บทที่ 34 เฉินอวี้ฉีข้อเท้าพลิก!
บทที่ 34 เฉินอวี้ฉีข้อเท้าพลิก!
บทที่ 34 เฉินอวี้ฉีข้อเท้าพลิก!
“เอาล่ะๆ พวกเธออย่าไปคาดคั้นน้องชายฉันเลย!”
ในที่สุด ซาอี้ก็เริ่มมีจิตสำนึกขึ้นมาบ้าง
เมื่อเห็นว่าซูถงกำลังจะถูกรุมทึ้ง เขาก็รีบเข้าไปบังหน้าซูถงไว้เพื่อรับหน้าแทน
แล้วบอกว่า:
“ก็ดูสภาพพวกเธอสิ ขืนปล่อยให้เจอกับเขาทุกวัน มีหวังได้เป็นบ้ากันพอดี เขาจะไปที่นั่นทุกวันได้ยังไงล่ะ?”
พอประโยคนี้หลุดออกมา...
หลายคนก็หันมองหน้ากัน
แล้วก็พากันตบมือฉาดใหญ่
นึกในใจว่าก็จริงแฮะ!
ถ้าซูถงไปโผล่ที่ฟิตเนสทุกวัน... ฟิตเนสอี้ถงที่เดิมทีลูกค้าก็แน่นเอี้ยดอยู่แล้ว ถึงตอนนั้นคนคงล้นทะลักแน่ๆ!
แล้วแบบนี้จะทำธุรกิจยังไงไหวล่ะ?
ถ้ามีแต่แฟนคลับแห่กันมาหาไอดอลจนเต็มไปหมด แล้วฟิตเนสจะเปิดทำการได้ยังไง?
ถ้าลองคิดในมุมนี้... การที่เขาไม่ไปที่นั่น ก็ถือว่าเป็นเรื่องปกติสุดๆ
“อีกอย่าง น้องชายฉันมีธุรกิจตั้งเท่าไหร่? เขาจะไปคอยดูแลได้ทุกร้านเหรอ? วันๆ เขายุ่งจะตาย จะเอาเวลาที่ไหนไปได้ทุกที่ล่ะ?”
ตอนแรก...
เมื่อซาอี้พูดประโยคครึ่งแรก ทุกคนก็เห็นด้วยนะ
ก็ช่วยไม่ได้นี่นา ธุรกิจของซูถงมีเยอะแยะมากมายขนาดนั้น
เขาย่อมไม่สามารถไปดูแลได้ทุกร้านอยู่แล้ว
ขนาดบริษัทของเร่อปากับเสี่ยวจวี ยังแทบจะไม่เห็นหน้าเขาเลยเป็นปีๆ
ลองคิดดูสิ... จะให้เขาไปขลุกอยู่ที่ฟิตเนสทุกวันได้ยังไงล่ะ?
มันไม่สมเหตุสมผลเลย...
แต่พอซาอี้พูดประโยคหลังออกมา...
หลายคนก็รู้สึกทะแม่งๆ ขึ้นมาทันที!
“เขายุ่งเรื่องอะไรกัน?” เฉินอวี้ฉีกรอกตาแล้วถามว่า: “ยุ่งเรื่องเที่ยวรอบโลกน่ะเหรอ?”
พอพูดจบเท่านั้นแหละ!
คอมเมนต์ก็แทบระเบิด!
“ดูเหมือนเทพธิดาอวี้ฉีจะดูรายการตอนก่อนหน้านี้มาด้วยนะเนี่ย!”
“ใช่ๆ! ซูถงยุ่งเรื่องอะไรกัน? ยุ่งเรื่องเที่ยวรอบโลกงั้นเหรอ? นี่เขายอมรับเองเลยนะ!”
“ขุดหลุมฝังตัวเองชัดๆ! อาจารย์ซาอี้ ตกลงคุณอยู่ข้างซูถงของเราหรือเปล่าเนี่ย?”
ซาอี้ที่พยายามปกป้องซูถงสุดฤทธิ์ พอได้ยินประโยคนี้ก็ถึงกับหลุดขำ...
“พรืด... ฮ่าฮ่า... นี่มัน... ไอ้น้องเอ๊ย พี่พยายามเต็มที่แล้วนะ ฮ่าฮ่า...”
“ฮ่าฮ่า...” ทุกคนหัวเราะกันลั่น
ทำเอาซูถงได้แต่ทำหน้าเซ็ง... อดไม่ได้ที่จะส่ายหัว
นึกในใจว่า ซาอี้คนเดียว มีอานุภาพทำลายล้างเท่ากับหยางมี่หนึ่งคนเลยแฮะ!
งานเลี้ยงย่อมมีวันเลิกรา เสียงหัวเราะก็เช่นกัน
หลังจากหัวเราะกันจนหนำใจ ทุกคนก็รู้ว่าถึงเวลาต้องไปแบกกล้วยแล้ว
ถึงเวลาต้องทำงานหนักแล้ว!
“ซี้ด... ไอ้นี่มันหนักชะมัด!”
จางจื่อเฟิงกับเฉินอวี้ฉีจับคู่กัน
เผิงเผิงกับกัวฉีหลินจับคู่กัน
ส่วนซูถงก็คู่กับซาอี้โดยปริยาย
สามคู่เดินตามกันไปทีละเครือ
หลังจากเดินไปกลับสามรอบ ก็ต้องมาตัดกล้วยกันต่อ
“นี่มันงานใช้แรงงานชัดๆ!” ทุกคนที่เหนื่อยหอบจากการเดินไปกลับสามรอบ นั่งพักอยู่ในลานบ้านพลางหอบแฮ่กๆ
แม้แต่เผิงเผิงที่ได้ฉายาว่า “เหนื่อยให้ตายก็ไม่บ่น” ก็ยังพูดด้วยสีหน้าหมดอาลัยตายอยากว่า:
“นี่มันสุดยอดความโหดของทั้งสี่ซีซั่นเลยนะ! หนักสุดๆ ไปเลย!”
“ผิดที่ฉันเองแหละ รู้อย่างนี้ไปสอยมะพร้าวซะก็ดี” ซูถงพูดกลั้วหัวเราะ
ทว่า... ในบรรดาทุกคน มีเพียงซูถงคนเดียวที่ดูสบายๆ ไม่เหน็ดเหนื่อยเลย
ขนาดเผิงเผิงที่ว่าอึดๆ ยังเหนื่อยหอบเป็นหมาหอบแดด
แต่ซูถงกลับไม่เป็นอะไรเลย
ทำเอาหลายคนอดชื่นชมไม่ได้...
พวกเขากลับไปแบกกล้วยต่อ! อีกสามสี่รอบ!
ในที่สุด! ก็แบกเสร็จจนได้!
ชายฉกรรจ์หลายคนนอนแผ่หราอยู่ในศาลาพักใจด้วยสภาพหมดสภาพ...
แต่ใครจะไปคิด ว่าในตอนนั้นเอง...
“กรี๊ดดด!”
จู่ๆ ก็มีเสียงร้องด้วยความตกใจดังมาจากข้างนอก!
“ใครก็ได้มาช่วยที!” ตามด้วยเสียงร้องเรียกของจางจื่อเฟิง
“เกิดอะไรขึ้น?” เมื่อได้ยินเสียงร้อง ทุกคนก็รีบลุกขึ้นยืน
และรีบวิ่งออกไปดู!
ซูถงวิ่งนำหน้าไปเป็นคนแรก!
“เกิดอะไรขึ้นเหรอ?” เมื่อวิ่งไปถึง ก็พบว่าเฉินอวี้ฉีนั่งกองอยู่กับพื้น ใช้มือกุมข้อเท้าของตัวเองไว้...
“พี่อวี้ฉีเหมือนจะ... ข้อเท้าพลิกน่ะค่ะ” จางจื่อเฟิงบอก
“ฉันไม่เป็นไร...” เฉินอวี้ฉียังคงโบกมือปฏิเสธ แต่ตอนนี้เธอไม่ได้ทำตัวเป็นสาวสตรองอีกแล้ว ขอบตาของเธอแดงก่ำ ดูบอบบางน่าทะนุถนอม
“เอามือออกสิ ขอผมดูหน่อย” ซูถงดึงมือของเธอออกทันที...
ในขณะเดียวกัน ฝูงชนต่างพากันรุมล้อมเข้ามามุงดูทันที
“เป็นยังไงบ้าง? ไม่เป็นไรใช่ไหม?”
“ไปโรงพยาบาลดีกว่าไหม?”
ทุกคนต่างเป็นห่วง
แม้แต่ทีมงานหลายคนก็ยังวิ่งเข้ามาดู
ถ้าแขกรับเชิญเป็นอะไรไป พวกเขาจะไปอธิบายกับต้นสังกัดของดารายังไงล่ะ? ดาราที่มารายการ “เซียงหวาง” แต่ละคน ล้วนเป็นไข่ในหินของต้นสังกัดทั้งนั้นนะ!
“ไม่เป็นไรหรอกครับ” แต่ในตอนนั้นเอง หลังจากตรวจดูแล้ว ซูถงก็ส่ายหน้า ถอนหายใจอย่างโล่งอกแล้วบอกว่า:
“ก็แค่ข้อเท้าพลิกนิดหน่อย ไม่ได้ร้ายแรงอะไรมาก เดี๋ยวผมจะนวดให้ แล้วค่อยประคบน้ำแข็งก็หายแล้วครับ”
“นี่มัน...” ซูถงอาจจะพูดแบบนั้น แต่คนอื่นๆ ก็ยังไม่ค่อยวางใจเท่าไหร่นัก
“ฉันว่าไปตรวจที่โรงพยาบาลหน่อยดีกว่านะ จะได้ชัวร์ๆ” อาจารย์เหอออกความเห็น
ไม่ใช่ว่าเขาไม่เชื่อใจซูถงหรอกนะ แต่เพื่อความสบายใจต่างหากล่ะ
“ใช่ๆ” อาจารย์หวงก็เดินเข้ามาสมทบ
“วางใจเถอะครับ!” โชคดีที่ซาอี้ออกโรงช่วยยืนยัน: “น้องชายฉันน่ะเรียนจบจากมหาวิทยาลัยการแพทย์ชื่อดังเลยนะ ต่อให้ไปโรงพยาบาล หมอก็คงวินิจฉัยไม่ต่างจากเขาหรอก เวลาที่บ้านฉันมีใครเจ็บไข้ได้ป่วย ก็ได้น้องชายนี่แหละช่วยดูอาการให้ตลอด ไม่เคยมีปัญหาอะไรเลย”
พอคำพูดนี้หลุดออกมา...
“พี่ซูถงเรียนจบมหาวิทยาลัยการแพทย์ด้วยเหรอครับ?” เผิงเผิงอุทานด้วยความตกใจ
“อ้อ เรื่องนี้หนูรู้ค่ะ!” จางจื่อเฟิงรีบชูมือขึ้นรายงานทันที!
เมื่อหลายปีก่อน ในประวัติของ Ve บนไป่ตู้ ก็มีระบุชื่อมหาวิทยาลัยที่เขาเรียนจบไว้จริงๆ ด้วย!