บทที่ 20: ชาวเน็ตเคลือบแคลงสงสัยในทีมสามเหลี่ยมเหล็ก เหลียงเหว่ยถึงกับสติแตก

ซูเสี่ยวเสี่ยวเป็นตัวแทนถามถึงข้อสงสัยที่ทุกคนมีร่วมกัน

ศพถูกฝังอยู่ในสวนหลังบ้าน พวกเธอเห็นมากับตา แล้วซูฮ่าวหรานกับเจ้าหน้าที่ตำรวจและสุนัขดมกลิ่นของเขา จะหาไม่เจอได้ยังไง?

สายตาและการตัดสินใจของมนุษย์อาจผิดพลาดได้

แต่สุนัขตำรวจล่ะ?

พวกมันได้รับการฝึกฝนมาอย่างมืออาชีพนะ!

"อย่าเพิ่งใจร้อนไปเลย ไว้กลับถึงบ้านแล้วพี่จะเล่าให้ฟัง" เฉินซูไม่ได้ตอบในทันที

ขณะนั้นเอง รถตำรวจคันหนึ่งก็มาจอดเทียบตรงหน้าพวกเขา

กระจกรถเลื่อนลงเผยให้เห็นฉินหมิน เขาเอ่ยขึ้น "ให้ผมขับรถไปส่งพวกคุณเถอะ ดึกป่านนี้แล้ว หารถแท็กซี่ยาก"

"ตกลงครับ ขอบคุณมาก"

เฉินซูเปิดประตูรถแล้วก้าวขึ้นไปพร้อมกับซูเสี่ยวเสี่ยว

รถแล่นฉิวไปตามถนนคอนกรีตที่เปียกชุ่ม มุ่งหน้าสู่ชานเมืองตะวันตก ก่อนจะกลืนหายไปในความมืดมิดของยามค่ำคืนอย่างรวดเร็ว

.

อีกด้านหนึ่ง ประตูห้องพักผู้กำกับถูกผลักให้เปิดออก

หลิวฮุย ผู้ทำหน้าที่วางแผนรายการ เดินเข้ามาด้วยสีหน้ากระอักกระอ่วน

เธอเหลือบมองจางเซิงที่นั่งอยู่บนเก้าอี้ด้วยสีหน้าเคร่งเครียด ก่อนจะเอ่ยถามอย่างระมัดระวัง "เอ่อ... ผู้กำกับคะ ทีมสืบสวนไม่สามารถปิดคดีได้ในคืนนี้ ทำให้รายการยังจบไม่ได้ เราควรจะออกอากาศตอนที่เจ็ดตามกำหนดการเดิมไหมคะ?"

"ตอนนี้ยังไม่จบเลย จะไปเริ่มตอนใหม่ได้ยังไง?" จางเซิงพูดพลางนวดขมับ

"แต่เราปล่อยตัวอย่างออกไปแล้วนะคะ... แล้วคุณก็เป็นคนพูดเองว่าคนธรรมดาคนนั้นไม่มีทางทนได้ถึงสี่วันหรอก..."

เมื่อได้ยินดังนั้น สีหน้าของจางเซิงก็ยิ่งดูไม่ได้

บ้าเอ๊ย ใครจะไปคาดคิดล่ะว่าเรื่องมันจะออกมาเป็นแบบนี้?

เห็นอยู่ชัดๆ ว่าคนธรรมดาคนนั้นไม่ได้ทำอะไรเลยสักอย่าง!

เขาเอาแต่อู้งานมาตลอดหลายวัน แต่ด้วยความบังเอิญหลายๆ อย่างประกอบกัน ไม่เพียงแต่ทีมสืบสวนจะคาดคะเนเวลาผิดพลาด แต่พวกเขายังหาศพไม่เจออีก!

เขาดันเอาตัวรอดมาได้จริงๆ

ถ้าเฉินซูทำสำเร็จด้วยความสามารถและวิธีการของตัวเอง จางเซิงก็คงไม่มีข้อกังขาและอาจจะดีใจด้วยซ้ำ อย่างแย่ที่สุด เขาก็แค่ต้องผิดนัดกับเหลียงเหว่ยอีกครั้ง

เพราะถ้าคนธรรมดาทั่วไปมีฝีมือขนาดนี้ พวกเขาก็สามารถใช้มันมาสร้างกระแสได้อย่างมหาศาล

รายการจะต้องดึงดูดผู้ชมให้หลั่งไหลเข้ามาดูได้อย่างถล่มทลายแน่นอน!

แต่ในความเป็นจริง คนธรรมดาคนนี้แค่โชคดีเท่านั้น

ถ้าเพียงแต่ทีมสืบสวนจะผิดพลาดน้อยกว่านี้สักนิด พวกเขาก็คงจับตัวเขาได้ไปแล้ว!

จางเซิงไม่เข้าใจเลยจริงๆ

ทีมสามเหลี่ยมเหล็กทำงานร่วมกันมานานมาก และไม่เคยทำพลาดง่ายๆ แบบนี้มาก่อน ยิ่งไปกว่านั้น ทั้งสามคนยังมาเถียงกันต่อหน้าผู้ชมทั่วประเทศอีก

นี่เป็นครั้งแรกที่เขาเห็นพวกเขามีปากเสียงกัน

จะบอกว่าเฉินซูเก่งงั้นเหรอ?

หรือว่าทีมสามเหลี่ยมเหล็กทำตัวงี่เง่าไปเอง?

ตัวจางเซิงเองก็ยังสับสนอยู่เหมือนกัน

"เฮ้อ"

"เรื่องมันมาถึงขั้นนี้แล้ว งั้นก็ยกเลิกกำหนดการของวันพรุ่งนี้ไปก่อน แล้วปล่อยให้ตอนที่หกนี้ดำเนินต่อไปก็แล้วกัน"

"ส่วนคุณเหลียงเหว่ย เดี๋ยวผมจะไปอธิบายให้เขาฟังเอง"

จางเซิงกล่าว

อันที่จริง เขามีเหตุผลของตัวเอง

ทีมสามเหลี่ยมเหล็กของฝั่งสืบสวน ถือเป็นจุดขายสำคัญที่ดึงดูดผู้ชมมาโดยตลอด

เมื่อพวกเขาทำผิดพลาดง่ายๆ แบบนี้ติดต่อกัน ผู้ชมย่อมต้องตั้งข้อสงสัยในความสามารถของพวกเขาอย่างแน่นอน

ดังนั้น ตอนนี้จึงต้องดำเนินต่อไป!

การจับกุมเฉินซูด้วยตัวเองเท่านั้น จึงจะสามารถกอบกู้ชื่อเสียงที่เสียไปของทั้งสามคนกลับคืนมาได้

มิฉะนั้น หากพวกเขาสั่งระงับการออกอากาศกลางคัน ผู้ชมจะยังยอมรับตอนต่อไปอีกหรือ?

ทีมสืบสวนห่วยแตกขนาดนี้ ยังรับมือกับคนธรรมดาที่พึ่งพาดวงล้วนๆ ไม่ได้เลย

แล้วยังริอ่านจะไปจับอาชญากรระดับนักแสดงนำชายยอดเยี่ยมเนี่ยนะ?

ตลกสิ้นดี!

"อ๋อ ได้ค่ะ งั้นเดี๋ยวฉันไปจัดการประกาศแจ้งให้ทราบนะคะ" หลิวฮุยรับคำก่อนจะเดินออกไป

.

ในขณะเดียวกันนั้นเอง อย่างที่จางเซิงคาดการณ์ไว้ ทั่วทั้งอินเทอร์เน็ตต่างก็ลุกฮือขึ้นมาตั้งข้อสงสัยและก่นด่าทีมสืบสวนกันอย่างล้นหลาม:

[คราวนี้ผู้กองหวังเป็นอะไรไปเนี่ย? หรือว่าแก่แล้วสมองเลยเลอะเลือน?]

[น่าอายชะมัด ตอนนี้ฉันเริ่มสงสัยแล้วว่าตอนก่อนๆ มันเตี๊ยมกันมาหมด พอคราวนี้มีคนธรรมดาหลงเข้ามาแล้วไม่เล่นตามบท ทั้งสามคนก็เลยลนลานทำอะไรไม่ถูก]

[ขำกลิ้ง กล้าเรียกตัวเองว่าทีมสืบสวนที่เก่งที่สุดในประเทศ แต่กลับรับมือกับคนธรรมดาแค่คนเดียวยังไม่ได้เลย]

[ขนาดเรื่องเวลาตายยังกะพลาดได้เนี่ยนะ? ไปไกลๆ เลยไป!]

[นี่แหละฝีมือที่แท้จริงของพวกเขา!]

...คำพูดของชาวเน็ตนั้นช่างเจ็บแสบ เพราะทุกคนต่างก็รอดูเฉินซูกลายเป็นตัวตลก

แต่แทนที่จะได้เห็นเรื่องขบขัน พวกเขากลับได้เห็นเขาถูกปล่อยตัวไปโดยไม่มีความผิด

แล้วพวกเขาจะไปลงระบายความโกรธแค้นนี้ที่ไหนล่ะ?

ก็ต้องไปลงที่หัวของทั้งสามคนนั้นน่ะสิ!

ไม่นานหลังจากนั้น แฮชแท็ก '#ยกเลิกการบันทึกเทปตอนที่เจ็ด' ก็พุ่งทะยานติดเทรนด์การค้นหา

ชาวเน็ตต่างพากันหัวเราะเยาะอย่างสะใจ

[ทีมงานคงมั่นใจมากสินะว่าทีมสืบสวนจะปิดคดีได้ภายในไม่กี่วัน แต่สุดท้ายก็ดันมาขุดหลุมฝังตัวเองซะงั้นใช่ไหมล่ะ?]

[ทำตัวเป็นตัวตลกชัดๆ!]

[เดี๋ยวนะ แล้วเหลียงเหว่ยของฉันไปทำอะไรให้ถึงต้องมาเจอเรื่องแบบนี้? โดนทีมงานเทงานติดกันถึงสองครั้ง]

[ฮ่าๆ เหลียงเหว่ยสติแตกไปแล้ว!]

.

หลังจากประกาศยกเลิกถูกโพสต์ไปได้ไม่นาน โทรศัพท์ของจางเซิงก็เริ่มสั่น

เขาหยิบขึ้นมาดู

เป็นเหลียงเหว่ย!

จางเซิงรู้สึกกระอักกระอ่วนใจขึ้นมาทันที

เขาเพิ่งจะรับประกันเป็นมั่นเป็นเหมาะกับอีกฝ่ายไปว่า คราวนี้จะไม่มีเหตุการณ์ไม่คาดฝันเกิดขึ้นอีกอย่างแน่นอน

แต่... ผลปรากฏว่าก็ดันมีอุบัติเหตุเกิดขึ้นจนได้

"แฮะๆ คุณเหลียง—"

"ผู้กำกับจาง พวกคุณเล่นบ้าอะไรกันอยู่?" ยังไม่ทันที่จางเซิงจะพูดจบ เสียงตะคอกด้วยความโกรธจัดที่ปิดไม่มิดของเหลียงเหว่ยก็ดังสวนมา "พวกคุณปั่นหัวผมเล่นอยู่หรือไง? คุณรับปากผมเป็นมั่นเป็นเหมาะว่ารายการจะปิดจ๊อบคืนนี้ แต่ดูสิ ไอ้หมอนั่นมันถูกปล่อยตัวออกมาโดยไม่มีความผิดเลยนะ!"

"ผมก็หลงนึกมาตลอดว่าทีมสืบสวนของพวกคุณฝีมือระดับพระกาฬ การจัดการกับคนธรรมดาแค่คนเดียวน่าจะง่ายเหมือนปอกกล้วยเข้าปาก แต่พอมาเห็นกับตาถึงได้รู้"

"มีแค่นี้เองเหรอ?"

"มีแค่นี้เองเหรอ?"

"ฝีมือมีแค่นี้เองเหรอ?"

จางเซิงไม่ได้ยินเสียงด่าทอของชาวเน็ต และถึงแม้เขาจะเห็น เขาก็สามารถเลื่อนผ่านมันไปได้

มันไม่ได้ส่งผลกระทบต่ออารมณ์ของเขามากนัก

แต่ตอนนี้ เขากำลังโดนเหลียงเหว่ยด่ากราดใส่หน้าตรงๆ!

เขาไม่เพียงแต่เถียงไม่ออก แต่ยังต้องฝืนยิ้มและกล่าวขอโทษ:

"คุณเหลียงเหว่ย ผมต้องขอโทษจริงๆ ที่ทำให้คุณต้องผิดหวังอีกแล้ว"

"ผลงานของทีมสืบสวนในครั้งนี้ต่ำกว่ามาตรฐานจริงๆ ครับ แต่ไม่ต้องห่วงนะ พวกเขาจะต้องปิดคดีนี้ได้ในเร็วๆ นี้แน่นอน ผมคงต้องรบกวนให้คุณรออีกสักสองสามวันนะครับ"

เหลียงเหว่ยกัดฟันกรอดพลางสบถ "ผมกลายเป็นตัวตลกไปแล้ว!"

"ขอโทษครับ ขอโทษจริงๆ โปรดทนอีกนิดเถอะครับ ดวงของตาคนธรรมดานั่นมันดีมากก็จริง แต่ต่อให้ดวงดีแค่ไหน มันก็คงอยู่ได้ไม่นานหรอกครับ ทีมสืบสวนจะต้องจับสังเกตเรื่องที่กะเวลาผิดพลาด แล้วรีบปรับแผนได้อย่างรวดเร็วแน่นอน!"

"ยังไงซะ หมอนั่นก็ไม่ได้เตรียมการอะไรรับมือเอาไว้เลย ทันทีที่ทีมสืบสวนรู้ตัวว่าทำพลาด พวกเขาก็จะปิดคดีนี้ได้ในไม่กี่นาทีเท่านั้นแหละครับ"

จางเซิงพยายามพูดเกลี้ยกล่อมเพื่อลดทอนความโกรธของเหลียงเหว่ย

เขาเข้าใจความรู้สึกของเหลียงเหว่ยเป็นอย่างดี เขาไม่ได้โกรธเพราะไม่ได้แสดง แต่โกรธที่ทนเห็นคนอู้งานลอยหน้าลอยตาอยู่บนเวทีไม่ได้ต่างหาก

และเขาก็คงทนไม่ได้เหมือนกันที่ทีมสืบสวนซึ่งได้ชื่อว่าเป็นมืออาชีพ กลับมาทำพลาดเอาดื้อๆ ในเวลาแบบนี้...

หลังจากวางสาย จางเซิงก็ปาดเหงื่อที่ผุดพรายบนหน้าผาก

เขาจ้องเขม็งไปที่หน้าจอถ่ายทอดสดขนาดใหญ่ในห้องพักผู้กำกับ

ในเวลานี้ ฉินหมินได้ขับรถมาส่งเฉินซูกับน้องสาวถึงบ้านแล้ว

ภาพอาคารและลานบ้านที่คุ้นเคยปรากฏขึ้นในห้องไลฟ์สดอีกครั้ง ผ่านกล้องที่ติดอยู่บนหน้าอกของซูเสี่ยวเสี่ยว

"พี่คะ ตอนนี้พี่ตอบคำถามของฉันได้หรือยัง?" ซูเสี่ยวเสี่ยวเอ่ยถามหลังจากฉินหมินขับรถจากไปแล้ว

เฉินซูพยักหน้ารับ:

"ตามพี่มาสิ!"