บทที่ 65 ห่านตุ๋นหม้อเหล็ก!!!
บทที่ 65 ห่านตุ๋นหม้อเหล็ก!!!
บทที่ 65 ห่านตุ๋นหม้อเหล็ก!!!
อย่างไรก็เป็นนักแสดงตลกชื่อดังคนหนึ่งแล้ว ข้างนอกมีร้านตั้งมากมาย ที่ไหนจะกินห่านตุ๋นหม้อเหล็กไม่ได้บ้าง?
ทำเหมือนกับไม่เคยกินมาก่อนเสียอย่างนั้น
ศักดิ์ศรี...
เวลาเดียวกัน...
แม้แต่ผู้ชมหน้าจอก็พากันสงสัยขึ้นมาเช่นกัน
“คุณอาเสิ่น คุณไม่เคยกินห่านตุ๋นหม้อเหล็กเหรอ?”
“ผู้ชายตัวโตขนาดนี้ ทำเหมือนไม่เคยกินข้าวอย่างนั้นแหละ!”
“พี่เถิงนี่ไปที่ไหน ที่นั่นก็มีแต่เสียงหัวเราะจริงๆ!”
“ฮ่าๆ...”
เมื่อเผชิญกับคำถามของทุกคน...
คุณอาเสิ่นก็ส่ายหน้า
เขาตบไหล่ซูถง ฉีกยิ้มแล้วพูดว่า
“พวกคุณไม่รู้อะไรเสียแล้ว...”
“น้องชายของฉันเปิดร้านอาหารไว้หลายแห่งแถวบ้านเกิดของพวกเรา เมนูเด่นก็คือห่านตุ๋นหม้อเหล็กนี่แหละ!”
ตอนพูดมาถึงตรงนี้...
ผู้ชมตาไวบางคนสังเกตเห็นว่า...
มุมปากของคุณอาเสิ่นมีน้ำลายไหลออกมาแล้ว...
“พี่เถิง น้ำลายคุณไหลแล้วครับ...”
ซูถงสะกิดเขาเบาๆ แล้วพูดเสียงต่ำ
“ซี๊ด...”
เขารีบเก็บอาการทันที...
“พรูด!”
“ฮ่าๆ...”
ทำเอาทุกคนหัวเราะพรืดออกมาทันที!
“พี่เถิงระวังภาพลักษณ์หน่อยครับ!”
“ซูถงทำให้คุณกินก็ได้แล้วไม่ใช่เหรอ? อย่าน้ำลายไหลสิ!”
“ดูสิ พี่เถิงของพวกเราหิวจนเป็นแบบไหนแล้ว!”
“พอแล้วๆ!”
เสิ่นเถิงโบกมือ รอจนทุกคนเงียบลงแล้ว เขาจึงพูดต่อว่า
“ถ้าพวกคุณได้ชิมแล้ว ผมรับประกันเลยว่าพวกคุณจะหนักกว่าผมอีก เชื่อไหมล่ะ?”
สายตาของเขากวาดมองทุกคน
หวงเหล่ย เหอจ่ง...
เผิงเผิง จางจื่อเฟิง...
โจวซวิ่น จางจิ้งอี๋...
สุดท้ายก็มาหยุดที่ซูถง
ทั้งสองคนสบตากัน...
แล้วยิ้มเจ้าเล่ห์ออกมา
ซูถงพูดเสียงเบาว่า
“พี่เถิง คุณใจเย็นหน่อย เดี๋ยวผมกลับไปทำให้คุณกินดีไหมครับ...”
เสิ่นเถิงยิ้มเจ้าเล่ห์
“เจ้าเด็กอย่างนายยุ่งจนแทบไม่มีเวลาหายใจทั้งวัน จะนัดนายต้องจองล่วงหน้า กว่าจะจับตัวนายได้ง่ายๆ แบบนี้ ฉันจะปล่อยไปง่ายๆ ได้เหรอ?”
ซูถงยกมือปิดหน้าเงียบๆ...
ได้!
หลุมที่ตัวเองขุดไว้เอง ต่อให้ร้องไห้ก็ต้องกระโดดลงไปสินะ!
“ผมไม่เชื่อ!”
ในฐานะแฟนอาหารผู้ภักดีของอาจารย์หวงมาตลอดหลายปี เผิงเผิงลุกขึ้นยืน!
เขายกมือขึ้นแล้วพูดว่า
“ผมยอมรับว่าพี่ซูถงมีพื้นฐานอยู่บ้าง แต่ต่อให้อร่อยแค่ไหน จะอร่อยเท่าที่อาจารย์หวงทำได้เหรอ?”
“พรูด...”
ทุกคนพอได้ยินคำนี้ก็หลุดขำ!
คอมเมนต์ไลฟ์สดยิ่งพุ่งกระหน่ำขึ้นมา...
“อาจารย์หวง: คำชมเยินยอชุดนี้ ฉันขอรับไว้แล้ว!”
“อาจารย์หวง: สี่ปีแล้ว เผิงเผิง ฉันไม่ได้เลี้ยงนายมาเสียเปล่า!”
“อาจารย์หวง: อาเผิง ทำได้ดีมาก!”
ในบ้านเห็ด ทุกคนยิ่งหัวเราะจนตัวโยน!
“ฉันว่าเผิงเผิง นาย... ฮ่าๆ...”
อาจารย์เหอไม่รู้จะพูดอะไรแล้ว
อาจารย์หวงยิ่งเดินไปตบไหล่เผิงเผิง แล้วยิ้มพูดว่า
“เผิงเผิง ถ่อมตัวหน่อย ถ่อมตัวหน่อย!”
ใบรับรองมิชลินของซูถงนั้น เขาเคยเห็นมาก่อน และยังเคยแลกเปลี่ยนประสบการณ์กับซูถงมาหลายครั้ง เขารู้ตัวดีว่าสู้ซูถงไม่ได้ การที่เผิงเผิงพูดแบบนี้ ทำให้เขารู้สึกเหมือนถูก “ยกจนลอย” อย่างประหลาด
“ฉันว่าพี่ชาย...”
จางจื่อเฟิงเองก็ดึงชายเสื้อเขาแล้วพูดว่า
“ต่อไปพี่ไปสายตลกตามคุณอาเสิ่นได้เลยนะ!”
ท่ามกลางเสียงหัวเราะครื้นเครง...
“เอาล่ะๆ!”
คุณอาเสิ่นโบกมือให้ทุกคนสงบลง
“พวกคุณไม่รู้หรอก เจ้าเด็กคนนี้มีสูตรลับตกทอดจากตระกูล แถมยังเป็นสูตรเฉพาะหนึ่งเดียว ต่อให้ร้านหลายแห่งที่เขาเปิดไว้ก็เรียนไปได้แค่ผิวเผินเท่านั้น!”
“ที่เขาทำเองนี่แหละถึงจะเป็นรสชาติต้นตำรับที่สุด!”
คำพูดของเสิ่นเถิงปลุกความอยากอาหารของทุกคนได้สำเร็จ
ดังนั้น...
ทุกคนจึงพากันมองไปทางซูถง
เสิ่นเถิงเองก็ถามซูถงทันทีว่า
“ฉันถามนายคำเดียว จะทำหรือไม่ทำ อุตส่าห์จับตัวได้ง่ายๆ คราวนี้นายมีปีกก็บินหนีไม่พ้นแล้ว”
“ผม...”
ซูถงกำลังคิดอยู่...
อาจารย์หวงก็ลงสนามแล้ว!
“ในเมื่อแขกสั่งอาหารแล้ว งั้นมื้อเที่ยงวันนี้ก็ฝากอาจารย์ซูของพวกเราก็แล้วกัน ผมเองก็จะได้พักผ่อนอย่างที่ไม่ได้พักมานาน แล้วชิมอาหารฝีมืออาจารย์ซูด้วย”
“อืมๆ...”
อาจารย์เหอที่เข้าใจจุดประสงค์ของอาจารย์หวง สบตากับเขา
แล้วยิ้มพูดว่า
“ครั้งก่อนฟังเสี่ยวจวีอวยซูถงจนแทบลอยขึ้นฟ้า ครั้งนี้ในที่สุดก็จะได้ชิมแล้ว ก็น่าตั้งตารออยู่เหมือนกันนะ”
จางจื่อเฟิงเองก็ก้าวออกมาอย่างที่ไม่ค่อยเห็นนัก แล้วพูดว่า
“หนูยังไม่เคยกินห่านตุ๋นหม้อเหล็กเลยค่ะ”
“ฉันก็ยังไม่เคยกินเหมือนกันค่ะ...”
จางจิ้งอี๋ที่อยู่อีกด้านยกมือขึ้น ดวงตาเป็นประกาย มองไปทางซูถง
เธอพูดว่า
“โดยเฉพาะอย่างยิ่ง ฝีมือพี่ซูถง...”
วินาทีนี้ ธาตุแท้แฟนคลับตัวน้อยของจางจิ้งอี๋ถูกเผยออกมาจนหมด
“ซูถง ทุกคนพูดมาขนาดนี้แล้ว เธอยังไม่รีบตอบตกลงอีกเหรอ?”
โจวซวิ่นเห็นเช่นนั้น ก็พูดขึ้นเช่นกัน
“อย่างไรก็ตอนที่อยู่บ้านพวกเรา เวลาเธอกินข้าวกับเหล่าเกาของบ้านพวกเรา เธอก็มักลงมือทำเองไม่ใช่เหรอ? ไม่ใช่ว่าไม่เคยชิมฝีมือทำอาหารของเธอสักหน่อย เธอจะขี้เหนียวอะไร? เธอยังกลัวทำออกมาไม่ดีหรือไง?”
พอได้ยินคำนี้...
ทุกคนก็พากันมองไปทางโจวซวิ่น...
ฟังจากน้ำเสียงของโจวซวิ่นที่มั่นใจเต็มเปี่ยม...
นี่คือเชื่อใจซูถงมากจริงๆ!
ฝ่ายคอมเมนต์ไลฟ์สดก็เริ่มพุ่งกระหน่ำเช่นกัน!
“ซูถง ทำสักครั้งเถอะ!”
“ใช่ๆ! แค่ครั้งเดียว! ครั้งเดียวเอง!”
“ถึงฉันจะกินไม่ได้ แต่ได้เห็นไอดอลเข้าครัว ฉันก็ตื่นเต้นมากแล้ว!”
“หลังจากซูถงมีพรสวรรค์ มีเงิน นิสัยดีแล้ว ต่อไปจะเพิ่มข้อดีว่าทำอาหารเก่งอีกอย่างเหรอ?”
“ผู้ชายที่ทำอาหารเป็นมีเสน่ห์ที่สุดแล้ว!”
แม้แต่อาเผิง...
อาเผิงที่เพิ่งชมอาจารย์หวงเสียเลิศลอยเมื่อครู่...
ก็เกาหลังศีรษะ ยิ้มอย่างเขินๆ แล้วพูดว่า
“ถ้าพี่ซูถงทำ ผมช่วยเขาเป็นลูกมือก็ได้ครับ ผมยังไม่เคยกินอาหารที่เชฟมิชลินสามดาวทำเลย...”
ทันทีที่เจ้าเด็กนี่พูดประโยคนี้ออกมา...
ทุกคนก็พากันหันไปถลึงตาใส่เขา!
“อาเผิง ไอ้คนทรยศ!”
อาจารย์หวงร้องเสียงดัง!
หยิบรองเท้าแตะขึ้นมา!
แล้วโยนใส่เขาทันที!
“เมื่อกี้นายยังบอกว่าอาหารที่อาจารย์หวงทำอร่อยไม่ใช่เหรอ?!”
อาจารย์เหอที่อยู่อีกด้านก็พูดทั้งโมโหทั้งขำ
“พี่ชาย พี่นี่สองหน้ามากเกินไปแล้ว...”
ส่วนเผิงเผิงนั้น...
ก็เกาหลังศีรษะ ยิ้มซื่อๆ
“ฮ่าๆ...”
ทุกคนต่างพากันหัวเราะขึ้นมา
“ก็ได้ครับ!”
สุดท้าย ซูถงก็ยังตอบตกลง
ช่วยไม่ได้...
นี่เป็นความคาดหวังของทุกคนนี่นา
ถึงอย่างไร ซูถงเองก็ไม่อยากให้ทุกคนผิดหวัง
ในเวลานี้ เป็นไปไม่ได้ที่จะปฏิเสธจริงๆ
“งั้นผมก็... ขอแสดงฝีมืออันต่ำต้อยแล้วกันครับ”
ซูถงยิ้มพูด
“นายยังจะบอกว่าฝีมือต่ำต้อยอีกเหรอ?”
เสิ่นเถิงกลอกตาแล้วพูดว่า
“ถ้าอย่างนั้นอาหารที่อาจารย์หวงทำ พวกเราก็กินไม่ได้แล้วสิ! นี่นายไม่ได้กำลังดูถูกอาจารย์หวงอยู่เหรอ?”
“ใช่ๆ!” โจวซวิ่นก็พูดสนับสนุน
“ฮ่าๆ...”
ท่ามกลางเสียงหัวเราะครื้นเครง ซูถงก็เริ่มลงมือ
ไปจัดการกับ “ห่านตุ๋นหม้อเหล็ก” ของเขาแล้ว!
หลังจากซูถงเดินไปแล้ว ในศาลา
“ฉันว่าคุณอาเสิ่น คุณกับซูถงรู้จักกันได้ยังไงครับ?”
อาจารย์เหอถามขึ้นหนึ่งประโยค
“ใช่ครับ ดูเหมือนพวกคุณจะสนิทกันมาก...”
อาจารย์หวงก็เสริมอีกประโยค
“เล่าหน่อย เร็วเข้า...”
ทุกคนต่างพากันมองมา
คอมเมนต์ไลฟ์สดก็เริ่มพุ่งขึ้นมาเช่นกัน
“อยากรู้!”
“อยากรู้เหมือนกัน!”
“อยากรู้ +1”
“อยากรู้ +10086!”
ภายใต้สายตาของทุกคน...
ภายใต้การจับตามองของผู้คนมากมาย
คุณอาเสิ่นหัวเราะเบาๆ มองไปทางซูถงที่กำลังยุ่งอยู่ในครัว
เขาพูดว่า
“จริงๆ แล้วเราสองคนรู้จักกันตอนถ่ายเรื่องเซี่ยลั่วเท่อเมื่อสองปีก่อน”