ตอนที่ 843: อาการบาดเจ็บหลิงไถหายดี หญิงสาวท่ามกลางภูเขาลึก!

ซ่อมแซมฟื้นฟูอาการบาดเจ็บหลิงไถ?

ยืนยันได้ว่าไม่ได้มองผิดไป สิ่งของสิ่งนี้สามารถซ่อมแซมฟื้นฟูอาการบาดเจ็บหลิงไถได้?

ระบบรับรู้มาตั้งนานแล้วว่าตัวเองจะมีด่านเคราะห์ในครั้งนี้ เพราะฉะนั้นจึงตระเตรียมรางวัลนี้เอาไว้ให้กับตัวเองใช่ไหม?

เฉินหยางกุมขวดที่อยู่ภายในมือเอาไว้แน่น ไร้ซึ่งคำพูดไปเนิ่นนาน ตื่นเต้นอย่างเห็นได้ชัด

ต้นตรีทูตเทวะพบเห็นรูปลักษณ์ท่าทางนี้ของเขา ยังคงคิดไปเองอยู่นิดหน่อยจริงว่าเจ้านี่ถูกผงเปิดเนตรวิญญาณกระตุ้นจนมีสติสัมปชัญญะผิดปกติไปแล้ว

เพิ่งจะคิดอยากจะพูดอะไรบางอย่าง ทว่ากลับพบเห็นเฉินหยางหมุนตัววิ่งมุ่งหน้าไปยังรูปเคารพศักดิ์สิทธิ์ผู่เสียนอย่างกะทันหัน

เดินทางมาถึงเบื้องล่างรูปเคารพศักดิ์สิทธิ์ เฉินหยางกราบไหว้เล็กน้อยก่อนเป็นอันดับแรก

ไม่ต้องสนใจว่าพระโพธิสัตว์จะแสดงอิทธิฤทธิ์หรือไม่ การกราบไหว้ย่อมไม่ผิดอย่างแน่นอน

กราบไหว้พระโพธิสัตว์ผู่เสียนจนเสร็จสิ้น ก็กราบไหว้พระโพธิสัตว์ระบบอีก เฉินหยางถึงเพิ่งจะนั่งลงที่ตำแหน่งเดิม

เปิดฝาขวดออก เทของเหลวลงไปในปากอย่างระมัดระวังส่วนหนึ่ง

ของเหลวอันแสนเย็นสบายสายหนึ่ง ไหลเวียนไปตามลำคอเข้าสู่ท่ามกลางช่องท้อง

กลิ่นหอมกรุ่นอบอวลเต็มปาก

ผ่านไปไม่นาน พลังงานอันนุ่มนวลสายหนึ่งก็ลอยตัวสูงขึ้นมา เดินทางมาถึงหลิงไถไปตามเส้นลมปราณโดยตรง เคาะประตูหลิงไถเปิดออก พลังงานไหลเข้าสู่ท่ามกลางพื้นที่ว่างของหลิงไถ

พลังงานสีหยกเหล่านี้ ปกคลุมไปถึงบนผนังหลิงไถอย่างรวดเร็ว ราวกับเป็นการมาสก์หน้าเพิ่มความชุ่มชื้นชั้นหนึ่ง

ผนังหลิงไถดูดซับพลังงานเหล่านี้ บาดแผลที่หนาแน่นทับซ้อนกันเหล่านั้นคาดไม่ถึงว่าจะเริ่มต้นสมานตัวเข้าหากันอย่างแท้จริง

ความยืดหยุ่นของผนังหลิงไถถูกกระตุ้นขึ้นมา ความเร็วในการซ่อมแซมฟื้นฟูสามารถมองเห็นด้วยตาเปล่าได้อย่างสมบูรณ์ ราวกับปาดผงอุดรอยชั้นหนึ่งผ่านไป

ตลอดทั้งขั้นตอน สุขสบายอย่างผิดปกติ

ในเวลาเดียวกันกับการซ่อมแซมฟื้นฟูบาดแผล ผนังหลิงไถราวกับถูกหล่อเลี้ยงความเป็นมาแห่งพลังชีวิตปริมาณมหาศาล เริ่มต้นเพิ่มจำนวนและขยายตัวอย่างอัตโนมัติ

การขยายตัวชนิดนี้ ไม่ใช่การขยายตัวในรูปแบบอันรุนแรงชนิดนั้นของผงเปิดเนตรวิญญาณ

ผงเปิดเนตรวิญญาณคือการขยายหลิงไถให้ใหญ่โตขึ้นผ่านการขยายตัวอย่างรวดเร็วของพลังจิต เหมือนกับการเป่าลูกโป่ง ผนังหลิงไถโดยเนื้อแท้แล้วไม่ได้มีการเติบโต ลูกโป่งลูกนี้เป่าให้ยิ่งใหญ่โตมากเท่าไหร่ ผนังหลิงไถยิ่งบาง ความยืดหยุ่นยิ่งต่ำ ง่ายที่จะปริแตกออก

ส่วนน้ำศักดิ์สิทธิ์สามซาก กลับเป็นการส่งเสริมการเติบโตของผนังหลิงไถจากรากฐาน หล่อเลี้ยงความยืดหยุ่นให้กับมัน ทำให้มันเติบโตขึ้น ลูกโป่งลูกนี้ไม่ได้ถูกเป่าให้ใหญ่โตขึ้น ทว่ามันใช้วัสดุมากเพียงพอ เดิมทีก็ใหญ่โตมากเพียงพออยู่แล้ว

สุขสบาย!

ตลอดทั้งขั้นตอน เฉินหยางรู้สึกเพียงว่าสุขสบายอย่างผิดปกติ

รอคอยจนกระทั่งฤทธิ์ยาของน้ำศักดิ์สิทธิ์สามซากถูกดูดซับไปจนหมดสิ้น อาการบาดเจ็บของหลิงไถก็ได้ซ่อมแซมฟื้นฟูจนเสร็จสิ้นสมบูรณ์

เฉินหยางสอดส่องตรวจสอบภายในร่างกาย อดไม่ได้ที่จะมีความยินดีปรีดาเหนือความคาดหวัง

——

——

ชื่อ : เฉินหยาง

สมรรถภาพร่างกาย : 50535

พลังจิต : 50030 / 53212

จิตวิญญาณปฐมภูมิ : 15711

——

——

รีบดึงหน้าต่างระบบออกมาตรวจสอบดูคุณลักษณะของตัวเองเล็กน้อยอย่างรวดเร็ว

ในส่วนของพลังจิต ขีดจำกัดสูงสุดของปริมาณการรองรับได้เพิ่มสูงขึ้นจาก 500 ขั้นโดยประมาณก่อนหน้านี้ เป็น 532 ขั้น

มีการยกระดับขึ้นมา 30 ขั้นโดยประมาณ

เฉินหยางมีความยินดีปรีดาเหนือความคาดหวัง

ต้นตรีทูตหน้าคนต้นนี้ ตายไปได้ยอดเยี่ยมอย่างแท้จริง ตายได้ถูกเวลาอย่างพอดิบพอดี

เมื่อคืนถูกสายฟ้าฟาดฟันไปหนึ่งระลอก ร่างกายเพิ่งจะเพิ่มสูงขึ้นมา 3 ขั้นโดยประมาณเท่านั้น น้ำศักดิ์สิทธิ์สามซากหลายหยดลงไป พลังจิตทว่ากลับยกระดับขึ้นมามากมายถึงเพียงนี้

น้ำเทวะสามซาก น้ำศักดิ์สิทธิ์สามซาก แตกต่างกันเพียงแค่ตัวอักษรเดียว ผลลัพธ์คาดไม่ถึงว่าจะแตกต่างกันมากมายถึงเพียงนี้เชียว?

เฉินหยางลืมตาทั้งสองข้างขึ้น ในเวลานี้เป็นช่วงตีสี่ โดยประมาณก็ใกล้จะสว่างแล้ว

น้ำศักดิ์สิทธิ์สามซากภายในขวด ยังคงหลงเหลืออยู่อีกครึ่งหนึ่ง รูปลักษณ์ราวสองถึงสามมิลลิลิตรโดยประมาณ

เฉินหยางที่ไม่เคยหลงเหลืออาหารข้ามคืนมาแต่ไหนแต่ไร ทว่าในครั้งนี้กลับจัดเก็บมันขึ้นมาอย่างทะนุถนอมเป็นอย่างยิ่ง

ไม่ใช่เพื่อสิ่งอื่นใด ก็เพื่อสิ่งของสิ่งนี้มีผลลัพธ์ที่น่าอัศจรรย์ใจต่อการซ่อมแซมฟื้นฟูของหลิงไถ

ยากที่จะรับประกันได้ว่าในภายหลังจะปรากฏสถานการณ์เช่นนี้ขึ้นมาอีกหรือไม่ แน่นอนว่าต้องหลงเหลือเอาไว้เพื่อเตรียมพร้อมสำหรับการใช้งานในภายหลัง

"ผู้อาวุโสต้นไม้ รู้จักน้ำศักดิ์สิทธิ์สามซากไหม?"

โรคร้ายที่รักษายากถูกกำจัด เฉินหยางย่อมอดไม่ได้ที่จะตื่นเต้น แต่หลังจากตื่นเต้นผ่านพ้นไป ก็คิดขึ้นมาได้ว่าจะต้องสอบถามต้นตรีทูตเทวะ

น้ำศักดิ์สิทธิ์นี้มีที่มาที่ไปยังไง เป็นสิ่งที่ระบบมีอยู่เพียงผู้เดียว หรือจะบอกว่า ต้นตรีทูตเทวะสามารถผลิตออกมาได้

หากต้นตรีทูตเทวะสามารถผลิตออกมาได้ มองดูตัวเองประสบกับความยากลำบาก ทว่าต้นตรีทูตเทวะกลับไม่มีความหวั่นไหวใด ถ้าอย่างนั้นตัวเองเกรงว่าคงจะต้องพิจารณาแล้วว่าต้นไม้ต้นนี้มีใจเป็นสองต่อเขาหรือไม่

ต้นตรีทูตเทวะได้ยินดังนั้น อึ้งไปเล็กน้อย

ของเหลวท่ามกลางขวดใบนั้นเมื่อครู่นี้คือน้ำศักดิ์สิทธิ์สามซากเหรอ?

มันมองไม่เห็นสถานการณ์ท่ามกลางหลิงไถของเฉินหยาง แต่มองดูเฉินหยางตื่นเต้นถึงเพียงนี้ ดูเหมือนว่าจะเยียวยารักษาอาการบาดเจ็บท่ามกลางหลิงไถจนหายดีแล้ว มันกำลังสงสัยอยู่เลยว่าเจ้านี่นำยารักษาอะไรออกมาอย่างกะทันหัน

ต้นตรีทูตเทวะกล่าวว่า "น้ำศักดิ์สิทธิ์สามซากและน้ำน้ำเทวะสามซาก ถึงแม้จะมีความแตกต่างกันเพียงแค่ตัวอักษรเดียว แต่ตามความเป็นจริงทว่ากลับเป็นความแตกต่างระหว่างเซียนและมนุษย์ธรรมดาสามัญ เผ่าพันธุ์นี้ของพวกเรา ขอเพียงเดินทางมาถึงขอบเขตวาสนา ภายในร่างกายมีพลังงานแห่งวาสนา สารสกัดน้ำยางที่ผลิตออกมา ก็คือน้ำเทวะสามซาก ไม่มีอะไรมากไปกว่าความแตกต่างของคุณภาพสูงต่ำเท่านั้นเอง..."

"ส่วนน้ำศักดิ์สิทธิ์สามซาก กลับเป็นสิ่งที่ผลิตออกมาจากต้นตรีทูตที่บรรลุถึงขอบเขตเทวะ สารสกัดน้ำยางที่ผลิตออกมา สามารถพูดได้ว่าเป็นยารักษาระดับหญ้าเซียน เผ่าพันธุ์นี้ของพวกเรา เดิมทีก็มีน้อยจนน่าเวทนา ในทุกวันนี้เส้นทางแห่งสวรรค์ขาดสะบั้นแล้ว ก็ไม่มีความเป็นไปได้ที่จะทะลวงผ่านขอบเขตเทวะ เพราะฉะนั้น..."

คำพูดกล่าวมาถึงตรงนี้ ต้นตรีทูตเทวะก็เปลี่ยนทิศทางคำพูด "สิ่งที่เจ้าเพิ่งจะรับประทานเข้าไปเมื่อครู่นี้คือน้ำศักดิ์สิทธิ์สามซากเหรอ?"

"น่าจะใช่กระมัง!"

เฉินหยางพูดจาคลุมเครือ "ได้รับมาจากชายแดนเหรา ผลลัพธ์ยังพอยอมรับได้ อาการบาดเจ็บภายในหลิงไถนี้ของผมได้รับการซ่อมแซมฟื้นฟูแล้ว!"

"เมื่อพูดเช่นนี้ ผลข้างเคียงของผงเปิดเนตรวิญญาณ สำหรับคุณเมื่อพูดมาแล้ว ไม่นับว่าเป็นปัญหาอะไรอีกต่อไปแล้วกระมัง?" นักพรตอู่เหลยรับช่วงหัวข้อสนทนากล่าว

เฉินหยางพยักหน้ากล่าว "เมื่อมองดูในปัจจุบัน การกระตุ้นของกระแสไฟฟ้า สามารถกำจัดฤทธิ์ยาของผงเปิดเนตรวิญญาณที่เกาะติดอยู่บนผนังหลิงไถทิ้งไปได้ แต่กระแสไฟฟ้าจะสร้างความเสียหายให้กับผนังหลิงไถ นี่กลับเป็นปัญหาประการหนึ่ง..."

การถูกสายฟ้าฟาดฟันในครั้งนี้ เฉินหยางกลับถูกฟาดฟันจนได้รับประสบการณ์บางส่วนมาแล้ว

พลังงานแห่งสายฟ้าบุกรุกเข้าสู่หลิงไถ ถึงแม้จะทำให้เฉินหยางตั้งตัวไม่ทันอยู่นิดหน่อย ทำร้ายผนังหลิงไถให้กับเขาจนได้รับบาดเจ็บสาหัส

แต่ว่าสูญเสียทางทิศตะวันออก เก็บเกี่ยวทางทิศตะวันตก (เสียอย่างหนึ่งไปแต่กลับได้อีกอย่างหนึ่งมาทดแทน) ผนังหลิงไถได้รับบาดเจ็บ ทว่ากลับทำให้เขาค้นพบว่ากระแสไฟฟ้าสามารถฝืนบีบบังคับให้ฤทธิ์ยาของผงเปิดเนตรวิญญาณที่เกาะติดอยู่บนผนังหลิงไถออกไปได้อย่างแข็งกร้าว

สาเหตุที่ผงเปิดเนตรวิญญาณมีความดื้อรั้น เป็นเพราะฤทธิ์ยาของมันไม่ได้แสดงผลลัพธ์ออกมาจนหมดสิ้นในครั้งเดียว ฤทธิ์ยาจะเกาะติดอยู่บนผนังหลิงไถ ระเบิดออกมาให้กับคุณหนึ่งครั้งเป็นระยะ ในเวลาเดียวกัน มันยังคงจะกระตุ้นผนังหลิงไถอย่างยิ่งใหญ่เป็นอย่างมาก ส่งผลให้มันสูญเสียความยืดหยุ่นและความเหนียวแน่น วินาทีต่อมาก็แข็งตัว...

นอกจากนี้ ฤทธิ์ยาที่เกาะติดอยู่เหล่านี้ ยังคงจะกระตุ้นหลิงไถ ทำให้ผู้คนรู้สึกถึงความเจ็บปวดรวดร้าวที่ยากจะทนรับไหว

ก่อนหน้านี้ เฉินหยางไม่มีวิธีการจัดการกับฤทธิ์ยาที่เกาะติดอยู่บนผนังหลิงไถเหล่านี้ เคยสอบถามกู่หลิงซานมาแล้ว กู่หลิงซานก็ไม่มีวิธีการ

แม้กระทั่งต้นตรีทูตเทวะ รวบรวมความทรงจำของบุคคลผู้ยิ่งใหญ่แห่งวิถีการแพทย์มากมายเอาไว้บนเรือนร่างเดียว ไร้หนทางแก้ไข

แต่ตอนนี้ เหตุสุดวิสัยรอบหนึ่ง ทำให้เฉินหยางตามหาลู่ทางพบบ้างเล็กน้อยอย่างแท้จริง

การกระตุ้นของพลังงานแห่งสายฟ้า สามารถบีบบังคับให้ฤทธิ์ยาที่เกาะติดอยู่เหล่านี้หลุดลอกลงมาได้ ฝืนทำให้มันปลดปล่อยออกมาอย่างแข็งกร้าว ระบายฤทธิ์ยาออกไปจนหมดสิ้นในครั้งเดียว ไม่หลงเหลืออันตรายซุกซ่อนเอาไว้

ฤทธิ์ยาที่ระบายออกมาเหล่านี้ ย่อมต้องทำให้พลังจิตพุ่งสูงปรี๊ดขึ้นมาอย่างกะทันหันอย่างแน่นอน แต่เฉินหยางมีวิธีการใช้งานพลังงานทางจิตอย่างรวดเร็ว นำมันมาประยุกต์ใช้งานบนรูปลักษณ์ธรรมกายทองคำโดยตรง อย่างรวดเร็วก็สามารถใช้งานมันไปจนหมดสิ้นได้

เมื่อเป็นเช่นนี้ สิ่งที่เรียกขานว่าผลข้างเคียงของผงเปิดเนตรวิญญาณ สำหรับเฉินหยางเมื่อพูดมาแล้ว ได้รับการแก้ไขอย่างแท้จริง

เมื่อมองดูในปัจจุบันมีเพียงปัญหาเดียวเท่านั้น การปลดปล่อยพลังงานแห่งสายฟ้าเข้าสู่หลิงไถ พฤติกรรมนี้มีอันตรายมากเกินไปอย่างแท้จริง

พลังทำลายล้างของพลังงานแห่งสายฟ้ามีความแข็งแกร่งมากขนาดไหน ย่อมต้องสร้างความเสียหายที่ยิ่งใหญ่เป็นอย่างมากต่อผนังหลิงไถอย่างแน่นอน ยิ่งไปกว่านั้น พลังงานแห่งความแข็งแกร่งสูงสุดหยางสูงสุด แม้กระทั่งมีความเป็นไปได้ที่จะโจมตีไปถึงจิตวิญญาณปฐมภูมิของเขา

นี่คือการจัดการที่ราวกับการเต้นรำอยู่บนปลายมีดโดยแท้จริง

ครั้งนั้นก่อนหน้านี้คือเหตุสุดวิสัย ตอนนี้จะให้เฉินหยางนำพลังงานแห่งสายฟ้าจัดวางเข้าสู่หลิงไถอีกครั้ง เขาไม่มีทางกล้าลิ้มลองอย่างเด็ดขาด

นักพรตอู่เหลยกล่าวว่า "คุณสามารถลิ้มลองชักนำเข้าไปในปริมาณเล็กน้อยได้ พลังงานแห่งสายฟ้าที่ถูกคุณหลอมล้างมาแล้ว จะได้รับการควบคุมมากยิ่งกว่าเล็กน้อย ไม่ว่าจะเป็นยังไงภายในมือของคุณตอนนี้ก็มียา ต่อให้จะได้รับบาดเจ็บก็สามารถทนรับความบาดเจ็บได้ สามารถสิ้นเปลืองเวลาสักหน่อย ทดลองให้มากขึ้นสักหลายครั้ง ควบคุมปริมาณของกระแสไฟฟ้าให้ยอดเยี่ยม ตามหาจุดหนึ่งที่ไม่ทำร้ายหลิงไถ และสามารถแก้ไขอันตรายซุกซ่อนของผงเปิดเนตรวิญญาณได้..."

"อืม"

เฉินหยางพยักหน้าเล็กน้อย ความคิดนี้ไม่เลวอย่างแท้จริง

แต่ว่า น้ำศักดิ์สิทธิ์สามซากภายในมือของเขามีไม่มาก เกรงว่าจะทนต่อการทดลองหลายครั้งของเขาไม่ได้

ฟู่

เขาผ่อนลมหายใจออกมายาวเหยียดหนึ่งเฮือก กระจ่างชัดเจนเป็นอย่างมากว่านี่มีความหมายว่าอะไร

หากความคิดนี้สามารถประสบความสำเร็จได้ ถ้าอย่างนั้น สำหรับเฉินหยางเมื่อพูดมาแล้ว ผงเปิดเนตรวิญญาณก็จะไม่ใช่ยาต้องห้ามชนิดหนึ่งที่มีอันตรายซุกซ่อนอันใหญ่โตอีกต่อไป สามารถนำมาทำเป็นยารักษาเสริมชนิดหนึ่งเพื่อใช้งานได้อย่างสมบูรณ์

ถึงยังไง ผลข้างเคียงของมันก็ไม่นับว่าเป็นผลข้างเคียงอีกต่อไป เฉินหยางล้วนสามารถแก้ไขได้ ส่วนพลังงานทางจิตอันน่าสะพรึงกลัวที่มันปลดปล่อยออกมา สำหรับเฉินหยางเมื่อพูดมาแล้ว ท่ามกลางการต่อสู้ กลับเป็นพละกำลังที่ช่วยเหลือได้อย่างสมบูรณ์แบบที่ยิ่งใหญ่ประการหนึ่ง

ยาเบิกวิญญาณหนึ่งเม็ดลงไป พลังงานทางจิตอันบ้าคลั่ง สามารถทำให้รูปลักษณ์ธรรมกายทองคำของเขาเพิ่มสูงขึ้นไปถึงความสูงใหญ่สองจั้ง พละกำลังที่ระเบิดออกมาสามารถทะลุเกินกว่ายี่สิบมังกรอันน่าสะพรึงกลัวได้

ติดตามพลังฝึกฝนของตัวเองที่ยกระดับขึ้น ผลลัพธ์ที่ผงเปิดเนตรวิญญาณสามารถแสดงออกมาได้ก็จะยิ่งใหญ่มากยิ่งขึ้น ถึงแม้จะดำเนินต่อไปอย่างต่อเนื่องได้ไม่นาน ฤทธิ์ยาถูกเผาผลาญไปจนหมดสิ้นก็จะกลับคืนสู่รูปร่างเดิม แต่ว่า ท่ามกลางการต่อสู้ที่แท้จริง นี่คือไพ่ตายสังหารอันแข็งแกร่งประการหนึ่งอย่างไร้ข้อกังขา

เหมือนกันกับยาเม็ดระเบิดเลือด ยาเม็ดระเบิดเลือดระเบิดออกมาก็คือร่างกาย ผงเปิดเนตรวิญญาณระเบิดออกมาก็คือพลังงานทางจิต

สิ่งที่แตกต่างกันคือผลข้างเคียงหลังจากที่ใช้งานยาเม็ดระเบิดเลือดคือความอ่อนแอเป็นระยะเวลานาน

ตามหาเวลาสักช่วงเวลาหนึ่ง ค้นคว้าดูให้ดีสักหน่อย หากสามารถกำจัดผลข้างเคียงทิ้งไปได้จริง คุณค่าของยานี้ก็สามารถยิ่งใหญ่ไปได้แล้ว

ถึงเวลานั้นก็เปลี่ยนชื่อให้กับมันอีกครั้ง ใครจะไปรู้ว่ามันคือผงเปิดเนตรวิญญาณ

มีชื่อเรียกว่าอะไรล่ะ?

ยาเม็ดระเบิดวิญญาณ?

ท่ามกลางความคิดที่แปลกประหลาดและยอดเยี่ยมของเฉินหยาง สุดขอบฟ้าก็ปรากฏแสงสีขาวท้องปลาขึ้นมา รุ่งอรุณเบิกฟ้า แสงแดดสาดส่องไปถึงเบื้องบนยอดเขาทองคำอย่างรวดเร็ว

ท้องฟ้าเริ่มต้นสว่างแล้ว

เฉินหยางกราบไหว้มุ่งหน้าไปยังรูปเคารพศักดิ์สิทธิ์เล็กน้อย เดินทางไปรับชมพระอาทิตย์ขึ้นอีกครู่หนึ่ง เดินทางลงเขาไปด้วยสภาพจิตใจที่ยอดเยี่ยมเป็นอย่างมาก

……

…

——

——

คุณปู่รองเพิ่งจะทะลวงผ่านขอบเขตเต๋าแท้ ในขณะนี้กำลังเป็นช่วงเวลาที่อ่อนแอ เสวียนจิ้งไม่ยินยอมปล่อยให้เขาเดินทางจากไป ก็รั้งให้ปฏิบัติธรรมอย่างเงียบสงบอยู่ที่อารามฌานบุปผาสวรรค์

เฉินหยางเดินทางลงเขาไป เดินทางไปพักอาศัยอยู่ที่ตึกสมาคมชั่วครู่ พูดคุยกับหวังเยวี่ยนเฉาเล็กน้อย ก็เดินทางออกจากเอ๋อเหมยไป

หมู่บ้านเจียผีโกว

ภายในหมู่บ้านกำลังซ่อมแซมถนน เบื้องบนจัดสรรเงินทุนมา ต้องการจะขยายถนนภายในหมู่บ้านให้กว้างขึ้น ปูยางมะตอย โครงการก่อสร้างกำลังดำเนินการอย่างดุเดือด

เฉินหยางไม่รู้ล่วงหน้า เดินทางมาถึงจุดบรรจบของแม่น้ำสองสายถึงเพิ่งจะค้นพบว่าถนนถูกปิด ผลลัพธ์ก็หันศีรษะกลับไปก้าวเดินบนเส้นทางภูเขาของหมู่บ้านหวังโกวที่อยู่บริเวณด้านข้าง อ้อมเป็นวงกลมขนาดใหญ่หนึ่งรอบ เดินทางกลับมาที่หมู่บ้านจากทางฝั่งหมู่บ้านหวงเจียนั้น

เดินทางกลับมาถึงภายในบ้าน ก็เป็นช่วงบ่ายแล้ว

ช่วงนี้ภายในหมู่บ้านมีเงินแล้ว โรงงานกระดาษก็กำลังสร้างขึ้นมาใหม่อย่างดุเดือด ช่วงครึ่งปีหลังสมควรจะเริ่มต้นการผลิตขึ้นมาใหม่อีกครั้ง ได้ยินมาว่าภายในหมู่บ้านสิ้นเปลืองราคาค่างวดอันยิ่งใหญ่ นำเข้าอุปกรณ์จัดการน้ำเสียมาหนึ่งชุด เพียงแต่ไม่รู้เหมือนกันว่าจะมีประโยชน์ใช้งานมากขนาดไหน

ด้านหนึ่งคือปัญหาสิ่งแวดล้อม อีกด้านหนึ่งก็คือการทำมาหากินของชาวบ้าน สิ่งที่สามารถกระทำได้ก็มีเพียงแค่การตามหาความสมดุลจากตรงกลางของสองสิ่งนี้เท่านั้น

นอนหลับพักผ่อนในช่วงบ่ายไปหนึ่งตื่นตื่นขึ้นมา ภายนอกหน้าต่างหลงเหลือเพียงแค่แสงอาทิตย์ยามอัสดงที่ร่วงหล่นลงมาเล็กน้อย

สถานที่อันห่างไกล เครื่องจักรซ่อมแซมถนนกำลังส่งเสียงคำราม บริเวณด้านหลังบ้าน เสียงจักจั่นร้องดังระงมไม่ขาดสายอยู่บริเวณข้างหู

เฉินหยางรับสายโทรศัพท์หนึ่งสาย

เฉียนหวยเหรินเป็นคนโทรศัพท์มา รายงานเรื่องราวสองประการให้กับเฉินหยาง

เรื่องแรก ฉินโจวตามหาพบแล้ว

เมื่อค่ำคืนของวันก่อนหน้านี้ สาขาย่อยของสำนักประตูสวรรค์ที่เกาะสมบัติ ตามหาฉินโจวพบที่เขาอาหลี่หลาง

ในตอนนั้นเขาและเพื่อนหลายคนถูกชนเผ่าไม้วิญญาณจับกุมตัวแล้ว สำนักประตูสวรรค์เข้ามาแทรกแซงอย่างทันท่วงที ท่านประมุขสาขาย่อยขอบเขตวาสนาท่านนั้นเดินทางมาถึงสถานที่เกิดเหตุด้วยตัวเอง หลังจากเจรจาต่อรองกับชนเผ่าไม้วิญญาณ ในที่สุดก็นำพาคนออกมาได้

คนตอนนี้ปลอดภัยแล้ว แต่ได้รับบาดเจ็บ พักฟื้นรักษาอาการบาดเจ็บอยู่ที่เกาะสมบัติ มีคนดูแลเป็นการเฉพาะ ไม่มีปัญหาอะไร

เฉินหยางรับฟังการรายงานของเฉียนหวยเหรินจนจบ นับว่าผ่อนลมหายใจออกมาได้อย่างโล่งอก

ตาแก่ฉินผู้นี้ อายุอานามก็ตั้งเท่าไหร่แล้ว ไม่ทำให้ผู้คนสบายใจแม้แต่นิดเดียวอย่างแท้จริง

ในครั้งนี้หากไม่ใช่เพราะตัวเองให้คนไปติดต่อกองกำลังทางฝั่งนั้นอย่างทันท่วงที เกรงว่าตาแก่ผู้นี้คงจะต้องถูกชนเผ่าโบราณเผ่านั้นจัดการจนตายอย่างแน่นอน

รอคอยให้ตาแก่ผู้นี้เดินทางกลับมา จะต้องด่าทอเขาอย่างรุนแรงสักหนึ่งรอบให้จงได้

……

…

เรื่องที่สอง นักพรตหวงหลงเดินทางมาที่ดินแดนสู่อีกแล้ว

เมื่อวานติดต่อเฉียนหวยเหริน เฉียนหวยเหรินไม่ได้ปรากฏตัว ทว่ากลับจัดเตรียมลูกศิษย์คนหนึ่งให้เดินทางไปต้อนรับขับสู้

ช่วงเช้าตรู่ของวันนี้ นักพรตหวงหลงเดินทางออกจากหรงตู ไม่ได้เปิดเผยทิศทางที่จะไปแต่อย่างใด

เรื่องนี้ ทำให้เฉินหยางตื่นตัวขึ้นมาบ้างเล็กน้อย

น่าเสียดายที่ผู้อาวุโสโจวเดินทางไปที่เมืองหลวง ยังไม่ได้เดินทางกลับมา

ก็กลัวว่านักพรตเฒ่าผู้นี้จะเดินทางมาตามหาตัวเองอีก

ถึงยังไงนักพรตเฒ่าผู้นี้ ก่อนหน้านี้เดินทางไปที่นิกายเทพแมลงกู่เพื่อตามหายาแก้พิษของน้ำเทพเซียน รับประกันไม่ได้ว่าติงฮ่วนชุนอาจจะเคยบอกกล่าวอะไรแก่เขา เพราะฉะนั้น หากเขาเดินทางมาตามหาตัวเอง ก็มีความเป็นไปได้อย่างสมบูรณ์

แต่ว่า มาก็มาเถอะ เฉินหยางในตอนนี้ คัมภีร์ชำระล้างไขกระดูกได้ฝึกฝนไปจนถึงขอบเขตไร้มลทิน ช่วงเวลานี้ กระดูกหยกกำลังผลัดเปลี่ยนกลายสภาพเป็นกระดูกไร้มลทินอย่างรวดเร็ว พละกำลังขีดจำกัดที่ร่างกายเนื้อสามารถทนรับไหวกำลังพุ่งปรี๊ดขึ้นมา

ภายใต้การเสริมกำลังของยารักษาและวิทยายุทธ์หลากหลายชนิด พละกำลังที่เขาสามารถแสดงออกมาได้สามารถบรรลุถึงพละกำลังเก้ามังกรหรือสิบมังกรแล้ว

ภายใต้สถานการณ์ที่ต่อสู้แลกชีวิต ใช้งานผงเปิดเนตรวิญญาณอีกครั้ง พลังต่อสู้ยังคงสามารถพุ่งปรี๊ดขึ้นมาได้ท่อนใหญ่

แม้กระทั่งติงฮ่วนชุนฉันสามารถจัดการจนตายไปได้ ยังจะหวาดกลัวนักพรตหวงหลงอย่างคุณเพียงคนเดียวอยู่อีกเหรอ?

ถึงแม้การสังหารติงฮ่วนชุนจะเป็นการฉวยโอกาส ไม่ใช่ความดีความชอบของเขาเพียงคนเดียว แต่นักพรตหวงหลงคนนี้ ก็เพียงแค่ขอบเขตเต๋าแท้ขั้นกลางกระมัง

ต่อให้ตัวเองจะต่อสู้เอาชนะเขาไม่ได้ ไม่ใช่ยังคงมีเหล่าอู๋และงูขาวตัวน้อยอยู่อีกหรอกเหรอ?

ถึงเวลานั้นใครจะเป็นคนจัดการใคร ล้วนยังไม่แน่หรอกนะ

ต่อให้นักพรตหวงหลงคนนี้จะมีอิทธิฤทธิ์กว้างขวาง ตัวเองต่อสู้ไม่ได้ก็วิ่งหนีได้ การรักษาชีวิตเอาไว้ย่อมต้องไม่มีปัญหาอย่างแน่นอน

……

…

เรื่องนี้ถูกเขาโยนทิ้งไปไว้เบื้องหลังสมอง

ภายในห้องโถง เหล่าอู๋ก็โอบกอดไหใบนั้นออกมาอีก ยุยงให้เฉินหยางคิดหาวิธีการเปิดไหใบนั้นออก

มันในตอนนี้ยิ่งมายิ่งยืนยันอย่างแน่นอนว่าสิ่งที่บรรจุอยู่ภายในไหใบนี้ ย่อมต้องเป็นไข่มังกรแท้จริงหนึ่งฟองอย่างแน่นอน

มิเช่นนั้นก็ไร้หนทางที่จะอธิบายได้ว่าทำไมถึงหอมขนาดนี้ มีแรงดึงดูดที่ยิ่งใหญ่ขนาดนี้ต่อมัน

"คนที่เจ้ารู้จักมีมากมาย การจัดการโลหิตวิญญาณสักหน่อยสมควรจะง่ายดายเป็นอย่างมาก ไหใบนี้ทำลายการปิดผนึก น่าจะใช้โลหิตวิญญาณไม่มากมายเท่าไหร่นัก หากไม่ได้อย่างแท้จริง ตัวเจ้าเองก็ลงมือ เลือดขอบเขตวาสนาของเจ้า ผลลัพธ์กลับยิ่งยอดเยี่ยมกว่านักประเมินทั่วไปเสียอีก"

ตะขาบแปดปีกโอบกอดไหเอาไว้ไม่ยอมปล่อยมือ ด้านในราวกับเป็นอาหารรสเลิศอะไร ทำให้มันอยากกินจนทนไม่ไหว

"ไข่มังกรแท้จริงนะ เฉินหยาง หากเจ้าสามารถเลี้ยงดูมังกรแท้จริงออกมาได้หนึ่งตัว นั่นจะต้องยิ่งใหญ่น่าเกรงขามขนาดไหน ยิ่งใหญ่ยอดเยี่ยมล้ำเลิศมากขนาดไหน?"

……

…

เฉินหยางนั่งอยู่บนโซฟา รับฟังการยุยงของตะขาบแปดปีก "ท่านมีความมั่นใจมากขนาดไหนว่า สิ่งของที่อยู่ด้านในจะเป็นไข่มังกรแท้จริงหนึ่งฟอง?"

"อย่างน้อยที่สุดก็หกถึงเจ็ดส่วน"

ตะขาบแปดปีกแทบจะไม่ได้คิดอะไร "ไม่ใช่สือหลิงบอกว่ามีความเป็นไปได้สูงมากหรอกเหรอ? หากเจ้ายังคงมีความกังวลใจ ค่ำคืนนี้ข้าจะโอบกอดมันนอนอีกสักรอบหนึ่ง ภายในความฝันค่อยติดต่อสื่อสารกับมันอีกสักหน..."

เฉินหยางไม่ได้พูดอะไรมากมาย

มังกรไม่มังกร เขาไม่ได้ใส่ใจ สิ่งที่เขาใส่ใจมีเพียงแค่ว่าสิ่งนี้เมื่อเปิดออกแล้วจะปลอดภัยหรือไม่

ตอนนี้ก็คือการเปิดกล่องสุ่มอย่างสมบูรณ์แบบ หลังจากเปิดออกแล้ว สิ่งของที่อยู่ด้านในจะสามารถมีประโยชน์ใช้งานอะไรต่อตัวเองได้?

ความไม่รู้และความไม่แน่นอนของผลลัพธ์ที่จะตามมา ทำให้เฉินหยางที่ระมัดระวังรอบคอบมาแต่ไหนแต่ไร ยิ่งมีความระมัดระวังรอบคอบมากยิ่งขึ้น

เปิดออกก็ไม่แน่ว่าจะมีผลประโยชน์ ในทางตรงกันข้ามกลับอาจจะมีอันตราย ตัวเองทำไมถึงจะต้องไปเดิมพันกับอัตราความเป็นไปได้นั้นไปเปิดมันออกด้วย?

น่าเสียดายที่เซียมซีวิญญาณได้ใช้งานไปแล้ว มิเช่นนั้น กลับสามารถทำนายความโชคดีหรือโชคร้ายดูสักหน่อยได้

แต่ว่า ตอนนี้ เฉินหยางไม่ได้มีการวางแผนที่จะเปิดไหใบนี้ออกแต่อย่างใด สำหรับสิ่งของที่ไม่รู้ ยังคงรักษาสถานะในปัจจุบันเอาไว้จะดีกว่าเล็กน้อย

"ถ้าอย่างนั้นเมื่อไหร่จะเดินทางไปเดินเล่นที่เขาจินเจี๋ย?" ตะขาบแปดปีกเอ่ยถาม

"ค่อยว่ากันเถอะ"

เฉินหยางส่ายหน้าไปมา

ผ่านประสบการณ์การเดินทางไปยังชายแดนเหรามาแล้ว เขาเตรียมตัวที่จะพักผ่อนหลายวันแล้วค่อยว่ากันอีกครั้ง

ตะขาบแปดปีกร้องขอความไม่น่าสนใจมาหนึ่งประการ โอบกอดไหนอนหลับไป

เฉินหยางส่ายหน้าไปมา เดินทางไปหลอมสกัดโอสถที่ลานบ้านด้านหลังชั่วครู่ตามปกติ หลังจากนั้นเดินทางกลับเข้าห้องพักไปฝึกฝนจิตวิญญาณปฐมภูมิ

……

…

——

——

ส่วนลึกของเขาเจี้ยนเหมิน

ช่วงกลางดึก ป่าเขาเงียบสงัด มีเพียงแค่เสียงที่สายลมภูเขาพัดพาให้ใบไม้สั่นไหว รวมถึงเสียงร้องของแมลงที่แปลกประหลาด เสียงนกร้องสัตว์คำรามที่ไม่รู้จักชื่อหนึ่งสองเสียงเป็นระยะ

ภายใต้แสงจันทร์ ท่ามกลางภูเขาลึกป่าเก่าแก่ บรรยากาศมีความมืดครึ้ม แฝงไว้ด้วยความลึกลับซับซ้อนและความน่าสะพรึงกลัวเล็กน้อย

ท่ามกลางป่าไม้เบญจพรรณที่แตกลายงาแผ่นหนึ่ง ต้นไม้เถาวัลย์สว่างไสวแปลกประหลาด ราวกับเป็นกลุ่มผีป่าที่กำลังแยกเขี้ยวกางเล็บ ทำให้ผู้คนหวาดกลัวจนสั่นสะท้านโดยไม่รู้สึกหนาว

ส่วนลึกของป่า หญิงสาวคนหนึ่งนั่งอยู่เบื้องบนเถาวัลย์เส้นหนึ่ง ราวกับกำลังไกวชิงช้า ลอยผ่านมา แกว่งผ่านไป

ชุดขาวผมยาว รูปลักษณ์ราวกับภูตผีปีศาจ

ภายในปากของเธอฮัมเพลงบทเพลงที่ไม่รู้จักชื่อออกมา ความเยือกเย็น ความมืดครึ้ม น้ำเสียงดังสะท้อนกึกก้องอยู่ท่ามกลางป่า เกรงว่าแม้กระทั่งสัตว์ตัวเล็กท่ามกลางป่าล้วนขนลุกซู่ไปทั่วทั้งเรือนร่าง

ช่วงกลางดึกกลางดื่นนี้ หากถูกคนพบเห็น เกรงว่าคงจะถูกทำให้ตกใจจนสลบไสลไป

เบื้องล่างเท้าของเธอ ท่ามกลางป่าเขาคือโกฐก้านพร้าวเป็นแผ่น

"ซ่าซ่า..."

ดวงจันทร์แขวนลอยอยู่กลางอากาศ พื้นดินเกิดความปั่นป่วน บริเวณตรงกลางของป่าเขา สถานที่ที่ไม่ไกลออกไปบริเวณเบื้องหน้าของหญิงสาว ต้นไม้ขนาดมหึมาต้นหนึ่งทะลวงผ่านพื้นดินออกมา ลอยตัวสูงขึ้นจากพื้นดินอย่างรวดเร็ว

กิ่งก้านแผ่ขยาย ต้นไม้ขนาดยักษ์สูงเสียดฟ้า เบื้องล่างม่านราตรี ก่อตัวเป็นเงาดำทะมึนขนาดใหญ่แผ่นหนึ่ง

หญิงสาวนั่งอยู่บนเถาวัลย์ ฉากเหตุการณ์เช่นนี้ ไม่เพียงแต่จะไม่ได้ทำให้เธอหวาดกลัว ท่ามกลางดวงตาอันงดงามหนึ่งคู่ทว่ากลับเต็มเปี่ยมไปด้วยความยินดีปรีดาที่เหนือความคาดหมาย

"พี่ชาย!"

หญิงสาวร่วงหล่นลงมาจากบนเถาวัลย์ เบาหวิว สง่างามไปจนถึงขีดสุด

เสียงร้องเรียกอย่างแผ่วเบาหนึ่งเสียงอยู่ภายในปาก ราวกับการส่งเสียงร้องครางเสียงต่ำของผีสาวผู้เลอโฉม

ต้นไม้ขนาดมหึมาตั้งตระหง่านอยู่ท่ามกลางป่า กิ่งก้านบนเรือนร่างมีร่องรอยการหักโค่นอย่างเห็นได้ชัด สถานที่มากมายล้วนเป็นสีดำไหม้เกรียมแผ่นหนึ่ง แม้กระทั่งบนลำต้นล้วนปกคลุมไปด้วยลวดลายที่ถูกสายฟ้าฟาดฟันเอาไว้มากมายอย่างหนาแน่น

น่าตื่นตะลึงเมื่อได้พบเห็น

"ทำไมถึงจัดการจนกลายเป็นเช่นนี้ได้?"

เมื่อมองเห็นบนเรือนร่างของต้นไม้ขนาดมหึมาเต็มไปด้วยบาดแผล หญิงสาวมีใบหน้าที่เต็มไปด้วยความปวดใจ

ต้นไม้ขนาดมหึมาทอดกิ่งก้านลงมาหนึ่งเส้น ใช้ใบไม้ลูบคลำใบหน้าของหญิงสาวอย่างแผ่วเบาเล็กน้อย

พลังจิตขุมหนึ่งดังแว่วออกมา ติดต่อสื่อสารสอดประสานกันกับหญิงสาว

หนึ่งคนหนึ่งต้นไม้ คล้ายกับกำลังติดต่อสื่อสารกันอยู่

สีหน้าท่าทางบนใบหน้าของหญิงสาวเกิดการเปลี่ยนแปลงไปหลายครั้ง มีความตกตะลึง และก็มีความสงสัย

ผ่านไปชั่วครู่ เธอถึงเพิ่งจะกล่าวขึ้นมาอีกครั้งว่า "เมื่อพูดเช่นนี้ แซ่ติงคนนั้นตายไปแล้วเหรอ? พี่ชาย หลังจากนี้คุณมีแผนการอะไร?"

อย่างรวดเร็ว จิตวิญญาณติดต่อสื่อสารสอดประสาน น้ำเสียงหนึ่งดังขึ้นบริเวณข้างหูของหญิงสาว

"ข้าในตอนนี้ร่างธรรมได้รับความเสียหายจากพละกำลังแห่งการลงทัณฑ์จากสวรรค์ ยิ่งไปกว่านั้นรูปร่างใหญ่โตมากเกินไป การเคลื่อนไหวไม่สะดวก เจ้าช่วยข้าตามหาร่างกายมาหนึ่งร่าง ช่วยข้าควบแน่นผลไม้แห่งเต๋าเพื่อจุติ..."

หญิงสาวได้ยินดังนั้น ท่ามกลางดวงตาเปิดเผยความยินดีปรีดาออกมา "พี่ชาย ในที่สุดคุณก็ตัดใจละทิ้งร่างกายต้นไม้ได้แล้วเหรอ? คุณไม่รู้หรอก เฒ่าประหลาดการบูรพวกเขาสองคนล้วนตายไปแล้ว หากพวกเขาเหมือนกับฉัน ละทิ้งร่างธรรมอย่างเด็ดขาด จุติผลไม้แห่งเต๋าโดยตรง ทำไมถึงจะต้องมีจุดจบเช่นนี้ได้..."

ร่างกายของมนุษย์ ใช้งานได้ยอดเยี่ยมอย่างแท้จริง

"อืม"

พลังจิตของต้นไม้ขนาดมหึมาผันผวนเล็กน้อย "ร่างธรรมใหม่ ข้ามีตัวเลือกที่เหมาะสมแล้ว ตอนนี้เจ้าเดินทางไปที่เมืองก้งสักรอบ..."

……

…