บทที่ 15 - "ไม่รู้ทำไม ผมถึงรู้สึกว่าชีวิตมันเต็มไปด้วยไฟแห่งความมุ่งมั่น"

ต่อจากนั้น

หน้าต่างระบบบานที่สองก็เด้งขึ้นมา

「ชื่อไอเทม」: มีดคารัมบิตจันทร์สีเลือด

「ระดับไอเทม」: ไอเทมระดับ C

「เอฟเฟกต์ไอเทม」: มีดเล่มนี้มีความคมกริบเป็นพิเศษ สามารถตัดทำลายสิ่งของทุกอย่างที่ขวางหน้าได้เกือบทั้งหมด และมีดเล่มนี้ยังสามารถชาร์จพลังได้ด้วย

กฎการชาร์จพลังมีดังนี้:

เมื่อคุณพูด 1 ประโยค มีดคารัมบิตจะเริ่มทำการชาร์จพลัง หลังจากนั้น ทุกๆ การพูดครบ 10 ประโยค จะเพิ่มระดับการชาร์จขึ้น 1 ขั้น

เมื่อสิ้นสุดการชาร์จพลัง สามารถตวัดคลื่นดาบออกไป เพื่อตัดขาดทุกสิ่งที่อยู่ตรงหน้าได้

อานุภาพการฟันไม่มีขีดจำกัดสูงสุด

ในทางทฤษฎีแล้ว ขอเพียงแค่คุณชาร์จพลังนานพอ คุณก็สามารถผ่าดาวเคราะห์ทั้งดวงให้ขาดครึ่งได้ด้วยการฟันเพียงฉับเดียว

「ข้อจำกัดของไอเทม」: หากหยุดการชาร์จพลังกลางคัน จะต้องปลดปล่อยคลื่นดาบที่ชาร์จไว้ออกไปให้หมดก่อน จึงจะสามารถเริ่มการชาร์จพลังครั้งใหม่ได้

「คำอธิบายไอเทม」: "คุณรู้ไหม? ฉันล่ะเกลียดพวกคนที่เงียบเป็นเป่าสาก วันๆ ไม่ยอมปริปากพูดอะไรเลยจริงๆ"

"..."

เฉินอี้รู้สึกพูดไม่ออกระคนถอนใจ เขาหันไปมองหลาวทู่ที่ตั้งแต่เมื่อไหร่ก็ไม่รู้ ได้มาย่อตัวนั่งยองๆ อยู่ตรงหน้าเขา หลาวทู่เงยหน้าจ้องมองเขาด้วยดวงตาเป็นประกายวิบวับ สีหน้าเต็มเปี่ยมไปด้วยความคาดหวัง

บอกตามตรงนะ

อาวุธชิ้นนี้ มันเกิดมาเพื่อบัฟความช่างจ้อของหลาวทู่ชัดๆ

เขาเชื่อเลยว่า ถ้าไอเทมนี้ไปอยู่ในมือหลาวทู่ ไม่นานหรอก หมอนี่คงชาร์จพลังมันจนถึงระดับที่หลุดโลกไปเลยแน่ๆ

แต่...

ในใจลึกๆ เขาไม่อยากให้หลาวทู่เลยสักนิด

ไม่ใช่ว่าเขางกหรือหวงของหรอกนะ เพราะยังไงซะตลอดเดือนที่ผ่านมา ตอนที่พวกเขาไปทำงานเป็นพนักงานทำความสะอาด พอยต์ทั้งหมดที่หามาได้ก็เก็บไว้ที่เขาทั้งหมด เงินของเขาก็คือเงินของหลาวทู่ เรื่องหวงของเนี่ยตัดทิ้งไปได้เลย

ประเด็นคือ ขนาดตอนที่ยังไม่มีไอเทมชิ้นนี้ หลาวทู่ก็พูดมากจนเขานั่งปวดหัวได้ทุกวันอยู่แล้ว

แล้วถ้าได้ไอเทมชิ้นนี้ไปล่ะ... มันก็เท่ากับว่าหมอนี่ได้รับพระราชทานดาบอาญาสิทธิ์ ให้อนุมัติความช่างจ้อแบบจัดเต็มได้น่ะสิ!

เขามองเห็นอนาคตอันมืดมนของตัวเองลอยมาแต่ไกลเลย

นั่นมันชีวิตที่คนปกติเขาอยู่กันเหรอวะ?

"พี่อี้"

ราวกับมองทะลุเห็นถึงความระอาในใจของเฉินอี้ หลาวทู่ทำหน้าขึงขัง ชูนิ้วขึ้นมาสามนิ้วเพื่อสาบาน "ถ้าพี่มอบอาวุธชิ้นนี้ให้ผม ผมสัญญาเลยว่าจะไม่พูดมากอีกเด็ดขาด ต่อให้เผลอพูดมาก ก็จะไม่ไปพูดมากให้พี่อี้รำคาญใจแน่นอน"

"...พอๆ เอาไปเถอะ"

เฉินอี้ถอนหายใจออกมาเบาๆ อย่างจนใจ แล้วยื่นด้ามมีดส่งให้หลาวทู่ "เอาไปสิ นายเองก็ยังไม่มีอาวุธเหมาะๆ มือเลย เก็บไว้ใช้ป้องกันตัวละกัน"

"ตอนแรกก็กะว่าจะเอาพอยต์ไปซื้อโควตาแพ็กเกจของคนอื่น เพื่อหามีดหรืออาวุธให้นายไว้ป้องกันตัวสักชิ้น แต่ในเมื่อตอนนี้มีอาวุธที่เหมาะกับนายโผล่มาแล้ว นายก็เอาไปใช้ก่อนละกัน"

สำหรับแพ็กเกจ 88 พอยต์ใน「กิจกรรมจำกัดเวลา 520」 พูดตามตรง เขาคิดว่าเรตดรอปของดีมันค่อนข้างสูงเลยทีเดียว

นอกจากจะดรอปอาวุธระดับ B ให้เขาแล้ว

หลาวทู่ก็ยังได้ไอเทมสายสนับสนุนระดับ C ไปอีกชิ้นด้วย

แล้วอย่าลืมนะว่า ใต้ไอเทมระดับ C ยังมีไอเทมระดับ D กับระดับ E อยู่อีก

เมื่อกี้ตอนที่รุมบอสคิวปิด ไอ้หนุ่มอันดับสองบนกระดานที่ชื่อ หานอวี้ ดูจากมีดสั้นในมือแล้ว ระดับก็น่าจะไม่ธรรมดา น่าจะได้มาจากแพ็กเกจนี้เหมือนกัน

ก็แหงล่ะ จนถึงตอนนี้ นอกจากแพ็กเกจจำกัดเวลา 520 นี่แล้ว มันก็ไม่มีช่องทางอื่นให้ดรอปไอเทมได้อีกเลยนี่นา

แสดงว่าเรตการออกของดีในแพ็กเกจนี้ ถือว่าไม่เลวเลย

ถึงแม้ว่าจะจำกัดให้ซื้อได้แค่คนละหนึ่งครั้งก็เถอะ

แต่พวกเขาสามารถโอนพอยต์ไปให้คนอื่น แล้วให้คนที่ไม่มีปัญญาซื้อ ใช้สิทธิ์ของตัวเองกดซื้อแพ็กเกจ แล้วค่อยส่งไอเทมที่ได้กลับมาให้พวกเขา แค่นี้ก็สิ้นเรื่อง

"โคตรเท่เลยพี่"

หลาวทู่น้ำลายสอ ชื่นชมมีดคารัมบิตในมือด้วยความตื่นเต้นสุดขีด และทันทีที่เขาพูดจบประโยคนี้...

หน้าต่างระบบก็เด้งขึ้นมาตรงหน้าเขาทันที

「มีดคารัมบิตจันทร์สีเลือดเริ่มชาร์จพลัง ทุกๆ 10 ประโยค จะเพิ่มระดับการชาร์จขึ้น 1 ขั้น」

เขาสูดหายใจเข้าลึก แล้วรัวประโยคไร้สาระสิบประโยคติดๆ กันราวกับปืนกล

วินาทีต่อมา

「มีดคารัมบิตจันทร์สีเลือดของคุณ ระดับการชาร์จปัจจุบันคือ '1'」

เขาพ่นประโยคไร้สาระออกมาอีกสิบประโยค

「มีดคารัมบิตจันทร์สีเลือดของคุณ ระดับการชาร์จปัจจุบันคือ '2'」

"ฮี่ๆ"

พอเข้าใจกฎการชาร์จพลังปุ๊บ หลาวทู่ก็ยิ่งลูบคลำมีดกรงเล็บสีแดงเลือดที่โค้งงอเหมือนพระจันทร์เสี้ยวในมืออย่างรักใคร่ทะนุถนอม

เขาพอใจกับอาวุธชิ้นนี้มาก

ต่อให้มีคนเอาไอเทมระดับ B ที่โหดกว่านี้มาขอแลก เขาก็ไม่ยอมแลกเด็ดขาด

เขามีนิสัยแปลกๆ อยู่อย่างหนึ่ง คือเป็นพวกชอบสะสม

ปกติเวลาเล่นเกม พวกของรางวัลจากกิจกรรมรายวัน กล่องของขวัญกระจุกกระจิก หรือตั๋วแลกของอะไรก็ตาม เขาไม่เคยเอามาใช้เลย เอาแต่ดองเก็บไว้ในคลังตลอด

ไม่ได้มีเหตุผลอะไรเป็นพิเศษหรอก

ก็แค่ชอบความรู้สึกที่ได้เห็นของสะสมมันพอกพูนขึ้นเรื่อยๆ เท่านั้นเอง

แล้วไอ้มีดคารัมบิตนี่แหละ ที่ตอบโจทย์นิสัยชอบดองของเขาได้เป๊ะเลย แค่ได้เห็นระดับการชาร์จค่อยๆ ขยับจาก '0' เป็น '2' ในใจเขาก็พองโตไปด้วยความภาคภูมิใจและความสุขอย่างบอกไม่ถูก

ต่อให้สมมติว่าไอ้ระดับการชาร์จนี่มันจะไม่มีประโยชน์บ้าอะไรเลย เขาก็มีความสุขอยู่ดี แค่ได้เห็นตัวเลขมันเพิ่มขึ้น เขาก็ฟินแล้ว

"..."

เฉินอี้มองหลาวทู่ที่กำลังนั่งยองๆ หัวเราะคิกคักเป็นบ้าเป็นหลังอยู่ตรงมุมห้องด้วยความระอา เขาส่ายหัวโดยไม่ได้พูดอะไร จากนั้นก็จัดการนำหินเสริมพลังเวทระดับ B ไปหลอมรวมเข้ากับปืนซุ่มยิงอินทรีหิมะของตัวเอง

วินาทีต่อมา——

แสงสีขาวสว่างวาบขึ้น

หินเสริมพลังเวทระดับ B เริ่มค่อยๆ ละลายซึมเข้าไป และบนปืนซุ่มยิงอินทรีหิมะของเขาก็มีเอฟเฟกต์ใหม่เพิ่มขึ้นมา

「เอฟเฟกต์เสริมพลังเวท: ปืนซุ่มยิงอินทรีหิมะสามารถเปลี่ยนร่างเป็นไม้เท้าของซานตาคลอสได้ทุกเมื่อที่ต้องการ ในสถานะไม้เท้า ปืนซุ่มยิงอินทรีหิมะจะสูญเสียความสามารถในการยิง แต่จะช่วยให้ดวงตาของผู้ใช้งาน มีความสามารถในการมองทะลุสิ่งกีดขวางได้ 1 ชั้น」

"หือ?"

เฉินอี้ยังไม่ค่อยเข้าใจความสามารถนี้เท่าไหร่นัก เขาจึงลองทดสอบใช้งานดู ทันใดนั้น ปืนซุ่มยิงในมือก็เปลี่ยนสภาพกลายเป็นไม้เท้าเรียวยาวสลับลายทางสีแดงขาว

ดูเข้ากับเทศกาลคริสต์มาสสุดๆ

แถมยังจับถนัดมือ เอามาใช้ค้ำยันเดินก็สบายดี

ขณะที่เขากำลังจะสำรวจดูว่ามีความผิดปกติอะไรตรงไหนบ้าง จู่ๆ เขาก็มองทะลุผ่านเสื้อของหลาวทู่ ทะลุไปเห็นพุงขาวพลุ้ยๆ และ... กางเกงในลายแพทริค สตาร์

"..."

เฉินอี้ถึงกับเงียบกริบ

เขาเริ่มเข้าใจแล้วว่าเอฟเฟกต์เสริมพลังเวทนี้มันคืออะไร เรียกสั้นๆ ว่าในร่างไม้เท้า มันจะทำให้เขามีพลังเอ็กซเรย์มองทะลุได้

เขาลองทดสอบอีกสองสามครั้ง

ก็พบว่าความสามารถในการมองทะลุนี้เป็นเอฟเฟกต์ติดตัวถาวร ไม่จำกัดจำนวนครั้งในการใช้ และไม่มีข้อแลกเปลี่ยนใดๆ ขอเพียงแค่ปืนซุ่มยิงอินทรีหิมะอยู่ในร่างไม้เท้า เขาก็จะมีพลังมองทะลุสิ่งกีดขวางอยู่ตลอดเวลา

เพียงแต่ว่า มันมองทะลุสิ่งกีดขวางได้แค่ "1 ชั้น" เท่านั้น

อย่างเช่น กำแพง 1 ชั้น หรือเสื้อผ้า 1 ชั้น

ไม่ว่าสิ่งกีดขวางนั้นจะเป็นอะไร มันก็มองทะลุได้แค่ 1 ชั้น

นี่คือเหตุผลที่ว่าทำไมเขาถึงเห็นแต่กางเกงในลายแพทริค สตาร์ เพราะเสื้อผ้ากับกางเกงในนับเป็นสองชั้น เขาเลยมองทะลุไปถึงแค่ชั้นแรกไงล่ะ

ก็ถือว่าไม่เลวเลยทีเดียว

เฉินอี้พยักหน้าอย่างพอใจ นับว่าเป็นเอฟเฟกต์เสริมพลังที่ค่อนข้างดีเลย เอาไปใช้ประโยชน์พลิกแพลงได้ในหลายๆ สถานการณ์

และในตอนนั้นเอง——

หลาวทู่ที่ยืนหอบหายใจอยู่ข้างๆ ก็พูดขึ้นด้วยความฟินสุดขีด "ระดับชาร์จ 23 แล้วว่ะพี่"

"ไม่รู้ทำไมนะ แต่ผมรู้สึกว่าชีวิตตอนนี้มันเต็มไปด้วยไฟแห่งความมุ่งมั่นเลยว่ะ"

เฉินอี้ไม่ได้พูดตอบอะไร นิสัยแฮมสเตอร์ชอบดองของหลาวทู่เขาก็รู้อยู่แล้ว แต่ในเมื่อนิสัยนี้มันก็ไม่ได้สร้างความเดือดร้อนในสถานการณ์ส่วนใหญ่ เขาก็เลยปล่อยเลยตามเลย

ขอแค่ช่วยพูดให้น้อยลงหน่อยก็พอแล้ว

เขาเหลือบมองยอดพอยต์คงเหลือของตัวเอง ในใจลังเลอยู่ครู่หนึ่ง ว่าควรจะออกไปกว้านซื้อแพ็กเกจ 88 พอยต์ดีไหม

บอกตามตรง ราคานี้มันถูกเหมือนได้เปล่าเลย

ใช้แค่ 88 พอยต์ แลกกับไอเทมแบบสุ่มหนึ่งชิ้น และเศษสกิลแบบสุ่มอีกห้าชิ้น

ต้องไม่ลืมนะว่าจนถึงตอนนี้ นอกจากแพ็กเกจจำกัดเวลา 520 นี้แล้ว มันก็ไม่มีช่องทางอื่นให้หาไอเทมได้อีกเลย

เพียงแต่ว่า...

เขาขมวดคิ้วเล็กน้อย จมดิ่งอยู่ในความคิด โดยไม่พูดอะไรออกมา

(จบแล้ว)