บทที่ 9 - ชื่อฉายา: ลูกรักของกามเทพ

ในขณะที่เฉินอี้กับหลาวทู่กำลังจัดการกับผู้กองหลี่อยู่ในห้องใต้ดิน

ณ เมืองเหยียนเฉิง

ชายหนุ่มคนหนึ่งที่หลบซ่อนตัวอ่านหนังสืออยู่ในห้องเช่า พอได้ยินเสียงแจ้งเตือนที่ดังขึ้นข้างหู เขาก็ชะงักไปครู่หนึ่ง ก่อนที่แววตาจะเปล่งประกายด้วยความปีติยินดีอย่างบ้าคลั่ง เขารีบผุดลุกขึ้นแล้วคว้าโทรศัพท์มือถือมาเปิดดูทันที

เขาเปิดสมุดรายชื่อผู้ติดต่อ

แล้วส่งข้อความสั้นๆ ไปหา 'เทพธิดาหมายเลขหนึ่ง' ทันที

"ผมชอบคุณนะ"

วินาทีต่อมา——

「ติ๊ง! ขอแสดงความยินดี คุณทำภารกิจกิจกรรมจำกัดเวลา "รักหวานชื่น" สำเร็จ ได้รับฉายาถาวรระดับแรร์แบบลิมิเต็ด "ลูกรักของกามเทพ"」

「ชื่อฉายา」: ลูกรักของกามเทพ

「เอฟเฟกต์ฉายา」: เมื่อคุณเผชิญหน้ากับความเสียหายถึงตาย จะมีโอกาส 1 ใน 10 ที่ความเสียหายนั้น จะถูกโอนย้ายไปให้คนที่คุณรักแทน

จากนั้น ชายหนุ่มก็กวาดสายตามองรายชื่อเพื่อนอีก 399 คนในสมุดรายชื่อผู้ติดต่อด้วยมือที่สั่นเทา สีหน้าเต็มไปด้วยความตื่นเต้นและคาดหวัง

ชื่อที่เมมไว้เรียงรายเป็นระเบียบเรียบร้อยเหมือนกันเป๊ะ

「เทพธิดาหมายเลขสอง」

「เทพธิดาหมายเลขสาม」

เขากดส่งข้อความ "ผมชอบคุณนะ" แบบกระจายข่าวหรือง่ายๆ ว่าหว่านแหไปให้ทุกคนในคลิกเดียว

วินาทีต่อมา——

「ติ๊ง ติ๊ง ติ๊ง」

เสียงแจ้งเตือนดังรัวๆ อยู่ข้างหูไม่หยุด

จากนั้น

หน้าต่างฉายาก็เกิดการเปลี่ยนแปลงอีกครั้ง

「ชื่อฉายา」: ลูกรักของกามเทพ

「เอฟเฟกต์ฉายา」: เมื่อคุณเผชิญหน้ากับความเสียหายถึงตาย จะมีโอกาส 1 ใน 10 ที่ความเสียหายนั้น จะถูกโอนย้ายไปให้คนที่คุณรักแทน

「รายชื่อผู้รับโอน」: เซียวหยาลี่, หลี่เพ่ยฉี, หูเจียเย่, จางเสาหัว...

「คำอธิบายฉายา」: เมื่อคุณพบกับความเสียหายถึงตาย ทุกคนที่มีชื่ออยู่ใน 'รายชื่อผู้รับโอน' จะมีโอกาส 1 ใน 10 ที่จะรับความเสียหายถึงตายนั้นแทนคุณ

วิธีการคำนวณมีดังนี้

เมื่อคุณพบกับความตาย ระบบจะเริ่มสุ่มตรวจสอบว่า 'เซียวหยาลี่' จะติดโอกาสรับความเสียหายแทนคุณในครั้งนี้หรือไม่

ถ้าใช่ เซียวหยาลี่ก็จะตาย

ถ้าไม่ใช่ ระบบจะข้ามเซียวหยาลี่ไป และเริ่มสุ่มตรวจสอบว่า 'หลี่เพ่ยฉี' จะติดโอกาสรับความเสียหายแทนคุณหรือไม่ ระบบจะทำแบบนี้วนไปเรื่อยๆ จนกว่าจะครบทุกคนในรายชื่อ

ชายหนุ่มตื่นเต้นจนตัวสั่น เขาอ่านคำอธิบายฉายาซ้ำแล้วซ้ำเล่า และเมื่อแน่ใจว่ามันเป็นไปตามที่เขาคิดไว้ทุกประการ เขาก็อดไม่ได้ที่จะระเบิดเสียงหัวเราะออกมาอย่างบ้าคลั่ง

"ฮ่าๆๆๆๆๆ!!!"

เขาคือสุดยอดทาสรัก หรือที่เรียกกันว่า พวกสายเปย์ตัวพ่อ!

พูดให้ถูกก็คือ เขาคือราชาแห่งทาสรัก!

ตั้งแต่เด็ก เขามีนิสัยเสียอยู่อย่างหนึ่ง นั่นคือ เห็นผู้หญิงคนไหนก็ชอบไปหมด

แถมไม่สนด้วยว่าสวยหรือขี้เหร่

เขารู้สึกว่าตัวเองแค่ชอบผู้หญิงเท่านั้นแหละ ขอแค่มีผู้หญิงมาคุยด้วยเกินสามประโยค เขาก็ทึกทักไปเองแล้วว่าตกหลุมรักอีกฝ่ายเข้าเต็มเปา

ไม่ว่าหน้าตาอีกฝ่ายจะเป็นยังไง เขาก็มักจะมองเห็นข้อดีในตัวพวกเธอเสมอ แล้วก็ตกหลุมรักจนถอนตัวไม่ขึ้น

ดังนั้น...

เจอใคร ก็รักคนนั้น

ด้วยเหตุนี้ ในรายชื่อผู้ติดต่อของเขา จึงมีผู้หญิงเพิ่มขึ้นมาถึงสี่ร้อยคนถ้วน

แต่เดิม เขาอย่างมากก็เป็นได้แค่ราชาแห่งทาสรัก

แต่ตอนนี้... เขากลับรู้สึกเหมือนตัวเองมีเกราะคุ้มกันตายเกิดซ้อนกันอยู่หลายชั้น มีคนตั้งกว่า 400 คนมาต่อคิวรับเคราะห์แทนเขา แล้วแบบนี้เขาจะตายได้ยังไงล่ะ!!

"ฮ่าๆๆๆๆ!!!"

ชายหนุ่มกระโดดผลุงลงจากเตียงด้วยความดีใจ เอามือเท้าสะเอวข้างหนึ่ง ชี้นิ้วขึ้นไปบนเพดานแล้วตะโกนลั่น

"ผม หลี่อีเต๋อ เกิดมาเพื่อเป็นราชาเหนือเหล่าทาสรักทั้งปวง!!"

...

กิจกรรมที่โผล่มาอย่างกะทันหันในครั้งนี้ สร้างความสั่นสะเทือนไปทั่วโลก

มันทำลายระเบียบและสถานการณ์ที่เป็นอยู่จนพังทลายลงในพริบตา

ทำให้คนที่เคยลังเลว่าแต้มพอยต์จะมีประโยชน์หรือเปล่า หันมาเชื่อมั่นอย่างเต็มเปี่ยมว่าแต้มพอยต์จะต้องกลายเป็นสกุลเงินหลักในอนาคตอย่างแน่นอน

ก่อนหน้านี้ แต้มพอยต์เป็นแค่รางวัลแจกจากภารกิจรายวันเท่านั้น

ไม่มีที่ไหนให้ใช้พอยต์ และไม่มีที่ไหนให้หาพอยต์ได้อีก ดูๆ ไปก็คล้ายกับพวกเหรียญที่ระลึก

แต่ตอนนี้ พอยต์สามารถเอาไปซื้อแพ็กเกจของขวัญได้แล้ว นั่นหมายความว่าพอยต์มีคุณสมบัติพื้นฐานของการเป็นสกุลเงินแล้ว

งั้นในอนาคตล่ะ

พอยต์จะสามารถเอาไปซื้อแพ็กเกจอื่นๆ หรือเอาไปใช้จ่ายอย่างอื่นได้อีกไหม เรื่องนี้คงไม่ต้องสงสัยอีกต่อไปแล้ว!

เพียงแค่ชั่วโมงเดียว

ตามตรอกซอกซอยและถนนหนทาง ก็เนืองแน่นไปด้วยฝูงชนที่เอาเงินสดมาขอซื้อแต้มพอยต์!

ตั้งแต่ผู้จัดการกองทุนของบริษัทใหญ่โต ไปจนถึงพ่อค้าขายปลาในตลาด ทุกคนต่างออกมายืนตามท้องถนน โบกเงินสดในมือไปมา พร้อมกับตะโกนรับซื้อแต้มพอยต์ในราคาสูงลิ่ว

เพียงแต่ว่า ตอนนี้แทบจะไม่มีใครยอมขายแล้ว

คนที่เคยขายพอยต์ก็ไม่ได้โง่ ตอนที่มันดูไม่มีประโยชน์ จะขายก็ขายไปเถอะ แต่ตอนนี้... ศักยภาพของแต้มพอยต์มันถูกกางออกให้เห็นกันชัดๆ บนหน้ากระดาษแล้ว ใครมันจะยอมปล่อยของมีค่าแบบนี้ไปล่ะ

"ย่ามีพอยต์อยู่ 18 แต้ม ย่าให้หลานหมดเลยนะ"

ณ เมืองเหยียนเฉิง ในอพาร์ตเมนต์ขนาดสามห้องนอนแห่งหนึ่ง

คนแปดเก้าคนกำลังยืนล้อมวงกันอยู่กลางห้องนั่งเล่น

คุณย่าที่ตาฝ้าฟาง มือสั่นเทากดปุ่มบนหน้าต่างระบบของตัวเองอย่างยากลำบาก ก่อนจะหันไปมองหลานชายวัยยี่สิบกว่าของตัวเอง

"หลานเอ๊ย ย่าโอน 18 แต้มของย่าให้หลานแล้วนะ"

"โลกเราเดี๋ยวนี้มันเปลี่ยนไปเร็วเหลือเกิน พวกย่าก็ไม่ค่อยเข้าใจหรอก แล้วก็ไม่รู้ด้วยว่าจะอยู่รอดไปได้อีกนานแค่ไหน"

"แต่ที่หลานบอกว่าพอยต์พวกนี้มันเอาไปแลกของขวัญอะไรนั่นได้ แล้วมันจะทำให้หลานเก่งขึ้น ย่าก็ให้หลานหมดเลยแล้วกัน"

"คนใกล้ลงโลงอย่างย่า เก็บไว้ก็ไม่มีประโยชน์อะไร ถ้าพวกหลานๆ รอดชีวิตอยู่กันอย่างมีความสุขได้ แค่นี้ย่าก็นอนตายตาหลับแล้ว"

"คุณย่าครับ"

ชายหนุ่มวัยยี่สิบกว่าน้ำตาคลอเบ้า รับ 18 พอยต์ที่ย่าโอนมาให้ ก่อนจะหันไปมองคนอื่นๆ ในบ้าน "พ่อครับ แม่ครับ ทุกคนวางใจได้เลยนะ"

"แพ็กเกจ 88 พอยต์นี่แหละ คือจุดเปลี่ยนชีวิตพวกเรา!"

"ตอนนี้คนส่วนใหญ่มีพอยต์อยู่ในมือแค่ 18 แต้ม ซึ่งก็ได้มาจากรางวัลภารกิจรายวัน บางคนก็ดันขายพอยต์ที่มีไปหมดแล้วด้วยซ้ำ"

"คนส่วนใหญ่ไม่มีปัญญาซื้อแพ็กเกจ 88 พอยต์นี่หรอก"

"แล้วแพ็กเกจจำกัดเวลานี้ ก็มีเวลาแค่ 3 วันเท่านั้น"

"ขอแค่พวกเรารวบรวมแต้มจนซื้อแพ็กเกจนี้ได้ ได้ไอเทมมาสักชิ้นกับเศษสกิลแบบสุ่มอีกสักสองสามชิ้น ทีนี้ไม่ว่าสถานการณ์ในอนาคตจะเปลี่ยนไปยังไง พวกเราก็จะก้าวล้ำหน้าคนอื่นไปก้าวหนึ่งแล้ว"

"ก้าวล้ำหน้าพวกที่ไม่มีปัญญาซื้อแพ็กเกจไงล่ะ"

"ทุกคนไม่ต้องห่วงนะ ต่อไปผมจะปกป้องทุกคนเอง"

"อืม"

ผู้เป็นพ่อที่นอนคาบบุหรี่อยู่บนโซฟา อัดควันเข้าปอดเฮือกใหญ่ด้วยความเหนื่อยหน่าย แล้วถอนหายใจออกมา "ตอนซื้อบ้าน คนสามรุ่นก็ต้องรวบรวมเงินมาช่วยกันซื้อให้แก ตอนนี้ก็ยังต้องให้คนสามรุ่นรวบรวมพอยต์มาช่วยแกซื้อแพ็กเกจของขวัญนี่อีก"

"แกก็ดูแล้วกันว่าจะจัดการยังไง"

"เรื่องเกมอะไรพวกนี้แกน่าจะถนัดที่สุดแล้ว อนาคตจะเป็นยังไงต่อไปก็ไม่มีใครรู้ พวกแกเป็นวัยรุ่น น่าจะรับมือกับเรื่องใหม่ๆ ได้ดีกว่า โอกาสรอดก็คงจะสูงกว่าพวกฉัน"

"พ่อครับ"

ชายหนุ่มน้ำตาคลอเบ้า เขาหยุดไปครู่หนึ่งก่อนจะพูดต่อ "พ่อไม่ต้องห่วงนะ"

"เอาล่ะๆ พอได้แล้ว"

ผู้เป็นแม่ที่ยืนอยู่ข้างๆ เริ่มผูกผ้ากันเปื้อนพลางบ่นกระปอดกระแปด "เลิกร้องไห้กระซิกๆ ได้แล้ว ทำตัวให้สมกับเป็นผู้ชายหน่อย ในเมื่อตื่นกันหมดแล้ว ก็มากินมื้อดึกกันเถอะ"

"จู่ๆ ก็มีกิจกรรมพิเศษโผล่มาแบบนี้ สงสัยคืนนี้คงนอนกันไม่หลับแล้วล่ะ"

"จริงสิ"

ผู้เป็นแม่ลังเลอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะหันไปมองชายวัยกลางคนที่นั่งสูบบุหรี่อยู่บนโซฟา "นี่พ่อ ทำไมพ่อไม่เห็นบอกรักฉันเลยล่ะ ในกิจกรรมรักหวานชื่นน่ะ ถ้าสารภาพรักกับคนที่ชอบจริงๆ จะได้รางวัลเป็นฉายาด้วยไม่ใช่หรือไง"

"อืม"

ผู้เป็นพ่อหลับตาลงด้วยความหงุดหงิด แล้วตอบกลับด้วยน้ำเสียงแหบพร่า "ใช่ มันมีรางวัลเป็นฉายา"

"เอฟเฟกต์ของฉายาก็คือ ตอนที่ตัวเองกำลังจะตาย คนที่ตัวเองชอบจะมีโอกาส 1 ใน 10 ที่จะต้องมาตายแทน"

"แบบนี้มันเรียกว่ารางวัลตรงไหน?"

"รางวัลส้นตีนอะไรล่ะ"

(จบแล้ว)