ตอนที่ 19 อันดับหนึ่งในทำเนียบขุมกำลัง!
ตอนที่ 19 อันดับหนึ่งในทำเนียบขุมกำลัง!
ตอนที่ 19 อันดับหนึ่งในทำเนียบขุมกำลัง!
ขบวนรถไฟดารา ตู้เสบียงชมวิว
บรรยากาศภายในตู้โดยสารในเวลานี้ดู... แปลกประหลาดเล็กน้อย
มาร์ชเซเว่นธ์กำลังถือกล้องคู่ใจของเธอ ถ่ายภาพทำเนียบรายชื่อสีทองขนาดใหญ่ด้านนอกหน้าต่าง
“ว้าว! พวกเราติดอันดับจริงๆ ด้วย!”
“อันดับหนึ่ง! อันดับหนึ่งเลยนะ!”
เด็กสาวหมุนตัวไปรอบๆ ตู้โดยสารด้วยความตื่นเต้น กระโปรงของเธอพลิ้วไหว
“ฮิเมโกะ ตันเหิง ดูสิ ดูสิ!”
“ขบวนรถไฟดาราของพวกเราได้อันดับหนึ่งล่ะ!”
ฮิเมโกะนั่งอยู่บนโซฟา ยังคงถือถ้วยกาแฟกรุ่นๆ ถ้วยนั้นเอาไว้
เมื่อมองดูตัวอักษรขนาดใหญ่บนม่านฟ้าสวรรค์ ร่องรอยของความประหลาดใจที่หาได้ยากก็ปรากฏขึ้นระหว่างคิ้วอันสง่างามของเธอ
“เรื่องนี้ทำให้ฉันประหลาดใจนิดหน่อยนะเนี่ย”
“พวกเราเพิ่งจะมาถึงโลกใบนี้ และยังไม่ทันได้ตั้งตัวเลยด้วยซ้ำ”
“ไม่คิดเลยว่าม่านฟ้าสวรรค์นี้จะสามารถจับข้อมูลของพวกเราได้เร็วขนาดนี้”
ฮิเมโกะจิบกาแฟเบาๆ พลางจมอยู่ในห้วงความคิด
“ดูเหมือนว่ากฎเกณฑ์ของโลกใบนี้จะน่าสนใจกว่าที่พวกเราคิดไว้นะ”
ใกล้ๆ กันนั้น สปาร์คเคิลกำลังนั่งขัดสมาธิอยู่บนพรม เล่นกับหน้ากากสองอันในมือ
เมื่อได้ยินคำพูดของฮิเมโกะ เธอก็เงยหน้าขึ้นพร้อมกับรอยยิ้ม
“น่าสนใจเหรอ ฉันว่ามันน่าขำสุดๆ ไปเลยต่างหากล่ะ!”
“นี่ๆ ในเมื่อขบวนรถไฟดาราได้อันดับหนึ่ง”
“งั้นก็หมายความว่านับรวมฉันเข้าไปด้วยใช่ไหมล่ะ”
“ถ้าฉันได้รางวัลอะไรสักอย่าง ฉันจะเปลี่ยนโลกใบนี้ให้เป็นสนามเด็กเล่นเลยได้ไหม”
ตันเหิงยืนพิงหน้าต่างรถไฟ ถือแท็บเล็ตข้อมูลและกำลังบันทึกอะไรบางอย่างอยู่
เมื่อได้ยินคำพูดที่ดูวุ่นวายของสปาร์คเคิล เขาก็เพียงแค่ปรายตามองเธออย่างเย็นชาและไม่ตอบอะไร
เขาหันไปมองหลินเช่อที่นั่งอยู่บนที่นั่งหลัก
“หลินเช่อ”
“นายคิดว่าไง”
ตอนนี้นี้หลินเช่อกำลังนั่งไขว่ห้าง มองไปที่ม่านฟ้าสวรรค์นอกหน้าต่างด้วยสีหน้าผ่อนคลาย
เขาไม่ประหลาดใจเลยที่ขบวนรถไฟดาราได้อันดับหนึ่ง
ล้อเล่นหรือไง
ขบวนรถไฟที่สามารถเดินทางข้ามจักรวาลและแม้กระทั่งทะลวงผ่านเทพดาราได้
หากพ่ายแพ้ให้กับขุมกำลังท้องถิ่นของทวีปโต้วหลัว นั่นคงจะเป็นเรื่องตลกแห่งศตวรรษอย่างแท้จริง
“ก็นั่งดูไปเงียบๆ นั่นแหละ”
หลินเช่อโบกมืออย่างไม่ใส่ใจ
“ปอมปอม บันทึกข้อมูลที”
“เปรียบเทียบข้อมูลที่เผยแพร่โดยม่านฟ้าสวรรค์กับสถานการณ์จริงของพวกเรา”
“ฉันอยากจะดูว่าสิ่งที่เรียกว่า ‘ทำเนียบวิถีสวรรค์’ นี่มันมีสาระมากน้อยแค่ไหน”
อันที่จริงนี่คือการหยั่งเชิงของหลินเช่อ
เขาอยากรู้ว่าม่านฟ้าสวรรค์ที่โผล่มาอย่างกะทันหันนี้ เป็นผลผลิตท้องถิ่นของโลกใบนี้ หรือว่าเป็นตัวตนจากมิติที่สูงกว่ากันแน่
“รับทราบ ป๊า!”
กัปตันปอมปอมโผล่หัวออกมาจากห้องนักบิน หูใบใหญ่ของเขากระพือไปมา
“ปอมปอมพร้อมแล้ว!”
“ข้อมูลที่คลาดเคลื่อนใดๆ จะไม่มีทางเล็ดลอดสายตาของกัปตันไปได้หรอก!”
...
ภายนอกด่านเจียหลิงในเวลานี้
หลังจากการประกาศอันดับหนึ่ง ทุกคนต่างกลั้นหายใจ
ปี๋ปี่ตงและเชียนเหรินเสวี่ยยืนอยู่บนกำแพงเมือง สีหน้าเคร่งเครียด
ถังซานพาทุกคนจากสื่อไหลเค่อมายืนอยู่ใต้กำแพงเมือง ใบหน้าเต็มไปด้วยความท้าทาย
พวกเขาทุกคนต่างอยากรู้ว่า “ขบวนรถไฟดารา” ที่ได้อันดับสูงกว่าวิหารวิญญาณยุทธ์และป่าใหญ่ซิงโต่วนั้น แท้จริงแล้วคืออะไรกันแน่
ภาพบนม่านฟ้าสวรรค์เริ่มแปรเปลี่ยนไป
มันไม่ใช่ทิวทัศน์ใดๆ บนทวีปอีกต่อไป
ทว่ามันกลับกลายเป็นท้องฟ้าที่เต็มไปด้วยดวงดาวอันลึกล้ำและไร้ขอบเขต เต็มไปด้วยความลึกลับและสิ่งที่ไม่รู้จัก
ขบวนรถไฟสีเงินขาว ราวกับมังกรตัวยาวกำลังแหวกว่ายผ่านกาแล็กซี
มันพุ่งชนดาวตก ข้ามผ่านปีแสง และจุติลงมาบนทวีปแห่งนี้ด้วยกลิ่นอายที่ไม่อาจหยุดยั้งได้
【ขบวนรถไฟดารา】
【ผู้บุกเบิกจากจักรวาลภายนอก เดินทางข้ามผ่านโลกต่างๆ ตามเส้นทางที่ ‘อากิวีลี’ เทพดาราโบราณทิ้งไว้】
【เบื้องหลัง: ไม่ทราบแน่ชัด】
【เป้าหมาย: บุกเบิก, เป็นพยาน, พิทักษ์】
【แนะนำสมาชิกแกนนำ:】
ภาพฉากเปลี่ยนไป
คนแรกที่ปรากฏคือหญิงสาวในชุดเดรสสีแดง สง่างามและชาญฉลาด
เธอกำลังถือถ้วยกาแฟ สายตาอ่อนโยนทว่าแน่วแน่
【ฮิเมโกะ: ต้นหนของขบวนรถไฟดารา】
【ระดับพลังรบ: ???】
ตามมาด้วยภาพที่สลับไปยังชายหนุ่มผมดำ นัยน์ตาสีทอง
เขาพิงโซฟาอย่างเกียจคร้าน สายตาเฉยเมย ราวกับว่าไม่มีสิ่งใดในโลกนี้ที่จะดึงดูดความสนใจของเขาได้
【หลินเช่อ: ผู้บุกเบิกแห่งขบวนรถไฟดารา ทูตแห่งการพิทักษ์】
【ระดับพลังรบ: ???】
จากนั้น ภาพของมาร์ชเซเว่นธ์ ตันเหิง และปอมปอมก็ปรากฏขึ้นตามลำดับ
แม้แต่หวงเฉวียนและสปาร์คเคิลที่เป็นแขก ก็ยังปรากฏบนหน้าจอด้วย
แต่ทว่าไม่มีข้อยกเว้น
ช่องระดับพลังรบของทุกคนกลับเต็มไปด้วยเครื่องหมายคำถามที่เด่นหรา
ฉากนี้ทำให้ทุกคนที่ด่านเจียหลิงถึงกับตะลึงงัน
“นี่มันหมายความว่ายังไงกัน”
ถังซานชี้ไปที่ม่านฟ้าสวรรค์ มือสั่นระริกด้วยความโกรธ
“มีแต่เครื่องหมายคำถามงั้นหรือ”
“แม้แต่ระดับพลังวิญญาณก็ยังไม่ระบุชัดเจนด้วยซ้ำ”
“แบบนี้สมควรได้อันดับหนึ่งงั้นหรือ”
ในมุมมองของเขา สิ่งที่เรียกว่าอันดับหนึ่ง อย่างน้อยก็ควรจะมีตัวตนระดับ 100 ที่บรรลุเป็นเทพอยู่บ้างสักสองสามคนไม่ใช่หรือ?
แต่ที่ไหนได้ นอกจากการโอ้อวดเรื่อง “ทะเลดวงดาว” หรือ “การบุกเบิก” แล้ว ก็ไม่มีข้อมูลที่เป็นรูปธรรมเลยแม้แต่นิดเดียว
“หรือว่าเพราะพวกเขาเป็นคนนอก ม่านฟ้าสวรรค์เลยตรวจจับไม่ได้ ก็เลยสุ่มๆ ให้อยู่อันดับหนึ่งไปงั้นๆ”
เอ้าซือข่าพึมพำอยู่ด้านข้าง
“ข้าก็คิดแบบนั้นเหมือนกัน”
ไต้มู่ไป๋แค่นเสียงเย็นชา สายตาเต็มไปด้วยความดูแคลน
“เทพดาราอะไร ทูตสวรรค์อะไร ไม่เห็นเคยได้ยินเลย”
“ก็แค่เล่นตุกติกเท่านั้นแหละ”
“เสี่ยวซาน คราวนี้ที่พวกเราไป บางทีอาจจะฉีกขบวนรถไฟพังๆ ขบวนนี้เป็นชิ้นๆ ได้เลยนะ!”
ถังซานพยักหน้าเห็นด้วยอย่างยิ่ง
“ถูกต้อง”
“ในเมื่อไม่ได้แสดงพลังรบระดับเทพออกมา ก็แปลว่าพวกเขาอาจจะไม่ได้แข็งแกร่งขนาดนั้น”
“ด้วยพลังของเจ็ดประหลาดแห่งสื่อไหลเค่อที่ร่วมมือกัน แม้แต่ราชทินนามพรหมยุทธ์ก็ยังสู้ได้”
“ไปกันเถอะ!”
ความมั่นใจของถังซานพุ่งปรี๊ด เขาพาทุกคนควบม้ามุ่งหน้าไปยังป่าใหญ่ซิงโต่ว
ในขณะเดียวกัน บนกำแพงเมือง
ปี๋ปี่ตงมองดูเครื่องหมายคำถามเหล่านั้น คิ้วของนางขมวดแน่นขึ้นเรื่อยๆ
“ท่านแม่ เครื่องหมายคำถามพวกนั้น...”
เชียนเหรินเสวี่ยลังเล
“สิ่งที่ไม่รู้คือสิ่งที่น่ากลัวที่สุด”
น้ำเสียงของปี๋ปี่ตงต่ำลง
“ม่านฟ้าสวรรค์สามารถตรวจจับความแข็งแกร่งของตัวตนระดับกึ่งราชันย์เทพอย่างกู่เยวี่ยน่าได้อย่างแม่นยำ”
“แต่กลับไม่สามารถหยั่งถึงความลึกล้ำของคนไม่กี่คนนี้ได้”
“นั่นหมายความได้อย่างเดียว...”
ร่องรอยของความหวาดระแวงอย่างลึกซึ้งวาบผ่านดวงตาของปี๋ปี่ตง
“ระดับของพวกเขาได้ก้าวข้ามขอบเขตที่ม่านฟ้าสวรรค์นี้จะเข้าใจได้ไปแล้ว”
“หรือบางที ม่านฟ้าสวรรค์อาจไม่กล้าตัดสินพวกเขาอย่างส่งเดช”
เมื่อคิดถึงเรื่องนี้ สายตาที่ปี๋ปี่ตงมองเชียนเหรินเสวี่ยก็ยิ่งจริงจังมากขึ้น
“เสวี่ยเอ๋อร์ เจ้าต้องให้ความเคารพอย่างยิ่งยวดเมื่อไปถึงที่นั่น”
“หากผูกมิตรกับพวกเขาได้ย่อมเป็นเรื่องดีที่สุด แต่ถ้าไม่ได้ ก็ห้ามล่วงเกินพวกเขาเด็ดขาด!”
...
ภายในขบวนรถไฟดารา
เมื่อดูการแนะนำบนม่านฟ้าสวรรค์ ฮิเมโกะก็วางถ้วยกาแฟในมือลง
“ไม่คิดเลยว่าแม้แต่คุณหวงเฉวียนและคุณสปาร์คเคิลก็ถูกรวมเข้าไปด้วย”
“แถมยังให้คำประเมินเป็น ‘???’ อีกต่างหาก”
“นี่ถือเป็นการปกป้องพวกเรารูปแบบหนึ่งหรือเปล่านะ”
ฮิเมโกะยิ้มบางๆ ดูใจเย็น
ปอมปอมเคาะแป้นพิมพ์บนแผงควบคุม จากนั้นก็หันกลับมา ใบหน้าเล็กๆ เต็มไปด้วยความจริงจัง
“รายงานการวิเคราะห์ของกัปตันออกมาแล้ว ป๊า!”
“คำอธิบายของม่านฟ้าสวรรค์เกี่ยวกับเบื้องหลังของรถไฟมีความแม่นยำประมาณ 20%”
“แต่สำหรับความสามารถเฉพาะตัวและสถานะของผู้โดยสารแต่ละคน ดูเหมือนว่ามันจะไม่สามารถวิเคราะห์ได้เลย”
“ข้อสรุปคือ: ระบบการสังเกตการณ์ของมิติแห่งนี้มีระดับที่ไม่สูงพอ ป๊า!”
จบตอน