บทที่ 101 บอสปรากฏกาย ไห่ชางหลงเลเวล 100

บทที่ 101 บอสปรากฏกาย ไห่ชางหลงเลเวล 100

อัสนีเทพสุริยันเพลิงมีระยะการโจมตีอยู่ที่หกร้อยเมตร

ซ่งหมิงประเมินพื้นที่ของทะเลสาบน้ำเดือดแห่งนี้ว่ามีขนาดใหญ่กว่าหกร้อยตารางเมตรเพียงเล็กน้อย

นั่นถือว่าเพียงพอสำหรับอัสนีเทพสุริยันเพลิงที่จะครอบคลุมพื้นที่กว้างใหญ่ทั้งหมดเบื้องหน้าของเขา

ยิ่งไปกว่านั้น สายฟ้ายังสามารถแผ่ขยายออกไปได้ไกลขึ้นผ่านน้ำในทะเลสาบ

จุดประสงค์คือการล่อให้เหล่ามอนสเตอร์ระดับสูงที่ซ่อนตัวอยู่ลึกภายในทะเลสาบออกมา

เมื่อวางแผนเสร็จสิ้น ซ่งหมิงก็ไม่ลังเลอีกต่อไป

เขาเหยียดฝ่ามือตรงไปยังทะเลสาบน้ำเดือดในทันที

ในพริบตานั้น

ท้องฟ้าและผืนดินก็เปลี่ยนสี

พื้นที่หลายร้อยเมตรเบื้องหน้าถูกปกคลุมไปด้วยสายฟ้าสีม่วงแดงในทันที

เสียงฟ้าร้องคำรามดังต่อเนื่องมาจากสายฟ้าที่เต็มท้องฟ้า

มันทำให้แก้วหูของผู้คนเจ็บปวด

เมื่อมองไปยังทิศทางของทะเลสาบน้ำเดือด ที่นั่นได้กลายเป็นขุมนรกที่ประกอบขึ้นจากสายฟ้าอย่างแท้จริง

เหล่ามอนสเตอร์รูปร่างมังกรที่เคยนอนอาบแดดอย่างเกียจคร้านต่างคำรามด้วยความโกรธเกรี้ยวและพุ่งทะยานขึ้นมาโดยไม่เกรงกลัว พวกมันพุ่งเข้าหาสายฟ้าที่จู่ๆ ก็เต็มท้องฟ้า

มอนสเตอร์มังกรเหล่านี้ส่วนใหญ่มีผิวหนังที่หนาและร่างกายที่แข็งแกร่ง โดยมีค่าสถานะการป้องกันและร่างกายที่เหนือกว่าสิ่งมีชีวิตระดับเดียวกันอย่างมาก

ดังนั้นพวกมันจึงไม่เกรงกลัวสายฟ้าสีม่วงแดงเหล่านี้เลยแม้แต่น้อย

โดยสัญชาตญาณ พวกมันเชื่อว่าสายฟ้าเหล่านี้ไม่สามารถทำอันตรายพวกมันได้แม้แต่นิดเดียว

อย่างไรก็ตาม หากสายฟ้าเหล่านี้เป็นทักษะที่ผู้อื่นปล่อยออกมา ก็คงเป็นอีกเรื่องหนึ่ง

บางทีเหล่ามอนสเตอร์มังกรเหล่านี้อาจต้านทานมันได้จริงๆ

แต่อัสนีเทพสุริยันเพลิงของซ่งหมิงเป็นทักษะที่เขาใช้คะแนนทักษะไปเจ็ดหมื่นคะแนนเพื่อยกระดับมันขึ้นมา

ประกอบกับค่าสถานะจิตวิญญาณที่สูงและโบนัสต่างๆ ของเขา

เหล่ามอนสเตอร์มังกรบนฝั่งเมื่อสัมผัสกับอสรพิษสายฟ้าที่พุ่งพล่านเป็นครั้งแรก ก็ส่งเสียงร้องโหยหวนออกมาทันที

จากนั้นพวกมันก็ชักกระตุกและล้มลงกับพื้น กลายเป็นศพไหม้เกรียมอย่างไม่เต็มใจ

อสรพิษสายฟ้าสีม่วงแดงที่เกิดจากการถักทอของสายฟ้านับไม่ถ้วนเคลื่อนที่ราวกับอยู่ในดินแดนที่ไร้ผู้คน เขมือบมอนสเตอร์มังกรระดับ 60 ขึ้นไปอย่างน้อยหนึ่งร้อยตัวโดยไม่ปรานี

เพียงแค่พริบตาเดียว เหล่ามอนสเตอร์มังกรบนฝั่งก็ถูกกวาดล้างจนหมดสิ้น

ต่อจากนั้น อสรพิษสายฟ้าจำนวนนับไม่ถ้วนที่มีขนาดแตกต่างกันต่างบิดตัวและมุดลงไปในผิวน้ำที่กำลังเดือดพล่านของทะเลสาบ

ซ่า ซ่า ซ่า

กระแสไฟฟ้าจำนวนนับไม่ถ้วนเต้นระบำอยู่บนผิวน้ำ ปรากฏและเลือนหายไปพร้อมกับฟองอากาศที่เดือดพล่านอย่างต่อเนื่อง

พวกมันถักทอกันจนเกิดเป็นภาพที่งดงามเกินบรรยาย

หนึ่งวินาที

ห้าวินาที

ซ่งหมิงรออย่างเงียบๆ อยู่ครู่หนึ่ง จากนั้นก็ได้ยินเสียงคำรามอย่างโกรธแค้นดังมาจากใต้ผิวน้ำ

บุ๋ง บุ๋ง

น้ำวนขนาดใหญ่ปรากฏขึ้นที่ใจกลางทะเลสาบในทันที

หากมองจากเหนือผิวน้ำ ก็จะสามารถมองเห็นเงาดำที่ขยายตัวอย่างต่อเนื่องอยู่ภายในน้ำวนได้อย่างชัดเจน

ตูม ตูม

หัวที่แหลมคมคล้ายกรวยโผล่ออกมาจากใจกลางน้ำวนอย่างกะทันหัน

หัวนั้นมีความยาวห้าถึงหกเมตร และมีแถวของเขี้ยวแหลมคมเผยออกมาในกรามที่อ้าค้าง

ดวงตาแนวตั้งสีเหลืองทองคู่หนึ่งจ้องมองไปยังตำแหน่งของซ่งหมิงอย่างเฉียบคมและส่งเสียงคำรามมังกรออกมาด้วยความโกรธ

ซ่งหมิงไม่รีบร้อน เขาโยนทักษะตรวจสอบใส่มอนสเตอร์ตัวนี้

ข้อมูลของมอนสเตอร์ก็ปรากฏขึ้นเบื้องหน้าของเขาในทันที

【บอสแห่งทะเลสาบน้ำเดือด: ไห่ชางหลง】

【พลังชีวิต: 172,001,000 / 190,000,000】

【ระดับ: 100】

【ความแข็งแกร่ง: 9420】

【ความคล่องตัว: 5500】

【จิตวิญญาณ: 2000】

【ร่างกาย: 10230】

【การป้องกัน: 11200】

【ทักษะ: หางฟาดไห่ชาง, คลื่นยักษ์, กระสุนมังกรวารี】

"ค่าสถานะของมันยังแย่กว่าบอสโลกเลเวล 90 ที่ฉันเคยเจอในตอนนั้นเล็กน้อย ท้ายที่สุดแล้ว ปีศาจศิลาลึกลับตัวนั้นเป็นบอสตัวสุดท้ายของโลกขนาดเล็ก ส่วนบอสตัวเล็กๆ ในเกาะมังกรต้องห้ามแห่งนี้ยังเทียบกันไม่ได้!"

ซ่งหมิงไม่ลืมที่จะเปรียบเทียบไห่ชางหลงตัวนี้กับปีศาจศิลาลึกลับ

เขาพบว่าตัวหลังนั้นยังคงทรงพลังกว่า

แต่สำหรับเขาแล้ว มันไม่มีความแตกต่างกัน

แม้ในขณะนี้ซ่งหมิงจะอยู่ห่างจากทะเลสาบน้ำเดือดถึงห้าสิบเมตร แต่ไห่ชางหลงก็ค้นพบตำแหน่งของเขาในทันที

ร่างของมันดำผุดดำว่ายกลับลงไปในน้ำ ร่างกายที่ยาวกว่าร้อยเมตรของมันพุ่งผ่านน้ำและหายไปในพริบตา ก่อนจะไปปรากฏตัวขึ้นบนฝั่ง

"คำราม!"

เสียงคำรามของไห่ชางหลงนั้นดังกึกก้องจนหูแทบแตก

สิ่งนี้ทำให้หนิงฮวาและคนอื่นๆ ที่อยู่ห่างออกไปร้อยเมตรตื่นตระหนกกันไม่น้อย

แม้พวกเขาจะอยู่ห่างจากมังกรยักษ์ตัวนี้มาก

แต่ออร่าที่แผ่ออกมาจากร่างกายของมันก็ยังทำให้พวกเขารู้สึกได้ว่าร่างกายของตนสั่นสะท้านเล็กน้อย

"ให้ตายเถอะ ซ่งหมิงทำบ้าอะไรลงไป? อัสนีเทพที่เต็มท้องฟ้าเมื่อกี้นี้คืออะไรกัน?" ใบหน้าของกัวจวินดูย่ำแย่อย่างยิ่ง

เขาไม่คิดเลยว่าจะเกิดการเปลี่ยนแปลงเช่นนี้ขึ้น

ยิ่งไปกว่านั้น บอสที่ซ่อนตัวอยู่ในทะเลสาบน้ำเดือดยังถูกกระตุ้นจนคลานออกมาจากก้นบึ้งของทะเลสาบ

ตอนนี้ทีมของพวกเขาตกอยู่ในอันตรายร้ายแรง

มังกรยักษ์ระดับ 100 ไม่ใช่สิ่งที่พวกเขาจะรับมือได้เลย

หนิงฮวาก็มีสีหน้าที่เคร่งขรึม เมื่อบอสถูกกระตุ้นเช่นนี้ พวกเขาต้องรีบหนีไปตอนนี้

ไม่เช่นนั้น หากบอสเล็งเป้ามาที่พวกเขา ก็จะไม่มีใครในกลุ่มที่มีโอกาสรอดชีวิต

"หัวหน้า รีบหนีไปกันเถอะ ฉันโง่เองที่คิดว่าซ่งหมิงจะมีวิธีจัดการ ดูนั่นสิ บอสถูกเขาทำให้โกรธจัดแล้ว!"

คนที่พูดคือเกาหยวน ใบหน้าของเขาเต็มไปด้วยความวิตกกังวลและโกรธเคือง

กัวจวินกล่าวอย่างโกรธแค้นเช่นกัน "ฉันบอกเธอตั้งนานแล้วว่าซ่งหมิงเป็นตัวถ่วง แต่เธอก็ไม่เชื่อฉัน ตอนนี้ดูสิว่าเกิดอะไรขึ้น!"

ใบหน้าของหนิงฮวาสงบนิ่งและไม่ได้พูดอะไร เธอเชื่อมั่นในตัวซ่งหมิงอยู่ในใจ แต่สถานการณ์ในปัจจุบันนั้นเหนือการควบคุมของพวกเขาไปแล้ว

ในฐานะหัวหน้าทีม เธอต้องรับผิดชอบต่อทั้งทีม

"เอาล่ะ เราไปก่อนเถอะ!"

ทันทีที่หนิงฮวาพูดจบ เจียงหรงก็อุทานออกมาทันทีพร้อมกับชี้ไปทางทะเลสาบน้ำเดือด และพูดว่า "ดูนั่นสิ ทำไมบอสตัวนั้นถึงยืนนิ่งล่ะ?"

ทันทีที่คำพูดเหล่านี้หลุดออกมา ทั้งกัวจวินและเกาหยวนต่างก็แค่นเสียงหัวเราะเยาะ

หากบอสไม่ตาย มันจะหยุดนิ่งได้อย่างไร?

การที่เจียงหรงพูดเช่นนี้ พวกเขาเกรงว่าเธอคงกำลังมองทุกคนที่นี่เป็นคนโง่

อย่างไรก็ตาม เมื่อพวกเขาหันศีรษะไปมอง

กรามของพวกเขาก็แทบหลุดออกมา

เพราะภาพที่อยู่ไกลออกไปนั้นเป็นไปตามที่เจียงหรงพูดเป๊ะ บอสมังกรยักษ์ที่พุ่งขึ้นมาบนฝั่งนั้นดูราวกับถูกสาปให้กลายเป็นหิน มันไม่เคลื่อนไหวเลยแม้แต่นิดเดียว

ที่แปลกคือมังกรยักษ์ยังคงรักษาท่าทางพุ่งตัวเอาไว้

และทิศทางของมันก็หันออกจากพวกเขาไป

ทุกคนมองหน้ากันโดยไม่เข้าใจว่าเกิดอะไรขึ้น

หนิงฮวามองดูฉากแปลกประหลาดที่อยู่ไกลออกไป และใจของเธอก็อดไม่ได้ที่จะรู้สึกหนาวสั่นเล็กน้อย

การจะควบคุมบอสเช่นนี้ได้ พลังของคนผู้นั้นต้องไปถึงระดับไหนกัน?

อย่างน้อยต้องเป็นมืออาชีพที่มีระดับ 100 ขึ้นไปถึงจะทำได้

จะเป็นไปได้ไหมว่ามีมืออาชีพคนอื่นบุกเข้ามาที่นี่ด้วย?

จากนั้นหนิงฮวาก็หยุดความคิดฟุ้งซ่านของเธอ และมองดูบอสที่ถูกควบคุมไว้นั้นด้วยความปรารถนาบางอย่าง

หากเป็นไปได้ การสังหารบอสระดับนี้มีโอกาสสูงมากที่จะดรอปอุปกรณ์ระดับสีแดง

หากพวกเขาโชคดี อุปกรณ์ระดับทองก็ไม่ใช่เรื่องที่เป็นไปไม่ได้

อย่างไรก็ตาม หนิงฮวาไม่สามารถรับประกันได้ว่าบอสตัวนี้จะถูกควบคุมไว้นานแค่ไหน

และมืออาชีพที่ลึกลับคนนั้นย่อมไม่ยอมยืนดูพวกเขาแย่งมอนสเตอร์ไปเฉยๆ แน่นอน

เธอทำได้เพียงดับความคิดที่ไม่สมจริงเช่นนั้นลง

หนึ่งนาทีผ่านไป

บอสยังคงอยู่ที่เดิม เพียงแค่คำรามออกมาด้วยความโกรธ

สองนาทีผ่านไป

เสียงคำรามของบอสเริ่มอ่อนลง ราวกับว่ามันอาจตายได้ทุกเมื่อ

หลังจากผ่านไปสองนาทีครึ่ง

ร่างกายอันมหึมาของบอสก็สลายไปอย่างสมบูรณ์ กลายเป็นกองเศษซากอยู่บนพื้น

หนิงฮวาและคนอื่นๆ จ้องมองภาพนี้ด้วยความตกตะลึง อารมณ์ของพวกเขาซับซ้อนอย่างยิ่ง

บอสระดับนี้ จู่ๆ ก็ตายไปแบบนั้น

พวกเขาไม่เห็นแม้กระทั่งว่าใครเป็นคนลงมือ!