บทที่ 13: ปิดฉากคืนนี้! เหลียงเหว่ยพร้อมแล้ว

หวังเจิ้งหลับตาลง

เขานวดขมับพลางคาดเดาว่า

"ค่อนข้างแน่ชัดแล้วว่าคดีนี้มีคนร้ายสองคน"

"คนหนึ่งคือน้องสาว ส่วนอีกคนก็คือพี่ชาย"

"น้องสาวเป็นเพียงแค่ตัวจุดชนวนของคดี ในความเป็นจริงแล้ว เธอไม่ได้ช่วยให้เราไขคดีได้เลย เธอไม่ใช่ส่วนสำคัญ เราจะไม่ได้ข้อมูลที่มีค่าอะไรจากปากเธอแน่ เธอคงเอาแต่ปฏิเสธทุกอย่าง"

"ไม่อย่างนั้น ทีมงานคงไม่ทิ้งเบาะแสชัดเจนขนาดนั้นให้เราตามหาตัวเธอพบได้ง่ายๆ หรอก"

เมื่อพูดถึงเรื่องนี้ หวังเจิ้งก็นึกถึงตอนที่สอบปากคำซูเสี่ยวเสี่ยว

"ตอนที่เด็กสาวคนนั้นตอบคำถาม ถึงแม้เธอจะดูสับสนและทำอะไรไม่ถูกนิดหน่อย แต่จากประสบการณ์ของฉัน เธอน่าจะเตรียมตัวมาก่อนล่วงหน้าแล้ว"

"โอ้?" ฉินหมินอุทานด้วยความประหลาดใจ "ผู้กองหวัง คุณกำลังจะบอกว่าซูเสี่ยวเสี่ยวรู้ตัวอยู่แล้วว่าพวกเราจะมา และเธอก็คิดหาวิธีรับมือพวกเราไว้แล้วงั้นเหรอ?"

หวังเจิ้งส่งเสียง "อืม" ตอบรับในลำคอ

"หมายความว่า ทั้งหมดนี้เป็นฝีมือการเสี้ยมสอนของพี่ชายเธองั้นสิ? พี่ชายเธอคาดเดาความเคลื่อนไหวของพวกเราไว้แล้ว แถมยังเตรียมการมาอย่างดีเลยสินะ?" ซูฮ่าวหรานตั้งคำถาม

หวังเจิ้งพยักหน้าแล้วลืมตาขึ้น "ฉันเรียบเรียงเรื่องราวได้แล้ว คดีในรายการครั้งนี้แท้จริงแล้วคือการประลองไหวพริบระหว่างพวกเรากับพี่ชายของเธอ เนื่องจากมันเป็นคดีฆาตกรรมคนหาย จึงมีช่องว่างเวลาถึงสองวันก่อนที่ครอบครัวของเหยื่อจะเข้าแจ้งความ ในช่วงเวลานี้ พี่ชายของเธอจะต้องพยายามทำทุกวิถีทางเพื่อปกปิดความผิดของซูเสี่ยวเสี่ยวอย่างแน่นอน"

"ตอนนี้ฉันชักจะสงสัยขึ้นมาแล้วสิ พี่ชายของเธอทำอะไรไปบ้างในช่วงสองวันนั้น?"

"ถึงได้ทำให้ซูเสี่ยวเสี่ยวมีความมั่นใจขนาดนั้น?"

เมื่อได้ยินคำพูดของหวังเจิ้ง ความคิดเห็นในห้องไลฟ์สดก็เต็มไปด้วยความร้อนรน:

[ผู้กองหวัง อย่าคิดมากไปเลย หมอนั่นไม่ได้ทำอะไรทั้งนั้นแหละ บุกไปจับตัวเขาได้เลย ยังไงก็รวบตัวได้ชัวร์]

[ผู้กองหวังกำลังเล่นหมากรุกห้ามิติ ในขณะที่เฉินซูกำลังเล่นหมากฮอส]

[น่าเสียดายที่มือสมัครเล่นอย่างเฉินซูมันไม่ได้เรื่องเอาซะเลย เกมนี้เกือบจะสนุกมากแล้วแท้ๆ ถ้าเป็นเหลียงเหว่ยมาแสดงแทน มันจะยอดเยี่ยมขนาดไหนกันนะ]

[รีบๆ จบเถอะ เฉินซูคนนั้นไม่ได้มีอะไรน่าประทับใจเลยสักนิด!]

...เสียงเบรกดังเอี๊ยดเมื่อรถหยุดจอดที่ไฟแดง ฉินหมินหันไปมองหวังเจิ้งแล้วถามว่า "ผู้กองหวัง คุณกำลังจะบอกว่าคดีนี้ซับซ้อนกว่าคดีก่อนๆ งั้นเหรอ?"

"ใช่" หวังเจิ้งพยักหน้า "ยังไงซะ พี่ชายของซูเสี่ยวเสี่ยวก็มีเวลาเตรียมตัวถึงสองวัน ในช่วงสองวันนั้น เขาอาจจะลบร่องรอยทั้งหมดไปแล้วก็เป็นได้ สิ่งที่เราต้องทำตอนนี้คือการหาหลักฐาน"

"แล้วเราจะไปหาจากที่ไหนล่ะ?" ฉินหมินถามซ้ำ

หวังเจิ้งยิ้มแต่ไม่ตอบ เขาหันไปถามซูฮ่าวหรานแทน "ฉันขอถามนายหน่อย เราควรไปหาจากที่ไหน?"

ซูฮ่าวหรานก็ไม่ตอบเช่นกัน

ทั้งสองคนเอาแต่เล่นคำปริศนากันไปมา

"นี่ พวกคุณบอกฉันมาตรงๆ ไม่ได้หรือไง? จะมาทำตัวลึกลับกันทำไมเนี่ย?" ฉินหมินเร่งเร้า

แต่สองคนนี้ก็ดูเหมือนจะจงใจแกล้งเขา ไม่ยอมปริปากพูดอะไรออกมาเลยแม้แต่คำเดียว

จังหวะนั้นเอง สัญญาณไฟก็เปลี่ยนเป็นสีเขียว หวังเจิ้งตบไหล่ฉินหมินเบาๆ

"มองทางเถอะ ขับไปที่สำนักงานตำรวจเพื่อขอหมายจับได้เลย"

[หมายจับ? นี่พวกเขากำลังจะไปจับตัวเขาแล้วเหรอ? ยังไม่ได้พูดถึงหลักฐานกันเลยด้วยซ้ำ]

[หวังเจิ้งกับซูฮ่าวหรานต้องมีคำตอบอยู่ในใจแล้วแน่ๆ แค่เก็บเงียบไว้เท่านั้น แน่นอนว่าพวกเขายังไม่จำเป็นต้องใช้หลักฐานหรอก ในเมื่อพวกเขาประเมินมือสมัครเล่นอย่างเฉินซูไว้สูงลิบลิ่วขนาดนั้น]

[ในเมื่อตอนนี้รู้แล้วว่าเฉินซูคือผู้สมรู้ร่วมคิด พวกคุณคิดว่าเขาจะทนการสอบสวนของบรรดามือเก๋าพวกนี้ไปได้สักกี่น้ำ?]

[ตามคาดเลย เขาคงทนไปไม่ได้ถึงวันที่สามหรอก คืนนี้เขาก็คงโดนรวบตัวแล้ว ตั้งตารอดูการเข้าสู่ตอนที่เจ็ดในวันพรุ่งนี้แบบไร้รอยต่อเลย]

.

อีกด้านหนึ่ง เหลียงเหว่ยซึ่งกำลังดูไลฟ์สดอยู่ก็เตรียมพร้อมเรียบร้อยแล้ว การที่ทีมสืบสวนไปขอหมายจับ หมายความว่าพวกเขาจะบุกไปจับกุมเฉินซูในคืนนี้

เขาไม่คิดว่าเฉินซูจะสามารถยื้อเวลาไปได้อีกหลายวันหรอก

ยังไงซะ เขาก็ติดตามดูรายการนี้มาตลอดตั้งแต่เริ่มออกอากาศ

เรื่องไร้สาระทั้งหมดที่เฉินซูทำลงไปนั้นกระจ่างชัดในสายตาของเขา

เขารู้สึกหงุดหงิดเป็นอย่างมาก บทนี้ควรจะเป็นของเขาแท้ๆ แต่ด้วยความพลิกผันบางอย่าง มือสมัครเล่นกลับได้บทนี้ไปแทน

แน่นอนว่าสาเหตุที่เขาหงุดหงิดไม่ใช่แค่เพราะเขาไม่ได้เข้าร่วมรายการ แต่เขารู้สึกว่ามือสมัครเล่นคนนี้กำลังทำลายรายการต่างหาก

ยิ่งไปกว่านั้น เขายังรู้สึกว่าพล็อตเรื่องในตอนนี้มีความน่าสนใจมาก ถ้าเขาได้รับบทเป็นพี่ชาย ถึงจะไม่กล้าพูดว่าจะสามารถล้างมลทินให้ตัวเองได้ แต่การเอาตัวรอดให้ได้สักครึ่งเดือนนั้นก็เป็นเรื่องที่เหลือเฟือ

ทว่าเมื่อตกอยู่ในมือของมือสมัครเล่นคนนี้ เขากลับกำลังจะถูกจับในวันที่สองหลังจากมีการแจ้งความเสียแล้ว

น่าอับอายขายหน้าชะมัด

แต่โชคดีที่เขาเพิ่งได้รับสายจากผู้กำกับจางเซิง ตอนที่หกจะสิ้นสุดลงในคืนนี้ และตอนที่เจ็ดก็จะเริ่มต้นขึ้นอย่างต่อเนื่องในวันพรุ่งนี้

คราวนี้จะไม่มีความผิดพลาดใดๆ เกิดขึ้นอีก

หรือว่าเฉินซูจะยังรอดพ้นจากความตายไปได้?

ตลกสิ้นดี!

แม้ว่าทีมสืบสวนจะประเมินเขาไว้สูงเกินไป แต่ในความเป็นจริง ช่วงหลายวันที่ผ่านมาเขาเพิ่งจะเอาแต่เล่นสนุกไปวันๆ

ถ้าการเอาแต่เล่นสนุกสามารถหลอกตาผู้คนได้ทั้งหมด มันก็คงจะเป็นปาฏิหาริย์แล้วล่ะ

เมื่อคิดถึงเรื่องนี้ เหลียงเหว่ยก็รู้สึกตั้งตารอคอยฉากที่ทีมสืบสวนทำการสอบสวนเฉินซูขึ้นมานิดหน่อย

หากทีมสืบสวนพบว่าหมอนี่ไม่ได้เตรียมการอะไรไว้เลย...

พวกเขาก็คงจะโกรธจนควันออกหูแน่ๆ

"อาจารย์เหลียงเหว่ยครับ" เสียงเคาะประตูห้องทำงานดังขึ้น ก่อนที่หลิวฮุย ฝ่ายวางแผนจะเดินเข้ามาพร้อมกับเอกสารจำนวนหนึ่ง "นี่คือรายละเอียดคดีสำหรับตอนที่เจ็ดครับ กรุณาเตรียมตัวให้พร้อมด้วย แน่นอนว่าพรุ่งนี้เราจะเริ่มถ่ายทำกันอย่างต่อเนื่อง เวลาอาจจะกระชั้นชิดไปสักหน่อย..."

เหลียงเหว่ยโบกมือปัด

"ไม่เป็นไรหรอก ระหว่างตอนที่หกออกอากาศ ฉันอ่านนิยายสืบสวนสอบสวนไปเยอะเลยล่ะ ฉันเตรียมตัวมาพร้อมแล้ว"

"ดีเลยครับ"

ในวันนั้น แฮชแท็กยอดนิยมเกี่ยวกับการเริ่มต้นตอนที่เจ็ดแบบไร้รอยต่อต่างก็ไต่ขึ้นอันดับบนชาร์ตอย่างต่อเนื่อง

ดึงดูดความสนใจจากชาวเน็ตในวงกว้าง

แน่นอนว่าในบรรดาคำค้นหายอดฮิตเหล่านั้น ก็มีเรื่องของเฉินซูปะปนอยู่ด้วย

#โดนรวบคืนนี้ การไขคดีที่ใช้เวลาน้อยที่สุดในประวัติศาสตร์รายการถือกำเนิดขึ้นแล้ว!

#เล่ห์เหลี่ยมผู้กองหวัง กระชากหน้ากากผู้สมรู้ร่วมคิดได้อย่างง่ายดาย!

#มือสมัครเล่นเหรอ? ท้ายที่สุดก็เป็นแค่เรื่องตลก!

...เมื่อได้เห็นสิ่งเหล่านี้ บรรดาชาวเน็ตต่างก็ตื่นเต้นดีใจราวกับเป็นช่วงเทศกาลปีใหม่

[พี่น้องทั้งหลาย คืนนี้เกาะติดห้องไลฟ์สดไว้เลย มารอดูกันว่าเฉินซูจะโดนจัดการยังไง]

[ชอบพาท่านเทพธิดาซูไปดูทุ่งดอกมัสตาร์ดนักใช่ไหม? คืนนี้แกได้กลายเป็นตัวตลกแน่]

[ใกล้จะจบแล้ว รอคอยเหลียงเหว่ยมาเปิดตัวพรุ่งนี้เลย!]

[พระเจ้าเท่านั้นที่รู้ว่าช่วงหลายวันนี้ฉันดูบ้าอะไรอยู่ เหมือนดูเด็กเล่นขายของชัดๆ]

...กลางคืน เวลา 20:30 น.

ซูเสี่ยวเสี่ยวกลับถึงบ้านเรียบร้อยแล้ว และเล่าขั้นตอนการสอบสวนของหวังเจิ้งให้ฟังอย่างละเอียดทีละขั้นตอน

"น้องพี่ เธอยังโดนเขาหลอกเข้าจนได้นะ"

"เอ๊ะ?" ซูเสี่ยวเสี่ยวไม่เข้าใจ

"เขารู้ตัวแล้วว่าพี่คือผู้สมรู้ร่วมคิดของเธอ คืนนี้พวกเขาจะต้องบุกมาจับตัวพี่ถึงที่นี่แน่" เฉินซูกล่าวขณะยกเนื้อแกะที่เตรียมไว้ออกมาจากห้องครัว

เมื่อเห็นท่าทีของเขา ซูเสี่ยวเสี่ยวก็ร้อนรนขึ้นมา "พี่คะ อย่าเพิ่งกินเลย คิดก่อนสิว่าจะทำยังไงดี! ฉันไม่ได้ตั้งใจนะ ก็แค่เจ้าหน้าที่หวังเจ้าเล่ห์เกินไปต่างหาก"

"ไม่ต้องกลัวน่า พี่บอกแล้วไงว่าจะรับรองความปลอดภัยให้เธอเอง" เฉินซูยื่นขาแกะย่างส่งให้เธอ "อีกอย่าง พี่ก็คาดเดาไว้แล้วว่าพวกเขาจะต้องรู้ถึงการมีอยู่ของพี่จากตัวเธอนี่แหละ"

"อะไรนะคะ?"

ซูเสี่ยวเสี่ยวถึงกับอึ้งไปเลย

"วิธีการของพวกนั้นไม่ใช่สิ่งที่เธอจะรับมือได้หรอก เพราะงั้นอย่าโทษตัวเองไปเลย ต่อไปก็ถึงตาพี่ที่จะได้ประลองกับพวกเขาบ้างแล้ว"

...