EDSG ตอนที่ 40 คนจากตระกูลเสิ่นถู๋ที่เย่อหยิ่ง

"พวกเจ้าทุกคนอย่าได้ส่งเสียงรบกวนข้า ไม่งั้นอย่าได้โทษข้าถ้ามีอะไรผิดพลาดเกิดขึ้น"เย่เฉินเฟิง ได้เริ่มต้นฝังเข็มเงินของเขาเเละกล่าวเตือนพวกเขาอย่างเย็นชา

"ปรมาจารย์เฉินโปรดวางใจ พวกเราจะไม่รบกวนท่านอย่างเเน่นอน"จี้หยุนหยู พูดพร้อมกับ จี้ฉิงเสวี่ย พวกเขาทั้งคู่เดินถอยหลังไปไม่ไกล เเละ จ้องมองการรักษาของ เย่เฉินเฟิง

"เอาล่ะข้าจะเริ่มต้นฝังเข็มให้ท่านตอนนี้"

เย่เฉินเฟิงปรับลมหายใจของเขาจากนั้นก็เริ่มหยิบเข็มเงินออกมาสองสามเล็มเเละเปิดใช้ทักษะเข็มวิถีฟ้า พลังวิญญาณจำนวนมากได้อัดเเน่นลงไปบนเข็มจากนั้นเขาก็ทิ่มลงไปที่จุดชีพจรร่างกายของ จี้หยางเฉินทีละจุด

ในช่วงเวลาต่อมาพลังงานความเย็นเเละความร้อนก็ปรากฏขึ้นในร่างกายของ จี้หยางเฉิน มันได้เจาะทะลวงเข้าไปในไขกระดูกของเขาเเละเริ่มทำการชำระพิษในร่างกายเเละรักษาอากรบาดเจ็บ

เมื่อเริ่มต้นการฝังเข็ม จี้หยางเฉิน ก็รู้สึกเเปลก ๆ ร่างกายของเขากว่าครึ่งราวกับได้ตกลงไปในหุบเหวที่หนาวเย็นส่วนอีกครึ่งราวกับตกลงไปในเตาหลอมที่ร้อนเเรง

การกระทำของ เย่เฉินเฟิง ได้ทำให้เขารู้สึกทรมาณมากก็จริง เเต่ผลกระทบกลับชัดเจนอย่างมาก พิษในร่างกายของ จี้หยางเฉิน ได้ถูกขับออกมาทีละน้อย การหมุนเวียนพลังในร่างกายของเขาก็กลายเป็นง่ายมากขึ้น

อย่างไรก็ตามอาการบาดเจ็บของ จี้หยางเฉิน นั้นรุนเเรงเกินไป ความเจ็บปวดของเขาไม่สามารถรักษาให้หายขาดได้โดยเพียงใช้ทักษะเข็มวิถีฟ้า

หลังจากปล่อยพลังวิญญาณเป็นระยะเวลานานรวมถึงใช้สมาธิในการควบคุมเข็มเงินเพื่อรักาษาอาการบาดเจ็บของ จี้หยางเฉิน เย่เฉินเฟิง ก็รู้สึกเหนื่อยอย่างมาก เสื้อผ้าของเขาเปียกชุ่มไปด้วยเหงื่อ เเละ เขาเริ่มรู้สึกเวียนหัวเล็กน้อย เขาไม่ได้ทำการฝืนตัวเอง เเละ เริ่มหยุดการรักษาในเวลาต่อมา

"ปรมาจารย์จี้ ตอนนี้ท่านรู้สึกยังไงบ้าง?"

เย่เฉินเฟิง กล่าวถามออกมาหลังจากจ้องมองไปที่ จี้หยางเฉิน ที่กำลังหลับตาอยู่

"โอ้ว,ข้ารู้สึกผ่อนคลายเเละดีขึ้นมาก"เมื่อรับรู้ได้ถึงการเปลี่ยนเเปลงในร่างกายของเขา จี้หยางเฉิน รู้สึกอบอุ่นที่หัวใจ

"ท่านปู่ การรักษาของปรมาจารย์เฉินได้ผลจริงใช่หรือไม่?"จี้ฉิงเสวี่ย กล่าวถามอย่างตื่นเต้น

"อืม,มันได้ผลมากข้าคิดว่าอาการของข้ากำลังดีขึ้นเรื่อย ๆ "จี้หยางเฉินตอบกลับอย่างรวดเร็ว"ข้าไม่คิดเลยว่า ปรมาจารย์เฉินที่ยังเด็กอยู่ขนาดนี้ กลับมีทักษะทางการเเพทย์ที่ยอดเยี่ยม ข้ารู้สึกชื่นชมมากจริง ๆ "

"เอานี่ไป วันนี้พอเเค่นี้ก่อน ข้าจะเขียนใบสั่งยาให้ หากพวกท่านปฏิบัติตามคำเเนะนำในใบสั่งยา มันจะช่วยเหลืออาการบาดเจ็บของปรมาจารย์จี้ได้"

เย่เฉินเฟิง ไม่ได้สนใจคำชมของ จี้หยางเฉิน เขาหยิบปากกาขึ้นมาเเละเขียนลงบนกระดาษก่อนที่จะยื่นส่งให้

จี้หยุนหยูรับกระดาษมาเขาเห็นตัวอักษรที่สวยงามบนกระดาษ ลายมืดนั้นงดงามเเละลื่นไหลเหมือนกับกระเเสน้ำ

"เป็นการเขียนที่ดีจริง ๆ "

ดวงตาของ จี้หยุนหยู เบิกกว้างเเละจ้องมองไปที่ใบสั่งยาของ เย่เฉินเฟิง เขาไม่สามารถจินตนาการได้เลยว่า สูตรรักษาสูตรนี้มีค่ามากเเค่ไหน สิ่งเดียวที่พวกเขารู้ก็คือมันคุ้มค่าอย่างมากสำหรับสิ่งที่พวกเขาจะเสียไป

"วันนี้พอเท่านี้ก่อน เเละ ข้าจะกลับมาในอีกสามวัน"

เย่เฉินเฟิงเก็บเข็มเงินของเขา เเละ เตรียมจากไปด้วยท่าทางที่เหนื่อยล้า

"ปรมาจารย์เฉิน ข้าสงสัยว่าท่านพักอยู่ในเมืองหลวงหรือไม่? ถ้าท่านยังไม่มีที่พัก ท่านสามารถพักอยู่ที่ตระกูลจี้ของข้าได้"หลังจากเห็นท่าทางที่เหนื่อยล้าของ เย่เฉินเฟิง จี้หยุนหยู กล่าวถามออกมาอย่างรวดเร็ว

"ไม่จำเป็นข้ามีที่พักของข้าเเล้ว"เย่เฉินเฟิงสั่นศีรษะกล่าวปฏิเสธเเละเตรียมเดินจากไป

"ฉิงเสวี่ย เจ้าไปส่งปรมาจารย์เฉินหน่อย"

จี้หยางเฉินเองก็ไม่รู้จะพูดอะไรเมื่อเห็นว่า เย่เฉินเฟิง ต้องการจากไปโดยไม่ลังเล เขาจ้องมองไปที่ จี้ฉิงเสวี่ย ที่อยู่ด้านข้าง

"ค่ะ"

จี้ฉิงเสวี่ยตอบรับพร้อมกับจ้องมองไปที่ เย่เฉินเฟิง อย่างภาคภูมิใจ เธอเดินตามเขาไปติด ๆ ทันที

เย่เฉินเฟิง ได้เดินนำ จี้ฉิงเสวี่ย โดยไม่ได้ลดความเร็ว ราวกับว่า เขาไม่ได้สังเกตุเห็นเธอเเม้เเต่น้อย

"ปรมาจารย์เฉิน ข้ามีคำถามท่านพอจะช่วยตอบข้าได้หรือไม่?"หลังจากเห็นว่า ปรมาจารย์เฉินเดินไปโดยไม่สนใจเธอ จี้ฉิงเสวี่ย ได้กัดริมฝีปากเเละกล่าวถาม

"เรื่องอะไรล่ะ?"

"ก่อนหน้านี้ เป็นท่านใช่หรือไม่ที่ช่วยข้ากับซือหยาในเทือกเขาเมฆขาวนั่น?"จี้ฉิงเสวี่ย ได้กล่าวถามอย่างคาดหวัง

"ข้าว่าเจ้าคงจำคนผิด"เย่เฉินเฟิง สั่นศีรษะเเละกล่าวตอบอย่างเย็นชา

"เอาล่ะส่งเเค่นี้ก็พอเเล้ว เจ้ากลับไปเถอะ"

เย่เฉินเฟิง ไม่ได้สนใจ จี้ฉิงเสวี่ย เขาได้เดินออกจากคฤหาสน์ตระกูลจี้เเละหายเข้าไปในฝูงชนที่กว้างใหญ่

จี้ฉิงเสวี่ย รู้สึกผิดหวังอย่างรุนเเรง เมื่อเห็น เย่เฉินเฟิงจากไป นี่เป็นครั้งเเรกในรอบหลายปีที่เธอได้รับการปฏิบัติเช่นนี้

นอกจากนี้เธอรู้สึกเเปลก ๆ ราวกับว่า เขามองเธอเป็นศัตรู เธอไม่เข้าใจว่าเธอไปทำอะไรให้เขาไม่พอใจหรือไม่ ทำไมเขาถึงเเสดงท่าทีเกลียดเธอถึงขนาดนี้

"หรือว่าเป็นไปได้ไหมว่าเขาเข้าใจผิดเพราะว่าการหมั้นของข้ากับ เย่เฉินเฟิง?"หลังจากคิดเกี่ยวกับเรื่องนี้ จี้ฉิงเสวี่ย ก็ครุ่นคิดในใจ

"ไม่ว่าจะด้วยเหตุผลอะไรข้าจะต้องทำให้ท่านเปลี่ยนความคิดมุมมองที่มีต่อข้าให้ได้"จี้ฉิงเสวี่ยกำมือเเน่นเเละสาบานกับตัวเอง

ในขณะเดียวกัน เย่เฉินเฟิง ที่เดินไปที่มุมเเห่งนึง เมื่อพบเห็นว่าไม่มีใครอยู่เขาก็ได้ถอดหน้ากากจักจั่นออกเเละเตรียมหาโรงเตี๊ยมเล็ก ๆ เเห่งนึงเพื่อเตรียมความพร้อมสำหรับเข้าร่วมการทดสอบเข้าสู่นิกายเพลิงผลาญฟ้า

"เป็นสถานที่ที่ไม่เลว เอาเป็นว่าข้าเลือกที่นี่เเล้วกัน"

เย่เฉินเฟิงได้เดินเข้าไปข้างในโรงเตี๊ยมเขารู้สึกพอใจกับสภาพเเวดล้อมที่นี่มาก

"ตระกูลเสิ่นถู๋ของข้าได้จองโรงเตี๊ยมเเห่งนี้เอาไว้เเล้ว คนนอกที่ไม่เกี่ยวข้องใสหัวออกไปซะ"ขณะที่ เย่เฉินเฟิง เดินเข้าไป เขาก็พบหญิงสาวร่างสูงสวมใส่ชุดคลุมสีขาวที่ตกเเต่งด้วยลายดอกบัว เธอเข้ามาขวางทางเขาพร้อมกับกล่าวออกมาด้วยเสียงเเข็ง

"ตระกูล เสิ่นถู๋ ?"

เย่เฉินเฟิง เคยได้ยินชื่อตระกูล เสิ่นถู๋ มาก่อน พวกเขาเป็นตระกูลที่สืบทอดทักษะต่อสู้โบราณ ภูมิหลังในตระกูลของพวกเขานั้นสูงกว่าตระกูลที่ยิ่งใหญ่ทั้งสามของอาณาจักรซือจิน เสียอีก ดังนั้นมันจะดีกว่าหากเขาไม่เข้าไปยุ่งเกี่ยวกับคนพวกนี้ดังนั้นเขาจึงเลือกที่จะจากที่นี่ไป

"เจ้ากล้าดียังไง เจ้าไม่รู้จักตระกูลเสิ่นถู๋ของข้า ? เจ้าคิดว่าจะมาก็มาจะไปก็ไปโดยไม่คิดจะขอโทษอย่างงั้นเหรอ?"

เมื่อเห็นเย่เฉินเฟิงเตรียมจะจากไป เสียงคำรามของหญิงสาวคนนั้นก็เผยให้เห็นความรุนเเรง เธอจ้องมองไปที่ เย่เฉินเฟิง อย่างโกรธเคือง

"ทำไมข้าต้องขอโทษ "

เย่เฉินเฟิง จ้องมองไปที่ หญิงสาวผู้หยิ่งผยองคนนั้นเเละกล่าวถาม

หญิงสาวคนนี้เธอไม่เคยรู้สึกถูกมองข้ามมาก่อนดังนั้นเมื่อได้ยินเย่เฉินเฟิงพูดเช่นนี้เธอจึงรู้สึกโกรธอย่างมาก"เจ้ากล้าพูดเช่นนี้กับข้า ? เชื่อหรือไม่ว่าข้าสามารถที่จะหักขาสุนัขของเจ้าได้"

หญิงสาวขี้โมโหคนนี้ ได้กระโดดขึ้นไปบนอากาศพร้อมกับยื่นขาที่เรียวบางของเธอออกเเรงถีบเตะไปที่ เย่เฉินเฟิง ที่หันหลังกลับโดยไม่สนใจเธอ

เมื่อรับรู้ได้ถึงการโจมตีของหญิงสาวคนนั้น เย่เฉินเฟิง ได้หันหลังกลับมาพร้อมกับ เบี่ยงหลบไปด้านข้างก่อนที่จะจับขาของหญิงสาวคนนั้นเเละเหวี่ยงเธอออกไป

"ปั้ง!"

เสียงดังได้ปรากฏขึ้นในพื้นที่เเห่งนี้ โต๊ะหลายตัวได้ถูกทำลายโดยร่างกายที่ถูกเหวี่ยงของหญิงสาวคนนั้น เธอได้ล้มลงไปบนพื้นเเละไม่สามารถลุกขึ้นมาได้

หลังจากจัดการหญิงสาวคนนั้นเสร็จ เย่เฉินเฟิง ก็จ้องมองไปที่ สมาชิกตระกูลเสิ่นถู๋ ที่กำลังตกใจก่อนที่จะหมุนตัวเตรียมจะจากไปโดยไม่สนใจพวกเขา