บทที่ 28 - "มลภาวะทางแสงต้องจัดเต็มขนาดนี้เลยเหรอ?"

"อึก..."

เถี่ยชุยแหงนหน้ามองแถวฉายาบนหัวเฉินอี้ ดวงตาฉายแววอิจฉาและปรารถนาออกมาอย่างห้ามไม่อยู่

"พี่น้อง นาย... นายเจ๋งโคตร!"

ระหว่างที่พูด

คอของชายคนนี้ก็ยังกระตุกอยู่นิดๆ อย่างควบคุมไม่ได้

เฉินอี้ถอนหายใจออกมาเบาๆ ไม่ได้พูดอะไร เพียงแต่เริ่มคำนวณในใจ

เอฟเฟกต์ของฉายาทั้งสี่อันนี้ ล้วนใช้ได้ทีเดียว

ประกอบไปด้วย—

[ชื่อฉายา] : ใต้หล้าไร้เทียมทาน

[ระดับฉายา] : สีเหลือง

[เอฟเฟกต์ฉายา] : คุณสามารถสร้างบันไดโปร่งแสงสีเหลืองทองทอดไปยังจุดหมายปลายทางที่ต้องการได้ ไต่ระดับความสูงได้สูงสุด 300 เมตร ทอดยาวได้ไกลสุด 1,000 เมตร เมื่อใช้งานหนึ่งครั้ง จะติดคูลดาวน์ 24 ชั่วโมง

[วิธีรับ] : ครองอันดับหนึ่งบนกระดานจัดอันดับคะแนนสังหารของเมืองใดเมืองหนึ่งใน "กิจกรรมผู้รุกรานจากต่างดาว"!

[ชื่อฉายา] : ใครล่วงเกินข้า ประหารเก้าชั่วโคตร!

[ระดับฉายา] : สีแดง

[เอฟเฟกต์ฉายา] : เมื่อคุณถือไอเทมประเภทไม้เท้าค้ำยัน จะปรากฏวงแหวนเวทลวดลายสีแดงเส้นผ่านศูนย์กลาง 2 เมตรที่ใต้เท้าของคุณ และคุณสามารถเสก 'บัลลังก์น้ำแข็ง' สีแดงฉานให้ผุดขึ้นมาจากวงแหวนเวทตรงนั้นได้ ใช้งานหนึ่งครั้งติดคูลดาวน์ 30 นาที เมื่อนั่งบนบัลลังก์ จะได้รับเอฟเฟกต์พิเศษ

[เอฟเฟกต์พิเศษ] : เมื่อใช้งานบัลลังก์น้ำแข็ง สามารถจ่าย 10 พอยต์เพื่ออัญเชิญทหารเกราะหนักที่เชื่อฟังคำสั่งคุณทุกประการ 1 นาย อัญเชิญได้ไม่จำกัดจำนวน

[วิธีรับ] : สังหารมอนสเตอร์เผ่าพันธุ์เดียวกันรวดเดียว 900,000 ตัวขึ้นไป

[ชื่อฉายา] : ผู้พิฆาตเผ่าแมลง

[ระดับฉายา] : สีฟ้า

[เอฟเฟกต์ฉายา] : แมลงทุกชนิดไม่กล้าเข้าใกล้คุณ ร่างกายคุณจะแผ่กลิ่นอายที่ทำให้แมลงทุกชนิดหวาดกลัวอย่างถึงขีดสุด

[วิธีรับ] : สังหารมอนสเตอร์เผ่าแมลงรวมเกิน 500,000 ตัว

[ชื่อฉายา] : อันดับหนึ่งในใต้หล้า!

[ระดับฉายา] : สีเหลือง

[เอฟเฟกต์ฉายา] : เมื่อเปิดใช้งาน จะมีสายฟ้าแลบแปลบปลาบในดวงตาของคุณอย่างต่อเนื่อง เป็นเวลาสิบวินาที ไม่มีคูลดาวน์

[วิธีรับ] : เป็นผู้เล่นคนแรกที่ได้ปรากฏชื่อบนประกาศระดับโลก

ใช่แล้ว

นี่คือเอฟเฟกต์ทั้งสี่ของฉายาทั้งสี่อันนี้

เฉินอี้ถือไม้เท้าคริสต์มาสที่ดูขัดกับลุคในตอนนี้ด้วยสีหน้าเรียบเฉย ทันใดนั้น วงแหวนเวทลวดลายสีแดงก็ปรากฏขึ้นใต้ฝ่าเท้าของเขา ดูเตะตาสุดๆ

เขาลองกดใช้งานเอฟเฟกต์ของฉายา 'อันดับหนึ่งในใต้หล้า' ดู

ทันใดนั้น—

ภายในแววตาอันลึกล้ำของเขา ก็มีกระแสไฟฟ้าพาดผ่านไปมาอย่างรวดเร็วราวกับอสรพิษอัสนี

เขาหยิบกระจกออกมาวางไว้ที่อกของเถี่ยชุย

แล้วมองดูสภาพของตัวเองในตอนนี้ผ่านกระจก

เขาถอนหายใจออกมาเบาๆ ก่อนจะพึมพำเสียงต่ำ

"มลภาวะทางแสงต้องจัดเต็มขนาดนี้เลยเหรอ?"

สภาพเขาตอนนี้!

ตัวเองยังแทบไม่อยากจะทนดู!

รู้สึกเหมือนทีมงานโปรเจกต์ของเกมนี้จะมีรสนิยมแปลกๆ ชอบสร้างแต่อะไรที่มันดูฉูดฉาดบาดตาอยู่เรื่อย

แต่เอฟเฟกต์พิเศษของฉายาสีแดงนั่นก็ดูน่าสนใจดี ในสถานการณ์เฉพาะบางอย่างน่าจะมีประโยชน์... มั้งนะ

เขาส่ายหน้าอย่างจนใจ หันไปมองสาวน้อยโลลิที่ยืนอยู่ข้างเถี่ยชุย จู่ๆ ลมหายใจก็สะดุดไปจังหวะหนึ่ง

สาวน้อยโลลิตรงหน้า สวมเพียงเสื้อยืดตัวเล็กรัดรูปโชว์สะดือกับกางเกงยีนส์ขาสั้น

และเอฟเฟกต์ของไม้เท้าเขา... มีอันนึงที่ชื่อ 'มองทะลุ'

เขาเงียบไปอึดใจหนึ่ง ก่อนจะเก็บไม้เท้ากลับเข้ากระเป๋าเป้ด้วยสีหน้าไร้ความรู้สึก แล้วหันกลับมามองทั้งสองคน

"รอบๆ นี้น่าจะมีของดีๆ อยู่เยอะเลย"

"พวกนายไปเก็บเอาเองแล้วกัน"

"มันอยู่ไกลไปหน่อย ฉันไม่เอาแล้ว"

พูดจบเขาก็ไม่พูดอะไรอีก หมุนตัวเดินมุ่งหน้ากลับเมืองเหยียนเฉิง ระหว่างที่เดินก็ล้วงเอาไอเทมสำหรับไลฟ์สดออกมาจากอกเสื้อ

ถ้าไม่รีบใช้ ไอเทมชิ้นนี้ก็จะหายไปแล้ว

เอาออกมาโกยเงินก่อนดีกว่า

[ชื่อไอเทม] : ตั๋วไลฟ์สด

[ระดับไอเทม] : ระดับ C

[เอฟเฟกต์ไอเทม] : สามารถเปิดการไลฟ์สดได้ รองรับผู้ชมได้ 100,000 คน เมื่อผู้ใช้งานเริ่มไลฟ์สด ระบบจะสุ่มส่งแจ้งเตือนเชิญชวนเข้าชมไลฟ์สดไปยังผู้เล่นทั่วโลก 100,000 คน หากผู้เล่นเลือกเข้าชม จะต้องจ่ายค่าเข้าชม 6 พอยต์

[ข้อจำกัดไอเทม] : ไลฟ์สดได้นานสูงสุด 3 ชั่วโมง พอยต์ทั้งหมดที่ผู้ใช้งานหามาได้ จะได้รับจริงเพียงครึ่งเดียว และเป็นไอเทมใช้งานครั้งเดียว หากไม่ใช้งานภายใน 24 ชั่วโมง ไอเทมจะหายไปโดยอัตโนมัติ

[รายละเอียดสกิล] : "มาเริ่มต้นการไลฟ์สดในแบบของคุณกันเถอะ!"

ตอนแรกเขายังคิดอยู่เลยว่า จะทำคอนเทนต์อะไรดีถึงจะดึงคนเข้ามาดูไลฟ์สดให้ได้เยอะๆ เพื่อที่เขาจะได้กอบโกยพอยต์ให้ได้มากที่สุด

แต่ดูจากตอนนี้ คงไม่ต้องทำอะไรให้ยุ่งยากแล้ว

เพราะยังไงซะ ตอนนี้เขาก็ถือว่าดังแล้วล่ะ

ผู้เล่นคนแรกที่ได้ขึ้นประกาศระดับโลก แถมยังฆ่ามอนสเตอร์ได้มากที่สุดในกิจกรรมผู้รุกรานจากต่างดาวของเมืองเหยียนเฉิงอีก

แค่เขาเผยชื่อออกไป ใครบ้างจะไม่อยากควัก 6 พอยต์เข้ามาดูหน้าเขาสักสองสามนาที?

ใครบ้างจะไม่อยากเข้ามาถามว่าเขาทำได้ยังไง?

เฉินอี้ไม่ลังเลเลยแม้แต่น้อย

เขาตั้งชื่อไลฟ์สดทันทีว่า—

[ผู้เล่นอันดับหนึ่งของโลก เฉินอี้ ไขข้อข้องใจออนไลน์]

วินาทีที่ไลฟ์สดเปิดขึ้น!

"พรึ่บ พรึ่บ พรึ่บ!!!"

ยอดคนดูก็พุ่งปรี๊ด!!!

จนกระทั่งพุ่งไปแตะที่ 78,000 คนถึงได้หยุดนิ่ง

มีแค่ 22,000 คนเท่านั้นที่ไม่ได้กดเข้ามาดู คนกลุ่มนี้อาจจะมองว่า 6 พอยต์มันแพงเกินไป เลยเสียดายเงิน หรือไม่ก็กระเป๋าแห้งไม่มี 6 พอยต์ให้จ่ายจริงๆ

แต่ไม่ว่าจะด้วยเหตุผลอะไร ยอดคนดูขนาดนี้ก็ทำให้เขาพอใจมากแล้ว

คำถามเริ่มเลื่อนไหลรัวๆ บนหน้าจอ

เขาเลือกตอบคำถามที่ตัวเองรู้ไปสองสามข้อ ไลฟ์สดไปได้ราวๆ ครึ่งชั่วโมง พอเงยหน้าขึ้นมาอีกที ก็เห็นหลาวทู่กำลังพิงมอเตอร์ไซค์คาบบุหรี่รออยู่ตรงหน้าแล้ว

"งั้นไลฟ์สดวันนี้ขอจบลงแค่นี้แล้วกันนะ"

"ถ้ามีวาสนาคงได้พบกันใหม่"

เขาปิดหน้าต่างไลฟ์สดไปอย่างรวดเร็ว พร้อมๆ กับแต้มสะสม 216,000 พอยต์ที่โอนเข้าบัญชีเรียบร้อย

ในที่สุดเขาก็เข้าใจแล้วว่า ทำไมกระแสความนิยมถึงแปลเปลี่ยนเป็นเงินได้

ถ้าไม่ใช่เพราะเฉินอี้เพิ่งจะได้ขึ้นประกาศระดับโลกหมาดๆ จะมีคนแห่กันเข้ามาดูไลฟ์สดเยอะขนาดนี้มั้ย ก็ไม่แน่ใจเหมือนกัน

จากนั้นเขาถึงเงยหน้ามองหลาวทู่ที่พิงมอเตอร์ไซค์อยู่เบื้องหน้า แล้วเอ่ยอย่างหงุดหงิดนิดๆ "ไหนบอกจะมารับไง? มารออยู่ตรงนี้เนี่ยนะ?"

"แฮะๆ"

หลาวทู่ฉีกยิ้มกว้าง แววตาเต็มไปด้วยความตื่นเต้น "ตอนแรกก็ว่าจะไปรับแหละ แต่พอเห็นพี่อี้ยิงตูมเดียวขึ้นประกาศระดับโลกไปเลย ฉันก็รู้แล้วว่าพี่อี้ปลอดภัยชัวร์"

"ก็เลยมายืนรอพี่ตรงนี้ไง"

"พี่อี้จะได้รู้สึกเหมือนฮีโร่กลับจากการออกศึกไงล่ะ"

เฉินอี้ปรายตามองหลาวทู่ ก่อนจะส่ายหน้า "เลิกพูดจาไร้สาระได้แล้ว กลับเข้าเมืองกันก่อน"

"จัดไป"

ไม่กี่นาทีต่อมา

พวกเขาก็ขี่มอเตอร์ไซค์มาถึงตัวเมืองเหยียนเฉิง

ตอนนี้กองทัพที่ประจำการอยู่เขตรอบนอกเมืองเหยียนเฉิง เริ่มลงมือเก็บกวาดสนามรบแล้ว

ศพมอนสเตอร์น่ะไม่ต้องจัดการหรอก เพราะเดี๋ยวไม่กี่นาทีมันก็จะสลายกลายเป็นแสงสีขาวไปเอง ที่ต้องจัดการก็คือศพของมนุษย์ต่างหาก

รวมถึงไอเทมดีๆ ที่ดรอปจากศพจักรพรรดินีเผ่าแมลงระดับหนึ่งตั้งเกือบร้อยตัวด้วย

ดูเหมือนว่าทางกองทัพจะปิดกั้นเส้นทางเข้าออกเมืองเหยียนเฉิงไปแล้ว และเริ่มส่งคนออกไปรวบรวมของล้ำค่าพวกนั้น

และเมื่อเฉินอี้กับหลาวทู่มาถึง

สายตาของทุกคนก็อดไม่ได้ที่จะพุ่งเป้ามาที่เฉินอี้

ไม่มีอะไรหรอก

ประเด็นหลักคือฉายาทั้ง 5 อันบนหัวมันเด่นเตะตาเกินไป อยากจะแกล้งทำเป็นมองไม่เห็น ก็ยังทำไม่ได้เลย

และในเวลานี้

ภายในศูนย์บัญชาการของกองทัพ ชายชราสองคนกำลังจ้องมองภาพที่ส่งมาจากดาวเทียมด้วยสีหน้าเคร่งเครียด

(จบแล้ว)