ตอนที่ 12 ซิงเจี๋ยตามผู้ต้องสงสัยทันแล้ว

ตอนที่ 12 ซิงเจี๋ยตามผู้ต้องสงสัยทันแล้ว

เพียงประโยคเดียว ก็ทำให้คนทั้งห้องบัญชาการตึงเครียดขึ้นมาทันที

ซ่งเถี่ยซานลุกพรวดขึ้นยืน

แล้วเดินนำออกไปอย่างรวดเร็ว ทุกคนรีบตามไปทันที

ภายในโถงบัญชาการ ตอนนี้มีจอขนาดใหญ่หลายจอกำลังแสดงภาพอยู่

ทางซ้ายเป็นภาพจากกล้องวงจรปิดบนถนนสิบตัวที่มุมกล้องเปลี่ยนไปมาไม่หยุด

นี่คือระบบ “ดวงตาสวรรค์” ของฝ่ายจราจรที่ถูกระดมมาใช้งาน

ทางขวาเป็นภาพถ่ายทอดสดจากเจ้าหน้าที่สะกดรอยในรถสามชุด

ภาพทั้งหมดจับไปยังชายสามคนที่ดูเหมือนคนเดินถนนธรรมดา

ชายวัยกลางคนทั้งสามดูไม่ต่างจากคนทั่วไปที่เดินอยู่รอบข้าง

หนึ่งในนั้นยังสวมหูฟัง โยกหัวไปมา ท่าทางสบายใจเป็นที่สุด

แต่ทั้งสามคนกลับเรียกแท็กซี่ริมถนนตามลำดับ

ภายใต้ระบบดวงตาสวรรค์ แท็กซี่ทั้งสามคันมุ่งหน้าไปทางเขตภูเขาทางเหนือของเมืองทั้งหมด

ซ่งเถี่ยซานกำลังจะก้าวขึ้นไปสั่งการ

แต่จู่ ๆ ก็นึกขึ้นได้ว่ายังมีทีมผู้เชี่ยวชาญอยู่ด้วย

เขาจึงรีบหันไปพูดกับหลิวไห่หมิงว่า

“หัวหน้าหลิว รีบเริ่มปฏิบัติการเถอะ”

หลิวไห่หมิงปรายตามองเขาอย่างเย็นชา

สายตานั้นราวกับกำลังบอกว่า “ฉันต้องให้แกมาสอนด้วยเหรอ?”

เขาเดินไปหน้าคอนโซลบัญชาการอย่างไม่รีบร้อน

แล้วกดอุปกรณ์สื่อสารตัวหนึ่ง

“เจ้าหน้าที่ทุกนายในปฏิบัติการชิงชัยโปรดทราบ”

“ที่นี่คือหลิวไห่หมิง!”

“หน่วยที่หนึ่ง สอง และสาม รีบมุ่งหน้าไปยังเขตภูเขาทางเหนือของเมือง วางกำลังดักไว้ล่วงหน้า!”

“หน่วยที่สี่ เตรียมพร้อมตามเส้นทาง!”

ในอุปกรณ์สื่อสารมีเสียงตอบรับดังขึ้นเป็นระยะ

เนื่องจากภารกิจจับกุมถูกวางแผนในเวลาค่อนข้างกระชั้นชิด

วิธีที่ดีที่สุดที่ทีมผู้เชี่ยวชาญกับสถานีตำรวจเมืองอวิ๋นไห่คิดออกได้

ก็คือไปดักซุ่มบนภูเขาล่วงหน้า

เมื่อครู่ที่พวกเขาประชุมกัน ก็เพื่อหาวิธีที่ดีกว่านี้

แต่น่าเสียดายที่เวลาไม่คอยใคร

พวกเขาจึงทำได้เพียงใช้แผนนี้ไปก่อน

พวกเขาไม่สามารถเข้าไปวางกำลังในหมู่บ้านบนเขาโดยตรงได้

เพราะหากจู่ ๆ มีคนแปลกหน้าจำนวนมากทะลักเข้าไปในหมู่บ้าน ย่อมทำให้แก๊งของป้าหงระแวงแน่นอน

และไม่อาจสะกดรอยตามบนถนนภูเขายามค่ำคืนได้เช่นกัน เพราะเสี่ยงถูกจับได้ง่ายเกินไป

ดังนั้น หลังจากยืนยันเส้นทางโดยคร่าว ๆ ของพวกเขาแล้ว จึงทำได้เพียงวางกำลังดักซุ่มเป็นวงกว้างล่วงหน้า

ใช้กำลังคนแทนกล้องวงจรปิด คอยตรวจสอบเส้นทางเป็นช่วง ๆ

ค่อย ๆ ไล่ตรวจสอบเส้นทางของพวกเขาทีละขั้น

จากนั้นจึงให้เจ้าหน้าที่ที่อยู่ด้านหน้ามากกว่า ล็อกตำแหน่งของพวกเขาให้แม่นยำขึ้น

แม้นี่จะเป็นวิธีที่ค่อนข้างทื่อและโง่เขลา

แต่มันก็เป็นวิธีเดียวที่พวกเขามีอยู่ในตอนนี้

ชั่วขณะนั้น เจ้าหน้าที่ปฏิบัติการจำนวนมากรีบเข้าไปในเขตภูเขาทางเหนือก่อนผู้ต้องสงสัยทั้งสามคน

พวกเขาปลอมตัวเป็นแรงงานชาวบ้านที่นั่งรถสามล้อเครื่องกลับมา ระหว่างทางก็กระโดดลงจากรถแยกย้ายกันไป แล้วซ่อนตัวตามสองข้างทาง

ไม่นานนัก

แท็กซี่ที่ผู้ต้องสงสัยทั้งสามนั่งมาก็มาถึงนอกถนนวงแหวนรอบสามทางเหนือ

แต่กลับเลี้ยวไปทางตะวันออกทั้งหมด มุ่งตรงไปยังภูเขาตะวันออกนอกถนนวงแหวนรอบสามทางตะวันออก

คนทั้งศูนย์บัญชาการต่างเดือดดาลขึ้นมาในทันที

สีหน้าของหลิวไห่หมิงก็เปลี่ยนไปเช่นกัน แต่เขายังสงบสติอารมณ์ได้อย่างรวดเร็ว

“หน่วยที่ห้า หน่วยที่หก!”

“เป้าหมายเปลี่ยนทิศไปทางภูเขาตะวันออกแล้ว เริ่มปฏิบัติการทันที!”

ความจริงพวกเขายังมีไพ่ใบสุดท้ายอยู่

นั่นคือจับผู้ต้องสงสัยกลางทางโดยตรง แล้วใช้กำลังบังคับให้เขาพาไปตามคำสั่งในข้อความ

หรือยึดโทรศัพท์มือถือของพวกเขา แล้วถอดรหัสภาษาลับ

แต่โอกาสสำเร็จล้วนต่ำมาก

ในเมื่อพวกเขาคิดถึงเรื่องนี้ได้ แก๊งของป้าหงที่รอบคอบขนาดนั้น ย่อมต้องคิดถึงเช่นกัน

อีกทั้งพวกค้ามนุษย์ล้วนเป็นคนโหดเหี้ยมไร้ปรานี หากความผิดถูกพิสูจน์จริง โดยพื้นฐานก็หนีไม่พ้นโทษประหาร

ดังนั้นพวกมันย่อมสู้ตายอย่างแน่นอน

ครอบครัวของพวกมันก็อาจตกอยู่ในมือป้าหงและพวกเช่นกัน ต่อให้ถูกจับก็ไม่มีทางยอมขายพวกพ้องง่าย ๆ

ไพ่ใบสุดท้ายนี้ จึงเป็นทางเลือกที่เลวร้ายที่สุดในบรรดาทางเลือกทั้งหมด

หลังออกจากถนนวงแหวนรอบสามทางตะวันออก

ทั้งสามคนก็แยกกันลงจากรถ

จากนั้นทยอยไปเอารถจักรยานไฟฟ้าคนละคันจากลานจอดรถหน้าประตูโรงงานแห่งหนึ่งริมวงแหวนรอบสาม

ที่นี่คือบริเวณสุดท้ายที่ยังมีกล้องดวงตาสวรรค์หนาแน่น

และตั้งแต่ตรงนี้เป็นต้นไป หากมุ่งหน้าไปทางตะวันออก ก็จะมีแต่ถนนสายเล็กเต็มไปหมด แทบไม่มีกล้องวงจรปิดเลย

ถัดไปก็มีเพียงบริเวณหมู่บ้านบนเขาที่คนอาศัยหนาแน่นเท่านั้นที่มีอุปกรณ์กล้องวงจรปิดกระจัดกระจายอยู่บ้าง

แต่โดยพื้นฐานแล้ว แทบเป็นไปไม่ได้ที่จะถ่ายเบาะแสอะไรได้

“ทุกหน่วยโปรดทราบ เป้าหมายเข้าสู่เขตภูเขาแล้ว”

ทุกคนตื่นตัวขึ้นทันที

ภาพของผู้ต้องสงสัยทั้งสามค่อย ๆ หายไปจากจอในโถงบัญชาการ

สิ่งที่เข้ามาแทนคือภาพที่ส่งกลับมาจากเจ้าหน้าที่ปฏิบัติการชิงชัยซึ่งพกอุปกรณ์สื่อสารแบบเรียลไทม์

ส่วนใหญ่เป็นถนนภูเขาท่ามกลางความมืด ภาพพร่าเลือนจนแยกแยะได้ยาก

บางคนซุ่มเข้าที่เรียบร้อยแล้ว บางคนยังอยู่ระหว่างเร่งเดินทาง

ไม่นาน ผู้ต้องสงสัยคนแรกก็ถูกเจ้าหน้าที่ที่ซุ่มอยู่ถ่ายภาพไว้ได้

ตามมาด้วยคนที่สอง และคนที่สาม

เจ้าหน้าที่ซุ่มดักจำนวนมากขึ้นเรื่อย ๆ ถ่ายภาพร่องรอยการเคลื่อนไหวของผู้ต้องสงสัยได้

แล้วส่งกลับมายังโถงบัญชาการ ก่อนส่งต่อให้เจ้าหน้าที่ปฏิบัติการด้านหน้า

ในโถงบัญชาการ ในที่สุดก็มีเสียงถอนหายใจโล่งอกดังขึ้นหลายครั้ง

ขอแค่วิธีนี้ใช้ได้ก็พอ

ในใจของพวกเขาเกิดความหวังอันยิ่งใหญ่ขึ้นมา

“หน่วยที่หนึ่ง สอง สาม และสี่ ถอนกำลังกลับ”

“เริ่มโอบล้อมภูเขาตะวันออก”

หลิวไห่หมิงเริ่มสั่งการตามแผนที่วางไว้

เจ้าหน้าที่ปฏิบัติการทั้งหมดขยับกำลังกันอย่างเร่งรีบและเป็นระบบ

ผู้ต้องสงสัยทั้งสามเดินทางต่อเนื่องเป็นเวลานานกว่าหนึ่งชั่วโมงเต็ม

เวลาล่วงเลยมาถึงห้าทุ่มห้าสิบนาที

ผู้ต้องสงสัยทั้งสามเข้าสู่หมู่บ้านแห่งหนึ่งพร้อมกัน

และหมู่บ้านแห่งนี้บังเอิญมีกล้องวงจรปิด!

ทุกคนตื่นตัวขึ้นมาทันที

บางคนถึงขั้นตื่นเต้นเล็กน้อย!

หรือว่าจุดหมายจะอยู่ในหมู่บ้านนี้?

หลิวไห่หมิงรีบสั่งให้ทุกหน่วยเตรียมกำลังติดอาวุธ รอคำสั่งบุกจู่โจมได้ทุกเมื่อ

ผู้ต้องสงสัยทั้งสามนำรถจักรยานไฟฟ้าไปจอดไว้ในลานบ้านชาวนาแห่งหนึ่ง

ทุกคนต่างคิดว่าน่าจะเป็นที่นี่

แต่ใครจะคิดว่า ทั้งสามกลับวางรถไว้แล้วเดินออกมา

พวกเขาเดินไปตามทางเล็ก ๆ อีกช่วงหนึ่ง ก่อนจะปีนขึ้นภูเขาไปทันที!

แถมยังแยกย้ายกันไปคนละทิศคนละทางราวกับฝูงนกแตกรัง!

สีหน้าของหลิวไห่หมิงเปลี่ยนไปอย่างรุนแรง

กวนซีฮุ่ยถามด้วยความสงสัยเล็กน้อย

“เกิดอะไรขึ้น? พวกเราถูกจับได้แล้วเหรอ?”

หลิวไห่หมิงขมวดคิ้วเงียบ

เขาเสียจังหวะไปหมดแล้ว

แต่ซ่งเถี่ยซานกลับสบตากับหลัวหู่และคนอื่น ๆ

เขาไม่คิดว่าปฏิบัติการถูกเปิดโปง

เจ้าหน้าที่ทุกคนในปฏิบัติการชิงชัยล้วนเป็นยอดฝีมือที่ซ่งเถี่ยซานคัดเลือกมาด้วยตัวเอง เขามั่นใจในตัวพวกเขาอย่างมาก

เพียงแต่แก๊งของป้าหงนี้เจ้าเล่ห์เกินไปจริง ๆ!

ถึงกับระมัดระวังตัวถึงขั้นนี้

มิน่าเล่าถึงอยู่รอดมาจนถึงทุกวันนี้ได้

บนถนนสายเล็กยังสะกดรอยตามได้ยากขนาดนั้น

เมื่ออีกฝ่ายปีนขึ้นเขาไป นั่นก็เท่ากับสูญเสียทัศนวิสัยโดยสมบูรณ์

ในเมื่อพวกมันเลือกปีนเขา แสดงว่าต้องเลือกภูมิประเทศที่คุ้นเคยเป็นพิเศษ

เจ้าหน้าที่ฝ่ายปฏิบัติการไม่คุ้นเคยกับทางบนเขา หากตามไปอย่างสุ่มสี่สุ่มห้า ไม่เพียงอันตราย แต่ยังเสี่ยงถูกเปิดโปงได้ง่าย

ยิ่งไปกว่านั้น ยังแทบเป็นไปไม่ได้ที่จะไล่ตามเงาร่างของพวกมันในความมืดมิดกว้างใหญ่เช่นนี้

เป็นไปตามคาด

หลิวไห่หมิงสั่งให้เจ้าหน้าที่บางคนที่อยู่ใกล้ลองสะกดรอยตาม

แต่กลับหาร่องรอยของผู้ต้องสงสัยไม่พบแล้ว

เวลาเหมือนหยุดนิ่งลง

ทั้งโถงบัญชาการเงียบจนน่ากลัว

ทุกคนต่างหันไปมองหลิวไห่หมิง

ใบหน้าของหลิวไห่หมิงเขียวคล้ำ

แต่เขายังคงฝืนทำท่าทางมั่นใจอยู่ภายนอก

แล้วหันไปพูดกับซ่งเถี่ยซานว่า

“ผู้การซ่ง ทางผมมีสายสำคัญจากทางมณฑลโทรเข้ามา”

“ผมขอตัวไปรับโทรศัพท์ก่อน”

“ตรงนี้ฝากคุณจัดการต่อแล้วกัน! ติดตามต่อไป น่าจะยังได้อะไรอยู่บ้าง”

พูดจบ เขาก็ก้าวยาว ๆ เดินออกไปด้านนอกทันที

คนของสถานีตำรวจเมืองอวิ๋นไห่เดือดพล่านด้วยความโกรธในพริบตา!

โดยเฉพาะหลัวหู่ เขากำหมัดแน่นจนข้อนิ้วลั่นกรอบแกรบ

หากไม่ใช่เพราะยังมีสติยับยั้งอยู่เพียงเสี้ยวเดียว เขาคงซัดหมัดใส่หน้าหลิวไห่หมิงไปแล้ว!

นี่มันผู้เชี่ยวชาญบ้าบออะไรกัน?

พอมีโอกาสสร้างผลงานก็แย่งสั่งการ!

หวังจะฮุบความดีความชอบก้อนใหญ่ที่สุดไว้กับตัว

แต่พอเห็นว่าสถานการณ์ไม่สำเร็จ ก็รีบโยนความผิดให้แพะรับบาปทันที?

ยังกล้าพูดอย่างหน้าไม่อายอีกว่าติดตามต่อไปน่าจะมีผลลัพธ์?

ทุกคนหันไปมองซ่งเถี่ยซาน

ทว่าซ่งเถี่ยซานกลับมีสีหน้าสงบนิ่ง

เขาเดินอย่างมั่นคงไปยังหน้าคอนโซลบัญชาการ

“ผมคือซ่งเถี่ยซาน ทุกหน่วยหยุดการติดตาม”

เขาไม่อาจปล่อยให้ลูกน้องสะกดรอยตามต่อไปอีกได้

ขอเพียงผู้ต้องสงสัยวิ่งไปอีกช่วงหนึ่ง แล้วหมอบนิ่งอยู่กับที่

เจ้าหน้าที่ที่ตามต่อก็จะเปลี่ยนจากฝ่ายมืดกลายเป็นฝ่ายสว่างได้ง่ายมาก

ไม่เพียงปฏิบัติการจะล้มเหลว เจ้าหน้าที่ปฏิบัติการยังอาจได้รับบาดเจ็บหรือเสียชีวิตด้วย

ความผิดในวันนี้ ความจริงเขาเตรียมใจรับไว้ตั้งแต่แรกแล้ว

ในเมื่อสุดท้ายก็ต้องแบกรับมันอยู่ดี ก็ไม่จำเป็นต้องให้พี่น้องของเขาเสียสละอย่างไร้ค่าอีก

หลัวหู่ร้อนใจอย่างยิ่ง

หลิวไห่หมิงสั่งให้ติดตามต่อ แต่ซ่งเถี่ยซานกลับสั่งหยุดติดตาม

นี่ไม่เท่ากับเข้าทางอีกฝ่ายพอดีหรือ!

เมื่อภารกิจล้มเหลว หลิวไห่หมิงจะโยนความผิดทั้งหมดให้ซ่งเถี่ยซานทันทีว่าไม่ทำตามคำสั่งของเขา

แต่ซ่งเถี่ยซานเพียงยกมือขึ้นเล็กน้อยห้ามเขาไว้

ท่าทางดูหมดอาลัยตายอยากอยู่บ้าง

ขุนนางใหญ่กว่าหนึ่งขั้น ก็กดคนให้ตายได้

วันนี้เขาเพิ่งได้ลิ้มรสความหมายของคำนี้อย่างแท้จริง

ความอันตรายและความชั่วร้ายที่ซ่อนอยู่ภายในนั้น รวมถึงความจำใจไร้อำนาจ ยิ่งทำให้เขาเกิดความรู้สึกอ่อนแรงลึก ๆ ในใจ!

ทั้งโถงบัญชาการราวกับถูกเมฆหมอกหม่นหมองปกคลุม

หัวใจของทุกคนหนักอึ้งเป็นอย่างยิ่ง

ทุกคนกำลังรอให้ซ่งเถี่ยซานประกาศคำสั่งที่ทำให้คนสิ้นหวังนั้นออกมา

ในเวลานี้ หลัวหู่ที่กำลังโกรธจัด พลันรู้สึกว่าโทรศัพท์สั่น

เขาหยิบขึ้นมาดู เป็นข้อความหนึ่ง

เมื่อเปิดอ่าน ดวงตาของเขาก็สว่างวาบทันที!

เขาหันไปทางซ่งเถี่ยซาน แล้วกดเสียงต่ำพูดว่า

“ผู้การซ่ง เป็นซิงเจี๋ย!!”

ซ่งเถี่ยซานขมวดคิ้วแน่นทันที

หลัวหู่นี่ชักจะเกินไปใหญ่แล้ว

นี่มันสถานการณ์แบบไหนกัน ยังจะช่วยลูกชายไม่เอาไหนของเขาก่อเรื่องอีก!

“เขาเป็นอะไร?”

“ซิงเจี๋ยบอกว่าเขาตามผู้ต้องสงสัยทันแล้ว!”