ตอนที่ 5 จุดจบของหูเลี่ยน่า เนรเทศลงสู่นรก
ตอนที่ 5 จุดจบของหูเลี่ยน่า เนรเทศลงสู่นรก
ตอนที่ 5 จุดจบของหูเลี่ยน่า เนรเทศลงสู่นรก
ละครหมากัดกันนี่มันช่างดูได้ไม่เบื่อเลยจริงๆ!
ซูอวี้เฝ้ามองจักรวรรดิเทียนโต่วที่ยืนอยู่บนจุดสูงสุดของศีลธรรมเพื่อประณามหูเลี่ยน่า และรอยยิ้มเย็นชาก็อดไม่ได้ที่จะปรากฏขึ้นบนริมฝีปากของเขา
แม้ว่าหูเลี่ยน่าจะเปิดเผยความลับของสำนักวิญญาณยุทธ์และทรยศต่อปี๋ปี่ตง
แต่เจ็ดประหลาดสื่อไหลเค่อและอวี้เสี่ยวกังจะดีกว่าที่ตรงไหน? ก็แค่พวกนกในรังเดียวกันนั่นแหละ!
เพียงแต่ตอนนี้ยังไม่ถึงเวลาสำหรับการพิพากษาพวกเขาก็เท่านั้น!
และบัดนี้ เมื่อความผิดของหูเลี่ยน่าถูกเปิดเผยต่อสาธารณะแล้ว ก็ถึงเวลาสำหรับขั้นตอนการพิพากษาขั้นสุดท้าย
ในเมื่อนางมีความผิด นางก็ควรได้รับการลงทัณฑ์!
การปลดนางออกจากตำแหน่งสตรีศักดิ์สิทธิ์เป็นเพียงบทลงโทษของสำนักวิญญาณยุทธ์เท่านั้น
ทว่าการประหารโดยซูอวี้ ย่อมโหดเหี้ยมกว่าที่สำนักวิญญาณยุทธ์ทำมากมายนัก
ทางด้านจักรวรรดิเทียนโต่ว เสวี่ยเปิงกำลังอยู่ในสภาวะฮึกเหิมอย่างยิ่ง!
“ท่านอาจารย์ ท่านช่างน่าทึ่งยิ่งนัก!”
“เพียงคำพูดไม่กี่คำ ก็สามารถสร้างความขัดแย้งภายในสำนักวิญญาณยุทธ์ได้!”
“ยิ่งไปกว่านั้น ขวัญกำลังใจของกองทัพสำนักวิญญาณยุทธ์ยังต้องสั่นคลอนเพราะเรื่องนี้อีกด้วย”
ถึงแม้ว่าโถงสักการะและปี๋ปี่ตงจะยังไม่ถึงขั้นแตกหักกันอย่างสมบูรณ์!
อย่างไรก็ตาม เรื่องนี้ก็ได้กลายเป็นชนวนเหตุทิ้งไว้ระหว่างทั้งสองฝ่ายแล้ว
ตราบใดที่หกราชทินนามพรหมยุทธ์แห่งโถงสักการะไม่เข้าข้างปี๋ปี่ตง
มันก็คงจะเป็นเรื่องง่ายพอตัวสำหรับจักรวรรดิเทียนโต่วที่จะเอาชนะสำนักวิญญาณยุทธ์
“ฝ่าบาทตรัสเกินไปแล้ว ข้าเพียงแค่ใช้ลูกไม้นิดหน่อยเพื่อทำให้แนวหน้าของพวกมันลุกเป็นไฟ”
“ไม่ใช่ว่าข้าเก่งกาจอะไรหรอก แต่เป็นเพราะปี๋ปี่ตงไม่คู่ควรที่จะมาเป็นคู่มือของข้าต่างหาก”
ถังซานเชิดหน้าขึ้นด้วยสีหน้าที่เต็มไปด้วยความภาคภูมิใจ!
อวี้เสี่ยวกังชำเลืองมองศิษย์ของตน พลางรู้สึกไม่พอใจเล็กน้อยภายในใจ
แผนการนี้เห็นได้ชัดว่าถูกเสนอโดยนิ่งหรงหรงและเขา ส่วนถังซานก็เพียงแค่มารับสมอ้างทำเป็นรู้ดีในภายหลัง เหตุใดความดีความชอบทั้งหมดถึงต้องตกไปอยู่ที่เขากัน?
ไอ้จักรพรรดิเทียนโต่วคนนี้ไม่มีวาทศิลป์ในการใช้คนเอาเสียเลย!
ในฐานะปรมาจารย์ด้านทฤษฎี เขาควรจะมีที่ยืนเมื่อมีการให้รางวัล
นอกจากนี้ อีกฝ่ายก็คือศิษย์ที่เขาสั่งสอนมา!
หากพูดถึงเรื่องเล่ห์เหลี่ยม ถังซานย่อมไม่อาจเทียบเขาได้เลยแม้แต่น้อย!
“เสี่ยวกัง เหตุใดใบหน้าของเจ้าถึงดูซีดเซียวไปเล็กน้อยล่ะ?”
หลิวเออร์หลงสังเกตเห็นความเปลี่ยนแปลงของอวี้เสี่ยวกัง และอดไม่ได้ที่จะถามไถ่ออกมาด้วยความเป็นห่วง
“ไม่มีอะไรหรอก บางทีอาจเป็นเพราะศึกใหญ่กำลังจะมาถึง และข้าโหมงานหนักจนเกินไป ข้าแค่รู้สึกเหนื่อยเล็กน้อยน่ะ”
อวี้เสี่ยวกังฝืนยิ้มขมขื่น โดยไม่เปิดเผยความคิดภายในใจออกมา
หากต้องการที่จะมีชื่อเสียงโด่งดังไปทั่วโลก ในอนาคตเขายังคงต้องพึ่งพาถังซานและเจ็ดประหลาดสื่อไหลเค่อ
ก่อนที่เป้าหมายของเขาจะบรรลุผล เขาจะแสดงความไม่พอใจออกมาไม่ได้
“ในเมื่อท่านอาจารย์เหนื่อยแล้ว เหตุใดจึงไม่กลับไปพักผ่อนก่อนล่ะ!”
“ในเมื่อมีข้าเฝ้าคุมแนวหน้าอยู่ สำนักวิญญาณยุทธ์คงไม่กล้าบุกโจมตีเข้ามาง่ายๆ หรอก”
รอยยิ้มหน้าไหว้หลังหลอกปรากฏขึ้นบนใบหน้าของถังซาน!
ทว่าภายในใจของเขากลับรู้สึกไม่พอใจอยู่บ้าง
หากจะพูดว่าใครคือผู้ที่มีส่วนร่วมมากที่สุดต่อจักรวรรดิเทียนโต่ว ย่อมต้องเป็นตัวเขาเอง ราชาหลานเฮ่า อย่างไม่ต้องสงสัย
อวี้เสี่ยวกังเป็นเพียงปรมาจารย์ทฤษฎี เป็นแค่ขยะที่ไม่สามารถก้าวไปถึงระดับอัคราจารย์วิญญาณได้ด้วยซ้ำ นอกเสียจากว่าเขาจะรู้จักวิธีพูดจา
การมาตัดพ้อถึงความลำบากและความเหนื่อยล้าก่อนที่การต่อสู้จะเริ่มต้นขึ้น—เขาคงพยายามที่จะเรียกร้องความสนใจต่อหน้าจักรพรรดิเทียนโต่วแน่ๆ
ถังซานมองทะลุปรุโปร่งถึงเล่ห์เหลี่ยมเล็กๆ นี้มานานแล้ว
“ไม่จำเป็นหรอก ข้ายังไหว!”
“เพื่อจักรวรรดิเทียนโต่ว เพื่อขจัดสิ่งชั่วร้าย ข้ายินดีที่จะทุ่มเททุกสิ่งเพื่อโลกใบนี้จนกว่าลมหายใจสุดท้ายของข้าจะหมดสิ้นไป”
อวี้เสี่ยวกังพูดด้วยความชอบธรรมเสียจนเสวี่ยเปิงรู้สึกตื้นตันใจกับคำพูดของเขาทันที
“สมกับเป็นท่านอาจารย์จริงๆ จิตใจและความทะเยอทะยานของท่านช่างกว้างขวางนัก!”
“ด้วยการสนับสนุนจากท่าน จักรวรรดิเทียนโต่วของข้าจะต้องกังวลเรื่องอะไรว่าจะไม่ชนะ!”
กังจื่อคนนี้ช่างรู้วิธีการสวมบทบาทเป็นเหยื่อเสียจริง!
ถังซานมองดูฉากอันน่าประทับใจนี้ และอดไม่ได้ที่จะก่นด่าภายในใจ
ในฐานะที่เป็นตัวแทนของความยุติธรรม ในฐานะบุตรแห่งโชคชะตา!
ข้าสิที่ควรจะเป็นจุดศูนย์กลางที่แวดล้อมไปด้วยหมู่ดาว เป็นจุดโฟกัสของทุกคน
เหตุใดขยะอย่างอวี้เสี่ยวกังถึงได้มาขโมยซีนไปเสียได้?
อีกด้านหนึ่ง ณ สำนักวิญญาณยุทธ์...
ปี๋ปี่ตงมองดูหูเลี่ยน่าด้วยความผิดหวังอย่างยิ่ง!
แม้ว่าในใจของนางจะถือว่าอีกฝ่ายเป็นลูกสาวไปแล้วก็ตาม
แม้ว่านางจะประเคนสัตว์วิญญาณแสนปีถึงสามตนให้ศัตรู แต่ปี๋ปี่ตงก็อดไม่ได้ที่จะรู้สึกโกรธ
หากไม่ใช่เพราะการสอดแทรกของหูเลี่ยน่า นางก็คงจะบรรลุการทดสอบเทพเจ้าไปนานแล้ว
“นาน่า เจ้าไปได้แล้ว!”
“ข้าหวังว่าเจ้าจะถือเอาเหตุการณ์ในวันนี้เป็นบทเรียน!”
“เลิกไปพัวพันกับไอ้คนชั่วถังซานนั่นเสียที!”
“หากมีครั้งหน้า ข้าเกรงว่าแม้แต่ข้าก็คงไม่อาจปกป้องเจ้าได้อีก”
“ข้าเข้าใจแล้วเจ้าค่ะ ท่านอาจารย์!”
หูเลี่ยน่าก้มศีรษะลง ดวงตาของนางเต็มไปด้วยความสิ้นหวัง
หลังจากเหตุการณ์นี้ นางมองทะลุถึงตัวตนของถังซานอย่างหมดเปลือกแล้ว
เพื่อกระพือความขัดแย้งภายในสำนักวิญญาณยุทธ์ เขาไม่ลังเลเลยที่จะใช้ประโยชน์จากนาง
ในขณะที่ทุกคนคิดว่าเรื่องราวได้มาถึงจุดจบแล้วนั่นเอง...
ภาพบนหน้าจอแสงพลันแปรเปลี่ยนไปอย่างกะทันหัน!
[ข้อหาทรยศหักหลังได้รับการเปิดเผยต่อสาธารณะ]
[บทลงโทษ: เนรเทศลงสู่นรกภูมิเป็นเวลาหนึ่งวัน]
[การสนับสนุน: ใช่/ไม่ใช่]
“เนรเทศลงสู่นรก!”
เมื่อเห็นเช่นนี้ พรหมยุทธ์เบญจมาศที่นิ่งเงียบมานานก็ร้องอุทานออกมาด้วยความตกใจ
รูม่านตาของปี๋ปี่ตงหดเกร็ง และนางก็ลุกขึ้นยืนจากบัลลังก์องค์สันตะปาปาทันที
“ไอ้สารเลว ผู้อยู่เบื้องหลังเรื่องนี้ต้องการจะทำอะไรกันแน่!”
“ใช้ประโยชน์จากนาน่าเพื่อสร้างความร้าวฉานยังไม่พอ ตอนนี้พวกมันถึงกับต้องการจะเนรเทศนางลงสู่นรกอีกงั้นหรือ”
จิตสังหารบนร่างกายของปี๋ปี่ตงแผ่ซ่านปกคลุมไปทั่วทั้งสำนักวิญญาณยุทธ์
แม้ว่าหูเลี่ยน่าจะทำสิ่งที่ผิดต่อนาง!
ทว่าหลังจากที่อยู่ร่วมกันมานานหลายปี นางก็ยังคงมีความรักความผูกพันดั่งแม่ที่มีต่อหูเลี่ยน่า
“มันเป็นแบบนี้ไปได้อย่างไร...”
ใบหน้าของหูเลี่ยน่าพลันซีดเผือด!
เดิมทีนางคิดว่าเรื่องนี้จะจบลงเพียงเท่านี้!
นางไม่คาดคิดเลยว่าหลังจากประกาศข้อหาแล้ว จะมีขั้นตอนการลงโทษตามมาจริงๆ!
โถงสักการะ...
เมื่อเหล่าหกผู้สักการะเห็นเช่นนี้ สีหน้าขบขันก็ปรากฏขึ้นบนใบหน้าของพวกเขา
“น่าสนใจดีนี่ ดูเหมือนผู้อยู่เบื้องหลังหน้าจอแสงนี้จะไม่ตั้งใจปล่อยหูเลี่ยน่าไปง่ายๆ”
“ถ้าอย่างนั้น พวกเราก็มารอดูละครฉากเด็ดกันเถอะ!”
เกี่ยวกับการลงทัณฑ์ ฝ่ายต่างๆ มีทัศนคติที่แตกต่างกันออกไป!
โถงสักการะไม่ลังเลเลยแม้แต่น้อย และเลือกที่จะสนับสนุนในทันที
ท้ายที่สุดแล้ว หูเลี่ยน่าก็คือคนของปี๋ปี่ตง!
หากเหล่าหกผู้สักการะต้องการจะจำกัดอำนาจของปี๋ปี่ตง และผลักดันเชียนเหรินเสวี่ยขึ้นสู่อำนาจในอนาคต
พวกเขาย่อมต้องกำจัดอิทธิพลทั้งหมดของนางออกไปอย่างแน่นอน!
หากผู้อยู่เบื้องหลังหน้าจอแสงเต็มใจที่จะลงมือ พวกเขาก็สามารถลดภาระไปได้มากทีเดียว
จักรวรรดิเทียนโต่ว...
เมื่อเห็นเช่นนี้ เจ็ดประหลาดสื่อไหลเค่อและสมาชิกในราชวงศ์ต่างก็ลิงโลด และต่างพากันเลือกสนับสนุนทั้งหมด
“ดูเหมือนว่าขุมพลังเบื้องหลังหน้าจอแสงนี้จะอยู่ฝ่ายเดียวกับเราจริงๆ”
เสวี่ยเปิงกำลังฮึกเหิม การเนรเทศหูเลี่ยน่าลงสู่นรกนั้นเพียงพอที่จะแสดงให้เห็นว่าอีกฝ่ายยืนอยู่คนละข้างกับสำนักวิญญาณยุทธ์
มิเช่นนั้น พวกเขาคงไม่ทำถึงขนาดนี้
[เยี่ยน: ไอ้พวกสารเลว พวกเจ้าทำอะไรลงไป? ทำไมอัตราการสนับสนุนถึงพุ่งไปถึง 80% ได้ยังไงกัน?]
ภายในจักรวรรดิวิญญาณยุทธ์ เยี่ยนเห็นเช่นนั้นจึงคำรามออกมาอย่างโกรธจัดบนหน้าจอสาธารณะ
เดิมทีเขาคิดว่าผู้ที่เลือกสนับสนุนอย่างมากที่สุดก็คงจะเป็นฝ่ายจักรวรรดิเทียนโต่ว
แต่เขากลับต้องประหลาดใจ เมื่อพบว่าผู้คนมากมายภายในกองทัพจักรวรรดิวิญญาณยุทธ์เอง ก็เลือกที่จะสนับสนุนการลงทัณฑ์เช่นกัน
ในมุมมองของพวกเขา ในฐานะสตรีศักดิ์สิทธิ์แห่งสำนักวิญญาณยุทธ์ การที่หูเลี่ยน่าเลือกที่จะช่วยเหลือถังซานและหันหลังให้แก่ปี๋ปี่ตง จะต้องถูกลงโทษอย่างหนักหน่วง
ในฐานะวิญญาจารย์ ผู้คนมากมายต่างเทิดทูนปี๋ปี่ตงเป็นอย่างมาก
ไม่เพียงแต่พวกเขาจะได้รับเบี้ยเลี้ยงสวัสดิการในทุกเดือนเท่านั้น!
ยิ่งไปกว่านั้น ภายในจักรวรรดิวิญญาณยุทธ์ ไม่มีการแบ่งแยกความเป็นลูกหลานของตระกูลขุนนางหรือราชวงศ์ ทุกคนล้วนได้รับการปฏิบัติอย่างเท่าเทียมกัน
สำหรับวิญญาจารย์จำนวนมากที่มาจากชนชั้นล่าง ที่นี่คือโลกแห่งความฝันอย่างแท้จริง
เพื่อเป้าหมายอันอุดมการณ์ของปี๋ปี่ตง พวกเขายินดีที่จะเข้าสู่สงครามต่อต้านเทียนโต่ว
แต่หูเลี่ยน่า ในฐานะสตรีศักดิ์สิทธิ์แห่งสำนักวิญญาณยุทธ์และเป็นศิษย์สายตรงของปี๋ปี่ตง
นางไม่เพียงแต่ไม่ช่วยเหลืออาจารย์ของตนเองเท่านั้น แต่นางยังแอบเปิดเผยความลับอีกด้วย
นี่คือสิ่งที่กองทัพและพลเมืองจำนวนมากของจักรวรรดิวิญญาณยุทธ์มิอาจจะยอมรับได้
จบตอน