บทที่ 7 - นี่คือจาจาฮุย! ตัวเลข -99999 บนหัวของศิษย์พี่ตัวเป่า

บทที่ 7 - นี่คือจาจาฮุย! ตัวเลข "-99999" บนหัวของศิษย์พี่ตัวเป่า

ภายในถ้ำของจ้าวคงหมิง

แม่พระจินหลิงมองกระบี่ยาวในมือจ้าวคงหมิงที่รูปร่างประหลาดล้ำยุค

ใบกระบี่ส่องแสงหลากสีสัน

แถมด้ามกระบี่ยังประดับด้วยทับทิมเม็ดเป้ง หางตาก็กระตุกเล็กน้อย

"ศิษย์น้อง นี่คือของวิเศษระดับแนวคิดที่หลอมงั้นหรือ"

"รูปร่างแบบนี้ มันจะไม่ดูเอิกเกริกไปหน่อยหรือ"

จ้าวคงหมิงหัวเราะเบาๆ ส่งกระบี่ยาวให้

"ศิษย์พี่ อย่าตัดสินของวิเศษที่ภายนอกสิ"

"กระบี่เล่มนี้มีชื่อว่า กระบี่ฆ่ามังกร"

"จุดเด่นของมันคือความเรียบง่ายแต่รุนแรง"

"คุณสมบัติแนวคิดของมันคือ สร้างความเสียหายจริง·ฟันทีเดียว 999"

"แค่ถูกปราณกระบี่ล็อกเป้า ก็จะมองข้ามของวิเศษป้องกันทุกชนิดของอีกฝ่าย"

"มองข้ามแสงเทพคุ้มกาย บังคับลดพลังชีวิตของอีกฝ่ายอย่างมหาศาล!"

"หรือที่เรียกกันติดปากว่า บังคับลดเลือด"

"แถมตอนที่ฟันโดน บนหัวอีกฝ่ายจะมีเอฟเฟกต์คริติคอลสีแดงโผล่ขึ้นมาด้วย"

"ความเสียหายรุนแรง ความอัปยศยิ่งรุนแรงกว่า"

เมื่อแม่พระจินหลิงได้ยินดังนั้น ลมหายใจก็ถี่ขึ้นทันที

มองข้ามการป้องกันหรือ

บังคับลดเลือดหรือ

นี่มันดาวข่มของเกราะเต่าตัวเป่าของศิษย์พี่ตัวเป่าชัดๆ!

สิ่งที่ตัวเป่าถนัดที่สุดก็คือเอาของวิเศษป้องกันกองพะเนินมาสู้ยืดเยื้อ

มีกระบี่เล่มนี้แล้ว ดูสิว่าเขาจะป้องกันยังไง!

"แต่ว่า"

จ้าวคงหมิงเปลี่ยนเรื่อง สีหน้าเริ่มดูแปลกไป

"ของวิเศษชิ้นนี้ก็มีคาถาเปิดใช้งาน ซึ่งก็คือผลข้างเคียง"

"คาถาอะไร"

ตอนนี้แม่พระจินหลิงมีความมั่นใจเต็มเปี่ยม ไม่สนอะไรทั้งนั้น

"ตอนที่ชักกระบี่ ศิษย์พี่ต้องใช้สำเนียงแปลกๆ หน่อย ตะโกนดังๆ ว่า"

"สวัสดีทุกคน นามนั้นคือจาจาฮุย เป็นพี่น้องกันก็มาฟันเลยสิ!"

"ต้องตะโกนประโยคนี้ ปราณกระบี่ถึงจะติดคริติคอล สร้างความเสียหายจริง 99999 ได้"

แม่พระจินหลิงชะงักไป

ถึงจะไม่เข้าใจว่าจาจาฮุยคือใคร

และไม่เข้าใจว่าทำไมต้องให้คนมาฟันตัวเอง แต่คาถานี้

เทียบกับคำว่าลูกทรพีของปี้เซียวแล้ว

นี่มันปกติดีออกจะตายไป!

ก็แค่สำเนียงแปลกไปหน่อยไม่ใช่หรือ

ก็แค่ยั่วโมโหไปหน่อยไม่ใช่หรือ

ขอแค่ชนะตัวเป่าได้ อย่าว่าแต่จาจาฮุยเลย ให้ตะโกนว่าจาจาหลงก็ยอม!

"ตกลง ของวิเศษชิ้นนี้ศิษย์พี่เอา!"

แม่พระจินหลิงรับกระบี่ฆ่ามังกรมา ดวงตาลุกโชนด้วยไฟแห่งการต่อสู้

"ขอบใจมากศิษย์น้อง คราวนี้ ศิษย์พี่จะต้องให้ศิษย์พี่ตัวเป่าได้เห็นดีกันแน่!"

หลังจากส่งแม่พระจินหลิงที่กำลังฮึกเหิมกลับไปแล้ว

เสียงแจ้งเตือนอันไพเราะก็ดังขึ้นในหัวจ้าวคงหมิงอีกครั้ง

[ติ๊ง! ขอแสดงความยินดีกับโฮสต์ที่มอบของวิเศษระดับแนวคิด กระบี่ฆ่ามังกร สำเร็จ!]

[ผู้รับ: แม่พระจินหลิง]

[กระตุ้นรางวัลคริติคอล! ขอแสดงความยินดีกับโฮสต์ที่ได้รับ: สมบัติวิเศษแต่กำเนิดระดับสูง·ไข่มุกพลิกสมุทร!]

ไข่มุกที่ส่องแสงสีน้ำเงินเข้มลึกล้ำ ลอยขึ้นมาในมือจ้าวคงหมิง

ภายในราวกับแฝงไปด้วยน้ำแห่งสี่สมุทร มีอานุภาพที่สามารถพลิกคว่ำมหาสมุทรได้

"ไข่มุกพลิกสมุทรหรือ"

จ้าวคงหมิงดีใจอย่างยิ่ง

"ไข่มุกเทพพิทักษ์สมุทรเน้นการสะกดข่ม ไข่มุกพลิกสมุทรเน้นการพลิกแพลงโจมตี"

"ของวิเศษชิ้นนี้กับไข่มุกเทพพิทักษ์สมุทรสามสิบหกเม็ดนี่มันคู่ควรกันจริงๆ!"

"หากใช้ไข่มุกเทพพิทักษ์สมุทรสร้างสวรรค์ แล้วใช้ไข่มุกพลิกสมุทรเปลี่ยนเป็นมหาสมุทรแห่งสวรรค์"

"รุกรับเป็นหนึ่งเดียว ใครจะต้านทานได้"

จ้าวคงหมิงพอใจเป็นอย่างยิ่ง จึงปิดถ้ำทันที

เริ่มหลอมรวมของวิเศษชิ้นใหม่ที่เพิ่งได้มา

ขณะเดียวกัน ภายในตำหนักปี้โหยว

เจ้าลัทธิทงเทียนนั่งอยู่บนเตียงเมฆ รัศมีแห่งนักบุญแผ่ซ่าน

เบื้องล่าง ศิษย์เอกทั้งสี่ของศาสนาเจี๋ย

นักพรตตัวเป่า แม่พระจินหลิง แม่พระอู๋ตัง แม่พระกุยหลิง มารวมตัวกันพร้อมหน้า

"ที่เรียกพวกศิษย์มาวันนี้ ก็เพื่อจะทดสอบการบำเพ็ญเพียรในช่วงนี้"

เจ้าลัทธิทงเทียนกวาดสายตามองทั้งสี่คน พยักหน้าเล็กน้อย

แม่พระอู๋ตังและแม่พระกุยหลิงก้าวออกมาร่ายรำเวทมนตร์ก่อน

ทั้งสองคนล้วนมีระดับพลังจินเซียนขั้นปลายแล้ว

รากฐานมั่นคง พลังเวทบริสุทธิ์ ทำให้เจ้าลัทธิทงเทียนพยักหน้าชื่นชม

สุดท้าย สายตาก็มาหยุดอยู่ที่ตัวเป่าและจินหลิง

"ตัวเป่า จินหลิง ทั้งสองต่างก็ฝึกฝนจนถึงระดับจินเซียนขั้นสูงสุด และมักจะประลองกันบ่อยที่สุด"

"วันนี้ก็ลองประลองกันอีกสักครั้งต่อหน้าอาจารย์เถอะ"

เจ้าลัทธิทงเทียนพูดขึ้นมาลอยๆ

จริงๆ แล้วก็แค่ทำตามพิธีเท่านั้น

เพราะทุกคนในศาสนาเจี๋ยต่างก็รู้ดี

ว่าจินหลิงโจมตีได้เฉียบขาด แต่ตัวเป่าในฐานะศิษย์พี่ใหญ่

มีของวิเศษมากมาย การป้องกันไร้เทียมทาน

ทุกครั้งที่ประลองกัน จินหลิงก็จะเหนื่อยแทบตายแต่ก็ทำลายการป้องกันของตัวเป่าไม่ได้ สุดท้ายก็ต้องยอมแพ้ไปอย่างช่วยไม่ได้

นักพรตตัวเป่าสวมชุดเต๋าปักลายหรูหรา

หน้าตาหล่อเหลา รูปร่างสูงโปร่ง

ดูเป็นคนอ่อนโยนและเข้าถึงง่าย

เขาประสานมือหัวเราะเบาๆ ว่า

"ท่านอาจารย์ ในความเห็นของศิษย์ ไม่ต้องประลองหรอกละมั้ง"

"เพลงกระบี่ของศิษย์น้องจินหลิงก้าวหน้าอย่างรวดเร็ว ศิษย์เลื่อมใสยิ่งนัก"

"แต่ก็รู้ไส้รู้พุงกันดี สู้กันไปก็เสมออยู่ดี"

"สู้แยกย้ายกันกลับไปบำเพ็ญเพียรไม่ดีกว่าหรือ"

เจ้าลัทธิทงเทียนก็เห็นด้วย กำลังจะพยักหน้ารับ

"ไม่ได้!"

น้ำเสียงเย็นชาและหนักแน่นดังขึ้น

แม่พระจินหลิงก้าวออกมาหนึ่งก้าว ดวงตาเต็มไปด้วยไฟแห่งการต่อสู้

"ท่านอาจารย์ ศิษย์พี่ใหญ่ วันนี้ต้องสู้ให้ได้!"

ตัวเป่าชะงักไป มองจินหลิงอย่างจนใจ

"ศิษย์น้อง ทำไมต้องทำขนาดนี้ด้วย"

"กายทองพันสมบัติของศิษย์พี่ ศิษย์น้องก็รู้อยู่แล้ว"

"หุบปาก!" แม่พระจินหลิงแค่นเสียงเย็นชา

"เมื่อก่อนอาจจะทำลายเกราะเต่าของท่านไม่ได้ แต่วันนี้มันไม่เหมือนเดิมแล้ว!"

"ศิษย์พี่มีของวิเศษ!"

เมื่อเจ้าลัทธิทงเทียนได้ยินดังนั้น ก็เริ่มสนใจขึ้นมา

"หรือว่าได้พบวาสนาอะไรมา"

แม่พระจินหลิงพูดอย่างภาคภูมิใจว่า

"นี่คือของวิเศษที่ศิษย์น้องจ้าวคงหมิงหลอมให้โดยเฉพาะ มีสรรพคุณวิเศษยิ่งนัก!"

"คงหมิงหรือ" ในดวงตาของเจ้าลัทธิทงเทียนฉายแววประหลาดใจ

จากนั้นก็เผยรอยยิ้มอย่างพึงพอใจ

"พรสวรรค์ด้านการหลอมอาวุธของคงหมิงเด็กคนนี้ยอดเยี่ยมถึงเพียงนี้เชียวหรือ"

"เขาเพิ่งทะลวงระดับจินเซียนขั้นกลาง ไม่คิดว่าจะมีฝีมือขนาดนี้"

"ดีๆๆ อาจารย์ก็อยากเห็นเหมือนกันว่าของวิเศษชิ้นนี้จะมีสรรพคุณวิเศษอย่างไร!"

สายตาอยากรู้อยากเห็นของตัวเป่าตกอยู่ที่กระบี่ฆ่ามังกร

กระบี่ฆ่ามังกรที่ดูหรูหราอลังการนั้น ดูไม่เหมือนของวิเศษดีๆ สักเท่าไหร่

"ศิษย์น้อง เชิญ!"

ตัวเป่าสงสัยในใจ ไม่เชื่อว่าของพรรค์นี้จะมีประโยชน์อะไร

เขาเรียกหอคอยตัวเป่าออกมา รวบรวมแสงสีทองนับหมื่นสายเพื่อปกป้องตัวเอง

"ศิษย์พี่ใหญ่ ท่านต้องระวังตัวให้ดีล่ะ!"

แม่พระจินหลิงสูดหายใจลึก

ใช้สองมือจับกระบี่ฆ่ามังกร พลังปราณพุ่งขึ้นสู่จุดสูงสุดในพริบตา

จากนั้นแม่พระจินหลิงก็ทำท่าทางห้าวหาญ ท่ามกลางสายตาตกตะลึงของทุกคน

ใช้สำเนียงแปร่งๆ รวบรวมพลังไว้ที่จุดตันเถียน แล้วตะโกนเสียงดังว่า

"สวัสดีทุกคน นามนั้นคือจาจาฮุย!!!"

"เป็นพี่น้องกัน ก็มาฟันเลยสิ!!!"

เมื่อนักพรตตัวเป่าได้ยินคำพูดนี้ ก็ทำหน้างุนงงไปทันที

รอยยิ้มของเจ้าลัทธิทงเทียนก็แข็งค้างอยู่บนใบหน้า

ยังไม่ทันที่ตัวเป่าจะเข้าใจว่าคำพูดภาษานกนี่มันแปลว่าอะไร

ตู้ม!

กระบี่ฆ่ามังกรในมือแม่พระจินหลิงก็ฟันลงมาอย่างแรง!

ปราณกระบี่สีแดงเดือดถูกรวบรวมขึ้นมาทันที

ในชั่วพริบตาก็ฟันเข้าใส่แสงสีทองคุ้มกายของตัวเป่า

ตัวเป่ายังคงมั่นใจเต็มเปี่ยม เพราะนี่คือหอคอยตัวเป่า สมบัติวิเศษแต่กำเนิดระดับสูงเชียวนะ

ไม่คิดว่าปราณกระบี่สีแดงนั้นจะเพิกเฉยต่อการป้องกันทุกอย่าง

แล้วฟันเข้าที่หน้าอกของตัวเป่าอย่างจัง

"อั้ก!"

ตัวเป่ารู้สึกถึงพลังประหลาดที่พุ่งชนเข้าที่ร่าง

เลือดพุ่งกระฉูดออกมาจากปากทันที ร่างกระเด็นถอยหลังไป

ที่น่าเหลือเชื่อยิ่งกว่านั้นก็คือ

ระหว่างที่กระเด็นถอยหลังไป บนหัวของเขา

กลับมีเอฟเฟกต์สีแดงสะดุดตาปรากฏขึ้น

-99999!

วินาทีนั้น

ภายในตำหนักปี้โหยวเงียบกริบราวกับป่าช้า

แม่พระอู๋ตังและแม่พระกุยหลิงอ้าปากค้าง

มองดูตัวเลขประหลาดบนหัวของศิษย์พี่ใหญ่

ไม่เข้าใจเลยว่านี่มันคือวิชาศักดิ์สิทธิ์อะไรกัน

มุมปากของเจ้าลัทธิทงเทียนก็กระตุก

มองจินหลิงที่ดูน่าเกรงขาม

แล้วมองตัวเป่าที่กระอักเลือดล้มลงกับพื้น

"นี่น่ะหรือที่เรียกว่าสรรพคุณวิเศษ"

"นี่มันของที่จ้าวคงหมิงหลอมจริงๆ หรือ"