือ แถบพลังชีวิตร่วงฮวบในพริบตา ร่างกายถูกพลังกลืนกินจนหมดสิ้น เสียชีวิตดับสูญ!

ผู้พิทักษ์ดวงตาทารกมีค่าสติปัญญาสูงกว่าหนึ่งแสน และยังใช้สกิลโจมตีเพียงสกิลเดียว

ขณะที่จ้าวธนูวิญญาณต่อให้คำนวณเต็มที่ก็มีค่าสติปัญญาแค่ห้าหมื่นกว่า แม้จะได้บัฟจากธนูคร่ำครวญของเฮอร์ การโจมตีธรรมดาหนึ่งครั้งก็ยังยากจะต้านลำแสงน่าพรั่นพรึงแบบนี้ได้

ลูกธนูถูกลำแสงกลืนกิน

กลายเป็นความว่างเปล่าภายในลำแสง

ความเร็วของลำแสงไม่ลดลง มุ่งยิงมาทางตำแหน่งที่หลี่ฉางชิงอยู่

"วูบ!"

ร่างพลันเคลื่อนวาบ ผู้พิพากษาหยินหยางปรากฏตัวเหนือแนวลำแสง ฟันลงในแนวตั้ง!

ขณะดาบหยินหยางสัมผัสกับลำแสงในเสี้ยววินาทีนั้น

แรงปะทะอันมหาศาลผลักผู้พิพากษาหยินหยางถอยไปด้านหลังในทันที

ไถลบนพื้นไปเต็มๆ หลายสิบเมตร พลังของลำแสงจึงค่อยๆ หมดลง ผู้พิพากษาหยินหยางจึงหยุดได้อย่างหวุดหวิด!

"ฟู่!"

"ฟู่!"

"ฟู่!"

ลูกธนูสามดอกพุ่งทะยานออกไป

ลำแสงมีคูลดาวน์ แต่การโจมตีปกติของจ้าวธนูวิญญาณไม่มี

"ติ๊ง!"

เสียงปะทะแสบหูดังขึ้น

ลูกธนูสามดอกชนเข้ากับปริซึมพร้อมกัน

ปริซึมตั้งมั่นดุจภูผา แต่ลูกธนูกลับถูกสะท้อนกระเด็นไปคนละทิศ

ภาพเช่นนี้ ทำให้ทั้งบูคาและอีกสองคนรู้สึกหวาดผวา

แม้แต่หลี่ฉางชิงก็เอามันไม่ลงเช่นกันหรือ?

และสิ่งที่พวกเธอไม่เห็นก็คือ

หลี่ฉางชิงที่จดจ่ออยู่กับผู้พิทักษ์ดวงตาทารกตลอดเวลา

ไม่รู้ตั้งแต่เมื่อไร มุมปากก็ยกโค้งขึ้นเป็นรอยยิ้มจางๆ

(จบตอน)