ตอนที่ 241 ยังมียอดฝีมืออีกคน
ตอนที่ 241 ยังมียอดฝีมืออีกคน
ตอนที่ 241 ยังมียอดฝีมืออีกคน
เฉาเฉิงพูดจบพร้อมรอยยิ้ม
คิมจองดาตาเป็นประกายทันที คิดไม่ถึงว่าเฉาเฉิงจะคุยง่ายขนาดนี้ ถึงกับยอมต่อราคาได้ นี่เป็นสัญญาณที่ดี
“เท่าที่ผมทราบ ในหัวเซี่ยแทบไม่มีสำนักงานรับมอบหมายเรื่องลักษณะนี้อย่างเป็นทางการด้วยซ้ำ”
“สำนักงานของคุณไม่ถูกกฎหมายและไม่เป็นไปตามระเบียบก็เรื่องหนึ่ง”
“แต่การสร้างความสัมพันธ์ที่ดีกับกลุ่มฮันแด มีแต่ข้อดี ไม่มีข้อเสียสำหรับพวกคุณ”
เฉาเฉิงยกมือขึ้นทันที
“พูดความหมายของแกมาตรง ๆ”
คิมจองดาเห็นว่าเฉาเฉิงรับมือง่ายขนาดนี้ จึงเกิดความคิดกล้าขึ้นมา
“คุณเฉาเป็นคนตรงไปตรงมา ถ้าอย่างนั้นผมก็พูดตรง ๆ”
“ผมคิดว่า หนึ่งหมื่นล้าน ก็เป็นตัวเลขที่มหาศาลมากแล้ว!”
“หนึ่งหมื่นล้าน ถ้าคุณเฉาสามารถช่วยพวกเราหาชินจีมินเจอได้ คุณก็จะกลายเป็นเพื่อนของกลุ่มฮันแดด้วย”
เฉาเฉิงหัวเราะเย็นชา
“เพื่อน? ท่านนี่กินแล้วยังจะห่อกลับอีกหรือ?”
คิมจองดางุนงงเล็กน้อยกับประโยคนี้ กินแล้วยังจะห่อกลับหมายความว่าอะไร?
แต่ก็เห็นเฉาเฉิงยิ้มอีกครั้ง
“แต่ว่า ผมตกลง”
คิมจองดายิ้มจนปากแทบฉีก
จากนั้นจึงพูดต่อว่า
“ดูเหมือนคุณเฉาจะเข้าใจความหมายของการเป็นเพื่อนกับกลุ่มฮันแดของเรา”
“แต่ในเมื่ออยากเป็นเพื่อนกับกลุ่มฮันแด ก็ยังต้องแสดงความจริงใจให้เพียงพอ”
“คุณบอกว่าสามารถหาเจอได้ภายในหนึ่งชั่วโมง ถ้าอย่างนั้นก่อนที่พวกเราจะจ่ายเงิน คุณช่วยหาตัวคุณชินจีมินให้เจอก่อนได้ไหม”
“ผมรับรองว่า ขอแค่ได้พบคุณชินจีมิน ค่ามอบหมายของคุณจะเข้าบัญชีทันที!”
เฉาเฉิงยังคงตอบอย่างสบาย ๆ
“ไม่มีปัญหา!”
“ทั้งที่ผมเรียกหนึ่งแสนล้าน แกให้แค่หนึ่งหมื่นล้าน แถมยังได้คืบจะเอาศอก ขอชิมก่อนค่อยซื้อ”
“แต่ใครใช้ให้ผมอยากเป็นเพื่อนกับกลุ่มฮันแดล่ะ?”
“ข้อเรียกร้องที่แกพูดมา ผมยอมรับทั้งหมด”
พูดจบ เฉาเฉิงก็ดีดนิ้วหนึ่งครั้ง
อีกาตัวหนึ่งตรงริมหน้าต่างพลันกระพือปีกบินออกไปทันที
คิมจองดาเกิดความสงสัย
สงสัยทั้งเรื่องที่เฉาเฉิงดีดนิ้วแล้วอีกาตัวหนึ่งบินออกไป
และยิ่งสงสัยกับประโยคเมื่อครู่ว่า ได้คืบจะเอาศอก ขอชิมก่อนค่อยซื้อ ฟังดูเหมือนไม่ใช่คำพูดดี ๆ เท่าไร
“ถ้าอย่างนั้น คุณเฉา เริ่มค้นหาให้เร็วที่สุดได้ไหมครับ? ผมยังมีเรื่องอื่นต้องไปจัดการ”
เฉาเฉิงพยักหน้า
“เริ่มแล้ว นั่งรอสบาย ๆ เดี๋ยวก็มีข่าว”
ท่ามกลางความสงสัย คิมจองดาก็ไม่ได้ถามมากกว่านี้ ถามมากไปจะดูเหมือนตัวเองโง่
ผ่านไปประมาณยี่สิบนาทีเท่านั้น
อีกาตัวนั้นก็บินกลับมาแล้ว
ในปากยังคาบห่อผ้าใบหนึ่งมา ห่อผ้าอาบชุ่มไปด้วยคราบเลือด มองดี ๆ ยังเหมือนมีเลือดหยดลงมาอยู่
ดูน่าสยดสยองอย่างยิ่ง
และอีกาตัวนั้นก็บินตรงมาหาคิมจองดา โยนห่อผ้าเปื้อนเลือดลงบนโต๊ะตรงหน้าคิมจองดาดังตุบ
คิมจองดาตกใจจนลุกพรวดขึ้น
เพราะห่อผ้าหลุดเปิดออกแล้ว
ด้านในคือฝ่ามือส่วนใหญ่ข้างหนึ่ง
แค่เหลือบมองครั้งเดียว คิมจองดาก็ตกใจจนรีบยกมือปิดปาก
เพราะเขาจำมือนี้ได้
ที่นิ้วกลางและนิ้วนางมีแหวนอัญมณีอยู่อย่างละวง นั่นเป็นแหวนที่เขามักเห็นชินจีมินสวมอยู่เป็นประจำ
ตอนนี้ทั้งร่างของเขาชาไปหมดแล้ว
เขาคิดไม่ถึงจริง ๆ ว่าเฉาเฉิงจะกล้าบ้าบิ่นถึงขั้นนี้ ถึงกับข่มขู่เขา เลขาผู้มาเจรจาในนามกลุ่มฮันแดโดยตรง
เวลานี้เฉาเฉิงก็เดินเข้ามาเช่นกัน
ชะโงกหน้ามองมือบนโต๊ะหนึ่งแวบ
เฉาเฉิงขมวดคิ้วทันที
แล้วด่าอีกาว่า
“เจ้านกนี่มันยังไงกัน ให้แกไปหาคน แกก็ต้องหามาทั้งตัวสิ! ทำไมถึงหาเป็นชิ้น ๆ กลับมา?”
“แกจะเพราะเขาให้เงินแค่หนึ่งในสิบ แล้วไม่ตั้งใจหาก็ไม่ได้”
“พวกเราทำงานสายบริการ ต้องให้ความสำคัญกับเครดิต! ทำแบบนี้มีเครดิตตรงไหน?”
“เอาออกไปทิ้ง แล้วไปหาใหม่!”
“หาได้แค่ฝ่ามือข้างเดียวกลับมา ช่างไม่เข้าท่าจริง ๆ!”
“อย่างน้อยแกก็ต้องเอามืออีกข้างกลับมาให้ฉันด้วยสิ”
เฉาเฉิงด่าเสร็จ อีกาก็คาบห่อผ้า แล้วบินพรวดออกจากหน้าต่างกระจกไปอีกครั้ง
“เอ๊ะ!!”
ตอนนี้คิมจองดาเพิ่งได้สติจากความตกตะลึง ยื่นมืออยากหยุดอีกาไว้ แต่ไม่ทันแล้ว
คำพูดเมื่อครู่ของเฉาเฉิงชัดเจนว่าเป็นการด่ากระทบ ข่มขู่ คุกคาม และรีดไถ
ความหมายคือ เขากำลังด่าตัวเองที่ต่อราคา อีกฝ่ายเรียกหนึ่งแสนล้าน แต่เขาให้แค่หนึ่งหมื่นล้าน
ส่วนเฉาเฉิง กลับเป็นคนมีเครดิต แกให้หนึ่งหมื่นล้าน ฉันก็ทำงานให้หนึ่งหมื่นล้าน
แถมยังไม่ได้ทำแค่ครั้งเดียว ฉันยังจะไปตัดมืออีกข้างกลับมาให้ด้วย
คิมจองดาแทบจะตระหนักได้ในทันทีว่าตัวเองกำลังเผชิญหน้ากับคนแบบไหน และตัวเองอยู่ในสภาพแวดล้อมแบบใด
เฉาเฉิงคือคนบ้า!
และเป็นคนบ้าเย็นชาไร้ความปรานีที่กุมจุดอ่อนของพวกเขาไว้ในมือ
เพราะการกระทำของเฉาเฉิงเมื่อครู่พิสูจน์แล้วว่า ชินจีมินอยู่ในมือของเขาจริง ๆ
“คุณเฉา! อย่าวู่วาม!”
“ผมจะติดต่อท่านประธานของเราตอนนี้ เงินจะเข้าบัญชีเร็ว ๆ นี้!”
“พวกเราแค่ขอความปลอดภัยของคุณชินจีมิน!!”
เฉาเฉิงมีสีหน้าจริงจัง
“คุณคิมวางใจเถอะ ขอแค่เงินถึงที่ เลือดของคุณชินจีมินจะหยุดทันเวลาแน่นอน”
สีหน้าคิมจองดาย่ำแย่อย่างยิ่ง
นี่ไม่ใช่การบอกใบ้อีกต่อไปแล้ว แต่มันคือการบอกตรง ๆ ว่า ถ้าโอนเงินช้า ชินจีมินแม้แต่เลือดก็ยังหยุดไม่อยู่
“ขอ… ขอเลขบัญชีของคุณเฉาด้วยครับ!”
“ผมจะติดต่อท่านประธานที่อยู่เกาหลีเดี๋ยวนี้”
“แต่ว่า เงินจำนวนนี้ใหญ่มาก ถ้าธุรกรรม…”
เฉาเฉิงโยนบัตรทองของธนาคารฮาซีโกลบอลสองใบให้เขาดังพรึ่บ
รูปแบบการทำธุรกรรมของธนาคารฮาซีโกลบอลซับซ้อนมาก และเงื่อนไขการเปิดบัตรก็เข้มงวดอย่างยิ่ง แต่เงินเข้าบัญชีเร็วมาก วงเงินธุรกรรมสูงสุดต่อวันคือห้าหมื่นล้านพอดี
เมื่อเห็นบัตรสองใบนี้ รูม่านตาของเลขาคิมก็หดลงทันที
เขาไม่กล้าเล่นลูกไม้อีก รีบโทรหาชินจองยงที่อยู่เกาหลี แล้วรายงานสถานการณ์ตามจริง
สิ่งที่ได้รับกลับมามีเพียงคำเดียวจากชินจองยงว่า “กลับมาแล้วค่อยคิดบัญชีกับแก”
หนึ่งแสนล้านเข้าบัญชีอย่างรวดเร็ว
เมื่อเงินเข้าบัญชี เฉาเฉิงก็พยักหน้าพอใจ
“วางใจเถอะ เลขาคิม ผมคนนี้รักษาเครดิตที่สุด”
“ในเมื่อเงินเข้าที่แล้ว ตอนนี้เลือดของชินจีมินก็หยุดแล้ว”
“อีกอย่าง พวกเราให้บริการครบวงจร รับรองว่าคุณต้องพอใจ”
“ตอนนี้คุณกลับประเทศได้เลย ชินจีมินจะกลับถึงเกาหลีอย่างปลอดภัยภายในสามวัน”
คิมจองดาอึ้งไปหมดแล้ว
สรุปว่าเงินก็ให้แล้ว ยังไม่ได้เห็นคนอีก!?
เครดิตบ้าบอของแกไปไหนแล้ว!?
แต่เวลานี้สีหน้าเขาเขียวสลับแดง ต่อให้พูดอย่างอื่นไปก็ไม่มีประโยชน์
คนอย่างเฉาเฉิง
พลิกหน้าเร็วยิ่งกว่าพลิกหนังสือ
เงินก็ให้เขาไปแล้ว ถ้าตอนนี้ยังเรื่องมากอีก ไม่แน่เลือดอาจหยุดไม่อยู่ขึ้นมาอีกก็ได้
“ถ้าอย่างนั้น… รบกวนคุณเฉาแล้วครับ ขอบคุณ!”
เฉาเฉิงโบกมือ
“เรื่องเล็กน้อยเท่านั้น!”
คิมจองดาจากไปด้วยสีหน้าดูไม่ได้
เขาเพิ่งเดินออกไป
หลินชวนก็โทรเข้ามาอีก
“เถ้าแก่ครับ ที่หน้าประตูมีผู้หญิงจากเกาหลีคนหนึ่งมาขอพบคุณ”
“บอกว่ามาจากกลุ่มฮันแด ชื่อชินมินฮี!”
เฉาเฉิงตอบว่า
“พาเธอเข้ามา”