บทที่ 449 การแจกโบนัส(ชดเชย)

บทที่ 449 การแจกโบนัส

พอได้ยินคำว่า "โบนัส" หลี่ฟางก็ตื่นตัวขึ้นมาทันที

เธอมาทำงานที่ห้างการค้าได้ไม่นาน ยังไม่ทันได้รับโบนัส แต่ระหว่างทำงานก็ได้ยินพนักงานเก่าหลายคนพูดถึง ทุกคนบอกว่าที่นี่ให้โบนัสสูงมาก

แต่หลี่ฟางรู้ว่าตัวเองมาทำงานได้ไม่นาน ถึงจะมีโบนัสก็คงแค่ไม่กี่หยวน ความรู้สึกที่เพิ่งตื่นเต้นก็ลดลงไปบ้าง

เดินตามพนักงานเก่าหลายคนไปที่โรงอาหาร ระหว่างทางพนักงานเก่าคุยกันอย่างสนุกสนาน ดูไม่ออกเลยว่าเหนื่อยมาทั้งเดือน

พอมาถึงโรงอาหาร โรงอาหารกว้างใหญ่เต็มไปด้วยผู้คน เหลือแค่พนักงานที่ยังประจำเคาน์เตอร์อยู่ไม่กี่คนที่ยังไม่มา

หลี่ฟางหาที่นั่งตรงมุมหนึ่ง เห็นเย่ชวนยืนอยู่ด้านหน้าสุด ตรงหน้ามีโต๊ะสองตัว บนโต๊ะเต็มไปด้วยซองจดหมาย

ด้านหลังเขาคือฮั่นลี่เฟิน จ้าวจี๋ และฮั่นต้าจวง

เห็นว่าคนมาเกือบครบแล้ว เย่ชวนจึงพูดว่า "เพื่อนร่วมงานทุกท่าน วันนี้เป็นคืนส่งท้ายปีเก่า และเป็นวันสุดท้ายของปีจันทรคติ 62 ที่นี่ ผมขอเป็นตัวแทนของห้างการค้าอวยพรให้ทุกท่านมีความสุขในเทศกาลปีใหม่ และครอบครัวเป็นสุข"

พูดจบ เสียงปรบมือก็ดังกึกก้องทั่วโรงอาหาร

เย่ชวนยิ้มรอให้ทุกคนหยุดปรบมือ แล้วพูดต่อว่า "ทุกคนรอคอยวันนี้มานาน ห้างการค้าของเราปีนี้ทำยอดเกินเป้าที่ได้รับมอบหมายจากเบื้องบน ผลงานอันยอดเยี่ยมนี้ เกิดจากการอุทิศตนและความพยายามของทุกคน ตอนนี้จะแจกโบนัสประจำปีให้ทุกคน หวังว่าทุกท่านจะพยายามต่อไป สร้างความรุ่งโรจน์อีกครั้งในปีหน้า"

ทุกคนแสดงสีหน้าตื่นเต้น จ้องมองซองจดหมายบนโต๊ะด้วยสายตาร้อนแรง หวังว่าตนจะได้รับโบนัสมากพอ

"จ้าวจี๋ รองหัวหน้าฝ่ายธุรกิจของห้างการค้าเรา ขอบคุณที่ทุ่มเทมาตลอดปี โบนัสประจำปีคือ 85 หยวน!"

ยุคนี้ไม่เหมือนยุคหลัง การให้โบนัสไม่ต้องปิดบังอำพราง ยิ่งไม่มีเรื่องโบนัสเป็นความลับ ไม่ว่าจะมากหรือน้อย ขอแค่แจกอย่างยุติธรรม มีแค่ความอิจฉาแต่ไม่มีความริษยา

พอได้ยินว่าโบนัสของตนมี 85 หยวน จ้าวจี๋แสดงสีหน้าดีใจ

แม้เขาจะเป็นรองหัวหน้าฝ่ายธุรกิจ แต่ไม่มีตำแหน่งทางวิชาการเลย ได้เงินเดือนเท่ากับคนงานทั่วไป แค่ช่วยเย่ชวนบริหารงาน มีอำนาจเล็กๆ น้อยๆ เท่านั้น

85 หยวนเท่ากับเงินเดือนและโบนัสรวมกันสองเดือนของเขา สำหรับใครก็เป็นเงินก้อนใหญ่

คนข้างล่างยิ่งตกตะลึง พวกเขาคิดว่าปีนี้คนที่ได้มากที่สุดคงไม่เกิน 50 หยวน หรืออาจจะไม่เกิน 30 หยวนด้วยซ้ำ เพราะสวัสดิการปีใหม่ก็มีมูลค่า 50 กว่าหยวนแล้ว ห้างการค้าจะมีเงินที่ไหนมาแจกโบนัส

ใครจะรู้ว่าโบนัสของจ้าวจี๋ทำให้ทุกคนตกตะลึง สายตาก็เริ่มร้อนแรงขึ้น โดยเฉพาะฮั่นลี่เฟิน เธอเป็นรองหัวหน้าฝ่ายสหกรณ์ร้านค้า ถ้าไม่มีอะไรผิดพลาด ควรจะได้โบนัส 85 หยวนเช่นกัน เงินก้อนนี้สามารถบรรเทาความลำบากในครอบครัวได้มาก

หลังจากส่งซองจดหมายที่เขียนชื่อให้จ้าวจี๋แล้ว เย่ชวนพูดต่อว่า "ฮั่นลี่เฟิน ในฐานะรองหัวหน้าฝ่ายสหกรณ์ร้านค้า เหนื่อยมาตลอดปีนี้ โบนัสเท่ากันคือ 85 หยวน!"

ฮั่นลี่เฟินตื้นตันจนน้ำตาคลอ เธอก้าวไปข้างหน้า รับซองจดหมายจากเย่ชวนด้วยสองมือ

เย่ชวนพยักหน้าให้กำลังใจอีกฝ่าย แล้วอ่านรายชื่อต่อ "ฮั่นต้าจวง โบนัส 65 หยวน! หลัวอ้ายหมิน โบนัส 65 หยวน! เฉิงหยวนหยวน โบนัส 60 หยวน!"

ฮั่นอ้วนและหลัวอ้ายหมินเป็นลูกน้องเก่าของเขา การได้รับโบนัสสูงเป็นเรื่องปกติ ส่วนเฉิงหยวนหยวนเป็นหัวหน้าแผนกการเงินที่เพิ่งเลื่อนตำแหน่งขึ้นมา มีแค่ชื่อหัวหน้าแผนกแต่ก็เป็นแค่พนักงานธรรมดา แต่เย่ชวนก็ให้สิทธิพิเศษกับเธอมากในเรื่องโบนัส

เฉิงหยวนหยวนเป็นเด็กสาวอายุไม่ถึง 20 ปี หน้าตาน่ารัก ทำงานจริงจัง จบมัธยมปลาย เป็นหนึ่งในไม่กี่คนที่มีการศึกษาสูงในห้างการค้า จึงได้รับแต่งตั้งเป็นหัวหน้าแผนกการเงิน

เธอได้ยินว่าโบนัสของตนมีถึง 60 หยวน ตกตะลึงไปทั้งคน ราวกับไม่อยากเชื่อ

"หัวหน้าเย่ เมื่อกี้คุณอ่านชื่อฉันใช่ไหมคะ?"

เย่ชวนยิ้มพูดว่า "ยังไง? เงินเยอะจนไม่อยากได้เหรอ?"

"ไม่ใช่ค่ะ ไม่ใช่!" เฉิงหยวนหยวนรีบพูด แล้วก้าวไปข้างหน้ารับซองจดหมายหนักอึ้งด้วยสองมือ

เธอไม่เคยคิดฝันมาก่อนว่าจะได้โบนัส 60 หยวน เป็นพนักงานที่ได้มากเป็นอันดับหกของห้างการค้า

เย่ชวนแจกโบนัสต่อไป โบนัสของทุกคนเกินความคาดหมายของพวกเขา แทบจะเพิ่มขึ้นเป็นสองเท่าจากที่คิดไว้

พนักงานธุรกิจแทบทุกคนได้รับโบนัสระหว่าง 45-50 หยวน พวกเขาได้รับเครื่องใช้ไฟฟ้ามือสองมามากมายในปีที่ผ่านมา ถือว่าทำคุณประโยชน์อย่างใหญ่หลวงในการขายเครื่องใช้ไฟฟ้ามือสอง

ทางฝ่ายสหกรณ์ร้านค้า พนักงานขายแถวหน้าเกือบทุกคนก็ได้รับโบนัสเท่ากัน ความจริงแล้วงานของพวกเธอหนักกว่าพนักงานธุรกิจมาก แต่พนักงานธุรกิจเหล่านั้นล้วนเป็นลูกน้องเก่าของเย่ชวน จึงไม่อาจให้เสียเปรียบในเรื่องโบนัส

ยังมีพนักงานขายอีกส่วนหนึ่ง ที่ปีที่แล้วมีประวัติถูกร้องเรียนมากกว่าสองครั้ง พวกเธอได้รับโบนัสประมาณ 30 หยวน

คนเหล่านี้เสียใจมากตอนนี้ แค่เพราะทัศนคติไม่ดีนิดหน่อย ก็ต้องเสียรายได้ไปเกือบ 20 หยวน พวกเธอสาบานในใจว่า ต่อไปจะต้องมีทัศนคติที่ดี พยายามไม่ให้มีการร้องเรียนแม้แต่ครั้งเดียว

ที่เหลือคือพนักงานที่รับมาใหม่ พวกเธอทำงานมาแค่ประมาณสองเดือน ไม่ได้หวังอะไรมาก ได้ห้าหยวนก็ถือว่าดีแล้ว

"หลี่ฟาง แม้ว่าคุณจะทำงานไม่ถึงสองเดือน แต่ทำงานขยันและพัฒนาตัวเอง โบนัส 25 หยวน!"

รวมทั้งหลี่ฟางและพนักงานใหม่คนอื่นๆ แทบไม่เชื่อหูตัวเอง ตนเองเพิ่งเข้ามาทำงานที่ห้างสรรพสินค้าแค่สองเดือน กลับได้รับโบนัสถึง 25 หยวน