บทที่ 507 - การเปลี่ยนแปลงตามสถานการณ์

บทที่ 507 - การเปลี่ยนแปลงตามสถานการณ์

เวลา 12.30 น.

รถแล่นเข้าสู่เขตตัวเมืองหลินอัน

เมื่อชั่วโมงกว่าๆ ที่แล้ว เจียงโยวโยวได้โทรศัพท์เข้ามาสายหนึ่ง

แต่จินเซิ่งกลับกดตัดสายทิ้งไป

แล้วรีบส่งข้อความกลับไปทางวีแชททันที อ้างว่ากำลังคุยธุระอยู่ ไม่สะดวกรับสาย

เนื่องจากเขากำลังขับรถอยู่ ก็เลยให้หลิวฮุ่ยหมิ่นเป็นคนจัดการพิมพ์ข้อความให้แทน

เรื่องของเจียงโยวโยว จินเซิ่งได้รายงานให้เธอทราบตั้งแต่ก่อนออกจากบ้านแล้ว

รวมถึงเอาประวัติการแชทให้เธอดูด้วย

พอรู้ว่านี่คือผู้หญิงที่จงใจจะมาวางกับดักเพื่อทำร้ายจินเซิ่ง หลิวฮุ่ยหมิ่นก็รู้สึกโกรธเคืองแทนเขาเป็นอย่างมาก ถึงกับด่ากราดและสบถคำหยาบออกมาด้วยความโมโห

แต่พอมาเข้าหูจินเซิ่ง....... มันกลับดูไม่มีความน่ากลัวเลยสักนิด

พวกเขากลับมาพักที่โรงแรมเดิมที่เคยมาพักด้วยกันสองครั้งก่อนหน้านี้ และก็ยังเป็นพนักงานต้อนรับคนเดิมที่คอยให้บริการ

"ยินดีต้อนรับกลับมาใช้บริการอีกครั้งนะคะ ขอให้เข้าพักอย่างมีความสุขค่ะ"

ตอนที่ยื่นคีย์การ์ดให้จินเซิ่ง พนักงานสาวก็แกล้งทำเป็นยิ้มแย้มแจ่มใส แต่ในใจกลับแอบบ่นอุบอิบเบาๆ

ครั้งแรกที่มาพัก ไม่เห็นมีอะไรกันเลย ครั้งที่สองก็ต่างคนต่างอยู่ พอมาครั้งนี้ ไม่ต้องปิดบังอะไรกันแล้วสินะ แถมยังจองห้องเตียงคู่อีกต่างหาก

ขอให้ได้ลูกชายหัวปีท้ายปีรวดเดียวห้าคนไปเลยนะยะ........

จินเซิ่งไม่มีทางรู้หรอกว่าเธอกำลังคิดอะไรอยู่ เขาเพียงแค่กล่าวขอบคุณตามมารยาท แล้วก็ลากกระเป๋าเดินทางขึ้นไปบนห้อง

"หมิ่นหมิ่น เดี๋ยวผมต้องออกไปทำธุระ คงอยู่เป็นเพื่อนคุณไม่ได้แล้วล่ะ"

หลิวฮุ่ยหมิ่นยิ้มตอบ "ไม่เป็นไรค่ะ เดี๋ยวฉันว่าจะออกไปเดินเล่นแถวๆ สถานที่ท่องเที่ยวใกล้ๆ นี้ แล้วก็ถ่ายวิดีโอเก็บไว้สักหน่อย"

พูดจบ เธอก็หยิบกล้องวิดีโอขนาดพกพาออกมาจากกระเป๋าเดินทาง แล้วชูให้เขาดู

จากนั้นก็พูดต่อว่า "สามีคะ คุณรู้ไหม เมื่อวานฉันเอาคลิปวิดีโอที่ถ่ายเล่นกับเจ้า 'ชานม' ที่บ้านในช่วงที่ผ่านมา มาตัดต่อแล้วก็โพสต์ลงเน็ตด้วยนะ"

"เมื่อกี้ตอนนั่งรถมา ฉันลองเปิดดู ยอดไลก์ปาเข้าไปตั้งหลายหมื่นแล้วล่ะ"

"มีพ่อค้าแม่ค้าทักหลังไมค์มาหาฉันตั้งหลายเจ้าเลยนะ เสนอค่าโฆษณาให้ตั้งคลิปละหลายหมื่นหยวนเลยล่ะ!"

"ขั้นต่อไป นอกจากจะถ่ายคลิปและไลฟ์สดแล้ว ฉันยังคิดว่าจะเปิดตะกร้าเหลือง เอาพวกสินค้าที่ฉันลองใช้แล้วว่าดี มาติดลิงก์ขายด้วยล่ะ"

"ฮิฮิ..... ฉันนี่ฉลาดจริงๆ เลยใช่ไหมล่ะคะ"

เมื่อมองดูรอยยิ้มที่ปรากฏลักยิ้มบางๆ บนแก้มของหลิวฮุ่ยหมิ่น จินเซิ่งก็โน้มตัวเข้าไปหอมแก้มเธอหนึ่งฟอด "ใช่ๆๆ.... หมิ่นหมิ่นของผมเก่งที่สุดเลย งั้นผมไปก่อนนะ"

"คุณก็ระวังตัวด้วยนะ ดูแลตัวเองดีๆ ล่ะ....."

จินเซิ่งยิ้มพร้อมกับโบกมือลา "วางใจเถอะน่า! ผมพอมีวิชาป้องกันตัวอยู่บ้าง สู้สิบคนก็ไม่มีปัญหา"

"........."

พอออกจากโรงแรม จินเซิ่งก็ขับรถมุ่งตรงไปยังกองบังคับการสืบสวนสอบสวนอาชญากรรมทันที

ยังไงซะก็ต้องจัดการเรื่องเอกสารของโจวหมิ่นให้เรียบร้อยซะก่อน

การช่วยเหลือคนอื่นเป็นเรื่องดี แต่ต้องไม่ทำให้งานหลักต้องเสีย

ยี่สิบกว่านาทีต่อมา ณ ห้องทำงานของถังฉีผิง

ทั้งสองคนทักทายและจับมือกันสั้นๆ

จินเซิ่งก็ไม่ได้พูดพร่ำทำเพลง เข้าประเด็นเลยทันที

"ผู้กองถัง เล่าแผนการของคุณมาสิครับ ว่าอยากให้ผมช่วยยังไง"

ถังฉีผิงผายมือเชิญให้นั่งที่โซฟา

"ง่ายมากครับ ช่วงบ่ายนี้คุณก็แค่พาเธอไปเดินเล่นสบายๆ หรือไม่ก็หาคาเฟ่นั่งคุยกันชิลๆ ก็พอ"

"ระหว่างนั้น ถ้ามีหยอดมุกจีบกันบ้างนิดๆ หน่อยๆ ก็ดีนะ จะได้ทำให้เธอตายใจคิดว่าคุณติดกับแล้ว"

"พอตกดึกได้จังหวะดีๆ พวกเราก็จะบุกเข้าจับกุมตัวเธอมาสอบสวนได้เลยครับ"

พูดไปพลาง ถังฉีผิงก็ยื่นขวดน้ำให้จินเซิ่ง

จินเซิ่งรับมาถือไว้ แสร้งทำเป็นลังเล "แค่นี้เองเหรอครับ?"

"แล้วทำไมไม่เอาให้มันง่ายกว่านี้ล่ะครับ จับตัวเธอซะตั้งแต่ตอนนี้เลยสิ"

"ด้วยสถานะทนายของผม ผมสามารถหลอกล่อให้เธอมาหาที่กองสืบสวนนี่เลยก็ได้นะ"

"ประหยัดเวลาและแรงงานไปได้เยอะเลย"

ถังฉีผิงรีบโบกมือปฏิเสธเป็นพัลวัน "ไม่ได้เด็ดขาดครับ......."

เมื่อเห็นใบหน้าที่เต็มไปด้วยความสงสัยและไม่เข้าใจของจินเซิ่ง ถังฉีผิงก็คิดไตร่ตรองอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะพูดขึ้นว่า "ทนายจินครับ ผมเชื่อในตัวคุณนะ และในเมื่อคุณก็ได้เข้ามามีส่วนร่วมในคดีนี้ลึกขนาดนี้แล้ว การเปิดเผยข้อมูลบางอย่างให้คุณทราบบ้าง ก็คงไม่ถือว่าเป็นการทำผิดกฎหรอกครับ"

"ความจริงแล้ว ทางฝั่งเซี่ยงไฮ้ได้เริ่มลงมือปฏิบัติการขั้นต้นไปบ้างแล้วล่ะครับ"

"บุคคลที่เกี่ยวข้องทั้งหมด ล้วนอยู่ภายใต้การจับตาดูของพวกเราอย่างใกล้ชิด"

"เมื่อตอนเที่ยงวันนี้ เจ้าตงหมินได้โทรศัพท์หาเจียงโยวโยวด้วยนะครับ"

"เดี๋ยวผมจะเปิดไฟล์เสียงให้คุณฟังดูก็แล้วกันครับ!"

พูดจบ ถังฉีผิงก็หยิบโทรศัพท์มือถือออกมา แล้วกดเล่นไฟล์เสียงทันที

เสียงของเจ้าตงหมินดังขึ้นมาก่อน

"ฉันเห็นข้อความวีแชทที่เธอส่งมาแล้ว ยังไม่เจอหน้ากันอีกเหรอ?"

น้ำเสียงของเจียงโยวโยวฟังดูหงุดหงิดอย่างเห็นได้ชัด "ใช่ค่ะ! เขาบอกว่ากำลังยุ่งอยู่ ขนาดโทรไปก็ยังไม่รับสายเลย"

"รู้อย่างนี้ น่าจะนอนตื่นสายกว่านี้หน่อยก็ดี"

หลังจากเงียบไปหลายวินาที เจ้าตงหมินก็เอ่ยปากพูดต่อ "เมื่อคืนฉันลองกลับไปคิดทบทวนดูดีๆ แล้วนะ รู้สึกว่าเรื่องนี้มันมีอะไรทะแม่งๆ อยู่"

"ตั้งแต่ตอนที่เธอเริ่มเข้าไปทำความรู้จักกับจินเซิ่ง จนถึงตอนนี้ ก็ปาเข้าไปเกือบสองเดือนแล้วไม่ใช่เหรอ!"

เจียงโยวโยวตอบรับ "อืม..... ก็ประมาณนั้นแหละค่ะ"

เจ้าตงหมินพูดต่อ "แล้วทำไมก่อนหน้านี้เขาถึงไม่ได้สนใจอะไรเธอเลย แต่จู่ๆ สองวันมานี้ ท่าทีของเขากลับเปลี่ยนไปจากหน้ามือเป็นหลังมือ ถึงขนาดชวนเธอไปเที่ยวที่หลินอันด้วยซ้ำ"

"เธอไม่คิดว่า..... มันดูผิดปกติไปหน่อยเหรอ?"

เจียงโยวโยวหัวเราะ 'คิกคิก' แล้วพูดว่า "บอสคะ เรื่องนี้ฉันพอจะรู้สาเหตุอยู่บ้างค่ะ"

"อ้อ..... ไหนลองว่ามาสิ"

เจียงโยวโยวรีบอธิบายทันที "เมื่อช่วงที่ผ่านมา สำนักงานกฎหมายของเราเพิ่งจะรับทนายฝึกหัดเข้ามาใหม่คนนึงค่ะ หมอนั่นจบจากหัวเจิ้งเหมือนกัน"

"มีอยู่วันนึง ฉันก็บังเอิญไปได้ยินเรื่องนึงมาจากปากของเขาค่ะ"

"เขาเล่าว่า ตอนเรียนอยู่ปีสอง จินเซิ่งเป็นหนุ่มฮอตมาก หน้าตาดีสุดๆ มีสาวๆ มาสารภาพรักตั้งหลายคนเลยนะคะ"

"แต่ไม่รู้ว่าเป็นเพราะอะไร สุดท้ายก็กินแห้วกันไปหมดทุกคนเลย"

"ตั้งแต่นั้นมา ก็เริ่มมีข่าวลือหนาหูเลยค่ะ ว่าหมอนี่มีดีแค่หน้าตา แต่ความฉลาดทางอารมณ์กลับติดลบ"

"เอาใจผู้หญิงไม่เป็น แถมยังเป็นคนน่าเบื่อสุดๆ อีกต่างหาก"

"และผู้ชายประเภทนี้นี่แหละค่ะ ที่มักจะทำตัวเชื่องช้า ซื่อบื้อ ในเรื่องบางเรื่องเสมอ"

"ก็เหมือนกับเวลาที่เราพยายามส่งสัญญาณอะไรไป แต่เขากลับรับรู้ได้ช้า หรือไม่ก็ไม่เข้าใจความหมายเอาซะเลยนั่นแหละค่ะ"

"ฉันก็เลยเดาว่า จินเซิ่งน่าจะเป็นคนประเภทนั้นแหละค่ะ"

ผ่านไปสักพัก เจ้าตงหมินก็ถามด้วยน้ำเสียงที่ไม่ค่อยมั่นใจนักว่า "ที่เธอพูดมาเนี่ย มันเชื่อถือได้เหรอ?"

เจียงโยวโยวตอบกลับอย่างมั่นใจเต็มเปี่ยม "บอสสบายใจได้เลยค่ะ เรื่องผู้ชายน่ะ..... มีครั้งไหนบ้างที่ฉันดูพลาด"

"บอสแค่รอฟังข่าวดีจากฉันก็พอค่ะ"

"รับรองว่าไม่ทำให้ผิดหวังแน่นอน"

เจ้าตงหมินฟังแล้วก็ตอบด้วยน้ำเสียงที่ดูจะอ่อนลง "เอาเถอะ! งั้นเธอก็จัดการเองแล้วกัน"

"ถ้าเห็นท่าไม่ดี หรือมีอะไรผิดสังเกต ก็รีบรายงานฉันทันทีเลยนะ"

เจียงโยวโยวรับปากอย่างไม่ลังเล "ได้เลยค่ะบอส เดี๋ยวพอช่วงบ่ายฉันเจอเขาแล้ว จะรีบกลับไปรายงานให้บอสทราบเป็นคนแรกเลยค่ะ"

"อืม.... งั้นแค่นี้ก่อนละกัน"

"สวัสดีค่ะบอส"

ไฟล์เสียงถูกเล่นจนจบ

ถังฉีผิงเก็บโทรศัพท์มือถือลงกระเป๋า แล้วพูดว่า "ทีนี้คุณเข้าใจแล้วใช่ไหมครับ!"

ส่วนจินเซิ่งในตอนนี้นั้น กลับกำลังมัวแต่คิดว่า ใครกันนะที่เป็นคนปล่อยข่าวลือแบบนี้

สมัยเรียนปริญญาตรี ก็มีเพื่อนผู้หญิงหลายคนมาสารภาพรักกับเขาจริงๆ นั่นแหละ

แต่มันไม่ได้เป็นอย่างที่พวกเธอคิดเลยสักนิด

นอกจากพวกที่หน้าตากลางๆ ประมาณ 60 คะแนนแล้ว พวกที่ได้คะแนน 70 ขึ้นไป หลานเฉิงอิงก็ไปสืบประวัติมาให้หมดแล้ว พบว่าส่วนใหญ่เป็นพวกชอบสร้างเรื่องวุ่นวายกันทั้งนั้น

ปีหนึ่งทำตัวใสซื่อบริสุทธิ์ ปีสองเริ่มแต่งตัวตามแฟชั่นดูเป็นสาวสะพรั่ง ปีสามทำตัวปล่อยเนื้อปล่อยตัว และปีสี่ไปฝึกงานก็หายหัวไปเลย

(จบแล้ว)