ตอนที่ 12 โบยหนึ่งร้อยแส้ บังคับใช้โทษองค์สันตะปาปาแห่งสำนักวิญญาณยุทธ์

ตอนที่ 12 โบยหนึ่งร้อยแส้ บังคับใช้โทษองค์สันตะปาปาแห่งสำนักวิญญาณยุทธ์

[พรหมยุทธ์จระเข้ทอง: ปี๋ปี่ตง เจ้าช่างขวัญกล้านัก ถึงกับบังอาจลักลอบเปิดเผยความลับของสำนักวิญญาณยุทธ์]

[พรหมยุทธ์ราชสีห์: คัมภีร์ลับของตระกูลทูตสวรรค์ รากฐานของสำนักวิญญาณยุทธ์ ตำราต้องห้ามของสำนัก—เจ้ากลับนำเรื่องทั้งหมดนี้ไปบอกแก่คนนอก!]

ภายในโถงสักการะ เมื่อเหล่าหกผู้สักการะได้เห็นฉากนี้ ใบหน้าของพวกเขาก็ถูกเติมเต็มไปด้วยความโกรธเกรี้ยวในทันที

สิ่งเหล่านี้ล้วนเป็นความลับขั้นสุดยอดที่สำนักวิญญาณยุทธ์มิอาจแพร่งพรายออกไปภายนอกได้เป็นอันขาด!

แม้แต่เหล่าหกผู้สักการะเองก็ยังไม่อาจเปิดดูได้โดยง่าย

ทว่าปี๋ปี่ตง หญิงคลั่งรักนางนี้ กลับประเคนทุกสิ่งทุกอย่างให้แก่อวี้เสี่ยวกังจนหมดสิ้น

[หูเลี่ยน่า: นี่ไม่ใช่ความผิดของท่านอาจารย์นะเจ้าคะ ทั้งหมดเป็นเพราะไอ้คนชั่วช้าอวี้เสี่ยวกังต่างหาก ที่เป็นฝ่ายล่อลวงท่านอาจารย์มาโดยตลอด]

[เซี่ยเยว่: ถูกต้อง หากไม่ใช่เพราะอวี้เสี่ยวกัง ฝ่าบาทองค์สันตะปาปาจะทรงเปิดเผยความลับของสำนักได้อย่างไร?]

[พรหมยุทธ์จระเข้ทอง: ปี๋ปี่ตงลักลอบเปิดเผยความลับของสำนักวิญญาณยุทธ์ย่อมต้องได้รับโทษ ส่วนอวี้เสี่ยวกังลอบสืบความลับของสำนักก็ต้องถูกประหารชีวิตเช่นกัน]

เมื่ออดีตถูกเปิดโปง ทั่วทั้งโลกโต้วหลัวก็ตกอยู่ในความระส่ำระสายครั้งใหญ่!

ปี๋ปี่ตงในฐานะองค์สันตะปาปาคนปัจจุบันแห่งสำนักวิญญาณยุทธ์ นึกไม่ถึงเลยว่าในวัยเยาว์นางจะเคยมีความสัมพันธ์ลึกซึ้งในช่วงสั้นๆ กับอวี้เสี่ยวกัง

มิหนำซ้ำนางยังลอบเปิดเผยความลับของสำนักวิญญาณยุทธ์ให้อีกฝ่ายล่วงรู้อีกด้วย

นี่มันเป็นการยืนยันความผิดข้อหาลุ่มหลงตาบอดเพราะความรักอย่างแท้จริง!

อย่างไรก็ตาม นอกเหนือจากปี๋ปี่ตงแล้ว อวี้เสี่ยวกังเองก็ไม่ได้ดีไปกว่ากันเลย

ภาพในวิดีโอแสดงให้เห็นว่า อีกฝ่ายเอาแต่ใช้ความสัมพันธ์ฉันคนรักมาล่อลวงปี๋ปี่ตงอยู่ตลอดเวลา

ทั้งที่เขารู้ดีอยู่แก่ใจว่าการทำเช่นนั้นจะทำให้ปี๋ปี่ตงต้องตกอยู่ในสถานการณ์อันตราย และต้องแบกรับชื่อเสียงที่ฉาวโฉ่

ทว่าเพื่อผลประโยชน์ของตัวเอง อวี้เสี่ยวกังก็ยังคงบีบบังคับให้นางไปขโมยความลับของสำนักวิญญาณยุทธ์มาให้เขาจนได้

[เชียนเหรินเสวี่ย: หกผู้สักการะ จงฟังคำสั่งของข้า ปลดปี๋ปี่ตงออกจากตำแหน่งองค์สันตะปาปาเดี๋ยวนี้ และนับตั้งแต่นี้เป็นต้นไป จงสังหารอวี้เสี่ยวกังซะ เพื่อให้มั่นใจว่าความลับของสำนักวิญญาณยุทธ์จะไม่แพร่งพรายออกไปอีก]

เชียนเหรินเสวี่ยเดือดดาลจนถึงขีดสุด!

เพื่อชายคนนอกเพียงคนเดียว ปี๋ปี่ตงถึงกับยอมเปิดเผยความลับทั้งหมดของสำนักวิญญาณยุทธ์

ช่างไร้ประโยชน์ไม่ต่างอะไรกับหูเลี่ยน่าเลยสักนิด!

[อวี้เสี่ยวกัง: สำนักวิญญาณยุทธ์ พวกเจ้าอย่าได้ล้ำเส้นให้มากนัก คนที่เปิดเผยความลับคือปี๋ปี่ตง แล้วมันเกี่ยวอะไรกับข้าด้วย? หากพวกเจ้าต้องการจะพิพากษาใคร ก็ไปพิพากษาปี๋ปี่ตงโน่นสิ]

[พรหมยุทธ์เบญจมาศ: ไอ้คนชั่วช้า เจ้ามันก็แค่พวกชอบปั่นหัวเล่นกับความรู้สึกคนไม่ต่างจากถังซานหรอก หากเจ้าไม่ล่อลวงฝ่าบาทองค์สันตะปาปา มีหรือที่นางจะยอมเปิดเผยความลับของสำนัก]

[อวี้เสี่ยวกัง: ข้าแตกต่างจากเสี่ยวซาน ข้าไม่เคยรักปี๋ปี่ตงเลยสักนิด แล้วจะมาหาว่าข้าเล่นกับความรู้สึกได้อย่างไร? ตั้งแต่ต้นจนจบ คนเดียวที่ข้ารักคือหลิวเออร์หลงต่างหาก]

เพื่อเอาชีวิตรอด อวี้เสี่ยวกังรีบสลัดความสัมพันธ์ตัดขาดจากทุกสิ่งทุกอย่างที่เกี่ยวข้องกับปี๋ปี่ตงในทันที

หากเขาถูกสำนักวิญญาณยุทธ์ตามล่า ชีวิตในอนาคตของเขาก็คงต้องจบสิ้นลงแน่

ด้วยพลังวิญญาณระดับขยะขั้นที่ 30 ของเขา มีหรือจะต้านทานมือสังหารที่ส่งมาสุ่มๆ ได้

[ถังเฮ่า: ช่างเป็นละครฉากเด็ดเสียจริง!]

ถังเฮ่าหัวเราะลั่น ปี๋ปี่ตงผู้เคยยิ่งใหญ่ไร้เทียมทาน นึกไม่ถึงเลยว่าจะมีประวัติศาสตร์อันมืดมนถึงเพียงนี้

ไม่เพียงแต่จะถูกหลอกเอาความลับของสำนักวิญญาณยุทธ์ไปจนหมด แต่แม้กระทั่งความรู้สึกก็ยังถูกนำมาล้อเล่นอีกด้วย

[ปี๋ปี่ตง: เจ้าว่าอย่างไรนะ? เจ้าไม่เคยชอบข้าเลยงั้นหรือ?]

ในสำนักวิญญาณยุทธ์ ปี๋ปี่ตงที่นิ่งเงียบมาโดยตลอด ไม่อาจทนรับได้อีกต่อไปหลังจากได้ยินคำพูดเหล่านั้น

นางยอมรับว่านางได้ลักลอบเปิดเผยความลับของสำนักวิญญาณยุทธ์จริง

แต่นั่นก็เป็นเพราะอวี้เสี่ยวกังมาอ้อนวอนขอร้องนางอย่างน่าเวทนา นางถึงได้ยอมไปขโมยมันมาให้เขา

นางไม่เคยคาดคิดเลยว่าหลังจากที่อีกฝ่ายได้สิ่งที่ต้องการไปแล้ว เขาจะกลับพูดออกมาได้อย่างหน้าตาเฉยว่าไม่เคยรักนางเลยสักครั้ง

[หลิวเออร์หลง: ข้าต่างหากคือรักแท้ของเสี่ยวกัง]

[อวี้เสี่ยวกัง: ความผิดพลาดทั้งหมดล้วนเกิดจากการกระทำของเจ้าเพียงผู้เดียว ข้าขอวิงวอนให้หัวหน้าผู้พิพากษาบังคับใช้บทลงโทษโดยทันที]

อวี้เสี่ยวกังตั้งใจจะเหยียบย่ำปี๋ปี่ตงเพื่อส่งตัวเองให้สูงขึ้นในวันนี้!

[หูเลี่ยน่า: ข้าจะฆ่าเจ้าเพื่อล้างแค้นให้ท่านอาจารย์!]

หูเลี่ยน่าโกรธจัด อวี้เสี่ยวกังก็เหมือนกับถังซาน พวกมันคือเศษสวะในหมู่เศษสวะอย่างแท้จริง

ความสามารถในการเหยียบย่ำซ้ำเติมคนล้ม ช่างไม่ได้ด้อยไปกว่ากันเลยสักนิด!

[อวี้เสี่ยวกัง: ชีวิตนี้ของข้ารักเพียงหลิวเออร์หลงคนเดียวเท่านั้น ข้าขอวิงวอนให้หัวหน้าผู้พิพากษาลงทัณฑ์ปี๋ปี่ตงอย่างหนักหน่วงที่สุด]

ในเมื่อตอนนี้กลายมาเป็นศัตรูกันแล้ว ก็ไม่มีความจำเป็นที่จะต้องไว้หน้ากันอีกต่อไป

ขอเพียงจักรวรรดิเทียนโต่วเอาชนะจักรวรรดิวิญญาณยุทธ์ได้ เขาก็จะกลายเป็นปรมาจารย์ด้านทฤษฎีที่มีชื่อเสียงโด่งดังที่สุดตลอดกาล

และอดีตอันมืดมนในหนหลัง ก็จะถูกฝังกลบไปตามกาลเวลาเอง

"หึ! พวกผู้ชายมันก็ไม่ได้เรื่องเลยสักคน!"

ปี๋ปี่ตงหัวเราะเยาะหยันตัวเอง!

ย้อนกลับไปในตอนนั้น การที่นางต้องแยกทางจากอวี้เสี่ยวกังเป็นเพราะถูกบีบบังคับ

นางไม่เคยคาดคิดเลยว่าแท้จริงแล้วอีกฝ่ายจะไม่เคยรักนางเลยสักนิด

บัดนี้ เพื่อผลประโยชน์ของตัวเอง เขากลับไม่ลังเลเลยที่จะปล่อยให้นางต้องไปตาย

การกระทำเช่นนี้ มันจะไปแตกต่างอะไรจากเซียนซวินจี๋กันเล่า?

[หูเลี่ยน่า: ท่านอาจารย์ โปรดอย่าเศร้าใจไปเลยเจ้าค่ะ เรื่องราวมันผ่านพ้นไปแล้ว จากนี้ไปข้าจะอยู่เคียงข้างท่านเสมอ]

[เสวี่ยเปิง: ตัวเจ้าเองก็เป็นคนทรยศ แล้วตอนนี้จะมาเสแสร้งทำเป็นคนดีเพื่อผู้ใดกัน?]

[หม่าหงจวิ้น: พวกเจ้าสองคนช่างสมเป็นอาจารย์และศิษย์รักกันจริงๆ สร้างคุณงามความดีให้กับสำนักวิญญาณยุทธ์ได้ยิ่งใหญ่อะไรขนาดนี้]

[นิ่งหรงหรง: มิน่าล่ะสำนักวิญญาณยุทธ์ถึงได้มีคนทรยศอย่างหูเลี่ยน่า ที่แท้แม้แต่ตัวปี๋ปี่ตงเองก็ยังทรยศสำนักวิญญาณยุทธ์เลยนี่นา]

เจ็ดประหลาดสื่อไหลเค่อต่างพากันขบขันอย่างสะใจ!

ในฐานะองค์สันตะปาปาแห่งสำนักวิญญาณยุทธ์ แม้แต่ตัวปี๋ปี่ตงเองยังทรยศสำนักและลอบเปิดเผยความลับ แล้วคนที่อยู่ใต้บังคับบัญชาของนางจะมีความจงรักภักดีได้อย่างไร?

บัดนี้เมื่อเรื่องราวถูกเปิดโปง ขวัญกำลังใจของจักรวรรดิวิญญาณยุทธ์จะต้องดิ่งวูบลงอย่างแน่นอน

ในขณะเดียวกัน เหล่าหกผู้สักการะที่ทำตามคำสั่งของเชียนเหรินเสวี่ย ก็ได้เดินทางมาถึงสำนักวิญญาณยุทธ์ที่ปี๋ปี่ตงอยู่เป็นที่เรียบร้อยแล้ว

"ปี๋ปี่ตง เจ้าลักลอบเปิดเผยความลับของสำนักวิญญาณยุทธ์ ไม่คู่ควรที่จะดำรงตำแหน่งองค์สันตะปาปาอีกต่อไป"

"ทำตามคำสั่งของนายน้อย บัดนี้พวกเราจะทำการปลดเจ้าออกจากตำแหน่ง"

พรหมยุทธ์จระเข้ทองก้าวไปข้างหน้าหนึ่งก้าว ร่างกายปลดปล่อยกลิ่นอายอันเฉียบคมออกมา พลางเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงเย็นชา

ปี๋ปี่ตงกำหมัดแน่น!

ในตอนนี้ การสืบทอดเทวสถานเทพปีศาจเหลือเพียงก้าวสุดท้ายเท่านั้น!

นางจะเกิดความขัดแย้งกับเหล่าหกผู้สักการะในเวลานี้ไม่ได้เด็ดขาด!

"ในเมื่อพวกเจ้าต้องการมันนัก ก็เอาตำแหน่งนี้ไปเสียเถอะ"

ปี๋ปี่ตงลุกขึ้นจากบัลลังก์ของนาง

พรหมยุทธ์เบญจมาศอึกอักคล้ายอยากจะพูดอะไรบางอย่าง เขาหันไปมองราชทินนามพรหมยุทธ์ทั้งหกคน และทำได้เพียงเดินตามหลังปี๋ปี่ตงไปเงียบๆ เท่านั้น

[ข้อหาความผิดลุ่มหลงตาบอดเพราะความรักได้รับการเปิดเผยต่อสาธารณะ]

[บทลงโทษ: โบยหนึ่งร้อยแส้]

[การสนับสนุน: ใช่/ไม่ใช่]

เมื่อความผิดถูกประกาศต่อสาธารณชน การบังคับใช้โทษของปี๋ปี่ตงก็มาถึงเช่นกัน

เมื่อเห็นฉากตรงหน้า ไฟแห่งโทสะก็ปะทุขึ้นภายในใจของปี๋ปี่ตงอีกครั้ง

เซียนซวินจี๋ทำลายชีวิตของนาง!

อวี้เสี่ยวกังหลอกลวงความรู้สึกของนาง จนทำให้นางต้องสูญเสียตำแหน่งองค์สันตะปาปาไป

บัดนี้ ซูอวี้ก็ยังจะมาลงทัณฑ์นางอีก!

ไอ้พวกสารเลวเหล่านี้ ไม่มีใครหน้าไหนที่สมควรได้รับการอภัยเลยสักคน!

"ดูเหมือนพวกเราจะไม่จำเป็นต้องลงมือเองแล้วสินะ!"

"มีใครบางคนจะมาลงทัณฑ์ปี๋ปี่ตงแทนพวกเราเองแล้ว!"

พรหมยุทธ์ราชสีห์แค่นยิ้มเยาะ และกดเลือกเห็นด้วยในทันที

"หกผู้สักการะ พวกท่านยอมปล่อยให้คนนอกมาพิพากษาองค์สันตะปาปาได้อย่างไรกัน!"

สีหน้าของพรหมยุทธ์เบญจมาศแปรเปลี่ยนไปในทันทีเมื่อเห็นเช่นนี้

ก่อนหน้านี้ ทุกคนตกลงกันเป็นมั่นเหมาะว่าจะปกป้องปี๋ปี่ตง และไม่ยอมให้ซูอวี้มาลงทัณฑ์นาง

เขาไม่เคยคาดคิดเลยว่าในตอนนี้ พวกเขาจะพากันเลือกสนับสนุนกันหมดทุกคน!

"พรหมยุทธ์เบญจมาศ อย่าได้เข้าใจอะไรผิดไป!"

"ในตอนนั้น พวกเรายังไม่ล่วงรู้ว่าปี๋ปี่ตงได้กระทำเรื่องราวเหล่านี้ลงไป"

"หากพวกเรารู้แต่แรก มีหรือที่พวกเราจะยอมตกปากรับคำเจ้า!"

พรหมยุทธ์ปักษาเมฆาไม่ได้ให้ท้ายอีกฝ่ายเลยแม้แต่น้อย!

การลักลอบเปิดเผยความลับของสำนักวิญญาณยุทธ์สมควรต้องได้รับโทษ!

ไม่ใช่แค่ปี๋ปี่ตงเท่านั้น แต่อวี้เสี่ยวกังเองก็ต้องตายด้วยเช่นกัน

"บัดซบ!"

"ข้าคืออดีตองค์สันตะปาปาแห่งสำนักวิญญาณยุทธ์นะ!"

"พวกเจ้าต้องการจะให้ข้าถูกเฆี่ยนตีหนึ่งร้อยแส้ต่อหน้าสาธารณชนจริงๆ งั้นหรือ!"

ใบหน้าของปี๋ปี่ตงพลันซีดเผือด!

ต่อให้นางจะทำผิดจริง แต่นางก็ไม่ควรถูกนำมาประหารโทษต่อหน้าธารกำนัลเช่นนี้

นางคือตัวแทนศักดิ์ศรีและหน้าตาของสำนักวิญญาณยุทธ์นะ!

หากกองทัพของจักรวรรดิวิญญาณยุทธ์มาเห็นภาพนี้ พวกเขาจะคิดอย่างไร?

"นายน้อยจะนำพาสำนักวิญญาณยุทธ์ไปสู่อนาคตที่ดีกว่าเอง!"

"เจ้าก็จงรอรับการลงทัณฑ์ไปเงียบๆ เถอะ!"

พรหมยุทธ์ราชสีห์แค่นยิ้มเยาะ โดยไม่ได้ใส่ใจเลยแม้แต่น้อย

จบตอน