ตอนที่ 30 ก่อเรื่อง

ตอนที่ 30

ก่อเรื่อง

สีหน้าของถงเหมี่ยวเหมี่ยวดูเย็นชาขึ้นทันที

เธอมองดูบุคคลที่มีความใกล้กับเธอมากที่สุดในโลกด้วยสีหน้าไร้ความรู้สึก ความรู้สึกที่อธิบายไม่ถูกประเดประดังเข้ามาในหัวใจ

นึกไม่ถึงว่าหลังจากผ่านพ้นไปหลายปีพวกเขาจะต้องมาเผชิญหน้ากันภายใต้สถานการณ์เช่นนี้

แทนที่จะทักทายกันด้วยความเป็นห่วงเป็นใย แต่กลับสาปแช่งด้วยความโกรธเคือง

เดิมทีถงเหมี่ยวเหมี่ยวคิดจะเมินเฉยและเดินหนีไป

แต่เสียงตะคอกของถงกัวฮุนกลับดังขึ้นอีกครั้ง               “ถงเหมี่ยวเหมี่ยว หยุด!”

หลังจากนั้นเขาก็วิ่งเข้ามาหาถงเหมี่ยวเหมี่ยวและขวางทางถงเหมี่ยวเหมี่ยวเอาไว้

ถงเหมี่ยวเหมี่ยวไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากหยุดเดิน

“มีอะไร?” เธอมองชายตรงหน้าและพ่นน้ำเสียงเย็นชา

ถงกัวฮุยโกรธจัดทันทีเมื่อเห็นท่าทางของเธอ

“แกยังมีหน้ามาถามฉันอีก! แกหนีงานหมั้นแถมยังทำตระกูลถงพังเละเทะ รู้บ้างมั้ยว่าตลอดหลายปีที่ผ่านมาตระกูลถงเป็นยังไงกันบ้าง!”

ตั้งแต่ที่ถงเหมี่ยวเหมี่ยวหนีไป มู่กรุ๊ปยุติความร่วมมือทั้งหมดกับตระกูลถง และไม่เคยร่วมมือกับตระกูลถงอีกเลย!

นอกจากนี้ถงกัวฮุยยังไม่มีความสามารถมากนักจนทำให้ธุรกิจของตระกูลถงตกต่ำลง

ตอนนี้ยิ่งไม่มั่นคงมากขึ้น

ส่วนสาเหตุที่ถงกัวฮัวมาที่มู่กรุ๊ปในวันนี้เพราะเขาต้องการจะเข้าพบมู่อวี้เฉิง

เขาต้องการฟื้นฟูความสัมพันธ์กับตระกูลมู่และกลับมาเป็นมิตรหมายที่ดีต่อกันอีกครั้ง

แต่มู่อวี้เฉิงกลับไม่แลเขาเลย!

มันทำให้ถงกัวฮุยโกรธมาก

ประจวบกับเขาบังเอิญมาเจอถงเหมี่ยวเหมี่ยว

แน่นอนว่าเขาโกรธถงเหมี่ยวเหมี่ยวที่เป็นการเรื่องทั้งหมด

เขาคิดว่าสถานการณ์ปัจจุบันที่เกิดขึ้นในตระกูลถงล้วนมีผลพวงมาจากการที่ถงเหมี่ยวเหมี่ยวหนีงานหมั้นไป

“แกตามฉันไปที่มู่กรุ๊ปเลยนะ ไปคุกเข่าขอโทษคุณชายมู่ซะ ขอร้องอ้อนวอนคุณชายมู่ให้ขอโทษให้ตระกูลถง!” เขาพูดและทำทีว่าจะเข้าไปจับถงเหมี่ยวเหมี่ยว

แต่ถงเหมี่ยวเหมี่ยวกลับเบี่ยงตัวหลบ

“ตระกูลถงเกี่ยวอะไรกับฉันด้วย?”

เธอมองดูถงกัวฮุยด้วยสีหน้าเย็นชาแต่น้ำเสียงกลับเย็นชายิ่งกว่า “ฉันไม่ขอโทษใครทั้งนั้น ไม่ต้องพูดถึงมู่อวี้เฉิงด้วย ล้มเลิกความคิดไปซะ!”

ถงกัวฮุยโกรธมากเมื่อได้ยินเช่นนั้น

“แกมีหน้ามาพูดแบบนี้ได้ยังไง ถ้าไม่ใช่เพราะแก บ้านเราจะตกอยู่ในวิกฤตแบบนี้เหรอ?”

ถงเหมี่ยวเหมี่ยวโกรธมากจนเยาะเย้ยว่า “อย่ามาหาว่าฉันวิกฤตการณ์อะไร ที่ตระกูลถงตกมาอยู่ในสถานการณ์แบบนี้ก็เพราะว่าคุณจัดการไม่ดีเอง ไม่เกี่ยวอะไรกับฉันเลย!”

ถงกัวฮุยนึกไม่ถึงว่าถงเหมี่ยวเหมี่ยวจะโต้เถียง มันทำให้เขาโกรธมาก!

“ถงเหมี่ยวเหมี่ยวอย่าลืมว่าแกเป็นคนในตระกูลถง เลือดเนื้อเชื้อไขในตระกูลถงไหลเวียนอยู่ในตัวแก การที่ตระกูลถงตกระกำลำบากอยู่อย่างนี้ แกคิดว่าหน้าอย่างแกจะมีชีวิตที่ดีขึ้นได้หรือไง?”

เขาจ้องเขม็งไปที่ถงเหมี่ยวเหมี่ยว กัดฟันและตะคอกว่า “อีกอย่างตระกูลถงเลี้ยงดูแกมา หนำซ้ำแกยังเป็นถึงลูกสาวของฉัน ตระกูลถงปล่อยให้แกได้เสวยสุขมีชีวิตความเป็นอยู่ที่ดี แกก็ควรจะอุทิศตัวตอบแทนน้ำใจให้กับตระกูลถง!”

“แล้วคุณชายมู่ไม่ดีตรงไหน ผู้หญิงหลายคนพากันเข้าคิวอยากจะแต่งงานกับคุณชายมู่จนตัวสั่น แกรู้มั้ยว่าฉันทุ่มเทพยายามแค่ไหนกับทำสัญญาแต่งงานในครั้งนั้น? ต่อให้แกไม่เห็นค่าฉันฉันก็ไม่ว่าอะไร แต่แกดันไปทำให้ตระกูลขุ่นเคืองซะนี่! แกรู้สึกผิดกับฉันบ้างมั้ย? รู้สึกผิดกับตระกูลถงบ้างหรือเปล่า?”

คำถามดังกล่าวกระทบจิตใจถงเหมี่ยวเหมี่ยวเป็นอย่างมากจนทำให้หัวใจของเธอด้านชา

เธอจ้องถงกัวฮัวและพูดเหน็บแนมว่า “คุณคิดว่าลูกสาวคืออะไร? เป็นเครื่องมือในการหาเงินเหรอ? ถ้าคิดอย่างนั้นฉันจะจ่ายคืนให้!”

คราวเมื่อเธอกับมู่อวี้เฉิงหมั้นหมายกัน ตระกูลมู่มอบผลประโยชน์มากมายให้กับตระกูลของเธอ

แต่เมื่อพิจารณาจากคำพูดของถงกัวฮุยแล้วคงจะใช้เงินไปอย่างสุรุ่ยสุร่าย

ถงกัวฮัวตกตะลึง

เขานึกไม่ถึงว่าถงเหมี่ยวเหมี่ยวจะรู้เรื่องเงิน

ความอดทนของถงเหมี่ยวเหมี่ยวกำลังหมดลง

และไม่อยากเสียเวลากับผู้ชายคนนี้อีกต่อไปจึงหันหลังกลับ

“ถงเหมี่ยวเหมี่ยวหยุด! ฉันอนุญาตให้แกไปหรือยัง?”

ถงกัวฮุยโกรธมากเมื่อเห็นว่าถงเหมี่ยวเหมี่ยวกำลังจะเดินหนีอีกรอบจึงเดินเข้าไปขวางข้างหน้า

ถงเหมี่ยวเหมี่ยวตกใจกลัว พยายามดิ้นรนและร้องตะโกนว่า “คุณจะทำอะไร ปล่อยฉันนะ!”

แต่ไม่ว่าเธอจะดิ้นรนสักแค่ไหนก็ไม่สามารถหลุดออกจากพันธนาการของถงกัวฮุยได้

ถงกัวฮุยลากเธอเข้าไปในมู่กรุ๊ป “แกต้องตามฉันไปเจอคุณชายมู่ ไปขอร้องให้คุณชายมู่ยกโทษให้แล้วฉันจะปล่อยแกไป!”

ถงเหมี่ยวเหมี่ยวโกรธมากจนแทบระเบิดออกมา

“ฉันบอกว่าฉันไม่ขอโทษไง ปล่อยฉัน!”

ถงกัวฮัวไม่สะทกสะท้าน

ดวงตาของถงเหมี่ยวเหมี่ยวเปลี่ยนเป็นสีแดงก่ำ “ต่อให้คุณลากฉันไปหามู่อวี้เฉิง ฉันก็จะไม่ขอโทษอยู่ดี อย่าลืมสิเมื่อห้าปีที่แล้วว่าฉันลาออกจากตระกูลถงไปแล้ว และตามกฎเกณฑ์ฉันก็ชดใช้หนี้บุญคุณให้ตระกูลถงไปแล้วด้วย!”

ถงกัวฮุยพูดเหยียดหยาม “แล้วมันพอซะที่ไหน! คิดว่าการชดใช้บุญคุณให้ตระกูลถงแบบนั้นมันพอแล้วหรือไง!”

ใบหน้าของถงเหมี่ยวเหมี่ยวซีดเผือดทันทีเมื่อได้ยินประโยคนี้

เธอกัดฟันและจ้องเขม็งไปที่ถงกัวฮุย “งั้นถ้าคุณไม่กลัวว่าฉันจะทำให้ตระกูลมู่โกรธอีกก็ลากฉันไปหามู่อวี้เฉิงเลยสิ!”

ถงกัวฮุยหยุดชะงักทันทีเมื่อได้ยินคำประกาศกร้าว

เขามองดูถงเหมี่ยวเหมี่ยวด้วยสายตาโกรธจัด รู้สึกว่านังลูกตัวดีจะต้องทำอะไรสักอย่างให้ตระกูลมู่ขุ่นเคืองอีกเป็นแน่

“ถ้างั้นแกก็กลับบ้านไปกับฉัน ฉันเพิ่งพูดเรื่องแต่งงานกับน้องสาวแกไป จู่ ๆ น้องสาวแกก็หนีงานแต่งไปซะได้ งั้นก็มาแต่งงานแทนน้องสาวแกแล้วกัน!” เขาพูดและพยายามดึง           ถงเหมี่ยวเหมี่ยวออกจากมู่กรุ๊ป

ถงเหมี่ยวเหมี่ยวตกใจ

เธอนึกไม่ถึงว่าผู้ชายคนนี้ยังคิดที่จะขายลูกสาวของตัวเองอยู่!

“ปล่อยฉัน ฉันจะไม่กลับไปกับคุณ! จะไม่ฟังข้อตกลงอะไรของคุณทั้งนั้น และจะไม่แต่งงานแทนน้องด้วย!” เธอกัดฟันพยายามดิ้นรนด้วยสุดกำลังที่มี

ถงกัวฮุยแก่ตัวลงมากแล้วและความแข็งแกร่งทางร่างกายไม่สามารถเทียบเท่าถงเหมี่ยวเหมี่ยวที่ยังเยาว์วัยอยู่ได้ ถึงแม้ว่าเธอจะเป็นผู้หญิงก็ตาม

หลังจากฉุดกระชากลากดึงกันอยู่หลายครั้ง                     ถงเหมี่ยวเหมี่ยวหลุดออกจากเงื้อมมือของถงกัวฮุย

ในทางกลับกันถงกัวฮุยถูกถีบจนเสียการทรงตัวและล้มลงกับพื้น

ทำให้เขาโมโหมาก

ยิ่งช่วงนี้รายจ่ายหนี้สินทั้งหลายทำให้เขาเสียสติจนแทบจะเป็นบ้า จึงจ้องเขม็งด้วยดวงตาแดงฉาน

เขาลุกขึ้นมาจากพื้นและพุ่งเข้าใส่ถงเหมี่ยวเหมี่ยว

ตรงเข้าไปกระชากผมถงเหมี่ยวเหมี่ยวและกัดฟันพูดว่า “นังลูกเนรคุณ กล้าดียังไงมาผลักฉัน ฉันจะทุบแกให้ตายนังบ้า!”

ถงเหมี่ยวเหมี่ยวไม่สามารถตอบโต้ได้เลย

เจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยประจำมู่กรุ๊ปเล็งเห็นเหตุการณ์ทะเลาะวิวาทจึงเข้ามาห้ามปราม

“หยุด! อย่ามาทะเลาะกันที่นี่!”

...

ณ ห้องทำงานของท่านประธานที่อยู่ชั้นบนสุด

มู่อวี้เฉิงยกนาฬิกาข้อมือขึ้นมาดูด้วยสีหน้าบูดบึ้ง

เดิมทีเขานัดถงเหมี่ยวเหมี่ยวมาเซ็นสัญญาตอนบ่ายสาม

แต่ตอนนี้ถงเหมี่ยวเหมี่ยวยังไม่โผล่มา!

ผู้หญิงคนนี้ไม่รู้จักความตรงต่อเวลาเลยหรือไง?

ลู่หมิงที่นั่งอยู่ข้าง ๆ รู้สึกได้ถึงบรรยากาศที่กดดันจึงเอ่ยถามว่า “ท่านประธาน ให้ผมโทรไปเร่งผู้จัดการถงให้มั้ยครับ?”

มู่อวี้เฉิงเหลือบมองเขา “ไปถามสิว่าเกิดอะไรขึ้น?”

ลู่หมิงรับคำสั่งและเดินถือโทรศัพท์มือถือออกจากห้องทำงานไป