บทที่ 16: ยุคสมัยเปลี่ยนไป สาวน้อยกลายเป็นหญิงแต่งงาน

ซ่างกวนซิงเฉินหัวเราะร่า

"เมื่อก่อนพี่เป็นคนนำทางตลอด แต่สามปีมานี้ผมโตขึ้นมากแล้ว คราวนี้พี่ต้องรู้แล้วล่ะว่าใครคือลูกพี่ตัวจริง"

"ลูกพี่ พี่ไม่ได้มาที่นี่ตั้งสามปีคงยังไม่รู้ ตอนนี้ที่นี่เป็นไนต์คลับที่ใหญ่ที่สุดในเมืองจงอิน และสาวๆ ข้างในก็เด็ดที่สุดในรุ่นเลยล่ะ"

โจวฉีหลินรู้สึกผิดหวังในรสนิยมของซ่างกวนซิงเฉินเล็กน้อย

นี่คือระดับของทายาทรุ่นที่สองแห่งสี่ตระกูลใหญ่จริงเหรอ

ซ่างกวนซิงเฉินถามด้วยความงุนงง "ลูกพี่ เป็นอะไรไป เมื่อก่อนพี่ชอบสถานที่แบบนี้ที่สุดไม่ใช่เหรอ"

โจวฉีหลินตบไหล่เขาพลางพูดอย่างจริงจัง "ซิงเฉิน จักรยานสาธารณะพวกนี้มีแต่คนยืนปั่นจนโซ่หย่อนหมดแล้ว มันมีอะไรดีกัน"

ซ่างกวนซิงเฉินอึ้งไป

จากนั้นเขาก็สูดหายใจเข้าลึก

ก่อนหน้านี้เขาไม่รู้สึกอะไร แต่ทำไมตอนนี้จู่ๆ ถึงรู้สึกสะอิดสะเอียนขึ้นมาเฉยเลย

เมื่อมองดูเจ้าเด็กหนุ่มไร้เดียงสาที่ยังอ่อนต่อโลกคนนี้ โจวฉีหลินก็เผยรอยยิ้มอันลึกล้ำยากจะหยั่งถึง

"ไปเถอะ เดี๋ยวฉันพาไปที่ที่เด็ดกว่านี้"

ห้านาทีต่อมา

ซ่างกวนซิงเฉินยืนนิ่งอยู่หน้าป้ายไฟนีออนสีชมพูพลางตกอยู่ในภวังค์ความคิด

"...ร้านเสริมสวย"

เขาหันไปมองโจวฉีหลินด้วยความงุนงง "ลูกพี่ พี่พาผมมาร้านเสริมสวยทำไม"

โจวฉีหลินมองเขาเหมือนมองคนโง่ "ถามอะไรแบบนั้น ยุคสมัยมันเปลี่ยนไปแล้ว สาวน้อยก็ต้องกลายเป็นหญิงแต่งงาน คนที่มาร้านเสริมสวยพวกนี้ส่วนใหญ่เป็นหญิงแต่งงานที่มีหน้ามีตา มีเงินเหลือใช้ และมีความเหงา ลองคิดดูสิ สาวนั่งดริ้งก์ที่เหยียบคันเร่งทีควันดำโขมงพวกนั้นจะไปน่าสนใจอะไร หญิงแต่งงานที่สุกงอมพวกนี้สิถึงจะเร้าใจกว่าเยอะ"

ซ่างกวนซิงเฉินยืนแข็งค้างอยู่กับที่

จากนั้นเขารู้สึกเหมือนสมองถูกบางอย่างทุบจนตื่นรู้

แสงสว่างส่องเข้ามาในหัวสมองทันที

"ลูกพี่ ผมละอายใจจริงๆ อุตส่าห์คิดว่าจะมาอวดต่อหน้าพี่ ผมมันยังเด็กเกินไป ยังอ่อนหัดนัก อยู่ต่อหน้าพี่แล้วผมมันก็แค่เด็กเมื่อวานซืนชัดๆ"

คุณชายเสเพลรุ่นที่สองจากตระกูลใหญ่ทั้งสองคนเดินอาดๆ เข้าไปในร้านเสริมสวยระดับไฮเอนด์อย่างวางท่า

ทันทีที่ก้าวเข้าไป พนักงานต้อนรับในชุดยูนิฟอร์มก็เดินเข้ามาต้อนรับ

"สวัสดีค่ะคุณผู้ชาย มารอใครหรือเปล่าคะ"

โจวฉีหลินขมวดคิ้ว "มารอใครอะไรกัน นี่มันเหยียดเพศหรือเปล่า ผู้ชายจะมาทำสวยบ้างไม่ได้หรือไง"

พนักงานต้อนรับยิ้มเจื่อน "ถ้าอย่างนั้น... ทั้งสองท่านมาใช้บริการเสริมความงามเหรอคะ"

โจวฉีหลินส่ายหน้า "เปล่า"

รอยยิ้มบนใบหน้าของพนักงานต้อนรับแข็งค้างทันที

โจวฉีหลินไม่พูดพร่ำทำเพลง เขายื่นมือไปล้วงกระเป๋าของซ่างกวนซิงเฉิน คว้ากุญแจรถออกมาแล้วกดปลดล็อกสองครั้ง

ด้านนอกประตู รถลัมโบร์กินีสีเขียวสะท้อนแสงกะพริบไฟตอบรับ

เขาตบกุญแจรถลงบนมือของพนักงานต้อนรับ

"จัดงานให้เจ้าอ้วนคนนี้ทำซะ ถ้าทำได้ดี รถคันข้างนอกนั่นเป็นของเธอ"

พนักงานต้อนรับมองกุญแจในมือ แล้วหันไปมองรถลัมโบร์กินีคันหรูที่จอดเด่นอยู่ด้านนอก รอยยิ้มบนใบหน้าเปลี่ยนเป็นนอบน้อมขึ้นมาทันควัน

"เป็นบุญของร้านเราเหลือเกินค่ะที่คุณผู้ชายท่านนี้จะมาทำงานที่นี่"

ซ่างกวนซิงเฉินเพิ่งจะเข้าใจสิ่งที่เกิดขึ้น

การที่เขามาทำงานที่นี่จะทำให้เข้าหาพวกหญิงแต่งงานได้อย่างสมเหตุสมผลที่สุด

สมองของลูกพี่นี่มันสุดยอดจริงๆ

โจวฉีหลินโบกมือ "หาห้องให้ฉันห้องนึง แล้วส่งคนเข้ามานวดหน่อย เหนื่อยมาทั้งวันแล้ว"

ในร้านเสริมสวยระดับไฮเอนด์แบบนี้ บริการนวดถือเป็นเรื่องปกติควบคู่ไปกับการดูแลผิวพรรณอยู่แล้ว

เมื่อต้องรับรองลูกค้ารายใหญ่ที่แจกรถลัมโบร์กินีได้อย่างหน้าตาเฉย พนักงานย่อมไม่กล้าละเลย รีบเชิญโจวฉีหลินเข้าไปด้านในด้วยความเคารพอย่างสูงสุด

โจวฉีหลินเพิ่งจะเดินตามเข้าไป

ประตูร้านเสริมสวยก็ถูกผลักเปิดออกอีกครั้ง

หญิงสาวคนหนึ่งก้าวเข้ามาอย่างช้าๆ

เมื่อเห็นว่าเป็นใคร พนักงานก็รีบวิ่งหน้าตั้งเข้าไปต้อนรับทันที

"สวัสดีค่ะ ประธานลู่"

ลู่หว่านโหรวพยักหน้าเล็กน้อย สายตาจับจ้องไปยังทิศทางที่โจวฉีหลินเพิ่งเดินหายเข้าไป

"เมื่อกี้ผู้ชายคนนั้นมาทำอะไร"

พนักงานรีบตอบ "ประธานลู่คะ เขามานวดค่ะ ถ้าคุณไม่ต้องการให้มีแขกผู้ชายเข้ามา หนูจะไปเชิญเขาออกไปเดี๋ยวนี้เลยค่ะ"

แววตาของลู่หว่านโหรวสั่นไหวเล็กน้อย

"ไม่ต้อง เดี๋ยวให้เขาไปที่ห้องส่วนตัวของฉัน ฉันจะนวดให้เขาเอง"

พนักงานถึงกับหูฝาดไป

ไปที่ห้องของประธานลู่ แถมยังจะนวดให้ด้วยตัวเองเนี่ยนะ

ประธานลู่เป็นถึงลูกสะใภ้ของตระกูลซ่างกวน เป็นม่ายมาตั้งหลายปี สิ่งที่เธอกลัวที่สุดคือขี้ปากชาวบ้าน

ปกติแล้วเธอจะคุยกับผู้ชายแค่ในที่สาธารณะเท่านั้น แต่นี่เธอกำลังจะไปนวดให้ผู้ชายแปลกหน้าในห้องส่วนตัว

ถึงจะบ่นในใจแต่พนักงานก็ไม่มีสิทธิ์ถาม ได้แต่ทำตามคำสั่งทันที

ภายในห้อง

โจวฉีหลินนอนอยู่บนเตียงนวดพลางถอนหายใจยาว

ล้มเหลวอีกแล้ว

ยังไม่ตายอีกตามเคย

คราวนี้ไม่เพียงแต่ไม่ตาย แต่ยังสำเร็จเคล็ดวิชาเก้าดาราเกยศรมาแบบงงๆ พลังยุทธ์พุ่งพรวดถึงขั้นหนึ่งระดับต้นเลยทีเดียว

ถ้าเย่หลงเฉินไม่ได้บาดเจ็บในงานหมั้นเมื่อวาน และยังเป็นเทพสงครามแห่งชายแดนขั้นหกคนเดิม วันนี้เขาก็คงโดนฆ่าตายไปแล้วใช่ไหม

แล้วก็ยัยพวกแฟนเก่าพวกนั้นอีก

พูดแล้วก็เหนื่อยใจ

ถ้าไม่ใช่เพราะพวกเธอโผล่มาเข้าข้างเขาทีละคน ป่านนี้เขาคงกลายเป็นศพไปนานแล้ว

บ้าเอ๊ย ไม่ได้การ

ตั้งแต่นี้ไป ไม่ว่าเจอตัวเอกหญิงคนไหน จะเป็นแฟนเก่าหรือไม่ใช่ก็ตาม เขาจะรังแกพวกเธอให้ถึงที่สุด

เมื่อเย่หลงเฉินเห็นผู้หญิงของตัวเองโดนรังแกขนาดนี้ หมอนั่นต้องลงมือฆ่าเขาโดยไม่ลังเลแน่

"ระบบบ้า" เขาเรียกในหัว "บอกเนื้อเรื่องของนิยายเล่มนี้อย่างละเอียดให้ฉันฟังอีกทีซิ"

เมื่อก่อนเขาคิดว่าการหาที่ตายมันง่ายดาย เลยฟังแค่เรื่องย่อแล้วก็ช่างมัน

ตอนนี้ดูเหมือนว่าเขาต้องศึกษาให้ละเอียดเพื่อจะได้ไปหาที่ตายได้อย่างแม่นยำยิ่งขึ้น

เสียงของระบบดังขึ้นในหัวทันที

โจวฉีหลินตั้งใจฟังอย่างจดจ่อ

ทว่ายังไม่ทันที่โจวฉีหลินจะได้โมโห

จู่ๆ ก็มีมือคู่หนึ่งวางลงบนไหล่ของเขาอย่างแผ่วเบา

หืม

น้ำหนักมือแบบนี้...

รู้สึกดีชะมัด

มือนั้นมีพละกำลังที่พอดิบพอดี ไล่ลงมาตามกระดูกสะบัก นวดคลึงไปตามแนวสันหลัง ผ่านรอยบุ๋มที่เอว และสุดท้าย...

วางลงบนบั้นท้ายของเขา

ร่างของโจวฉีหลินแข็งทื่อทันที

เชี่ยอะไรเนี่ย

ทำไมใครๆ ก็ชอบมาจับก้นฉันวะ

คงไม่ใช่พวกชอบไม้ป่าเดียวกันหรอกนะ

เขาหันขวับกลับไปมองทันที

แล้วก็สบเข้ากับดวงตาที่อ่อนโยนราวกับสายน้ำคู่หนึ่ง

ลู่หว่านโหรว

เชี่ยเอ๊ย

โจวฉีหลินเด้งตัวลุกขึ้นนั่งทันที "ทำไมเป็นคุณล่ะ"

ลู่หว่านโหรว มองเขาด้วยแววตาที่เต็มไปด้วยความรักอันลึกซึ้ง "ฉันตามคุณมาน่ะ อีกอย่าง ที่นี่ก็เป็นธุรกิจของตระกูลลู่ของฉันพอดี"

บัดซบ

งั้นก็แปลว่าเขาเดินมาเข้าถ้ำเสือเองเลยน่ะสิ

ความคิดแรกของเขาคือต้องหนี

เดี๋ยวนะ

จะหนีทำไม

ถึงเย่หลงเฉินจะไร้น้ำยาในตอนนี้ แต่ลู่หว่านโหรวก็เป็นถึงตัวเอกหญิงเหมือนกันนะ

ถ้าเขาปล่อยให้เธอฆ่าตาย ก็น่าจะนับว่าเกี่ยวข้องกับเย่หลงเฉินอยู่ดีใช่ไหม

เมื่อกี้ระบบเพิ่งบอกว่าลู่หว่านโหรวเป็นคนอ่อนโยน รักนวลสงวนตัว รักเกียรติยศ และแคร์ชื่อเสียงของตระกูลลู่กับตระกูลซ่างกวนที่สุด

เพราะเหตุนี้ เธอจึงยอมเป็นม่ายไปตลอดชีวิต ในเนื้อเรื่องเดิม หลังจากเธอได้กับเย่หลงเฉิน เธอก็ยอมเป็นแค่ชู้รักในความลับเท่านั้น

ถ้าอย่างนั้นถ้าเกิดเขา...

สมองของโจวฉีหลินหมุนวนอย่างรวดเร็ว และคิดแผนการออกในพริบตา

เขาลุกขึ้นยืน เดินไปหยุดอยู่ตรงหน้าลู่หว่านโหรว ยื่นมือไปเชยคางของเธอขึ้นมา แล้วส่งรอยยิ้มกวนบาทาอย่างที่สุด "ลู่หว่านโหรว แอบตามฉันมาแบบนี้ต้องการอะไรล่ะ คงไม่ใช่ว่าเกิดอารมณ์อยากหาผู้ชายชู้รักอย่างฉันหรอกนะ"

เมื่อต้องเผชิญกับท่าทางหยาบโลนของโจวฉีหลิน ลู่หว่านโหรวก็ยังคงอ่อนโยน "ฉีหลิน ฉันรู้ว่าคุณเกลียดฉัน ตอนนั้นเป็นความผิดของฉันเองที่บอกเลิกและทิ้งคุณไป พวกเรากลับมาคืนดีกันเถอะนะ นับตั้งแต่นี้ไป ฉันจะเป็นผู้หญิงของคุณคนเดียว"

โจวฉีหลินถึงกับอึ้ง

ฉันหยามเกียรติคุณขนาดนี้แล้ว คุณยังจะอ่อนโยนอยู่อีกเหรอ

โจวฉีหลินแค่นยิ้มเย็นชา "อยากอยู่กับฉันงั้นเหรอ ได้สิ งั้นฉันจะเปิดเผยเรื่องชู้สาวของเราให้คนรู้กันทั่ว ฉันต้องการให้ทุกคนรู้ว่าคุณ ลู่หว่านโหรว แอบคบชู้กับไอ้สารเลวอย่างฉัน ฉันต้องการให้ชื่อเสียงของตระกูลซ่างกวนและตระกูลลู่ต้องพังพินาศป่นปี้ไปเลย"

"ตระกูลซ่างกวนทำให้ฉันต้องระเห็จไปอยู่ข้างนอกตั้งสามปีงั้นเหรอ ได้สิ งั้นฉันจะทำลายตระกูลซ่างกวนให้สิ้นซาก ทำให้ทุกคนในตระกูลซ่างกวนต้องกลายเป็นคนไม่มีบ้านอยู่"

"พอตระกูลซ่างกวนจบสิ้นลง ต่อไปก็จะเป็นตาของตระกูลลู่"

"ฉันต้องการให้สี่ตระกูลใหญ่ต้องมาสยบอยู่แทบเท้าของฉันทีละตระกูล"

เขาเบิกตากว้าง เฝ้ารอดูสัญชาตญาณและการตอบสนองของลู่หว่านโหรว

หึๆ พูดจาเป็นตัวร้ายขนาดนี้ ในฐานะตัวเอกหญิงผู้รักความถูกต้อง คุณต้องโกรธจนตัวสั่นแน่ๆ ใช่ไหม

เร็วเข้า โกรธสิ เกลียดฉันสิ แล้วก็ฆ่าฉันซะ

ใช่แล้ว ตอนนี้ฉันยังขาดเครื่องมืออยู่พอดี