บทที่ 2 - หัตถ์พญายมราชแห่งนรก สังหารหมู่คนนับล้าน
บทที่ 2 - หัตถ์พญายมราชแห่งนรก สังหารหมู่คนนับล้าน
บทที่ 2 - หัตถ์พญายมราชแห่งนรก สังหารหมู่คนนับล้าน
ทั่วทั้งราชวงศ์ถูกปกคลุมไปด้วยบรรยากาศแห่งการเข่นฆ่าอันหนักอึ้ง
กองทัพทหารม้านับล้านนายจากห้าราชวงศ์อยู่ระหว่างการเดินทางมา ข่าวลือแพร่สะพัดไปทั่วทั้งเมืองหลวง
พระราชวัง
ภายในลานเรือนอันเงียบสงบ
ซูเฉินไม่สนใจเสียงคุกเข่าอ้อนวอนของเหล่าขุนนางที่อยู่ด้านนอก
ตำหนักวิญญาณที่เปิดออกในส่วนลึกของสมองเขากำลังควบแน่นและบีบอัดอย่างบ้าคลั่ง
พลังอันสามารถทำลายล้างสวรรค์และปฐพีได้พุ่งทะลวงจิตวิญญาณ
"ทำลายตำหนักวิญญาณ ควบแน่นจิต!"
ทำลายตำหนักวิญญาณ รวบรวมควบแน่นจิต
เวลาผ่านไปเจ็ดวัน ในที่สุดก็ทะลวงเข้าสู่ขอบเขตควบแน่นจิตระดับหนึ่งได้อย่างราบรื่น
ลองคำนวณเวลาดู
วันนี้มาถึงวันที่จะสามารถซื้อด่วนได้อีกครั้งแล้ว
ท่ามกลางความคาดหวังของซูเฉิน
เสียงกลไกเย็นเยียบของระบบก็ดังขึ้นในหัว
【ติ๊ด! ครบกำหนดเวลาเจ็ดวันแล้ว ระบบกำลังสุ่มสินค้าสำหรับการซื้อด่วน】
จากนั้น
หน้าต่างระบบก็ปรากฏขึ้นในหัวของซูเฉิน
【สินค้า : หัตถ์พญายมราชแห่งนรก (วิชายุทธ์ระดับเทพ)】
【ราคา : หินวิญญาณหนึ่งก้อน】
【รายละเอียดสินค้า : หัตถ์พญายมราชแห่งนรกถูกสร้างขึ้นโดยราชันย์พญายม หากฝึกฝนจนถึงขั้นสมบูรณ์ เพียงฝ่ามือเดียวก็สามารถเข่นฆ่าล้างนรกได้】
【ระยะเวลา : สั่งซื้อภายในหนึ่งนาที (หมดเวลาแล้วหมดเลย)】
เคล็ดวิชาฝึกฝนหัตถ์พญายมราชแห่งนรกปรากฏขึ้นในหัว
ซูเฉินเริ่มทำการฝึกฝนทันที ภายใต้การปกคลุมของพรสวรรค์ร้อยล้านเท่า
กองทัพทหารม้าเหล็กนับล้านของห้าราชวงศ์
ทั้งหมดได้เดินทางมาประชิดกำแพงเมืองแล้ว
จักรพรรดิทั้งห้าควบม้าศึก ทุกคนล้วนเป็นยอดฝีมือขอบเขตสร้างรากฐาน
"วันนี้ จะเป็นวันที่ห้าราชวงศ์ของเรากลืนกินราชวงศ์ซู"
"ใครสามารถเด็ดหัวไอ้เด็กเมื่อวานซืนแซ่ซูมาได้ จะได้รับรางวัลเป็นทองคำหมื่นตำลึง และได้รับการแต่งตั้งเป็นแม่ทัพหมื่นครัวเรือน"
"ฆ่า!"
"ฆ่า!"
"ฆ่า!"
จิตสังหารสายแล้วสายเล่ารวมตัวกัน คลื่นความดุดันถาโถมดั่งมหาสมุทรม้วนตัวเข้าใส่ราชวงศ์
เมื่อสัมผัสได้ถึงเสียงคำรามแห่งจิตสังหารที่สั่นสะเทือนฟ้าดิน ทุกคนต่างรู้สึกสิ้นหวังอย่างหาที่สุดไม่ได้ เพราะทุกคนรู้ดีว่า เมื่อกองทัพนับล้านตีแตกเมืองได้เมื่อใด ย่อมเกิดการล้างเลือดทั่วราชวงศ์อย่างแน่นอน
พระราชวัง
ที่ด้านนอกลานเรือน ขุนนางชั้นผู้ใหญ่หลายร้อยคนพากันคุกเข่าลงพร้อมกัน ตะโกนร้องเรียกด้วยใบหน้าสิ้นหวัง
"ฝ่าบาท กองทัพนับล้านของห้าราชวงศ์มาประชิดกำแพงเมืองแล้ว อาจจะตีฝ่าเข้ามาได้ทุกเมื่อ ขอฝ่าบาทโปรดนำทัพออกศึกด้วยพระองค์เอง เพื่อสร้างขวัญกำลังใจให้เหล่าทหาร บางทีอาจจะยังมีหนทางรอดอยู่บ้างพ่ะย่ะค่ะ"
"ฝ่าบาท ต่อให้ฝ่าบาทจะหลบซ่อนอยู่ในลานเรือน หากกองทัพนับล้านบุกเข้ามาในราชวงศ์ได้ ไม่เพียงแต่ประเทศชาติจะล่มสลาย แต่พวกเราทุกคนจะต้องตายอยู่ใต้ฝ่าเท้านับหมื่น ขอฝ่าบาทโปรดกอบกู้ความเกรียงไกรของอดีตจักรพรรดิกลับคืนมาด้วยเถิดพ่ะย่ะค่ะ"
"ฝ่าบาท กระหม่อมรับใช้อดีตจักรพรรดิมาสี่สิบปี ไม่อาจทนมองราชวงศ์ล่มสลายได้จริงๆ เพียงแค่ฝ่าบาททรงนำทัพออกศึกด้วยพระองค์เอง ต่อให้พวกกระหม่อมจะต้องรบจนตัวตาย ก็ไม่ขอปฏิเสธพ่ะย่ะค่ะ"
พ่อเป็นวีรบุรุษ แต่ลูกกลับเป็นสุนัขขี้ขลาด
ตลอดร้อยปีที่ผ่านมา ภายใต้การปกครองของอดีตจักรพรรดิ ราชวงศ์ได้ขยายอาณาเขตอย่างต่อเนื่อง จากราชวงศ์เล็กๆ ก้าวขึ้นมาอยู่ในระดับหกราชวงศ์ใหญ่ แต่วันนี้ บุตรชายของอดีตจักรพรรดิ ผู้เป็นถึงองค์จักรพรรดิ กลับหวาดกลัวจนต้องหลบซ่อนตัวอยู่ในเรือนไม่กล้าออกมา
พรสวรรค์ดาดๆ ไม่ใช่เรื่องสำคัญ
ไม่มีความสามารถก็ไม่เป็นไร
ขอเพียงมีใจที่จะปกป้องราชวงศ์ด้วยชีวิต พวกเขาก็ยินดีที่จะร่วมเป็นร่วมตายไปกับราชวงศ์
แล้วตอนนี้น่ะหรือ?
คุกเข่ามาสามวันติด ลานเรือนกลับไม่มีความเคลื่อนไหวใดๆ เลย
"ไปเถอะ จักรพรรดิแบบนี้ ไม่มีเสียยังจะดีกว่า"
"ใช่แล้วล่ะ ต่อให้ไม่มีเขาเป็นผู้นำทัพ พวกเราก็สามารถขับไล่กองทัพศัตรูนับล้านได้ กอบกู้ชื่อเสียงของอดีตจักรพรรดิได้เช่นกัน"
"ต่อให้ต้องสู้จนเหลือทหารเพียงคนเดียว พวกเราขอสาบานว่าจะปกป้องราชวงศ์ ร่วมเป็นร่วมตายไปด้วยกัน!"
ทุกคนลุกขึ้นยืน ไม่แม้แต่จะหันกลับไปมองลานเรือนอีกเลย
จักรพรรดิเช่นนี้ ทำให้พวกเขารู้สึกหนาวเหน็บและสิ้นหวังอย่างสิ้นเชิง ต่อให้ฝืนผลักดันให้ออกไปนำทัพรบ ไม่เพียงแต่จะไม่ช่วยปลุกขวัญกำลังใจ แต่อาจจะส่งผลเสียย้อนกลับด้วยซ้ำ
ขณะที่ทุกคนกำลังเตรียมตัวจะจากไป
เมื่อมองเห็นชายหนุ่มในชุดคลุมสีดำเดินออกมา ทุกคนก็รีบคุกเข่าลงทันที
"ฝ่าบาท ในที่สุดพระองค์ก็เสด็จออกมาแล้ว"
ซูเฉินที่เพิ่งฝึกฝนหัตถ์พญายมราชแห่งนรกเสร็จ ต้องทนฟังเสียงเหมือนพระสวดมนต์มาตลอดสามวันเต็ม แถมยังเป็นพระกลุ่มใหญ่สวดพร้อมกันอีกด้วย
"ฝ่าบาท กองทัพนับล้านของห้าราชวงศ์มาประชิดกำแพงเมืองแล้ว ขอฝ่าบาทโปรดนำทัพออกศึก นำพวกกระหม่อมบุกฝ่าออกไปเถิดพ่ะย่ะค่ะ"
"ห้าราชวงศ์ยังไม่ได้เริ่มตีเมืองไม่ใช่หรือ?"
"ฝ่าบาท ยังไม่ได้เริ่มพ่ะย่ะค่ะ"
"แล้วจะรีบร้อนไปทำไม"
หา?
เมื่อได้ยินคำดำรัสขององค์จักรพรรดิ ทุกคนต่างก็งุนงงไปตามๆ กัน
กองทัพนับล้านอยู่หน้าประตูเมือง อาจจะตีฝ่าเข้ามาแล้วล้างเลือดทั่วเมืองหลวงได้ทุกเมื่อ เวลาแบบนี้ยังไม่ให้รีบ แล้วจะต้องรอถึงเมื่อไหร่กัน?
"ฝ่าบาท แผ่นดินกว้างใหญ่ที่อดีตจักรพรรดิตีมาได้ด้วยน้ำพักน้ำแรง จะยอมให้มาพังทลายลงในมือของขุนนางบาปอย่างพวกกระหม่อมไม่ได้นะพ่ะย่ะค่ะ ขอฝ่าบาทโปรดเร่งนำทัพออกศึกด้วยเถิด"
กองกำลังทหารนับล้านส่งเสียงคำรามกึกก้องด้วยจิตสังหาร ก่อตัวเป็นพายุทรายแห่งความโกรธเกรี้ยวที่กวาดล้างไปทั่วทั้งในและนอกเมืองหลวง
เสียงสะท้อนดังก้องทะลุผ่านชั้นบรรยากาศ ปกคลุมไปทั่วพระราชวัง
"เหล่าทหารหาญทั้งหลาย ประเดี๋ยวเมื่อตีประตูเมืองแตก ใครไม่ยอมจำนน ฆ่า!"
"ใครไม่ยอมคุกเข่า ฆ่า!"
"คนของราชวงศ์ทั้งหมด ไม่ว่าชายหรือหญิง แม้แต่ไก่สักตัว ก็ต้องฆ่าให้หมด!"
"ล้างเลือดราชวงศ์ซู"
ถอนรากถอนโคน เพื่อขจัดเสี้ยนหนามในภายภาคหน้า
ห้าราชวงศ์รวบรวมกองกำลังนับล้าน ยิ่งภายใต้การเพิกเฉยของสำนักเฉิงเทียน พวกเขาย่อมไม่ยอมอ่อนข้อให้อย่างแน่นอน
"พวกเราไม่ต้องรออีกต่อไป เริ่มตีเมืองได้"
"ตีเมือง ฆ่า!"
"ฆ่า!"
กองกำลังทหารนับล้านคำรามพร้อมกัน จิตสังหารสั่นสะเทือนฟ้าดิน
ฝุ่นตลบอบอวล
ขณะที่กองกำลังนับล้านกำลังเตรียมตีเมือง ประตูเมืองบานยักษ์ก็ค่อยๆ เปิดออก กองกำลังพิทักษ์ราชวงศ์นับไม่ถ้วนพุ่งทะยานออกมา ธงรบโบกสะบัดอยู่ด้านหน้าสุด บนนั้นเขียนอักษรคำว่า 'ซู'
ท่ามกลางความว่างเปล่า
ชายหนุ่มรูปงามในชุดหลงเปา (ชุดคลุมลายมังกร) ยืนตระหง่านอยู่กลางอากาศ นัยน์ตาดำขลับเย็นเยียบทะลุผ่านมิติชั้นต่างๆ ราวกับข้ามผ่านสังสารวัฏมานับไม่ถ้วน
"เจ้าก็คือไอ้เด็กเมื่อวานซืนแซ่ซูที่เพิ่งขึ้นครองราชย์สินะ ขยะอย่างเจ้ายังสามารถเป็นจักรพรรดิของราชวงศ์ได้ ช่างเป็นความน่าสมเพชของราชวงศ์ซูจริงๆ"
"ดูท่า วันนี้ที่พวกเราสังหารล้างราชวงศ์ซู ก็ถือเป็นการช่วยให้เสด็จพ่อของเจ้าหลุดพ้นจากเจ้าได้เร็วขึ้น เจ้าควรจะขอบคุณพวกเราด้วยซ้ำ"
"ไอ้เด็กซู วันนี้เห็นแก่ที่พวกเรากับเสด็จพ่อของเจ้ารู้จักกันมาหลายปี จะให้โอกาสเจ้าสักครั้ง ให้ทั่วทั้งราชวงศ์ยอมจำนน และคนในราชวงศ์ของเจ้าปลิดชีพตัวเองทั้งหมด พวกเราห้าราชวงศ์ก็อาจจะเว้นการล้างเลือดเมืองหลวงให้"
จักรพรรดิทั้งห้าราชวงศ์ ล้วนเป็นยอดฝีมือขอบเขตสร้างรากฐานทั้งสิ้น
เดี๋ยวก่อนนะ
ดวงตาของทั้งห้าคนหรี่แคบลง
มีข่าวลือว่าจักรพรรดิที่เพิ่งขึ้นครองราชย์ของราชวงศ์ซู เป็นคนที่แม้แต่ขอบเขตหลอมกายาก็ยังเอื้อมไม่ถึง แล้วเหตุใดจึงสามารถยืนอยู่กลางอากาศได้?
ในเสี้ยววินาทีนี้
สายตาของซูเฉินมองลงไปยังกองกำลังทหารนับล้านของห้าราชวงศ์ น้ำเสียงเย็นเยียบทะลุผ่านชั้นบรรยากาศ ปกคลุมทุกคนเอาไว้ ราวกับร่วงหล่นลงสู่ถ้ำน้ำแข็งชวนให้ขนลุกซู่
"ความเกรียงไกรแห่งราชวงศ์ซูไม่อาจล่วงละเมิดได้ วันนี้ ข้าจะใช้นามแห่งพญายมราช ส่งพวกเจ้าลงสู่นรกขุมลึกที่ไร้ก้นบึ้ง"
สิ้นคำกล่าว
ซูเฉินยื่นมือขวาออกไป เงาฝ่ามือขนาดยักษ์หมื่นจั้งก่อตัวขึ้นกลางอากาศ ลอยเด่นอยู่เหนือชั้นเมฆนับหมื่นลี้ จิตสังหารที่พวยพุ่งดั่งมหาสมุทรราวกับมาจากนรก เสียงคำรามเดือดดาลเกรี้ยวกราดฉีกกระชากท้องฟ้าเก้าชั้นฟ้าอย่างบ้าคลั่ง
"หัตถ์พญายมราชแห่งนรก สังหารหมู่คนนับล้าน"
ครืน! ครืน! ครืน!
ฝ่ามือยักษ์หมื่นจั้งร่วงหล่นลงมาจากฟากฟ้า ปกคลุมดินแดนนับหมื่นลี้ กองกำลังทหารนับล้านสัมผัสได้ถึงแรงกดทับของฟ้าดิน ร่างกายไม่อาจควบคุมได้ ราวกับถูกมิติแช่แข็งเอาไว้ ไม่อาจขยับเขยื้อนได้แม้แต่เส้นขนเดียว
ปัง!
ปัง!
ปัง!
ร่างของทหารแต่ละคน เริ่มปริแตกออกภายใต้แรงกดทับอันน่าสะพรึงกลัว กลายเป็นกลุ่มหมอกเลือดลอยคละคลุ้งไปทั่วท้องฟ้า ราวกับดอกไม้ไฟที่เบ่งบานบนฟ้ากว้าง เลือดสีแดงฉานย้อมขุนเขาและแม่น้ำนับหมื่นลี้ให้กลายเป็นสีเลือดในพริบตา
(จบแล้ว)