ตอนที่ 319 การสอบจูนิน (4)

ตอนที่ 319 การสอบจูนิน (4)

“เร็วมาก! นั่นมันวิชาธาตุสายฟ้า? เขาไม่ได้ถนัดวิชาธาตุไฟกับวิชาลวงตาหรอกเหรอ?”

“โค่นนินจาตระกูลฮิวงะได้ในหมัดเดียวเลยเหรอ? อุจิวะคนนี้ฝีมือแข็งแกร่งมาก”

“เป็นวิชานินจาที่คล้ายกับวิชากระบวนท่าที่ระเบิดออกมาในชั่วพริบตา? ใช้ธาตุสายฟ้ากระตุ้นร่างกายให้พุ่งไปด้วยความเร็วสูงแล้วปล่อยหมัดออกมา แถมยังควบคุมแรงปะทะในตอนสุดท้ายได้อีก เป็นคู่ต่อสู้ที่น่ากลัวจริงๆ”

ดวงตาของซีจ้องเขม็งไปยังอุจิวะ ชิซุยที่กำลังเดินออกจากสนามด้วยสีหน้าเคร่งขรึม แต่หลังจากเหลือบมองยูงิโตะที่อยู่ข้างๆ เขาก็โล่งใจ

อันดับหนึ่งของการสอบจูนินครั้งนี้ หมู่บ้านคุโมะงาคุเระได้กำหนดไว้แล้ว น่าเสียดาย ต่อให้ฝีมือแข็งแกร่งแค่ไหนก็เป็นได้แค่ตัวประกอบ

แต่จากข้อมูลบางส่วนของอุจิวะ ชิซุยกับฝีมือที่แสดงออกมา คงมีแค่เธอล่ะมั้ง ยูงิโตะ ที่จะเอาชนะเขาได้

การต่อสู้รอบแรกจบลงในพริบตาด้วยฝีมือของอุจิวะ ชิซุย ต่อไปก็ถึงตาของผู้เข้าสอบรอบที่สองขึ้นเวที

ยังไม่ทันที่จิไรยะจะขึ้นมาประกาศ ผู้เข้าสอบทั้งสองคนก็มายืนอยู่บนลานประลองแล้ว

แต่ขั้นตอนที่ต้องทำก็ยังต้องทำ

“รอบที่สอง! อุจิวะ เท็คกะ ปะทะ ยามะคาวะ ชูโด!”

อุจิวะ เท็คกะกอดอก มองนินจาจากคิริงาคุเระตรงหน้าอย่างเย็นชาแล้วค่อยๆ เอ่ยปาก ในดวงตามีเนตรวงแหวนสองโทโมเอะจ้องเขม็งไปที่ยามะคาวะ ชูโด

“เจ้าคนอ่อนแอ ทางที่ดีแกยอมแพ้ซะตอนนี้เลย นี่เป็นโอกาสเดียวที่ฉันจะให้”

อุจิวะ เท็คกะทำหน้าเย็นชา ในหัวของเขาเต็มไปด้วยภาพที่อุจิวะ ชิซุยจัดการคู่ต่อสู้ได้อย่างหมดจดเมื่อครู่นี้

พอคิดว่าตอนนี้ท่านโฮคุเก็นกำลังนั่งดูอยู่บนอัฒจันทร์ เขาก็รู้สึกหงุดหงิดขึ้นมา นี่แกจะขี้เก๊กไปถึงไหน อุจิวะ ชิซุย?

มาทำเป็นเท่ต่อหน้าท่านโฮคุเก็น น่าโมโหชะมัด เขาก็ต้องเอาชนะเจ้านินจาคิริคนนี้อย่างงดงามให้ได้เหมือนกัน

ยามะคาวะ ชูโดไม่สนใจคำเยาะเย้ยของอุจิวะ เท็คกะ เขาเพียงแค่มองอีกฝ่ายราวกับกำลังเผชิญหน้ากับศัตรูตัวฉกาจ

ช่วยไม่ได้ เมื่อดูจากฝีมือของอุจิวะ ชิซุยคนก่อนหน้าแล้ว เขาไม่มีทางเอาชนะได้แน่นอน และอุจิวะ เท็คกะที่อยู่ตรงหน้านี้ก็เป็นคนจากตระกูลเดียวกับอุจิวะ ชิซุยคนนั้น

ยามะคาวะ ชูโดมีสีหน้าเคร่งเครียด ดวงตาของเขากล้ามองเพียงหน้าอกของอุจิวะ เท็คกะเท่านั้น การต่อสู้กับผู้ใช้เนตรวงแหวน ห้ามสบตาพวกเขาเด็ดขาด นี่เป็นสิ่งที่นินจาทุกคนรู้ดี

ในฐานะนินจาชั้นยอดที่ผ่านการคัดเลือกอย่างเข้มงวดมาจากหมู่บ้านคิริงาคุเระ รูปแบบการต่อสู้ของยามะคาวะ ชูโดโดยพื้นฐานแล้วคือยิ่งดุดันยิ่งดี ถึงขั้นที่เรียกได้ว่าบ้าคลั่งเล็กน้อย

แต่ตอนนี้เขากลับทำได้เพียงจ้องมองอุจิวะ เท็คกะอย่างระมัดระวัง เขาต้องการสังเกตหาช่องโหว่ของชายคนนี้

แต่ไม่ว่าจะสังเกตอย่างไร ความรู้สึกที่อุจิวะ เท็คกะมอบให้เขาก็คือ ทั่วทั้งร่างเต็มไปด้วยช่องโหว่ ซึ่งมันผิดปกติอย่างสิ้นเชิง

ส่วนอุจิวะ เท็คกะก็ยืนกอดอกอยู่ที่เดิม มองปฏิกิริยาของยามะคาวะ ชูโดอย่างเย็นชา ผู้แข็งแกร่งน่ะ พอศัตรูบุกเข้ามาก็จะจัดการแบบสบายๆ แล้วหันหลังเดินจากไปอย่างไม่แยแส

อุจิวะ เท็คกะคิดบทที่จะเล่นต่อไปไว้เรียบร้อยแล้ว ขอแค่ยามะคาวะ ชูโดบุกเข้ามาโจมตี เขาจะใช้วิชาธาตุไฟขนาดใหญ่ซัดใส่หน้าทันที

หลังจากโค่นยามะคาวะ ชูโดได้ในกระบวนท่าเดียว ก็จะเอามือล้วงกระเป๋าแล้วหันหลังเดินจากไป พร้อมกับทิ้งท้ายไว้หนึ่งประโยคว่า “งั้นๆ แหละ”

ทำแบบนี้ครบชุด รับรองว่าต้องเท่กว่าเจ้าอุจิวะ ชิซุยขี้เก๊กนั่นแน่นอน

ตอนนี้อุจิวะ เท็คกะกำลังยืนกอดอกอยู่ก็จริง แต่ผนึกอินที่มือของเขาประสานเสร็จเรียบร้อยแล้ว รอแค่ให้ยามะคาวะ ชูโดบุกเข้ามาเท่านั้น

ส่วนยามะคาวะ ชูโดก็ยืนนิ่งอยู่ที่เดิม เหงื่อกาฬผุดขึ้นบนหน้าผาก เขายังคงจ้องอุจิวะ เท็คกะเขม็ง อยากจะดูให้แน่ใจว่าช่องโหว่บนตัวของอุจิวะ เท็คกะเป็นของจริงหรือของปลอมกันแน่

ชั่วขณะหนึ่ง ทั้งสองคนต่างยืนนิ่งอยู่กลางลานประลอง เพียงแต่คนหนึ่งดูสบายๆ ไม่เอาจริงเอาจัง ส่วนอีกคนกลับระแวดระวังเป็นพิเศษ

ความกดดันทางจิตใจทำให้หน้าผากของยามะคาวะ ชูโดเต็มไปด้วยหยาดเหงื่อเม็ดเล็กๆ

“เจ้าสองคนนั่นทำอะไรกันอยู่? ไม่ได้ยินที่ท่านจิไรยะตะโกนว่าเริ่มแล้วหรือไง?”

“เกิดอะไรขึ้น? ทำไมสองคนนี้ไม่ลงมือสักที?”

“ดูเจ้าหนุ่มจากหมู่บ้านคิริสิ เหงื่อท่วมหัวเลย หรือว่ากำลังสู้กันด้วยวิชาลวงตาอยู่? ก็คู่ต่อสู้ของเขาเป็นนินจาจากตระกูลอุจิวะนี่นา”

“อาจจะเป็นสงครามจิตวิทยาก็ได้นะ? ได้ยินมาว่าตอนนี้โรงเรียนนินจามีหลักสูตรเพิ่มขึ้นมาหลายวิชาเลย ทั้งสงครามจิตวิทยาแล้วก็การรบแบบกองโจรล้วนเป็นวิชาสำคัญ พวกนินจาที่จบการศึกษามาแล้วต้องเคยเรียนมาแน่ๆ”

สายตาของยามะคาวะ ชูโดเริ่มเลื่อนลอย และเผลอไปหยุดอยู่ที่โฮซึกิ มังเก็ตสึซึ่งกำลังชมการต่อสู้อยู่ด้านล่าง เมื่อเห็นใบหน้าที่บึ้งตึงของโฮซึกิ มังเก็ตสึ ยามะคาวะ ชูโดก็รู้สึกหนาวเยือกขึ้นมาทันที

[ไม่ได้การ จะยื้อต่อไปแบบนี้ไม่ได้แล้ว แพ้ก็คือแพ้ พวกโคโนฮะชอบความสงบสุข เขาอาจจะไม่ได้อยากฆ่าฉันก็ได้ ใช่แล้ว เขาอาจจะไม่ได้ฆ่าฉัน]

เขาส่ายหัวปาดเม็ดเหงื่อบนหน้าผากออกไป พลางมองไปที่ร่างของอุจิวะ เท็คกะ ยามะคาวะ ชูโดขว้างคุไนออกไปสามเล่มอย่างรวดเร็ว จากนั้นก็ประสานอินด้วยความเร็วสูง

“วิชาธาตุน้ำ—ดาวพิษวารี!”

ยามะคาวะ ชูโดเปิดฉากด้วยวิชาธาตุน้ำที่เขาคุ้นเคยที่สุดเพื่อหยั่งเชิง เมื่อประสานอินเสร็จ คุไนที่เขาขว้างออกไปก็ถูกเคลือบด้วยพิษสีม่วงทันที

คุไนอาบยาพิษพุ่งเข้าใส่อุจิวะ เท็คกะ

“ชิ กล้าดียังไงมาเล่นวิชาห่วยๆแบบนี้ ต่อหน้าตระกูลอุจิวะ ไม่รู้ว่าแกโง่หรือไร้เดียงสากันแน่

วิชาธาตุไฟ—เพลิงมหาผลาญ!”

เมื่อเห็นว่ายามะคาวะ ชูโดทั้งๆ ที่สะพายดาบนินจาอยู่ข้างหลัง แต่กลับข้ามขั้นตอนการหยั่งเชิงด้วยวิชากระบวนท่าไป แล้วมาใช้วิชาธาตุน้ำที่ต้องใช้ร่วมกับคุไนพิเศษแบบนี้ ใบหน้าของอุจิวะ เท็คกะก็ฉายแววดูถูกเหยียดหยาม

วินาทีต่อมา เปลวเพลิงก็โหมกระหน่ำ!

วิชาธาตุไฟที่ประสานอินไว้ล่วงหน้าแล้ว ถูกอุจิวะ เท็คกะประสานอินส่วนที่เหลืออย่างรวดเร็ว จากนั้นก็พ่นออกมาอย่างแรง ทันใดนั้นลานประลองก็ถูกคลื่นเพลิงขนาดใหญ่เข้าครอบคลุม

ในชั่วพริบตา บนอัฒจันทร์ก็เกิดเสียงโห่ร้องกึกก้อง เมื่อเทียบกับการต่อสู้ที่จบลงในพริบตาแบบของอุจิวะ ชิซุยแล้ว การต่อสู้ที่ใช้วิชานินจาแผ่กว้างแบบนี้ดูอลังการและดึงดูดสายตามากกว่า

คลื่นเพลิงที่ถาโถมราวกับจะกลืนกินทุกสิ่งนี้ ไม่เหมือนกับวิชาที่เกะนินควรจะใช้ได้เลย เมื่ออยู่ต่อหน้าคลื่นเพลิง คุไนอาบยาพิษยังไม่ทันเข้าใกล้ก็ถูกเผาจนระเหยไปหมดสิ้น เหลือเพียงคุไนที่ร่วงหล่นลงพื้นอย่างหมดแรง

ส่วนยามะคาวะ ชูโดที่กำลังเผชิญหน้ากับคลื่นเพลิงในตอนนี้ ก็ลืมที่จะป้องกันตัวเองไปโดยสิ้นเชิง

[นินจาโคโนฮะคนนี้! คิดจะฆ่าฉันจริงๆ!]

เพราะความกดดันจากอุจิวะ ชิซุยที่เป็นตัวอย่างให้เห็นก่อนหน้า ประกอบกับคำพูดของอุจิวะ เท็คกะก่อนเริ่มการต่อสู้ ทำให้ในใจของยามะคาวะ ชูโดเกิดความหวาดกลัวต่อการต่อสู้ครั้งนี้มาตั้งนานแล้ว

เมื่อมองดูเปลวเพลิงที่ซัดเข้ามาตรงหน้า ยามะคาวะ ชูโดถึงกับลืมไปเลยว่าต้องป้องกันตัว

เขาก็เป็นแค่นินจาระดับจูนินที่กำลังจะได้รับการเลื่อนขั้นเป็นโจนินพิเศษเท่านั้นเอง! ทำไมถึงต้องมารับภารกิจเข้าร่วมการสอบจูนินแบบนี้แล้วมาเจอคู่ต่อสู้แบบนี้ด้วย?

วิชาธาตุไฟที่มีอานุภาพขนาดนี้ เป็นสิ่งที่เกะนินจะใช้ได้จริงๆ เหรอ?

เปลวเพลิงเข้าปะทะร่าง เสียงกรีดร้องโหยหวนดังขึ้นทันที

“ชิ ก็แค่ไอ้ขยะจริงๆ ด้วย ประกาศผลการสอบได้หรือยังครับ? ท่านจิไรยะ”

เมื่อเห็นร่างที่กำลังร้องโหยหวนอยู่ในกองเพลิง อุจิวะ เท็คกะก็เอามือล้วงกระเป๋าทันที แล้วหันไปพูดกับจิไรยะที่ยืนอยู่ไม่ไกล

(จบตอน)