บทที่ 48 การเล่นแร่แปรธาตุ

บทที่ 48 การเล่นแร่แปรธาตุ

ในโลกดาวสีน้ำเงินยุคโบราณ การเล่นแร่แปรธาตุ หมายถึงศิลปะโบราณในการเปลี่ยนโลหะฐานให้กลายเป็นทองคำและการแสวงหาชีวิตอมตะ

แม้ว่าจะไม่ประสบความสำเร็จ แต่มันก็เป็นสัญลักษณ์ของความปรารถนาของมนุษยชาติในการเปลี่ยนรูปสสารและการสำรวจหาความรู้

ทว่าในโลกเวทมนตร์ที่อารยธรรมเจริญรุ่งเรือง การเล่นแร่แปรธาตุถูกมองว่าเป็นแขนงหนึ่งของเวทมนตร์โบราณ

มันมุ่งเน้นไปที่การวิจัยการเปลี่ยนรูปของสสาร การสร้างตัวยาวิเศษ หรือการประดิษฐ์สิ่งของลี้ลับ เป็นกระบวนการเปลี่ยนผ่านเพื่อแสวงหาความสมบูรณ์แบบของสสาร

เป็นสัญลักษณ์ของการยกระดับสสารจากความไม่สมบูรณ์ไปสู่ความสมบูรณ์แบบ ซึ่งต้องอาศัยการคัดเลือกวัสดุและทักษะการปฏิบัติงานที่แม่นยำ

หลังจากอารยธรรมพัฒนามาอย่างยาวนานนับไม่ถ้วน

ปัจจุบัน อารยธรรมการเล่นแร่แปรธาตุในโลกเวทมนตร์ได้แตกแขนงออกเป็นสาขาย่อยมากมาย

เช่น การปรุงยา การเล่นแร่แปรธาตุเครื่องจักร การเล่นแร่แปรธาตุสิ่งมีชีวิต นักเล่นแร่แปรธาตุแบบดั้งเดิม หรือแม้แต่สาขาที่เกี่ยวข้องกับเวทมนตร์มรณะ

หรือแม้กระทั่งสาขาการเล่นแร่แปรธาตุที่เฉพาะทางยิ่งกว่านั้นที่อาจกำลังกำเนิดขึ้นหรือล่มสลายไปในมิติคู่ขนานอันเร้นลับ

หลี่ซือเจ๋อรู้สึกว่ามันก็คล้ายๆ กับวิศวกรที่ทำงานวิจัยทางวิทยาศาสตร์แขนงต่างๆ ในชาติก่อนของเขา เพียงแต่คนละสาขากันเท่านั้น

หลี่ซือเจ๋อใช้แต้มพลังงานเกือบ 1,000 แต้มที่เหลืออยู่ โดยใช้ไปถึง 800 แต้มในการดูดซับความรู้ขั้นสูงทั้งหมดที่ฟีลิน่าเตรียมไว้ให้

ใช้พลังงาน 100 แต้ม วิเคราะห์ความรู้ที่เกี่ยวข้องกับ วัสดุศาสตร์ (ระดับนักเรียนเวทมนตร์)

วัสดุศาสตร์เป็นพื้นฐานของการเล่นแร่แปรธาตุ

นักเรียนเวทมนตร์สายเล่นแร่แปรธาตุต้องสามารถแยกแยะและล่วงรู้ได้อย่างแม่นยำว่า

วัสดุที่เขาได้มาคืออะไร มีคุณสมบัติอย่างไร และมีประโยชน์อะไรบ้าง

ตำราเล่มหนาที่แบ่งออกเป็นสิบสองเล่มซึ่งฟีลิน่าตั้งใจจัดเตรียมไว้ให้นี้ ครอบคลุมวัสดุธรรมดาและวัสดุเวทมนตร์ที่พบได้บ่อยในรัฐอาณาจักรวิญญาณชาดกว่าแสนชนิด

ข้อมูลทั้งหมดนี้ถูกป้อนเข้าสู่สมองของหลี่ซือเจ๋อผ่านการใช้ระบบวิเคราะห์นานเกือบครึ่งชั่วโมง

ในนี้อธิบายถึงวิธีการทำระเบิดหลายชนิดในโลกนี้ด้วย

เนื่องจากระเบิดถือเป็นผลิตภัณฑ์จากการเล่นแร่แปรธาตุ ซึ่งในตัวมันเองก็เป็นวัสดุที่มีการนำไปใช้อย่างแพร่หลาย

ใช้พลังงาน 300 แต้ม วิเคราะห์ความรู้ที่เกี่ยวข้องกับ ทฤษฎีการเล่นแร่แปรธาตุเบื้องต้น (ระดับนักเรียนเวทมนตร์)

ความเข้าใจที่ถูกต้องของการเล่นแร่แปรธาตุในโลกเวทมนตร์ของหลี่ซือเจ๋อมาจาก ทฤษฎีการเล่นแร่แปรธาตุเบื้องต้น

มันอธิบายอย่างลึกซึ้งถึงกระบวนการผสมผสานและเปลี่ยนรูปของสสารกับพลังงานลึกลับ และในขณะเดียวกันก็ทำให้หลี่ซือเจ๋อเข้าใจว่า

เทคโนโลยีการเล่นแร่แปรธาตุขั้นสูงไม่ได้มีแค่เรื่องสสาร วัสดุ และพลังงานลึกลับเท่านั้น แต่ยังต้องศึกษาเรื่องอักขระเวทและค่ายกลเวทมนตร์ ซึ่งเป็นความรู้ขั้นสูงที่ลึกลงไปอีกสองแขนง

แขนงแรกเป็นพื้นฐานในการผสมผสานวัสดุกับพลังงานลึกลับ

ส่วนแขนงหลังสามารถสร้างผลลัพธ์ที่ทรงพลังมหาศาลในด้านพลังงานลึกลับได้โดยใช้ค่ายกลเวทมนตร์เฉพาะร่วมกับการเล่นแร่แปรธาตุ

ในทฤษฎีการเล่นแร่แปรธาตุเบื้องต้นมีตัวอย่างการผสมผสานอักขระเล่นแร่แปรธาตุเบื้องต้นและค่ายกลเวทมนตร์อยู่ไม่ถึงสิบรูปแบบ

ความรู้เหล่านี้ล้วนมีประโยชน์เฉพาะตัว หลี่ซือเจ๋อจึงเกิดความคิดที่จะสร้างอุปกรณ์เวทมนตร์รูปแบบปืนลูกโม่อีกครั้ง

เขายังได้รับทักษะที่จำเป็นสำหรับนักเล่นแร่แปรธาตุจากทฤษฎีการเล่นแร่แปรธาตุเบื้องต้นอีกด้วย

เวทมนตร์แยกส่วน (นักเรียนเวทมนตร์) (เริ่มต้น 0/100)

หมายเหตุ: นักเล่นแร่แปรธาตุสามารถแยกส่วนอุปกรณ์เวทมนตร์เพื่อสกัดเอาวัสดุเวทมนตร์บางชนิดและผลึกเวทมนตร์ออกมาได้ อัตราการแยกส่วนปัจจุบันอยู่ที่ 30%

อุปกรณ์เวทมนตร์ชิ้นหนึ่ง เมื่อผ่านเวทระดับศูนย์พิเศษนี้ จะสามารถสกัดวัสดุกลับมาได้เพียง 30% เท่านั้น

ดูเหมือนจะไม่เป็นไปตามกฎการแลกเปลี่ยนที่เท่าเทียมกันของนักเวทเลย บางทีความลึกลับอาจจะอยู่ที่ผลึกเวทมนตร์นั่นก็เป็นได้

ใช้พลังงาน 200 แต้ม วิเคราะห์ความรู้ที่เกี่ยวข้องกับ วิศวกรรมเครื่องกล (ระดับนักเรียนเวทมนตร์)

เนื้อหาของวิศวกรรมเครื่องกลมีความทับซ้อนกับทฤษฎีการเล่นแร่แปรธาตุเบื้องต้นอยู่บ้าง

เพราะโดยพื้นฐานแล้วมันเป็นสาขาหนึ่งของเทคโนโลยีการเล่นแร่แปรธาตุ เพียงแต่ศึกษาเจาะลึกไปในเส้นทางของวิศวกรรมเครื่องกล

ซึ่งมีส่วนที่ทับซ้อนกับงานวิจัยในชาติก่อนของเขาอยู่หลายส่วน

แต่เนื่องจากการแทรกแซงของพลังลึกลับซึ่งเป็นหนึ่งในห้าพลังพื้นฐานของโลก ทำให้เครื่องจักรส่วนใหญ่ในโลกนี้มีหน้าตาเปลี่ยนไปอย่างสิ้นเชิง

แม้แต่เสาไฟเวทมนตร์เล็กๆ ยังแตกต่างจากหลอดไฟในชาติก่อนของหลี่ซือเจ๋ออย่างสิ้นเชิง

ณ จุดนี้คงต้องบอกเลยว่า หลี่ซือเจ๋อเริ่มรู้สึกว่าโครงสร้างของปืนลูกโม่ที่เหมือนกับในชาติก่อนอาจจะไม่ใช่เรื่องบังเอิญหรือเปล่า

วิศวกรรมเครื่องกลทำให้หลี่ซือเจ๋อมีความเข้าใจเกี่ยวกับการสร้างปืนเวทมนตร์ลึกซึ้งยิ่งขึ้น

ทักษะการผลิตอาวุธปืนของเขาถูกรวมเข้ากับทักษะหลักอันใหม่ทันที

การเล่นแร่แปรธาตุเครื่องจักร (นักเรียนเวทมนตร์) ขั้นเริ่มต้น 0/100

หมายเหตุ: คุณได้เชี่ยวชาญความรู้ด้านวัสดุขั้นสูง ทฤษฎีการเล่นแร่แปรธาตุเบื้องต้น และหลักการทางวิศวกรรมเครื่องกล และความรู้ขั้นสูงอื่นๆ

ในฐานะนักเรียนเวทมนตร์ที่มีความรู้ระดับหนึ่ง คุณได้ก้าวเข้าสู่ประตูของการเล่นแร่แปรธาตุเครื่องจักรแล้ว เครื่องจักรกลคือความอมตะ

คุณมีความสามารถในการสร้างผลิตภัณฑ์แร่แปรธาตุที่มีระดับพลังเวทต่ำกว่า 4.0 ความสามารถสูงสุดในการสร้างอุปกรณ์เวทมนตร์ประเภทเครื่องจักรเพิ่มขึ้นอีก 1.0

อุปกรณ์เวทมนตร์ประเภทเครื่องจักรที่สร้างขึ้น จะมีประสิทธิภาพและความทนทานเพิ่มขึ้นเล็กน้อย

ระดับพลังเวท 3.0 คือเกณฑ์แบ่งระดับ เวทมนตร์หรืออุปกรณ์ที่นักเรียนเวทมนตร์ทั่วไปจะได้สัมผัส จะมีระดับพลังเวทอยู่ระหว่าง 1.0 ถึง 15

ซึ่ง 1-4 คือระดับศูนย์ขั้นต่ำ 4-7 คือระดับศูนย์ขั้นกลาง 7-9 คือระดับศูนย์ขั้นสูง และ 9-15 คือขีดจำกัดของระดับศูนย์

การกำหนดปริมาณพลังเวท 1 หน่วย เทียบเท่ากับพลังงานที่ปล่อยออกมาจากการคายประจุไฟฟ้าประมาณ 9,000 องศา

การเป็นผู้เชี่ยวชาญในด้านการเล่นแร่แปรธาตุเครื่องจักรทำให้เขาสามารถสร้างอุปกรณ์เวทมนตร์ประเภทเครื่องจักรในระดับกลางที่ค่อนข้างอ่อนแอได้ตั้งแต่ในช่วงเริ่มต้น

นี่คือข้อได้เปรียบของการมีความรู้เฉพาะทาง

ยิ่งไปกว่านั้น เครื่องจักรโดยเนื้อแท้แล้วคือวิชาที่ศึกษาเกี่ยวกับการประกอบชิ้นส่วนเข้าด้วยกันเพื่อสร้างพลังงานที่มากขึ้น

หลี่ซือเจ๋อมั่นใจว่าเขาจะสามารถใช้ทักษะของตนเองอย่างชาญฉลาดในการสร้างสิ่งของที่มีระดับพลังงานสูงขึ้นได้

ตัวอย่างเช่น ปืนลูกโม่ระดับพลังงาน 4 ยิงกระสุนระดับพลังงาน 4

แน่นอนว่ามันคงไม่สูงถึงระดับพลังงาน 8 หรอก แต่ก็ไม่ใช่ระดับ 4 แน่นอน อย่างน้อยก็น่าจะอยู่ระดับ 5-6 ล่ะนะ

ข้อมูลระดับพลังงานที่แท้จริงนั้นขึ้นอยู่กับสถานการณ์เฉพาะของอุปกรณ์ที่สร้างขึ้น ไม่สามารถเหมารวมได้

นี่เป็นวิชาที่ซับซ้อนมาก ซึ่งเป็นเหตุผลว่าทำไมหลี่ซือเจ๋อถึงเล็งเป้าหมายไปที่สาขาการเล่นแร่แปรธาตุเครื่องจักรตั้งแต่แรก

ในฐานะทักษะหลัก ทักษะย่อยอย่างการสร้างอาวุธปืนจะได้รับประโยชน์โบนัสทักษะเพิ่มเติมไปด้วย

อาวุธปืนที่หลี่ซือเจ๋อสร้างขึ้นในอนาคตจะมีประสิทธิภาพและความทนทานที่แข็งแกร่งยิ่งขึ้น

แต่ถ้าเขาสร้างเครื่องจักรอื่นๆ เช่น ลูกลาเวทมนตร์ เขาจะไม่ได้รับโบนัสทักษะที่อาจเกิดขึ้นจากการอัปเกรดทักษะการสร้างอาวุธปืนในภายหลัง

ความสัมพันธ์ในการเกื้อหนุนกันระหว่างทักษะหลักแบบนี้สะท้อนให้เห็นถึงรากฐานทางเทคโนโลยีของอารยธรรมเวทมนตร์

เหมือนกับความสัมพันธ์ของทักษะหลักอย่างวิชาการปรุงยาและทักษะย่อยอย่างการปรุงยาป้องกันระดับต่ำนั่นแหละ

หนังสือความรู้ขั้นสูงสองเล่มสุดท้ายที่ฟีลินมอบให้ใช้แต้มพลังงานของหลี่ซือเจ๋อไปอีก 300 แต้ม ทำให้เขาเหลือแต้มพลังงานเพียง 300 แต้มเผื่อไว้ใช้ยามฉุกเฉิน

ต้องเติมเงินถึงจะรู้ว่าการเติมเงินมันมีความสุขแค่ไหน

ถ้าไม่ได้ติดเรื่องเงินทอง เขาถึงกับอยากจะอัปเกรดทักษะทั้งหมดที่เรียนรู้แล้วให้เป็นระดับเชี่ยวชาญรวดเดียวไปเลย

จะได้รู้ว่าผลลัพธ์หลังจากอัปเกรดทักษะจะเป็นยังไง

น่าเสียดายที่งบประมาณของสัปดาห์นี้หมดลงแล้ว แต่ความสุขของสัปดาห์นี้ยังไม่จบหรอกนะ

หนังสือที่ผู้หญิงของเขาเตรียมมาให้เป็นอย่างดี ได้เปลี่ยนเป็นพลังอันแท้จริงภายในเวลาเพียงไม่กี่ชั่วโมง

เขาจะไม่ตอบแทนเธอให้ดีๆ ได้ยังไงล่ะ

เขาเดินเข้าไปในห้องทำงานของฟีลิน่าอย่างอารมณ์ดี

วันนี้เธอสวมชุดเดรสผ้าไหมสีฟ้าอ่อนพิมพ์ลาย ชายกระโปรงปักด้วยอักขระเอลฟ์สีเงินเส้นเล็กๆ เวลาเดินเหมือนมีแสงระยิบระยับไหวๆ

ผมลอนใหญ่สีบลอนด์ทองฟูฟ่องปล่อยสยายประบ่า ปลายผมเปล่งประกายเวทมนตร์อ่อนๆ เธอรวบผมด้วยกิ๊บรูปเถาวัลย์ประดับหินมูนสโตนอย่างหลวมๆ

เธอกำลังนั่งเปิดอ่าน ภาพรวมสายเลือดเอลฟ์ อย่างเงียบๆ

กิริยาการพลิกหน้ากระดาษช่างอ่อนโยนและสง่างาม ข้อนิ้วของเธอสวมแหวนเงินแกะสลักลายดวงดาว คริสตัลสีน้ำเงินเข้มบนตัวเรือนกะพริบเบาๆ ตามจังหวะการหายใจ

ขนตายาวงอนกระพริบดั่งปีกผีเสื้อ ไฝเวทมนตร์สีทองอ่อนที่หางตาช่วยเพิ่มความลึกลับและเย้ายวนใจ เธอดูเหมือนถูกห่อหุ้มด้วยแสงเวทมนตร์จางๆ

หลี่ซือเจ๋อย่องไปข้างหลังเธออย่างเงียบๆ ยกตัวเธอขึ้นจากใต้รักแร้แล้วดันเธอนาบลงบนโต๊ะทำงาน

เขากระซิบที่ข้างหูเธอว่า

"ที่รัก ฉันคิดถึงเธอจัง"

ฟีลิน่าเท้าข้อศอกทั้งสองข้างลงบนโต๊ะทำงาน บั้นท้ายสัมผัสได้ถึงคนรักของเธอ เธอครางตอบด้วยความเขินอาย

"อืม"