บทที่ 9 - คทาวิเศษ! ความฝันของลูกผู้ชายฉือหัง กับ ไข่มุกมังกรบรรพบุรุษ
บทที่ 9 - คทาวิเศษ! ความฝันของลูกผู้ชายฉือหัง กับ ไข่มุกมังกรบรรพบุรุษ
บทที่ 9 - คทาวิเศษ! ความฝันของลูกผู้ชายฉือหัง กับ ไข่มุกมังกรบรรพบุรุษ
จ้าวคงหมิงมองท่าทางบิดไปบิดมาของฉือหังตรงหน้า
ก็อดนึกถึงกล้วยไม้บนโต่วอินในชาติก่อนไม่ได้
พร้อมกับมีเสียงดนตรีอันเร้าใจดังก้องอยู่ในหัว
"รอนแรมจากขุนเขา พกกล้วยไม้มาด้วย!"
"หยุดๆๆ!"
จ้าวคงหมิงรีบถอยหลังไปสองก้าว ยกมือขึ้นไขว้กันบังหน้าอกด้วยความหวาดกลัว
"ศิษย์พี่ฉือหัง มีอะไรค่อยๆ พูด ขนลุกหมดแล้ว"
เมื่อโดนจ้าวคงหมิงตะคอกใส่ ฉือหังก็เพิ่งรู้ตัวว่าเมื่อกี้ตัวเองเสียมารยาทไป
เขากระแอมสองที พยายามจะกลับไปทำท่าทางเย็นชาแบบศิษย์เอกศาสนาฉ่าน
แต่คราบน้ำตาที่หางตา ก็ยากที่จะปกปิดความเป็นคนเจ้าน้ำตาของเขาได้
"อะแฮ่ม ให้ศิษย์น้องเห็นเรื่องน่าขันแล้ว"
ฉือหังสูดหายใจลึก สายตาเริ่มแน่วแน่ขึ้น
"ศิษย์น้อง ตอนนี้เพื่อนร่วมสำนักต่างก็หาว่าฉือหังผู้นี้เป็นหนุ่มน้อยสายหวาน ทนไม่ไหวแล้วจริงๆ"
"เราไม่ใช่หนุ่มน้อยสายหวานอะไรนั่น เราเป็นลูกผู้ชายเต็มตัว"
"รู้ว่าท่านสามารถหลอมของวิเศษระดับแนวคิดได้ ช่วยหลอมให้สักชิ้นเถอะ"
จ้าวคงหมิงเลิกคิ้ว กลับเข้าสู่โหมดทำธุรกิจ
"โอ้ ศิษย์พี่อยากได้แบบไหนล่ะ"
ฉือหังกำหมัด กัดฟันกรอด
"ศิษย์พี่อยากได้แบบที่ดูน่าเกรงขาม เป็นลูกผู้ชายเต็มตัว"
"ขอแค่ใช้มันออกมา ก็จะทำให้สลัดฉายาหนุ่มน้อยสายหวานทิ้งไปได้"
"ต่อไปคนอื่นจะต้องใช้คำว่าลูกผู้ชายมาอธิบายตัวเราเท่านั้น!"
เมื่อจ้าวคงหมิงได้ยินดังนั้น ก็แอบขำในใจ
อยากเปลี่ยนภาพจำงั้นหรือ
ได้สิ จัดให้!
"ในเมื่อศิษย์พี่มีคำขอ ในฐานะศิษย์น้องก็ต้องตอบสนองให้ได้อยู่แล้ว"
"ถือเสียว่านี่เป็นจุดเริ่มต้นในการปรับปรุงความสัมพันธ์ระหว่างศาสนาฉ่านและศาสนาเจี๋ยของพวกเรา"
จ้าวคงหมิงเปลี่ยนเรื่อง ถูนิ้วไปมา
"แต่ศิษย์พี่ก็คงรู้กฎดี ของวิเศษระดับแนวคิดต้องใช้สมบัติวิเศษระดับสูงสุดนะ"
"วางใจได้! ถึงศาสนาฉ่านจะมีคนน้อย แต่ก็ยังมีของดีๆ เก็บไว้นะ!"
เห็นได้ชัดว่าฉือหังเตรียมตัวมาดี
เขาพลิกฝ่ามือ หยกวิเศษที่แผ่แสงลวงตา
ราวกับแฝงไปด้วยความเร้นลับแห่งความว่างเปล่าอันไร้ที่สิ้นสุด ก็ปรากฏขึ้นบนฝ่ามือ
"นี่คือหยกมายาบรรพกาล"
"เป็นของที่ท่านอาจารย์ได้มาจากผาแบ่งสมบัติ แฝงไปด้วยกฎเกณฑ์แห่งภาพมายาและร่างจำแลงขั้นสูงสุด"
"หากใช้หลอมเป็นของวิเศษประเภทร่างจำแลง จะเหมาะสมที่สุด!"
[ติ๊ง! ตรวจพบวัตถุดิบหลอมอาวุธระดับสูง: หยกมายาบรรพกาล]
[ระดับ: ยอดเยี่ยม]
[แผนการที่เข้าคู่: สามารถหลอมของวิเศษระดับแนวคิดประเภทอัญเชิญ/แปลงร่างได้]
"ของดี!"
จ้าวคงหมิงตาเป็นประกาย รับหยกมา แล้วเรียกหม้อเก้ามังกรออกมาทันที
"ศิษย์พี่รอสักครู่ ศิษย์น้องจะไม่ทำให้ศิษย์พี่ผิดหวังแน่นอน"
โฮก!
หม้อเก้ามังกรเริ่มทำงานอีกครั้ง อัคคีใต้พิภพพุ่งสูงขึ้น
ฉือหังยืนอยู่ข้างๆ แววตาเต็มไปด้วยความคาดหวัง
"เสร็จแล้ว!"
จ้าวคงหมิงตวาดเบาๆ ฝาหม้อเปิดออก
แสงสีชมพูพุ่งทะยานขึ้นสู่ท้องฟ้า
พร้อมกับเสียงกระดิ่งลมดังกังวาน
[ติ๊ง! ขอแสดงความยินดีกับโฮสต์ที่หลอมสำเร็จ!]
[ชื่อของวิเศษ: คทาวิเศษราชันเทพ]
[ระดับ: ของวิเศษหลังกำเนิด (ระดับแนวคิด)]
[คุณสมบัติแนวคิด: วิญญาณวีรชนจุติ·ผู้แข็งแกร่งช่วยเหลือ]
[ผลลัพธ์: มองข้ามเวลาและพื้นที่ สุ่มอัญเชิญร่างจำแลงของยอดฝีมือระดับสูงในยุคหงฮวงมาช่วยสู้ ยกเว้นนักบุญ]
[คำอธิบายที่ซ่อนอยู่: ทุกสิ่งล้วนน่ารัก ร่างจำแลงที่ถูกอัญเชิญมาจะถูกบังคับให้อยู่ในร่างสตรีแบบอนิเมะ และนิสัยจะเปลี่ยนไปในทางน่ารักอย่างควบคุมไม่ได้]
[ผลข้างเคียง: เปลี่ยนร่างเป็นนางฟ้า]
[ข้อจำกัด: เมื่อใช้งานของวิเศษ ผู้ใช้จะต้องถือคทาวิเศษ หมุนตัวโพสท่าแปลงร่าง และตะโกนคาถาเสียงดัง]
[ให้พลังตั๋วหมี่จัดการเถอะ พลังบาลาลา อูการากา แม่มดน้อย เปลี่ยนร่าง!]
[หมายเหตุ: เมื่อร่ายคาถาจบ ผู้ใช้จะถูกบังคับให้เปลี่ยนชุดเป็นชุดกระโปรงลูกไม้นางฟ้าสีชมพู พร้อมถุงน่องขาว ปีกโบ ไม่สามารถเปลี่ยนชุดได้จนกว่าจะจบการต่อสู้]
ฉือหังเบิกตากว้าง มองของที่ค่อยๆ ตกลงมาในมือจ้าวคงหมิง ทั้งตัวช็อกไปเลย
นั่นมัน
คทาสีชมพู ปลายมีปีกรูปหัวใจ
ประดับด้วยอัญมณีวิบวับ คทาวิเศษหรือ
"นี่ นี่คืออะไร"
ฉือหังชี้ไปที่คทานั่น เสียงสั่นเครือ
"ศิษย์น้อง หลอมผิดหรือเปล่า"
"ศิษย์พี่ต้องการแบบที่ดูน่าเกรงขามนะ ศิษย์น้องเอาของเล่นเด็กผู้หญิงมาให้ทำไม"
จ้าวคงหมิงหน้าไม่เปลี่ยนสี แถไปอย่างจริงจังว่า
"ศิษย์พี่ พูดแบบนี้ก็ไม่ถูกนะ"
"ดังคำที่ว่า ความฉลาดที่แท้จริงดูเหมือนโง่เขลา เสียงที่ยิ่งใหญ่ที่สุดมักไร้เสียง"
"ของวิเศษชิ้นนี้มีชื่อว่า คทาวิเศษราชันเทพ!"
"อย่ามองแค่ภายนอกที่ดูน่ารักเชียวล่ะ จริงๆ แล้วแฝงไปด้วยความน่ากลัวอันยิ่งใหญ่!"
"คุณสมบัติแนวคิดของมันคือ วิญญาณวีรชนจุติ·ผู้แข็งแกร่งช่วยเหลือ"
"เพียงแค่โบกคทานี้ ก็จะสุ่มอัญเชิญร่างจำแลงของยอดฝีมือระดับสูงในยุคหงฮวงมาช่วยเหลือได้ทันที!"
"อย่างเช่น ตงหวงไท่อี สิบสองปรมาจารย์แห่งอู หรือแม้กระทั่งเทพมารยุคโบราณ!"
"นอกจากนักบุญที่อัญเชิญมาไม่ได้แล้ว นอกนั้นก็เป็นไปได้หมด!"
"ท่านลองคิดดูสิ หากอัญเชิญร่างจำแลงของตงหวงไท่อีมาได้ นั่นมันจะดูน่าเกรงขามและยิ่งใหญ่ขนาดไหน"
เมื่อฉือหังได้ยินดังนั้น ลมหายใจก็ถี่ขึ้นทันที
อัญเชิญร่างจำแลงของยอดฝีมือระดับสูงหรือ
ตงหวงไท่อี สิบสองปรมาจารย์แห่งอูหรือ
นี่มันวิชาเทพชัดๆ!
"อัญเชิญได้จริงๆ หรือ" ฉือหังไม่ค่อยอยากจะเชื่อ
"ไม่หลอกลวงแน่นอน!" จ้าวคงหมิงตบหน้าอกรับประกัน
"แล้ว ของวิเศษชิ้นนี้ใช้ยังไง" ฉือหังเริ่มใจอ่อน
จ้าวคงหมิงกระแอมเบาๆ สีหน้าจริงจังขึ้น
"ในเมื่อเป็นของวิเศษระดับแนวคิด ก็ย่อมต้องมีคาถาเปิดใช้งาน"
"เวลาใช้งาน ศิษย์พี่ต้องถือคทาวิเศษ โพสท่าแปลงร่างเฉพาะตัว แล้วตะโกนเสียงดังว่า"
"ให้พลังตั๋วหมี่จัดการเถอะ!"
"พลังบาลาลา! อูการากา! แม่มดน้อย! เปลี่ยนร่าง!!"
หน้าของฉือหังเขียวปั๊ดทันที
"ตั๋ว ตั๋วหมี่หรือ"
"แม่มดน้อยหรือ"
"ยังต้องเปลี่ยนร่างด้วยหรือ"
"ศิษย์น้อง คำพูดนี้มันจะไม่น่าอายไปหน่อยหรือ"
"แล้วเปลี่ยนร่างนี่มันหมายความว่าไง"
"คงไม่มีการเปลี่ยนแปลงอะไรแปลกๆ ใช่ไหม"
จ้าวคงหมิงหน้าตาเฉยเมย เริ่มใช้ศิลปะการพูด
"ศิษย์พี่ เปลี่ยนร่างก็คือทำให้มีพลังเต็มเปี่ยม เข้าสู่โหมดต่อสู้ไง!"
"ส่วนเรื่องน่าอาย"
จ้าวคงหมิงถอนหายใจ พูดอย่างจริงจังว่า
"ศิษย์พี่ ลองคิดถึงปี้เซียวดูสิ"
"เพื่อจะให้ของวิเศษทำงาน นางยอมตะโกนว่าลูกทรพี แถมยังเรียกตัวเองว่าบิดาอีก"
"นั่นมันข้อห้ามทางจริยธรรมเลยนะ!"
"เทียบกันแล้ว คาถานี้ถึงจะแปลกไปหน่อย"
"แต่อย่างน้อยก็ไม่เกี่ยวกับจริยธรรม ไม่ผิดศีลธรรมใช่ไหมล่ะ"
"ท่านอยากจะโดนเรียกว่าหนุ่มน้อยสายหวานไปตลอดชีวิต"
"หรือยอมอายชั่วครู่ อัญเชิญยอดฝีมือไร้เทียมทานมาสะกดข่มฝูงชน กอบกู้เกียรติภูมิลูกผู้ชายกลับมาล่ะ"
คำพูดนี้ แทงทะลุเข้าไปในส่วนลึกของจิตวิญญาณฉือหัง
คำว่าหนุ่มน้อยสายหวาน ทิ่มแทงใจอย่างแรง
"สู้ตายโว้ย!"
ฉือหังกัดฟัน ในดวงตาฉายแววเด็ดเดี่ยว
"เพื่อภาพลักษณ์ลูกผู้ชาย เพื่อหน้าตาของศาสนาฉ่าน!"
"ก็แค่คาถาสองสามประโยค ศิษย์พี่จะตะโกน!"
ฉือหังคว้าคทาวิเศษราชันเทพสีชมพูนั่นมา
เก็บไว้ราวกับเป็นของล้ำค่า แล้วประสานมือคารวะจ้าวคงหมิง
"ขอบคุณศิษย์น้อง บุญคุณครั้งนี้ จะจดจำไว้!"
พูดจบ เขาก็กลัวตัวเองจะเปลี่ยนใจ จึงรีบขี่แสงหลบหนีไปทันที
มองดูแผ่นหลังที่จากไปของฉือหัง จ้าวคงหมิงก็ยกยิ้มมุมปากอย่างมีเลศนัย
"ศิษย์พี่เอ๋ย หวังว่าตอนที่เปลี่ยนร่างใส่ชุดกระโปรงแม่มด"
"แล้วอัญเชิญตงหวงไท่อีผมแกละคู่ออกมา"
"จะยังจำคำสาบานลูกผู้ชายในวันนี้ได้นะ"
ในตอนนั้นเอง รางวัลระบบก็ส่งมาถึง
[ติ๊ง! ขอแสดงความยินดีกับโฮสต์ที่มอบของวิเศษระดับแนวคิด คทาวิเศษราชันเทพ สำเร็จ!]
[ผู้รับ: นักพรตฉือหัง]
[กระตุ้นรางวัลคริติคอล! ขอแสดงความยินดีกับโฮสต์ที่ได้รับ: สมบัติวิเศษแต่กำเนิดระดับสูง·ไข่มุกมังกรบรรพบุรุษ!]
วูบ!
ไข่มุกสีทองที่ถูกห่อหุ้มด้วยปราณมังกรแห่งความโกลาหล
ภายในราวกับมีมังกรสีน้ำเงินยุคโบราณกำลังคำราม ค่อยๆ ปรากฏขึ้น
"ไข่มุกมังกรบรรพบุรุษ?!"
จ้าวคงหมิงดีใจมาก
นี่คือไข่มุกมังกรดั้งเดิมของบรรพบุรุษเผ่ามังกรเชียวนะ!
"ไข่มุกนี้ไม่เพียงแฝงไปด้วยบารมีมังกรอันสูงสุดของมังกรบรรพบุรุษ ที่สามารถสั่งการเผ่าพันธุ์สัตว์น้ำใต้หล้าและสะกดข่มมังกรนับหมื่นได้"
"ที่สำคัญคือ มันสามารถควบคุมกฎแห่งน้ำได้!"
"ไข่มุกเทพพิทักษ์สมุทร ไข่มุกพลิกสมุทร ไข่มุกมังกรบรรพบุรุษ"
"กะจะเดินสายมรรคเต๋าแห่งน้ำให้สุดทางเลยใช่ไหมเนี่ย!"
"หากรวมสมบัติทั้งสามชิ้นเข้าด้วยกัน เกรงว่าภายใต้นักบุญ คงไม่มีใครเอาชนะในการต่อสู้ทางน้ำได้แน่!"
จ้าวคงหมิงลูบคลำไข่มุกมังกรบรรพบุรุษอย่างรักใคร่แล้วเก็บไป
ความมั่นใจในอนาคตก็เพิ่มขึ้นอีกโข
อีกด้านหนึ่ง
นักพรตฉือหังซุกคทาวิเศษราชันเทพไว้ในอก
กำลังรีบมุ่งหน้าไปทางตำหนักอวี้ซวีด้วยความรู้สึกสับสน
"ถึงคาถาจะแปลกไปหน่อย แต่ขอแค่อัญเชิญผู้แข็งแกร่งมาได้ ทุกอย่างก็คุ้มค่า!"
"รออัญเชิญร่างจำแลงปรมาจารย์อูออกมาต่อยภูเขาพังไปลูกนึง ดูสิว่าใครจะกล้าเรียกหนุ่มน้อยสายหวานอีก!"
ขณะที่กำลังให้กำลังใจตัวเองอยู่นั้น
หง่าง!
เสียงระฆังอันหนักแน่นและยาวนาน ก็ดังมาจากทางตำหนักอวี้ซวี ดังก้องไปทั่วท้องฟ้าเหนือเขาคุนหลุน
นี่คือระฆังทองอวี้ซวี!
"ท่านอาจารย์เรียกพบหรือ"
ฉือหังใจเต้นระรัว
"พอดีเลย!"
ฉือหังลูบคทาวิเศษในอก แววตาเปล่งประกาย
"นี่เป็นโอกาสอันดีที่จะได้เปลี่ยนภาพจำต่อหน้าเพื่อนร่วมสำนัก"
"เพื่อแสดงความเป็นลูกผู้ชายของฉือหังให้ทุกคนได้เห็น!"
"คอยดูเถอะ ศิษย์พี่ศิษย์น้องทั้งหลาย จะทำให้พวกท่านตกตะลึงให้ได้!"