บทที่ 13 สัตว์ประหลาดสู้กับมนุษย์ต่างดาว
บทที่ 13 สัตว์ประหลาดสู้กับมนุษย์ต่างดาว
บทที่ 13 สัตว์ประหลาดสู้กับมนุษย์ต่างดาว
มันจะเป็นความรู้สึกแบบไหนกันนะ สำหรับนักสร้างแอนิเมชันอัจฉริยะที่จู่ๆ ก็ได้เห็นข้อเสนอโครงการที่สมบูรณ์แบบ หลังจากที่ต้องทนคุ้นเคยกับข้อเสนอเกมและแอนิเมชันขยะที่ผู้ช่วยมอบให้มาตลอด
ตอนนี้คามิอิกุสะ มิซากิกำลังสัมผัสกับความรู้สึกนั้นอย่างเต็มเปี่ยม
มีเพียงเธอเท่านั้นที่รู้ว่าตัวเองต้องผิดหวังมากแค่ไหนทุกครั้งที่ได้รับข้อเสนอโครงการที่ไม่ได้มาตรฐานของมิตากะ จิน
และเมื่อผู้ชายที่มอบข้อเสนอโครงการอันน่าพึงพอใจนี้ให้เธอ เป็นผู้ชายคนเดียวกับที่เธอได้ร่วมแบ่งปันค่ำคืนอันแสนวิเศษด้วย หัวใจของคามิอิกุสะ มิซากิก็เปี่ยมล้นไปด้วยความตื้นตันใจ
ถึงแม้เธอจะดูเป็นคนหัวอ่อนและสับสน แต่เธอก็ไม่ได้โง่
หลินซีจงใจนำข้อเสนอโครงการนี้มาวางไว้ที่หน้าประตูห้องของเธอ เห็นได้ชัดว่าเขาตั้งใจเขียนมันขึ้นมาเพื่อเธอโดยเฉพาะ
เจ้าของบ้านในนามคนนี้ รุ่นน้องที่อายุน้อยกว่าเธอ กลับกลายเป็นเด็กหนุ่มผู้มีพรสวรรค์อันล้ำค่า!
หากไม่ใช่เพราะข้อเสนอโครงการสาวน้อยเวทมนตร์เสี่ยวซีนี้ เธอคงไม่มีทางค้นพบความยอดเยี่ยมของเขา
ข้อเสนอโครงการนี้เหนือชั้นกว่าข้อเสนอทั้งหมดที่มิตากะ จินเคยให้เธอมาอย่างเทียบไม่ติด
ตอนนี้เธอมีความรู้สึกอยากจะเนรมิตแนวคิดในนั้นให้กลายเป็นจริงผ่านมังงะในทันที จากนั้นก็ค่อยๆ สร้างมันออกมาเป็นแอนิเมชันขนาดสั้น และท้ายที่สุดก็ปล่อยออกมาในรูปแบบเกม
จิตวิญญาณของนักสร้างแอนิเมชันกำลังลุกโชนอย่างเจิดจ้า!
เธอเริ่มมีไฟขึ้นมาแล้ว!
ลองจินตนาการดูสิ หลังจากผลงานถูกสร้างเสร็จ มันจะถูกนำไปออกอากาศอย่างเปิดเผยในฐานะซีรีส์แอนิเมชันทางโทรทัศน์!
เมื่อถึงเวลานั้น เธอจะต้องเป็นนักสร้างแอนิเมชันที่มีชื่อเสียงที่สุดในวงการอย่างแน่นอน!
"นี่ๆ หลินซี นายคิดแผนงานแบบนี้ขึ้นมาได้ยังไงกัน"
คามิอิกุสะ มิซากิอดไม่ได้ที่จะกระตุกแขนเสื้อของเขา พร้อมกับเอ่ยถามด้วยความชื่นชม
สำหรับเรื่องนี้ หลินซีย่อมไม่สามารถตอบออกไปตามตรงได้ว่ามันคือเวอร์ชันที่ดัดแปลงเล็กน้อยของอนิเมะสาวน้อยเวทมนตร์ มาโดกะ มาจิกะ ที่เขาเคยดูในชีวิตก่อน
อย่างไรก็ตาม ผลงานเรื่องนี้ไม่มีอยู่ในโลกใบนี้
วงการเกมและไลต์โนเวลยังคงอยู่ในช่วงเริ่มต้น โดยเน้นไปที่เรื่องราวความรักในรั้วโรงเรียนและนิยายผจญภัยฮาเร็มไร้สมองในโลกแฟนตาซี
เลิฟเมโทรโนม ของคาสุมิงาโอกะ อุตะฮะ ก็ยังโด่งดังได้ไม่ใช่หรือ
ถึงแม้งานเขียนของรุ่นพี่มิซากิจะยอดเยี่ยมเป็นพิเศษ แต่เมื่อเทียบกับผลงานเรื่องอื่นๆ ในวงการไลต์โนเวลแล้ว ผลงานระดับเทพที่หลินซีเคยเห็นมาในหัวของเขานั้นเหนือล้ำกว่าอย่างสิ้นเชิง
ถึงเวลาแล้วที่จะมอบความตื่นตะลึงอันลึกซึ้งให้กับวงการไลต์โนเวล แอนิเมชัน และเกมของโลกใบนี้
ขณะที่ครุ่นคิด หลินซีก็ยิ้มบางๆ ให้กับคามิอิกุสะ มิซากิ
"ก็แค่หลังจากที่ได้เห็นรุ่นพี่มิซากิที่แสนน่ารัก แล้วเอาไปเปรียบเทียบกับสาวน้อยเวทมนตร์เมรุรุที่ผมเคยดู ไอเดียแบบนี้มันก็ผุดขึ้นมาในหัวทันทีเลยน่ะครับ"
"พูดง่ายๆ ก็คือ มันเป็นประกายความคิดที่สว่างวาบขึ้นมา แล้วไอเดียนั้นก็พุ่งเข้ามาหาผมเลย"
"เด็กสาวมัธยมปลายธรรมดา ยวนตะ มิซากิ บังเอิญพบกับสิ่งมีชีวิตที่มีรูปร่างเหมือนตุ๊กตาสัตว์ คิวเบย์ ซึ่งกำลังถูกนักเรียนที่เพิ่งย้ายมาใหม่อย่าง อาเคมิ โฮมุระ ไล่ล่าระหว่างทางกลับบ้าน"
"เพื่อความอยู่รอด สิ่งมีชีวิตนิรนามอย่างคิวเบย์จึงขอร้องให้มิซากิผู้มีจิตใจดีกลายเป็นสาวน้อยเวทมนตร์ จึงเป็นจุดเริ่มต้นของเรื่องราวการเยียวยาจิตใจเกี่ยวกับสาวน้อยเวทมนตร์!"
เมื่อได้ยินเช่นนี้ พวงแก้มของคามิอิกุสะ มิซากิก็เปลี่ยนเป็นสีชมพูระเรื่อ
ชื่อของตัวเอกคือชื่อของเธอเองจริงๆ ด้วย!
ไม่ผิดแน่ ผลงานเรื่องนี้หลินซีซีสร้างขึ้นมาเพื่อเธอ!
คามิอิกุสะ มิซากิกุมหัวใจที่เต้นรัวของตัวเองไว้ พยายามข่มความตื่นเต้นภายในใจเอาไว้
จู่ๆ เธอก็ลุกขึ้นยืนและโค้งคำนับให้เด็กหนุ่มตรงหน้าอย่างสุดตัว
"ได้โปรดเถอะนะหลินซีซี ให้ฉันเป็นคนสร้างผลงานจากข้อเสนอโครงการนี้เถอะนะ! ฉันอยากจะขอให้นายมาเป็นผู้วางแผนสำหรับผลงานในอนาคตของฉันด้วย"
ขณะที่พูดประโยคนี้ ใบหน้าของมิตากะ จินก็ผุดขึ้นมาในหัวของเธอ
ก่อนหน้านี้ มิตากะ จินเป็นคนทำหน้าที่วางแผนมาตลอด เธอและมิตากะ จินเป็นเพื่อนสมัยเด็กกัน
มิตากะ จินยังเป็นแฟนของพี่สาวเธออีกด้วย
เธอมีความรู้สึกดีๆ ที่คลุมเครือให้กับมิตากะ จินมาตลอด และมุ่งมั่นที่จะเป็นนักสร้างแอนิเมชันที่มีชื่อเสียงมาโดยตลอด
ถ้าเป็นไปได้ เธอคงไม่เปลี่ยนคู่หูที่ทำหน้าที่วางแผนหรอก
แต่แล้วเธอก็นึกถึงมิตากะ จินที่เอาแต่ผลัดวันประกันพรุ่ง ชอบไปออกเดตกับแฟนสาวทั้งหกคนมากกว่าที่จะมานั่งทำข้อเสนอโครงการแอนิเมชันให้เธอ
และแม้แต่ตอนที่เขาส่งข้อเสนอโครงการมาให้ มันก็เป็นผลงานขยะที่น่าผิดหวัง
เมื่อนำไปเปรียบเทียบกับหลินซีที่ทั้งหล่อเหลาและมีเสน่ห์ตรงหน้า ถึงแม้เธอจะไม่ได้ตั้งใจให้เขามารับผิดชอบกับเรื่องที่เกิดขึ้นเมื่อคืน
ทว่า เขากลับเขียนข้อเสนอโครงการที่สมบูรณ์แบบเพื่อมอบเป็นของขวัญให้กับเธอในทันที เพียงเพื่อต้องการให้เธอมีความสุข
ในเมื่อเป็นเช่นนี้ ทำไมเธอถึงจะไม่เลือกคู่หูที่ดีกว่า และเป็นคนที่เข้าใจเธอด้วยล่ะ
ยิ่งไปกว่านั้น
ในขณะที่มิตากะ จินเพิกเฉยต่อความสวยของเธอ แต่คนตรงหน้านี้กลับยอมรับในความน่ารักของเธอ
ด้วยเหตุผลบางอย่าง คามิอิกุสะ มิซากิจำได้ว่าเมื่อคืนเธอพยายามจะใช้กำลังบังคับเขาอย่างกล้าหาญ แต่สุดท้ายกลับต้องมาอ้อนวอนขอความเมตตาจากเขาอย่างน่าอาย พวงแก้มอันบอบบางของหญิงสาวก็แดงก่ำขึ้นมาในทันที
เมื่อได้ยินคำขอร้องของคามิอิกุสะ มิซากิ หลินซีก็แสดงสีหน้าประหลาดใจออกมา
"ผมทำได้เหรอครับ ผมก็แค่เขียนมันขึ้นมาเล่นๆ เอง ผมไม่ใช่ผู้เชี่ยวชาญด้านการวางแผนแอนิเมชันอย่างรุ่นพี่มิตากะหรอกนะครับ"
"ได้สิ ได้แน่นอน!"
คามิอิกุสะ มิซากิรีบพยักหน้าหงึกหงักเพื่อยืนยันคำพูดของเขา
บ้าจริง นี่นายกำลังถ่อมตัวอยู่ใช่ไหมเนี่ย!
การที่สามารถสร้างแผนงานที่สมบูรณ์แบบขนาดนี้ได้ด้วยการแค่เขียนเล่นๆ ถหกมิตากะ จินรู้เรื่องนี้เข้า เขาคงต้องร้องไห้อย่างแน่นอน
ด้วยความกลัวว่าเขาจะปฏิเสธ คามิอิกุสะ มิซากิจึงกัดฟันกอดแขนของเขาไว้ แล้วเขย่าไปมาอย่างออดอ้อน
"ได้โปรดเถอะเสี่ยวซี ถือซะว่าฉันขอร้องในฐานะรุ่นพี่มิซากิของนายก็ได้ มาเป็นผู้วางแผนให้ฉันเถอะนะ! ถ้านายไม่เข้าร่วม ฉันก็ไม่กล้าใช้ข้อเสนอโครงการที่ยอดเยี่ยมอันนี้หรอกนะ"
หลินซีแสดงสีหน้าลำบากใจ
"แต่ผมเป็นแค่มือสมัครเล่น แถมยังรู้แค่เรื่องการเขียนเนื้อหาและบทเท่านั้นเอง"
"แค่นั้นก็พอแล้ว! นั่นก็ถือเป็นความสามารถของผู้วางแผนที่ยอดเยี่ยมแล้วล่ะ! รุ่นน้อง นายซ่อนพรสวรรค์เอาไว้มาตลอด ในเมื่อตอนนี้ความแตกแล้ว นายก็ต้องใช้มันให้เป็นประโยชน์สิ!"
"ได้โปรดเถอะนะ รุ่นพี่มิซากิขอร้องล่ะ"
ด้วยแขนของเธอที่โอบกอดแขนของเขาเอาไว้ สัมผัสอันอ่อนนุ่มทำให้หัวใจของหลินซีเต้นผิดจังหวะ
เขาไม่ได้ตอบตกลงในทันที แต่กลับแสดงสีหน้าลังเลออกมาแทน
"ผมไม่ได้มีปัญหาอะไรหรอกครับ ผมยินดีที่จะช่วยรุ่นพี่มิซากิอยู่แล้ว"
"เพียงแต่ คู่หูของรุ่นพี่มิซากิคือรุ่นพี่มิตากะไม่ใช่เหรอครับ"
"ผมเห็นเขาส่งข้อเสนอโครงการให้รุ่นพี่อยู่เลย..."
"ไม่เป็นไรหรอก! จินกับฉันก็แค่ผู้ร่วมงานกัน และไอ้คนพรรค์นั้นยอมไปออกเดตกับแฟนสาวของเขามากกว่าที่จะเอาข้อเสนอโครงการมาให้ฉันเสียอีก เขาไม่ได้จริงจังกับงานของฉันเลยสักนิด!"
"ไม่เหมือนกับนายหรอกนะ รุ่นน้อง..."
ขณะที่คามิอิกุสะ มิซากิพูด ใบหน้าเล็กๆ ของเธอก็ร้อนผ่าว
เขาลอบมองเธอ และหัวใจของเธอก็เต้นแรง
อา!
ทำยังไงดีล่ะ
ยิ่งเอามาเปรียบเทียบกันมากเท่าไหร่ รุ่นน้องก็ยิ่งดูยอดเยี่ยมมากขึ้นเท่านั้น
แถมเขายังหล่อด้วย...
และเขาก็อ่อนโยนกับเธออีก...
"ตกลงครับ ถ้ารุ่นพี่มิซากิว่าอย่างนั้น ผมก็ตกลง"
"แล้ว เราจะเริ่มกันเมื่อไหร่ดีล่ะครับ"
หลินซีเอ่ยถามพร้อมกับรอยยิ้ม
เดิมทีเขาจงใจโยนข้อเสนอโครงการนี้ออกไปเพื่อดึงคามิอิกุสะ มิซากิเข้ามาเป็นพวกอยู่แล้ว
ดังนั้น เขาจึงไม่มีทางปฏิเสธคำขอของเธออย่างแน่นอน
หากการสร้างแอนิเมชันและเกมประสบความสำเร็จและทำเงินได้มหาศาล มันก็ย่อมเป็นเรื่องดีเช่นกัน
ใครจะบ่นว่ามีเงินเยอะเกินไปกันล่ะ
"นายตกลงแล้วเหรอ ไชโย เยี่ยมไปเลย!"
ด้วยความตื่นเต้น คามิอิกุสะ มิซากิก็กระโจนเข้าใส่เขาทันที
หลินซีได้แต่มองคามิอิกุสะ มิซากิที่นั่งคร่อมอยู่บนตัวเขาอย่างหมดหนทางและกรอกตาไปมา
หากเธอไม่ระวังตัวและแสดงความสนิทสนมขนาดนี้ เขาอาจจะเข้าใจผิดเอาได้นะ
คามิอิกุสะ มิซากิตื่นเต้นอยู่พักหนึ่ง ก่อนจะดึงสติกลับมาได้อย่างกะทันหัน
เมื่อรู้ตัวว่าเธอกำลังนั่งคร่อมอยู่บนเอวของเขาเหมือนกับเมื่อคืน พวงแก้มของเธอก็แดงก่ำขึ้นมาทันที
"อ๊ะ ขอโทษนะหลินซีซี ฉันตื่นเต้นเกินไปหน่อย คือว่า... ฉันไม่ได้ตั้งใจน่ะ"
"ผมรู้ครับว่ารุ่นพี่ไม่ได้ตั้งใจ แต่ถ้ารุ่นพี่มิซากิยังไม่รีบลุกออกไปจากตัวผมล่ะก็ ผมว่าผมจะต้องกลายร่างเป็นสัตว์ประหลาดแน่ๆ"
ถ้าผมกลายเป็นสัตว์ประหลาดขึ้นมา ผมก็จะเริ่มต่อสู้กับมนุษย์ต่างดาวอย่างรุ่นพี่แล้วนะ!
พวงแก้มของคามิอิกุสะ มิซากิยิ่งร้อนผ่าวขึ้นไปอีก และเธอก็รีบลุกออกไปจากตัวเขาอย่างรวดเร็ว
"หลินซีซี แข็งใจไว้นะ! นายจะกลายร่างตอนนี้ไม่ได้นะ!"
"การฝืนทนไว้นี่แหละที่ทำให้กลายร่าง!"
"อ๊ะ ขอโทษที ฉันหมายความว่า นายห้ามฝืนทนนะ!"
เธอทำไม้ทำมือไปมาโดยไม่รู้ตัวว่าพูดอะไรออกไป ควันแทบจะพุ่งออกจากหัวของเธออยู่แล้ว
หลินซีอดไม่ได้ที่จะหัวเราะออกมาดังลั่นกับท่าทางพูดจาไม่รู้เรื่อง ลุกลี้ลุกลน และทำตัวไม่ถูกของเธอ
จากนั้นเขาก็ยกมือขึ้นลูบศีรษะเล็กๆ ของเธอ พร้อมกับถอนหายใจด้วยความชื่นชม
"รุ่นพี่มิซากิน่ารักจริงๆ เลยนะ"
เมื่อได้ยินเช่นนั้น ร่างบอบบางของคามิอิกุสะ มิซากิก็สั่นสะท้าน และหัวของเธอก็ขาวโพลนไปหมด
มีเพียงเสียงของเขาที่ดังก้องอยู่ในหัวของเธอ
"รุ่นพี่มิซากิ น่ารักจัง"
"มิซากิ น่ารัก"
สมองของเธอราวกับทำงานหนักเกินพิกัดจนรับไม่ไหว ใบหน้าของคามิอิกุสะ มิซากิแดงก่ำลามไปจนถึงใบหู และดวงตาของเธอก็เหลือกขึ้นบน
ขาของเธอหมดเรี่ยวแรง และล้มพับไปทางเขา
หลินซีรีบเข้าไปประคองเธอไว้
...