บทที่ 9 ได้รับเชิญให้รับบทอัศวินมังกร

บทที่ 9 ได้รับเชิญให้รับบทอัศวินมังกร

เรื่อง 《มาตรา 20》 ทำให้เกิดผลกระทบที่ค่อนข้างใหญ่โตเลยทีเดียว!

แต่คนที่ร่าเริงที่สุดกลับกลายเป็น "เหยื่อ" อย่างจ้าวลี่อิ่ง

"ก๊าบๆๆ... ร้ายกาจจริงๆ ไป๋เป่าคุน ตอนนี้คุณให้ความรู้สึกเหมือนพวกเลวแต่ใส่สูทดีเลย!"

ไป๋เป่าคุนเหงื่อตก "ปากน่ารักๆ ของคุณ ทำไมถึงพูดคำที่ทำร้ายจิตใจคนอื่นแบบนี้ออกมาได้เนี่ย"

"ฮ่าฮ่า เดี๋ยวฉันจะอธิบายให้ฟังนะ แล้วคุณก็รีโพสต์ด้วยล่ะ"

[จ้าวลี่อิ่ง V]: ขอบคุณทุกคนที่เป็นห่วงนะคะ ฉันสบายดีในกองถ่ายค่ะ ฉันกับไป๋เป่าคุนเป็นเพื่อนกัน เขาเป็นนักแสดงมืออาชีพ สามารถถ่ายทอดเนื้อเรื่องออกมาได้อย่างสมบูรณ์แบบค่ะ @ไป๋เป่าคุน!

จ้าวลี่อิ่งหารูปภาพสองสามรูปในโทรศัพท์มาประกอบ

รูปแรกเป็นรูปคู่ในงานประกาศรางวัลไม้กวาดทองคำ รูปที่สองเป็นรูปเติมเงินโทรศัพท์ และรูปที่สามเป็นรูปกินหม้อไฟด้วยกัน

"หน้าเต็มไปด้วยเครื่องหมายคำถาม! ขอถามหน่อยว่าพวกคุณสร้างมิตรภาพกันตั้งแต่เมื่อไหร่?"

"พระเจ้าช่วย จ้าวลี่อิ่งถึงกับเติมเงินมือถือให้ไป๋เป่าคุนเลยเหรอ"

"อย่าว่าอย่างงั้นอย่างงี้เลยนะ พวกเขาคู่กันจริงๆ เวลามานั่งด้วยกัน"

"พวกชิปเปอร์ไสหัวไปเลย แค่ค่าโทรศัพท์ยังไม่มีปัญญาจ่าย ไม่คู่ควรกับอิ่งเป่าของพวกเราหรอก"

"เวรเอ๊ย มีคนจิ้นคู่ชิปเปอร์ด้วย ไป๋เป่าคุนขืนใจอิ่งเป่าในหนังนะ พวกคุณจิ้นกันลงได้ยังไง ไม่รู้สึกขัดแย้งบ้างเหรอ?"

แฟนคลับก็เหมือนกับกระแสน้ำ

ถ้าไม่มีใครคอยชี้นำ กระแสน้ำก็อาจจะกลายเป็นน้ำป่าไหลหลาก พุ่งชนไปทั่ว พลังอันมหาศาลอาจจะกลืนกินคนจนมิด

แต่ถ้ามีคนคอยชี้นำ ก็อาจจะกลายเป็นเกลียวคลื่น ถึงจะซัดสาดแต่ก็งดงาม อยู่ในขอบเขตที่ควรจะอยู่

จ้าวลี่อิ่งโพสต์เวยปั๋ว

ไป๋เป่าคุนก็รีโพสต์

การปฏิสัมพันธ์อย่างเป็นมิตรของทั้งสองคน ทำให้ความเกรี้ยวกราดของแฟนคลับลดลงไปบ้าง

กองถ่ายก็โพสต์รูปตามมาติดๆ เพราะยังไงคุณตำรวจก็มาที่กองถ่ายแล้ว ก็ต้องอธิบายให้สังคมภายนอกเข้าใจอย่างสมเหตุสมผลด้วย

[ภาพยนตร์มาตรา 20 V]: ขอบคุณแฟนๆ ทุกคนที่ห่วงใย และขอขอบคุณตำรวจหลางฟางที่ให้การสนับสนุน @ตำรวจหลางฟาง! รูปประกอบคือรูปคู่ของไป๋เป่าคุนกับคุณตำรวจสองท่าน

เดิมทีก็เป็นแค่แถลงการณ์ธรรมดา แต่พอดูรูปแล้วเรื่องก็เปลี่ยนไปอย่างรวดเร็ว

"คุณพระคุณเจ้า เป่าคุนโดนคุณตำรวจจับตัวไปแล้ว"

"ส่งต่อๆ ไป เป่าคุนกำลังจะโดนตัดสินแล้ว"

"ฮ่าฮ่า เริ่มต้นที่สามปี"

"ถ้าเป็นจ้าวลี่อิ่ง สามปีก็สามปีเถอะ"

"สหาย อย่าลืมนะว่าคุณเคยเป็นยุวชนทหารมาก่อน"

............

ชาวเน็ตพากันเล่นมุก ยิ่งเล่นก็ยิ่งสนุก แค่รูปเดียวก็ดันไป๋เป่าคุนขึ้นเทรนด์ฮิตได้อีกแล้ว

กองถ่ายภาพยนตร์มาตรา 20 แสร้งทำเป็นโพสต์ข้อความว่า: ทุกคนเล่นมุกกันอย่างมีสติด้วยนะ! อย่าตีความรูปภาพมากเกินไป

กองถ่ายเรื่องอื่น: คุณช่างสูงส่ง คุณช่างยอดเยี่ยมเหลือเกิน

แน่นอนว่าคนในวงการหลายคนก็เล็งเห็นถึงความสามารถในการปรับเปลี่ยนบุคลิกภาพของไป๋เป่าคุนเช่นกัน

ที่สำคัญคือ การโปรโมตฟรีมันหอมหวานมาก

คำค้นหายอดฮิตเรื่อง 《มาตรา 20》 ตอนนี้ยังคงแขวนอยู่บนอันดับต้นๆ ทำเอาเพื่อนร่วมวงการอิจฉากันตาร้อน

ผู้กำกับจางใช้คนได้เก่งจริงๆ

สมกับที่ได้รับขนานนามว่าเป็นผู้กำกับระดับประเทศ

เพราะไป๋เป่าคุนแค่คนเดียว ภาพยนตร์เรื่องนี้ก็ติดเทรนด์ฮิตไปถึง 5-6 อันดับ คนเดียวมีค่าเท่ากับงบโปรโมตสิบล้าน

คนทั้งเน็ตกำลังพูดถึงอย่างดุเดือด มีเพียงบริษัทเทียนอี้ฉวนเหมยที่เจ็บปวด เพราะเดิมทีไป๋เป่าคุนควรจะเป็นต้นไม้เงินต้นไม้ทองของพวกเขา

เมื่อเห็นไป๋เป่าคุนปลดปล่อยตัวเอง พลิกวิกฤตให้เป็นโอกาส หลินต้าไห่ก็รู้สึกไม่สบายใจเอามากๆ

ไม่ใช่เพราะเขาใช้อารมณ์ตัดสิน แต่การปล่อยไป๋เป่าคุนไปและวิธีใช้งานที่ผิดพลาดในอดีต ทำให้ชื่อเสียงของเทียนอี้ฉวนเหมยตกต่ำ หุ้นร่วง มูลค่าตลาดระเหยไปหลายสิบล้านในช่วงไม่กี่วันนี้

หลินต้าไห่กัดฟันกรอด "คณะกรรมการอนุมัติงบประชาสัมพันธ์และการตลาดมาให้ 20 ล้าน จินส่านส่าน โปรเจกต์นี้ให้เธอรับผิดชอบ ฉันต้องการให้เธอทำสองเรื่อง คือกอบกู้ชื่อเสียงของบริษัท และกดกระแสของไป๋เป่าคุนที่กำลังมาแรงลงไป"

"รับทราบค่ะ!"

แต่แววตาของจินส่านส่านกลับมีประกายบางอย่างซ่อนอยู่

เดิมทีเธอเป็นผู้จัดการส่วนตัวของไป๋เป่าคุน แต่เพราะเรื่องของไป๋เป่าคุน เธอจึงถูกย้ายไปประจำที่สำนักงานประธานบริษัท ตอนนี้จะดีจะร้ายก็พูดยาก

จัดการไป๋เป่าคุนน่ะเหรอ?

แน่นอนว่าเธออยากทำ

แต่ในมือของไป๋เป่าคุนนอกจากจะมีเอกสารลับภายในบริษัทแล้ว ยังมีประวัติเสียของเธออยู่ด้วย

ดังนั้นเธอจึงลังเล...

อย่างน้อยเธอก็ไม่ควรออกหน้าเอง ถ้าขืนถูกจับได้ ก็รอให้ไป๋เป่าคุนกลับมาแก้แค้นได้เลย

เธอคิดอยู่ครู่หนึ่ง แล้วก็ไปจ้างบริษัทหน้าม้าในภาคใต้ ซึ่งเธอแอบฟันกำไรจากงานนี้ไปอย่างงดงาม

ไป๋เป่าคุนไม่รู้เลยว่าบริษัทเก่าของเขายังคงคิดถึงเขาอยู่ ถ้าเขารู้คงจะด่ากราดแน่ๆ

การถ่ายทำของกองถ่ายดำเนินต่อไป ไป๋เป่าคุนก็เริ่มเตรียมการเรื่องสตูดิโอของตัวเอง ดำเนินการผ่านระบบ

โฮสต์: ไป๋เป่าคุน

ทักษะ: ทักษะการแสดงบทตัวร้าย, ผู้กำกับระดับเบื้องต้น

เพลง: คนแบบฉัน, ใต้ทะเล

บทซีรีส์: 《เหมาเพี่ยน》

ไอเทม: เทมเพลตสร้างสตูดิโอ, โอกาสซื้อออฟฟิศในราคาทุน (ผูกมัดกับสตูดิโอ หากหมดอายุจะถือเป็นโมฆะ)

"พี่ระบบ ใช้เทมเพลตสร้างสตูดิโอเลย!"

ชื่อ——สตูดิโอวัฒนธรรมภาพยนตร์และโทรทัศน์ไป๋เป่าคุน

เรียบง่ายแบบนี้แหละ ดาราส่วนใหญ่ก็ตั้งชื่อแบบนี้กันทั้งนั้น สะดวกและจำง่าย

คุณสมบัติ——เขาเลือก 《ใบอนุญาตประกอบกิจการแสดงเชิงพาณิชย์》 ซึ่งสามารถดำเนินธุรกิจเอเจนซี่ได้ 《ใบอนุญาตผลิตและเผยแพร่รายการวิทยุและโทรทัศน์》 ซึ่งสามารถผลิตสื่อภาพยนตร์และโทรทัศน์ได้ นี่คือสิ่งที่ไป๋เป่าคุนต้องการมากที่สุด และยังมีใบอนุญาตโฆษณา และแน่นอนว่ารวมถึงใบอนุญาตประกอบธุรกิจสตูดิโอ ตรายาง บัญชีธนาคาร ฯลฯ ไม่ขอลงรายละเอียดให้ยืดยาว

สิ่งที่ทำให้เขาลำบากใจก็คือ——โอกาสซื้อออฟฟิศในราคาทุนที่ผูกมัดกับสตูดิโอนั้น ถ้าไม่ซื้อก็จะหมดอายุและถือเป็นโมฆะ มีโอกาสซื้อออฟฟิศขนาด 400 กว่าตารางเมตรในเขตศิลปะ 798 จุ้ยเซียนเฉียว ในราคาตารางเมตรละ 10,000 หยวน

"เทหมดหน้าตักเลยละกัน! พี่ระบบแจกสวัสดิการทั้งที ถ้าไม่เอาก็เสียดายแย่!"

อาคารสำนักงานเดี่ยวสองชั้นพื้นที่ 400 กว่าตารางเมตรพร้อมสวนหน้าและหลังบ้าน แถมโฉนดที่ดินก็ตกเป็นของเขาทันที ทำเอาเงินเก็บทั้งหมดของเขาร่อยหรอไปในพริบตา

รวมถึงเงินเก็บเก่าๆ เงินส่วนแบ่งที่บริษัทเก่าโอนมา ค่าตัวจากเรื่องมาตรา 20... ตอนนี้ในบัตรเหลือเงินแค่เศษสตางค์เท่านั้น

............

กองถ่าย 《มาตรา 20》!

ไป๋เป่าคุนถ่ายทำฉากสุดท้ายเสร็จแล้ว... อาจจะถูกนำไปใช้เป็นข้อมูลของอัยการและศาลในเนื้อเรื่องช่วงหลัง

"อาจารย์ไป๋เป่าคุนครับ ดอกไม้แสดงความยินดีครับ"

พนักงานในกองถ่ายมอบช่อดอกไม้ให้ ทำให้ฉากจบการถ่ายทำที่ดูธรรมดาๆ มีพิธีการขึ้นมานิดหน่อย

"ขอบคุณครับ!"

"ไป๋เป่าคุน คุณถ่ายจบแล้ว จะกลับเลยไหม?"

"ผมรอคุณไง"

จ้าวลี่อิ่งเงยหน้าขึ้นมา "คุณจะรอจนกว่าฉันจะถ่ายจบเลยเหรอ?"

"มีปัญหาอะไรเหรอ? คุณก็เหลืออีกแค่สองฉากเองนี่"

"ฉันแอบซึ้งนิดๆ นะเนี่ย"

"คุณเป็นพี่สาวเปย์อันดับหนึ่งของผมนะ ผมยังรอเงินลงทุนจากคุณอยู่เลย" "ฮึ ถ้างั้นขอยกเลิกความซึ้งนั้นซะ"

"ฮ่าฮ่า อย่ายกเลิกสิ! เดี๋ยวผมไปซื้อหมาล่าทั่งมาให้!"

จ้าวลี่อิ่งทำแก้มป่อง "ไม่จริงใจเลย! สตูดิโอของคุณไปจดทะเบียนหรือยังล่ะ?"

"จดทะเบียนเรียบร้อยแล้วครับ 《ใบอนุญาตผลิตและเผยแพร่รายการวิทยุและโทรทัศน์》 ก็ได้มาแล้วด้วย"

จ้าวลี่อิ่งชะงักไป "อย่าบอกนะว่าคุณมีเส้นสายเบื้องบน ทำไมถึงได้เร็วขนาดนี้ล่ะ?"

"เขาคงเห็นว่าผมรีบใช้มั้งครับ"

"ฉันจะเชื่อคุณดีไหมเนี่ย... คุณตั้งใจจะถ่ายทำเรื่อง 《เหมาเพี่ยน》 จริงๆ เหรอ?"

"ก็ถ้าไม่มีงานเข้ามาก็ถ่ายเองสิครับ ผมจะปล่อยเวลาให้เสียไปเปล่าๆ ได้ยังไงล่ะ"

ถึงแม้ว่าช่วงนี้เขาจะโด่งดังเป็นพลุแตก แต่ก็ยังไม่มีงานอื่นติดต่อเข้ามาเลยอยู่ดี

ไป๋เป่าคุนยักไหล่ เขากำลังคิดจะถ่ายทำเรื่อง 《เหมาเพี่ยน》 อยู่จริงๆ

จ้าวลี่อิ่งเพิ่งพูดจบ โทรศัพท์ของไป๋เป่าคุนก็ดังขึ้น

"《มังกรหยก ภาค 2》 เชิญผมไปแคสติ้ง... แคสติ้งบทอะไรครับ บทเอี้ยก้วยเหรอ? ไม่ได้เหรอ? งั้นบทนกอินทรีล่ะ? นกอินทรีก็ไม่ได้อีก แล้วบทใครล่ะ..."

เมื่อไป๋เป่าคุนได้ยินว่าอีกฝ่ายเชิญเขาไปแคสติ้งบทอะไร เขาก็ถึงกับหัวเราะไม่ออกร้องไห้ไม่ได้ไปชั่วขณะ

"บทอะไรเหรอ?" จ้าวลี่อิ่งถามด้วยความสงสัย

"ศิษย์เอกนิกายฉวนเจิน เจินจื้อปิ่ง"

"เป็นบทที่ไม่เลวเลยนะ นิกายฉวนเจินเป็นฝ่ายธรรมะ... เดี๋ยวก่อน คุณพูดว่าใครนะ?"

"เจินจื้อปิ่ง! เวอร์ชันเก่าชื่ออิ่นจื้อผิงน่ะ"

จ้าวลี่อิ่งถึงกับหลุดขำออกมา "ฮ่าฮ่า แล้วคุณจะไปไหมล่ะเนี่ย?"

"คุณว่าไงล่ะ"

"ต้องไปสิ... คุณเป็นนักแสดงมืออาชีพ ชื่อเสียงเพิ่งจะเริ่มดีขึ้นมาบ้าง อย่างน้อยตอนนี้ก็ต้องยืนให้มั่นในวงการก่อน ผลงานของโปรดิวเซอร์จาง ใครๆ ก็อยากจะเข้าไปมีส่วนร่วมทั้งนั้นแหละ โอกาสแบบนี้พลาดไม่ได้ อย่าเอาแต่ใจตัวเองนะ"

ไป๋เป่าคุนตบหน้าผากตัวเอง "ผมรู้สึกว่าตัวเองกำลังเดินบนเส้นทางที่ไม่มีวันหันหลังกลับได้ซะแล้ว"

ขืนใจจ้าวลี่อิ่งในเรื่อง 《มาตรา 20》 หันกลับมาก็ได้รับเชิญให้เป็นอัศวินมังกร (ขืนใจเซียวเหล่งนึ่ง)——ขืนเป็นแบบนี้ต่อไป เขาคงได้ตามรอยผู้จัดการโหวแน่ๆ

(จบตอน)