ตอนที่ 22 น้องชาย นายร้องไห้ทำไม

ตอนที่ 22 น้องชาย นายร้องไห้ทำไม

ชายหนุ่มเห็นตัวเลขนี้แล้วถึงกับอึ้งไปทันที

“เกือบสี่แสน แพลตฟอร์มหักไปครึ่งหนึ่ง ก็น่าจะเหลือประมาณสองแสน”

หญิงสาวเบิกตากว้าง

“เป็นไปไม่ได้! จะเยอะขนาดนี้ได้ยังไง??”

“มันเป็นไปได้ยังไงกัน?”

ชายหนุ่มยิ้มขื่น

“แค่แบรนด์ที่แย่งอันดับกันพวกนั้น ก็เปย์ไปเกือบสองแสนแล้ว”

“มีรายได้ระดับนี้ก็ถือว่าปกติ”

เวลานี้ หญิงสาวรู้สึกว่าใบหน้าของตัวเองร้อนผ่าวไปหมด

เพราะนางนึกถึงตอนที่ตนเองตะโกนออกไปอย่างได้ใจว่าเงินเดือนหนึ่งแสน

เหมือนนางยังยืดอกเชิดหน้ารอให้อีกฝ่ายมาประจบตนเองเสียด้วย

ตอนนี้พอมาคิดดู ตนเองในสายตาของอีกฝ่ายคงไม่ต่างจากตัวตลกคนหนึ่ง

เพราะรายได้ไลฟ์วันเดียวของเขายังมากกว่าหนึ่งแสนเสียอีก!

อีกทั้งนี่เพิ่งเริ่มไลฟ์มาแค่สามสี่วันเองใช่ไหม?

ความดังเพิ่งเริ่มต้นเท่านั้น

ต่อให้ช่วงเวลาทองของการไลฟ์ไวรัลจะสั้นแค่ไหน

เฉาเฉิงไม่ต้องเอามาก แค่รักษากระแสระดับนี้ไว้หนึ่งเดือน

ก็เท่ากับเงินเดือนของนางสามสี่ปีแล้ว

แล้วเขาจะไปเป็นลูกจ้างให้พวกนางทำไม??

ขณะเดียวกัน ภายในสวนสัตว์

อาคารบริหาร

เฉาเฉิงกับจางเวยกำลังนั่งคุยกันอยู่

จางเวยเป็นคนค่อนข้างร่าเริง คุยกับเฉาเฉิงไปเรื่อย ๆ คำพูดก็เริ่มมากขึ้น

เขาอธิบายสถานการณ์ของตนเองในตอนนี้คร่าว ๆ

จากนั้นก็พูดถึงจุดเริ่มต้นและความอึดอัดที่ทำบัญชีนี้ขึ้นมา

ต่อมาจึงพูดถึงความรู้สึกมหัศจรรย์และความใฝ่ฝันที่มีต่อฝีมือฝึกสัตว์ของเฉาเฉิง

“จริง ๆ นะพี่เฉา ผมไม่เคยเห็นใครฝึกนกได้ถึงระดับนี้มาก่อนเลย”

“สุดยอดจริง ๆ”

“คอร์สสอนฝึกนกที่พี่ขายในเว็บ A แพงเกินไป ไม่งั้นผมต้องซื้อสักชุดให้ได้แน่!”

พอเขาพูดถึงตรงนี้

รอยยิ้มบนใบหน้าของเฉาเฉิงก็ชะงักไปทันที

“คอร์สสอนฝึกนกอะไร?”

รอยยิ้มของจางเวยก็หุบลงเช่นกัน

เพราะเขาพบว่าเฉาเฉิงดูเหมือนไม่ได้ล้อเล่น แต่เหมือนงงจริง ๆ

“ก็บัญชีของพี่ในเว็บ A ไงครับ คอร์สฝึกนกที่ขายอยู่นั่น”

“ชุดละ 1,988 หยวน”

เฉาเฉิงรู้สึกว่ามีบางอย่างไม่ถูกต้อง

เขาหยิบโทรศัพท์ออกมาด้วยความสงสัย พลางพูดว่า

“นอกจากโต่วอินที่ผมสมัครไว้หนึ่งบัญชี!”

“แพลตฟอร์มอื่นผมยังไม่มีเวลาทำเลย”

หลายวันนี้ นอกจากไลฟ์แล้ว เขาก็ใช้เวลาไปกับการฝึกเซียน

แม้เขาจะไม่ใช้เวลาฝึกเพิ่มพลังบำเพ็ญโดยตรง

แต่เขาต้องศึกษาคัมภีร์ควบคุมสัตว์ ศึกษาพลังปราณ ทะเลโอสถ เส้นลมปราณ วิชาอาคม พันธสัญญาทางจิตใจกับสัตว์วิญญาณ และวิธีส่งเสริมกันและกันต่าง ๆ

ที่นี่ไม่ใช่โลกเซียนที่สามารถหาข้อมูลเกี่ยวกับการฝึกเซียนได้ตามใจ

ที่นี่คือเมืองยุคปัจจุบัน มีเพียงเขาคนเดียวที่ฝึกเซียน

ทุกสิ่งทุกอย่างล้วนต้องอาศัยเขาค่อย ๆ คลำทางและคิดค้นเอง

เขาไม่มีเวลาแม้แต่จะทำคลิปตัดไลฟ์ของตัวเองด้วยซ้ำ

ยิ่งไม่มีเวลาทำวิดีโอ

โต่วอินเขายังไม่ทำคลิปเลย ทำแค่ไลฟ์เท่านั้น

นับประสาอะไรกับแพลตฟอร์มอื่น

แต่ระหว่างพูด เขาก็เปิดโทรศัพท์ โหลดแอปเว็บ A แล้วค้นหาชื่อของตนเอง

ปรากฏว่ามีจริง!

บัญชีชื่อว่า 【บ้านอยู่ในสวนสัตว์ บุตรศักดิ์สิทธิ์แห่งสำนักฝึกอสูร】

มีผู้ติดตามถึง 620,000 คนแล้ว!

และยังได้รับการยืนยันเป็น “ครีเอเตอร์  ชื่อดัง”

ในเวลาเพียงสี่วัน เขาโพสต์วิดีโอไปมากกว่าห้าสิบคลิป

ทั้งหมดเป็นคลิปตัดจากไลฟ์ของเฉาเฉิง

ส่วนในหน้าร้านของเขา มีคอร์สออนไลน์ชุดหนึ่งชื่อว่า 《วิธีฝึกนกสืบทอดจากบรรพบุรุษ》

ขายชุดละ 1,988 หยวน แสดงว่ายอดขายไปแล้ว 191 ชุด

ยอดรวม 379,000 หยวน

“เชี่ย…ดีเจแม่งเอ๊ย!!”

เฉาเฉิงด่าช้า ๆ

อินเทอร์เน็ตนี่ช่างเป็นสถานที่มหัศจรรย์เสียจริง

เขาอุตส่าห์มีระบบ ซื้ออุปกรณ์เอง นั่งเฝ้าห้องไลฟ์เอง ไลฟ์ทีหนึ่งก็ตั้งแต่เช้าจรดเที่ยง จากบ่ายจรดเย็น

บางครั้งเห็นว่าคนดูเยอะเกินไป แม้แต่ข้าวก็ยังไม่มีเวลากิน

แม้แต่ปวดฉี่ก็ต้องกลั้นจนทนไม่ไหวจริง ๆ ถึงค่อยไปสักรอบ

ทุ่มเทขนาดนี้

หลายวันนี้ก็เพิ่งได้สามสี่แสนเอง…

แต่บัญชีเถื่อนบัญชีหนึ่ง ขโมยวิดีโอไปลง ทำคอร์สขึ้นมาชุดหนึ่ง กลับหาเงินได้เกือบสี่แสน?

อีกทั้งบัญชีนี้มีผู้ติดตามเยอะ ยังมีเครื่องหมายรับรอง ครีเอเตอร์  ชื่อดัง

ทำให้คนรู้สึกว่าน่าเชื่อถืออย่างยิ่ง

ไม่มีใครสงสัยแน่นอนว่านี่ไม่ใช่ตัวจริง

เข้าขั้นคุกเรียกพี่แล้ว!

“พี่…อย่าบอกนะครับว่าบัญชีนี้ไม่ใช่พี่”

จางเวยถามอย่างระมัดระวัง

“นายมองว่าผมเหมือนจบสาขาการแสดงมาไหม?”

เฉาเฉิงพูดอย่างไม่สบอารมณ์

จางเวยสูดลมหายใจเย็นเข้าไป

หากบัญชีนี้ไม่ใช่เฉาเฉิงตัวจริง

ถ้าอย่างนั้นเรื่องนี้ก็ใหญ่พอตัวแล้ว

เพราะว่า…

“พี่ งั้นผมขอบอกข่าวร้ายอีกเรื่องหนึ่ง”

“นอกจากโต่วอินแล้ว เสี่ยวหงซู ไคว่โส่ว เวยซื่อ กระทั่งอ้ายฉีอี้ก็มีบัญชีและคลิปของพี่ทั้งหมด”

ขณะพูด จางเวยก็หยิบโทรศัพท์ออกมา

เป็นอย่างนั้นจริง ๆ

นอกจากโต่วอินแล้ว แพลตฟอร์มใหญ่ที่รองลงมาจากโต่วอินเหล่านี้ต่างก็มีครบทุกที่

อีกทั้งยังมีอีกสองบัญชีที่ขายคอร์สแบบเดียวกันอย่างเห็นได้ชัด ดูแล้วน่าจะเป็นคนเดียวกับบัญชีเว็บ A

“นายเรียนกฎหมาย แบบนี้ถือว่าผิดกฎหมายไหม?”

เฉาเฉิงถามด้วยความโกรธเคือง

จางเวยพยักหน้ารัว ๆ เหมือนอาการกระตุก!

ผมบนหัวแทบสะบัดตามไปด้วย

“ผิด! ผิดอย่างแรง!”

แต่เฉาเฉิงก็สังเกตเห็นรายละเอียดบางอย่าง

“แต่ชื่อของคนคนนี้ต่างจากชื่อบัญชีโต่วอินของผม”

“ผมคือสวนสัตว์เฉิงอัน ส่วนเขาคือบ้านอยู่ในสวนสัตว์”

“อีกอย่าง เขาดูเหมือนจะไม่เคยยอมรับด้วยว่าตัวเองเป็นผม…”

ยังไม่ทันที่เฉาเฉิงจะพูดจบ

จางเวยก็ส่ายหัวรัวเหมือนกลองป๋องแป๋งอีกครั้ง

“ไม่มีประโยชน์ครับ! ปิดหูขโมยกระดิ่ง ฉลาดแบบหลงตัวเองเท่านั้น”

“ขอแค่พี่ตั้งใจจะฟ้องเขา เขาไม่มีทางเหลือแม้แต่กางเกงใน”

“กำไรทั้งหมดเป็นรายได้ผิดกฎหมาย จำนวนเงินนี้ใหญ่มาก”

“ขอเพียงพี่หาทนายปกติสักคน ร้อยเปอร์เซ็นต์ส่งเขาเข้าไปได้แน่”

เฉาเฉิงเลิกคิ้ว

“จะหาทนายปกติอะไร? นายก็เรียนกฎหมายไม่ใช่เหรอ?”

“นายช่วยผมฟ้องเขาไม่ได้หรือไง?”

จางเวยยิ้มเก้อเขิน

“พี่ครับ ผมยังเป็นนักศึกษาอยู่ ยังไม่มีใบอนุญาต…”

เฉาเฉิงถามด้วยความสงสัย

“ไม่มีใบอนุญาตแล้วสู้คดีไม่ได้เหรอ?”

“ไม่น่าใช่นะ ก่อนหน้านี้ผมเคยทำงานในบริษัทแห่งหนึ่งช่วงสั้น ๆ”

“คนในฝ่ายกฎหมายของบริษัทนั้นส่วนใหญ่ก็ไม่มีใบอนุญาตทนายไม่ใช่เหรอ?”

“ยังสู้คดีได้เหมือนกันนี่?”

จางเวยอธิบายว่า

“คือแบบนี้ครับพี่ ถ้าไม่มีใบอนุญาตก็ช่วยคนทั่วไปสู้คดีไม่ได้”

“แต่ช่วยบริษัทสู้คดีได้”

“แค่ต้องมีสัญญาจ้างงานที่ถูกต้อง กับสัญญามอบอำนาจตัวแทน”

“ขอเพียงทำงานเป็นฝ่ายกฎหมายของบริษัท ก็สามารถช่วยบริษัทสู้คดีได้ แต่ก็ช่วยได้เฉพาะบริษัทนั้นเท่านั้น”

เฉาเฉิงเข้าใจขึ้นมา จากนั้นก็ยิ้มพูดว่า

“น้องชาย นายเองก็กำลังหางานอยู่พอดีไม่ใช่เหรอ”

“ถ้าไม่รังเกียจ มาลองทำงานกับผมดูไหม?”

“อย่ามองว่าสวนสัตว์เล็ก ๆ พัง ๆ ของเราตอนนี้ยังไม่ได้เรื่อง”

“เรื่องสวัสดิการ ผมไม่ขาดให้นายแม้แต่เฟินเดียว”

“ประกันห้าชนิด กองทุนที่อยู่อาศัย ค่าคอมมิชชั่น โบนัส จัดให้ครบ!”

จางเวยตื่นเต้นจนลมหายใจถี่ขึ้นเล็กน้อย

เฉาเฉิงอยากจ้างเขา?

แถมยังกลัวว่าเขาจะรังเกียจสวนสัตว์เล็กอีก?

อย่าว่าแต่สวนสัตว์เลย แค่บัญชีไลฟ์ของเฉาเฉิงตอนนี้ก็มีผู้ติดตาม 970,000 คนแล้ว อีกไม่นานก็ทะลุหนึ่งล้าน

ขอเพียงตามเฉาเฉิงทำงาน ต่อให้ไม่ทำสวนสัตว์ ก็ต้องมีอนาคตอย่างแน่นอน

ยิ่งไม่ต้องพูดถึงว่าเฉาเฉิงมีทักษะฝึกสัตว์ที่ลึกลับจนแทบเหนือธรรมชาติเช่นนี้

ศักยภาพในการเปิดสวนสัตว์ของเขา ย่อมมหาศาลจนน่าตกใจแน่นอน!

เขารีบพูดอย่างร้อนใจ

“ไม่ใช่ครับพี่ ผมจะรังเกียจได้ยังไง?”

“ผมแค่รู้สึกว่า…พี่ไว้ใจผมเหรอครับ?”

“ผมยังเป็นแค่นักศึกษาเองนะครับ ประสบการณ์จริง ๆ ก็แทบไม่มี”

เฉาเฉิงตบแขนเขาเบา ๆ

“ประสบการณ์ก็ได้มาจากการลงมือทำไม่ใช่เหรอ?”

“นายก็มาฝึกกับผมที่นี่ พี่จะให้พื้นที่มากพอให้นายลองผิดลองถูก”

“แบบนี้ถึงจะโตเร็ว!”

เฉาเฉิงมองจางเวยในแง่ดีมาก

บางทีเขาอาจอายุน้อย ไม่มีประสบการณ์ แต่เป็นหุ้นศักยภาพสูงอย่างแน่นอน

เพราะหากในท้องเขาไม่มีของ ไม่มีความมั่นใจ ไม่มีทางเปิดบัญชีเฉพาะด้านคุยเรื่องกฎหมายขึ้นมาได้

ยิ่งไม่มีทางทำมาจนถึงตอนนี้

นี่ถือว่าผ่านการพิสูจน์จากตลาดมาแล้ว

ฉวยโอกาสตอนนี้ดึงเขามา แล้วค่อย ๆ ปั้นให้ดี ย่อมเป็นหยกดิบชิ้นหนึ่งแน่นอน

สิ่งสำคัญที่สุดคือ ตอนนี้เฉาเฉิงต้องการคนมาช่วยจัดการปัญหากฎหมายจริง ๆ

จางเวยเป็นคนหนุ่ม เข้าใจกฎหมาย เข้าใจอินเทอร์เน็ต ยังสามารถช่วยทำงานเสริมด้านดูแลบัญชีสื่อของเขาได้ด้วย

เหมาะสมอย่างยิ่ง

อีกทั้งเขาชื่นชมความดื้อดึงที่จางเวยเอาจริงเอาจังกับคนต่ำช้าน่ารังเกียจเหล่านั้นมาก

ใบหน้าของจางเวยแดงขึ้นจนมองเห็นได้ด้วยตาเปล่า

คำพูดของเฉาเฉิงที่ว่า “พี่จะให้พื้นที่นายลองผิดลองถูก” ทำให้จมูกเขาแสบขึ้นมา

ต้องรู้ก่อนว่า ความยากในการหางานของนักศึกษามหาวิทยาลัยตอนนี้แทบจะอยู่ในระดับนรกแล้ว

ต่อให้คุณสามารถเข้าทำงานในบริษัทหนึ่งได้สำเร็จ ตอนเริ่มต้นก็ยากที่จะได้แตะงานหลักจริง ๆ

ความไว้วางใจของหัวหน้า การกดดันจากเพื่อนร่วมงาน

ถูกกำหนดแล้วว่าคุณต้องเสียเวลาและพลังงานจำนวนมาก

เพื่อจัดการตำแหน่งในที่ทำงานและแรงกดดันทางจิตใจของตัวเอง

ถึงจะมีโอกาสค่อย ๆ สะสมประสบการณ์ทำงานที่แท้จริง

แต่ “พื้นที่” ที่เฉาเฉิงสัญญาให้

คือการอนุญาตให้จางเวยแบกรับภาระสำคัญตั้งแต่แรก

และอนุญาตให้เขาลองผิดลองถูก นี่คือวิธีเติบโตที่เร็วที่สุดและมั่นคงที่สุดอย่างแน่นอน

เพียงแต่ความเสี่ยงและต้นทุนทั้งหมด เจ้าของกิจการต้องเป็นผู้แบกรับ

เจ้านายทั่วไปไม่มีทางกล้าเล่นแบบนี้แน่นอน

เสียงของจางเวยสั่นเล็กน้อย

“จริงเหรอครับพี่? พี่ยอมรับผมจริง ๆ เหรอ?”

เฉาเฉิงยิ้ม

“ทำไมจะไม่ได้ล่ะ?”

“แต่เรื่องสวัสดิการนี่ อย่างไรนายก็ยังเป็นนักศึกษาฝึกงาน”

“ผมคงให้เยอะเกินไปตั้งแต่แรกไม่ได้”

เรื่องนี้ จางเวยเตรียมใจไว้ตั้งแต่แรกแล้ว

ขอเพียงเฉาเฉิงรับเขา ต่อให้ช่วงฝึกงานไม่มีเงินเดือน เขาก็รับได้

เพราะการได้ลงมือสู้คดีจริง และได้เติบโตอย่างรวดเร็ว นี่เป็นสิ่งที่ประเมินค่าไม่ได้

“พี่ว่าไงก็เอาตามนั้นครับ! เท่าไหร่ผมก็ไม่มีปัญหา!”

เฉาเฉิงพยักหน้า

“งั้นเอาแบบนี้ ผมต้องการให้นายช่วยควบงานดูแลสื่อออนไลน์ด้วย”

“ยังไงตอนนี้งานกฎหมายหลัก ๆ ก็เกี่ยวกับอินเทอร์เน็ตอยู่แล้ว นายจัดการไปพร้อมกันเลย”

“นี่เท่ากับสองตำแหน่ง เงินเดือนตั้งไว้ก่อน ไว้ที่ 8,000”

“เงินเดือนไม่สูง จุดหลักคือเพื่อกระตุ้นให้นายหาเงินจากค่าคอมฯ”

“คดีที่นายช่วยบริษัทฟ้องร้อง เงินชดเชยทางเศรษฐกิจทั้งหมดที่ได้มา จะให้คอมมิชชั่นนาย 10%”

“เพราะที่โรงเรียนของนายอาจมีธุระได้ตลอด ทุกเดือนให้ลากิจได้ 100 ชั่วโมง ใช้แบบยืดหยุ่น”

“ประกันห้าชนิด กองทุนที่อยู่อาศัย เข้างานแปดโมง เลิกหกโมง หยุดเสาร์อาทิตย์”

“ถ้าไม่มีปัญหา ตอนนี้นายไปยกร่างสัญ… เอ๊ะ? น้องชาย นายร้องไห้ทำไม?”