บทที่ 23 บริจาคสิบล้านในนามส่วนตัว!
บทที่ 23 บริจาคสิบล้านในนามส่วนตัว!
บทที่ 23 บริจาคสิบล้านในนามส่วนตัว!
“ฉันว่าพวกเธอสองคนก็ช่วยรักษาภาพพจน์หน่อยเถอะ...”
เพื่อไม่ให้ตัวเองต้องกลายเป็นเป้าสายตาแห่งความอิจฉาของบรรดาชายหนุ่มทั้งหลาย ซูถงตัดสินใจถอยห่างจากเร่อปาและเสี่ยวจวีทันที พร้อมกับบอกว่า
“เดี๋ยวนี้มันไม่เหมือนเมื่อก่อนแล้วนะ ตอนนี้พวกเธอเป็นถึงดาราดัง มาใกล้ชิดฉันแบบนี้ ไม่กลัวคนเอาไปนินทาหรือไง?”
สองสาวนี่ดังระดับตัวท็อปกันทั้งนั้น ขืนทำให้คนอิจฉาตาร้อนขึ้นมา ซูถงคงถูกสายตาอาฆาตทิ่มแทงจนตายแน่ๆ
“ฉันไม่กลัวหรอก อยากแฉก็แฉไปสิ” เร่อปาพูดด้วยท่าทางไม่ใส่ใจ “ยังไงคนที่พวกนั้นอิจฉาก็คือคุณอยู่แล้ว คิกคิก...”
“ใช่ค่ะ!” เสี่ยวจวีก็ทำปากยื่นปากยาวสมทบ “ฉันอยากเป็นข่าวฉาวกับคุณจะตาย จะได้ขอเกาะกระแสคุณไปด้วยเลยไงคะ”
พอเสี่ยวจวีพูดประโยคนี้จบ...
“ฮ่าฮ่า...” ทั่วทั้งบ้านเห็ดก็ระเบิดเสียงหัวเราะออกมาทันที
คำพูดของเธอนั้นมีความหมายแฝง... ดูเผินๆ เหมือนกำลังชมซูถงว่ามีกระแสแรงจนเธอสามารถขอเกาะได้ แต่จริงๆ แล้ว... มันเป็นการแอบแซะติงอี้ต่างหาก!
หมอนั่นตอนแรกก็คิดจะเกาะกระแสซูถงไม่ใช่หรือไง?
คำพูดนี้ทำให้หลายคนขำก๊าก แม้แต่ผู้ชมที่อยู่หน้าจอก็ยังอดหัวเราะออกมาไม่ได้
“ไม่คิดเลยว่าเทพธิดาจะมีอารมณ์ขันขนาดนี้!”
“จริงด้วยๆ!”
ตอนแรกคำพูดของเร่อปาอาจจะดูน่าหมั่นไส้ไปนิด แต่พอเสี่ยวจวีพูดประโยคนี้ขึ้นมา ก็สามารถดึงบรรยากาศให้กลับมาดีได้ในพริบตา
อีกด้านหนึ่ง...
เมื่อเห็นเร่อปายังคงมองซูถงด้วยสายตาหวานเยิ้ม อาจารย์เหอก็รีบออกโรงช่วยแก้สถานการณ์ทันที
“นี่เร่อปา เธอแสดงออกชัดเจนขนาดนี้ ไม่กลัวมี่มี่สับเธอเป็นชิ้นๆ เหรอ?”
“อ๊ะ! ฉันลืมไปเลย!” เร่อปาตบหน้าผากตัวเอง เพิ่งนึกขึ้นได้ว่าต้องดูมือถือ “พี่มี่ส่งข้อความมาหาฉันตั้งเยอะแยะเลย...”
“ฮ่าฮ่า...”
ท่าทางซื่อๆ ของเร่อปา ทำให้บรรยากาศในบ้านเห็ดเต็มไปด้วยเสียงหัวเราะอีกครั้ง
บรรยากาศช่างดีจริงๆ
“เอ่อ... ทุกคนครับ”
ทางด้านผู้กำกับหวังอี้ หลังจากพยายามตรวจสอบอยู่พักใหญ่ ก็ยังคว้าน้ำเหลว เซิร์ฟเวอร์ล่มสนิท...
ดังนั้น... เขาจึงทำหน้าอมทุกข์เดินเข้ามาบอกว่า
“ทุกคนเชิญตามสบายเลยนะครับ ผมคงต้องขอตัวก่อน ต้องไปซ่อมเซิร์ฟเวอร์น่ะครับ...”
นี่เป็นการซ่อมครั้งที่สี่ในรอบไม่กี่วัน... ผู้กำกับรู้สึกปวดขมับจนอยากจะบ้าตาย
แต่พอลองคิดดู... ซีซั่นนี้กระแสรายการพุ่งกระฉูดจนทะลุเพดาน! ก็ยังถือว่า... พอรับได้! ไม่สิ! รับได้มากๆ เลยล่ะ!
“ซ่อมยากไหมครับ?” อาจารย์เหอเดินเข้าไปถามด้วยความเป็นห่วง “งบประมาณไม่พอแล้วเหรอ?”
ผู้กำกับหวังอี้พยักหน้าอย่างขมขื่น แล้วบอกว่า
“งบประมาณเกือบจะเกลี้ยงแล้วล่ะครับ ถึงซีซั่นนี้สปอนเซอร์จะเยอะจนนับไม่ถ้วน แต่ใครจะไปคาดคิดว่า... ประธานซูจะ... แหะๆ...”
บางเรื่องไม่ต้องพูดตรงๆ แต่การบอกใบ้ก็ชัดเจนเพียงพอแล้ว
เมื่อเห็นสีหน้าของเขา...
“เหอะๆ ดูสภาพผู้กำกับอี้สิ... ฮ่าฮ่าฮ่า...” อาจารย์หวงหัวเราะลั่น “ทีเมื่อก่อนล่ะชอบแกล้งให้พวกเราแบกหัวไชเท้า แบกกล้วยนัก คราวนี้เจอดีเข้าให้แล้วใช่ไหมล่ะ? ฮ่าฮ่าฮ่า!”
ต้องรู้ไว้เลยนะว่า! ซีซั่นก่อนๆ! เผิงเผิงกับแขกรับเชิญหลายคนถูกใช้งานจนเหนื่อยแทบตาย!
เพื่ออาหารเย็นแค่มื้อเดียว ต้องแบกหัวไชเท้า ต้องดำนา จนเหงื่อท่วมตัว
นั่นก็เป็นเพราะโดนทีมผู้กำกับแกล้งทั้งนั้น!
คราวนี้ล่ะ... เป็นฝ่ายพวกเขาบ้างที่ได้แกล้งทีมผู้กำกับกลับ! สะใจชะมัด!
“พี่คะ ซีซั่นนี้พี่ได้พักสักทีนะ ฮ่าฮ่า...” จางจื่อเฟิงพูดกลั้วหัวเราะ
“อาเผิง รีบขอบคุณซูถงเร็วเข้า ถ้าไม่ใช่เพราะเขา นายคงต้องปีนต้นไม้ไปเด็ดใบลงไปปลูกแตงโมแล้ว!” อาจารย์หวงพูดกลั้วหัวเราะ
“อ้อ ครับๆ” เผิงเผิงเป็นคนซื่อๆ เขาหัวเราะเตรียมจะขอบคุณซูถง
“ไม่เป็นไรๆ” ซูถงปิดหน้ากลั้นขำ พลางโบกมือปฏิเสธเป็นพัลวัน
บรรยากาศในบ้านเห็ดเต็มไปด้วยรอยยิ้ม มีเพียงผู้กำกับเท่านั้นที่ทำหน้าบูดบึ้ง
“งบประมาณไม่พอแล้วจะทำยังไงล่ะ?” อาจารย์เหอถามขึ้น พ่อพระอย่างอาจารย์เหอมักจะชอบเป็นห่วงเป็นใยปัญหาต่างๆ เสมอ เพื่อดูว่าจะพอช่วยอะไรได้บ้าง
“ก็ช่วยไม่ได้ครับ” ผู้กำกับยักไหล่แล้วบอกว่า “ก็คงต้องไปขอสปอนเซอร์เพิ่มนั่นแหละครับ”
“อย่างนั้นเหรอ...” อาจารย์เหอช่วยทำหน้าเครียด
“โอ๊ย ไม่ต้องห่วงหรอกครับอาจารย์เหอ” ผู้กำกับหวังอี้กลับดูไม่สะทกสะท้าน แถมยังหัวเราะร่า “ซีซั่นนี้รายการเราดังเปรี้ยงปร้างขนาดไหนแล้วล่ะครับ? แค่ผมอ้าปากขอเพิ่มสักสองสามล้าน มันก็แค่เรื่องกล้วยๆ!”
“นั่นสินะ...” พอได้ยินแบบนั้น อาจารย์เหอก็หลุดหัวเราะออกมาทันที
ก็จริง ซีซั่นนี้ เพราะซูถงแท้ๆ ทำให้รายการดังระเบิดระเบ้อขนาดนี้!
เรตติ้งทะยานขึ้นเป็นหลักร้อยล้าน!
แถมยังดังไปไกลถึงต่างประเทศ! วัยรุ่นยุค 90 ในต่างประเทศต่างก็พากันหาช่องทางเพื่อรับชม!
สปอนเซอร์ก็ต้องเพิ่มเงินสิ!
ต่อให้เป็นค่าสปอนเซอร์ที่ตกลงกันไว้แล้ว ถ้าไปขอเพิ่ม พวกเขาก็ไม่มีทางปฏิเสธแน่นอน!
ทั้งหมดนี้ เป็นเพราะซูถง!
“งั้นฉันก็เบาใจแล้ว” อาจารย์เหอพยักหน้า คนอื่นๆ ก็คลายความกังวล
ใครๆ ก็รู้ว่าเรื่องนี้ไม่ใช่ปัญหาเลยสักนิด!
“เดี๋ยวครับ”
แต่ใครจะรู้ว่าในตอนนั้นเอง! ซูถงกลับเรียกผู้กำกับหวังอี้เอาไว้
“หืม? ประธานซู มีอะไรหรือเปล่าครับ?” หวังอี้ถาม
ซูถงคือแม่เหล็กดึงดูดสายตาของรายการ ทุกคนต้องให้ความสนใจเขา!
แต่ซูถงกลับลุกขึ้นยืน ยิ้มบางๆ แล้วพูดว่า
“ไม่ต้องไปขอสปอนเซอร์เพิ่มหรอกครับ เอาอย่างนี้แล้วกัน ผมขอสมทบทุนในนามส่วนตัวสักสิบล้าน มอบให้เป็นกองทุนของรายการ ดีไหมครับ?”
เมื่อซูถงพูดจบ รอบข้าง... เงียบกริบ!
แม้แต่แขกรับเชิญทุกคนยังทำหน้าเหวอ นึกในใจ
อะไรกันเนี่ย ที่ทำให้ซูถงพูดถึงเงินสิบล้าน ราวกับมันเป็นแค่เงินหนึ่งหรือสองหยวน?