ตอนที่ 11 การประมูลเริ่มต้น ผู้อาวุโสอินกุ่ยแห่งพรรคโลหิต การบำเพาะคู่!
ตอนที่ 11 การประมูลเริ่มต้น ผู้อาวุโสอินกุ่ยแห่งพรรคโลหิต การบำเพาะคู่!
ตอนที่ 11 การประมูลเริ่มต้น ผู้อาวุโสอินกุ่ยแห่งพรรคโลหิต การบำเพาะคู่!
ในเวลานี้ ค่านิยมของโลกวิญญาจารย์แห่งทวีปโต้วหลัวถูกโจมตีด้วยผลกระทบที่ไม่เคยปรากฏมาก่อน
พลังที่พวกเขายกย่องว่าเป็นสมบัติล้ำค่าและยอมเสี่ยงชีวิตเพื่อไขว่คว้า กลับถูกวางกองไว้บนโต๊ะในโลกมิติระดับสูงแห่งนั้น ในฐานะวัตถุดิบที่สามารถซื้อขายได้ตามใจชอบตราบใดที่มีเงินงั้นหรือ?
“นี่ไม่ใช่แค่ช่องว่างของพลังอำนาจ แต่เป็นการพ่ายแพ้อย่างราบคาบต่ออารยธรรมที่เหนือกว่า…”
เมิ่งเสินจีทรุดตัวลงบนเก้าอี้ ดูราวกับว่าเขาแก่ลงไปสิบปีในชั่วพริบตา
ทว่า ในอีกโลกหนึ่ง การประมูลที่โรงประมูลของตระกูลมิเทียร์เพิ่งจะเริ่มต้นขึ้นเท่านั้น
“หกหมื่น!”
“เจ็ดหมื่น!”
“ข้าให้แปดหมื่น! ใครก็อย่ามาแย่งข้า ปราณยุทธ์ธาตุไฟของลูกชายข้าติดอยู่ที่คอขวดมานานแล้ว หากได้แกนอสูรนี้ เขาจะต้องทะลวงขึ้นเป็นโต้วซือได้อย่างแน่นอน!”
เมื่อมองดูลูกค้าผู้มั่งคั่งจากโลกสัประยุทธ์ทะลุฟ้าใช้จ่ายเงินราวกับเทน้ำทิ้ง เพียงเพื่อให้ลูกชายของพวกเขาทะลวงระดับขึ้นเป็นแค่โต้วซือ สีหน้าของเหล่าขุนนางในเมืองเทียนโต่วก็กลายเป็นสีเขียวคล้ำ
แปดหมื่นเหรียญทอง? ในทวีปโต้วหลัว เงินจำนวนนี้สามารถซื้อหมู่บ้านเล็กๆ ได้เลยนะ!
แต่กลับถูกนำมาใช้ซื้อของสิ้นเปลืองสำหรับการทะลวงระดับของเด็กคนหนึ่งเนี่ยนะ?
แต่มันยังไม่จบแค่นั้น!
หลังจากที่แกนอสูรถูกประมูลไปในราคาสูง รอยยิ้มบนใบหน้าของผู้ดำเนินการประมูลก็ยิ่งเจิดจรัสขึ้นไปอีก เขาสะบัดมืออีกครั้ง และสินค้าชิ้นต่อไปก็ถูกนำขึ้นมา
มันคือขวดหยกใบเล็กที่ประณีตงดงาม ทันทีที่จุกขวดถูกเปิดออก กลิ่นหอมของยาที่เป็นสีเขียวและมองเห็นได้ด้วยตาเปล่าก็อบอวลไปทั่วทั้งโถงประมูลในทันที ถึงขั้นแปรเปลี่ยนเป็นภาพลวงตาของนกชิงหลวนตัวน้อยที่กำลังจะโผบิน!
“โอสถระดับ 4 โอสถอายุวัฒนะปรภพสีคราม!”
ผู้ดำเนินการประมูลสูดกลิ่นหอมเข้าลึกและตะโกนเสียงดังว่า
“สรรพคุณของโอสถเม็ดนี้อ่อนโยนมาก แม้แต่คนธรรมดาก็สามารถกินได้! มันมีสรรพคุณเพียงอย่างเดียว นั่นคือยืดอายุขัยไปอีกยี่สิบปี! อีกทั้งยังสามารถขจัดอาการเจ็บป่วยที่ซ่อนอยู่ในร่างกายและรักษารูปลักษณ์ให้อ่อนเยาว์ไปตลอดกาลได้อีกด้วย!”
“ราคาเริ่มต้น: สองแสนเหรียญทอง!”
หากแกนอสูรก่อนหน้านี้ทำให้เหล่าวิญญาจารย์รู้สึกอิจฉา การปรากฏตัวของโอสถเม็ดนี้ก็ทำให้ผู้ปกครองทั้งหมดของทวีปโต้วหลัวแทบจะคลุ้มคลั่งอย่างสมบูรณ์แบบ!
พระราชวังหลวงอาณาจักรเทียนโต่ว
“ยืดอายุขัย... ยืดอายุขัยได้ถึงยี่สิบปี?!”
จักรพรรดิเสวี่ยเยี่ย ซึ่งนอนรอความตายอยู่บนเตียงผู้ป่วย จู่ๆ ก็ผุดลุกขึ้นนั่งราวกับเกิดภาวะตื่นตัวก่อนตาย นิ้วที่แห้งเหี่ยวของเขากำม่านแสงตรงหน้าแน่นจนเล็บหัก
“เป็นไปไม่ได้ นี่มันเป็นไปไม่ได้เด็ดขาด!”
“ข้าครอบครองสี่คาบสมุทรและเสาะหาหมอเทวดาทุกคนในใต้หล้า แม้แต่ราชทินนามพรหมยุทธ์ก็ยังจนปัญญา และข้าก็ทำได้เพียงพึ่งพายาเพื่อยื้อชีวิต...”
“ในโลกใบนั้น ยาเม็ดเล็กๆ เพียงเม็ดเดียวกลับสามารถยืดอายุขัยได้ถึงยี่สิบปี? แถมยังขจัดอาการเจ็บป่วยที่ซ่อนอยู่ได้อีกด้วย?”
“ซื้อมันให้ข้า! เร็วเข้า ซื้อมันมาให้ข้า!”
จักรพรรดิเสวี่ยเยี่ยแผดเสียงคำรามอย่างบ้าคลั่ง ดวงตาของเขาเปี่ยมไปด้วยความปรารถนาอันแรงกล้า ดูแตกต่างจากภาพลักษณ์ปกติของเขาอย่างสิ้นเชิง
“ทำไมข้าถึงไปโลกใบนั้นไม่ได้? ทำไมผู้คนในโลกใบนั้นถึงสามารถใช้จ่ายอายุขัยอย่างสุรุ่ยสุร่ายเช่นนี้ได้!”
“ข้าเกลียดเรื่องนี้!”
...
สำนักวิญญาณยุทธ์ หอผู้อาวุโส
เชียนเต้าหลิวมองดูโอสถเม็ดนั้น ประกายแห่งความโลภก็พาดผ่านดวงตาของเขาเช่นกัน
แม้จะเป็นอัครพรหมยุทธ์ แต่อายุขัยก็มีวันสิ้นสุด ใครบ้างล่ะที่ไม่อยากมีชีวิตยืนยาว? ใครบ้างล่ะที่ไม่อยากอ่อนเยาว์ตลอดไป?
“โอสถระดับ 4...”
“ฟังจากน้ำเสียงของผู้ดำเนินการประมูลแล้ว สิ่งนี้ดูเหมือนจะไม่ใช่แม้แต่ยาวิเศษระดับสูงสุดด้วยซ้ำ เป็นเพียงของที่อยู่ในระดับสูงกว่าค่าเฉลี่ยเท่านั้น”
“นักปรุงยาของโลกใบนั้นมีวิธีการทวนเข็มนาฬิกาสวรรค์แบบไหนกันแน่?”
เชียนเต้าหลิวถอนหายใจยาว จู่ๆ เขาก็รู้สึกว่ากระบี่ศักดิ์สิทธิ์ทูตสวรรค์ในมือของเขาดูทื่อและไม่น่าสนใจเอาเสียเลย
ในท้ายที่สุด ภายในโถงประมูล โอสถเม็ดนี้ก็ถูกประมูลไปในราคาสูงลิบลิ่วถึงห้าแสนเหรียญทองโดยผู้อาวุโสของตระกูลน่าหลัน เพียงเพื่อนำไปฉลองวันเกิดของผู้นำตระกูล
ห้าแสนเหรียญทองเพียงเพื่อของขวัญวันเกิด!
อำนาจทางการเงินและรากฐานที่มั่นคงนี้ได้ตบหน้าทุกคนในทวีปโต้วหลัวอย่างจังอีกครั้ง
...
ในที่สุด หลังจากการทิ้งระเบิดสมบัติล้ำค่าที่ทำให้หัวใจหยุดเต้นมาหลายรอบ บรรยากาศของการประมูลก็ค่อยๆ ถูกผลักดันเข้าสู่จุดสูงสุด
บนเวทีประมูล จู่ๆ แสงไฟก็หรี่ลง
จากนั้น สปอตไลท์สีแดงที่ดูคลุมเครือหลายดวงก็ส่องลงมาที่กลางเวที
“ทุกท่าน! สมบัติล้ำค่านั้นเป็นสิ่งที่ดี แต่บนเส้นทางการบ่มเพาะอันยาวนาน หากปราศจากหญิงงามเคียงกาย มันจะไม่เงียบเหงาเกินไปหน่อยหรือ?”
ผู้ดำเนินการประมูลเผยรอยยิ้มที่ผู้ชายทุกคนเข้าใจดี จากนั้นก็สะบัดมือ
“ต่อไปคือรายการสำคัญของค่ำคืนนี้: เตาหลอมผู้เลอโฉมและทาสสาวผู้แปลกตา!”
แกร้ง แกร้ง!
พร้อมกับเสียงลากโซ่ตรวน รถม้านักโทษที่เคยขังเผ่ามนุษย์งูก่อนหน้านี้ก็ถูกเข็นขึ้นมาบนเวที
หญิงสาวเผ่ามนุษย์งูหลายคนที่มีรูปร่างเย้ายวนใจถูกลากตัวออกมาและจัดแสดงต่อหน้าทุกคน หางงูของพวกนางซึ่งปกคลุมไปด้วยเกล็ดหลากสีบิดไปมาอย่างกระสับกระส่าย ท่อนบนของพวกนางถูกปกปิดด้วยเปลือกหอยเพียงไม่กี่ชิ้น เผยให้เห็นผิวพรรณขาวดุจหิมะเป็นบริเวณกว้าง เมื่อกอบกับความดุร้ายในรูม่านตาแนวตั้งของพวกนาง ฮอร์โมนของผู้ชายทุกคนในกลุ่มผู้ชมก็พุ่งพล่านขึ้นมาในทันที!
“ซี๊ด! เป็นหญิงสาวเผ่ามนุษย์งูจากทะเลทรายทาเกอร์จริงๆ ด้วย!”
“เอวนั่น เกล็ดพวกนั้น... จุ๊ๆๆ ข้าได้ยินมาว่ารสชาติของหญิงสาวจากเผ่ามนุษย์งูนั้น สามารถกลืนกินวิญญาณและกัดกร่อนกระดูกได้เลยทีเดียว!”
“ยิ่งไปกว่านั้น ร่างกายของพวกนางมีความเย็นโดยธรรมชาติ หากผู้ที่บ่มเพาะปราณยุทธ์ธาตุไฟได้บำเพาะคู่กับพวกนาง มันจะเป็นยาชูกำลังชั้นยอดเลยล่ะ!”
...
ชั่วขณะหนึ่ง เมื่อหญิงงามเผ่ามนุษย์งูปรากฏตัว เสียงโห่ร้องและผิวปากก็ดังขึ้นอย่างต่อเนื่องจากผู้ชม
ในขณะเดียวกัน กลับมาที่ทวีปโต้วหลัว
โรงเรียนสื่อไหลเค่อ
เมื่อเทียบกับความโศกเศร้าของนิ่งเฟิงจื้อและคนอื่นๆ บรรยากาศที่นี่ดูเหมือนจะไม่เข้าพวกเอาเสียเลย
“พระเจ้าช่วย ลูกพี่ รีบดูเร็ว! หุ่นของยัยงูนั่นสุดยอดไปเลย!”
หม่าหงจวิ้นจ้องเขม็งไปที่ม่านแสง น้ำลายของเขาแทบจะย้อยถึงพื้น ดวงตาเล็กๆ ของเขาเต็มไปด้วยตัณหาขณะที่กล่าวว่า
“นี่สิของจริง! นางดีกว่ายัยชาวบ้านชุยฮวานั่นเป็นหมื่นเท่า!”
“ดูท่าบิดตัวของนางสิ ถ้าข้าได้...”
เมื่อได้ยินเช่นนี้ ลูกกระเดือกของไต้มู่ไป๋ก็ขยับ ร่างกายของเขาเต็มไปด้วยความปรารถนา
เขาเป็นเพลย์บอยตัวยงที่เคยเล่นสนุกกับฝาแฝดมานับไม่ถ้วน แต่เขาไม่เคยลิ้มลองรสชาติแปลกใหม่แบบครึ่งคนครึ่งสัตว์เช่นนี้มาก่อน!
“แน่นอน นางมีเสน่ห์ดึงดูดไม่เบาเลย”
ไต้มู่ไป๋เลียริมฝีปาก ไฟแห่งความชั่วร้ายพาดผ่านดวงตาของเขา
“ความงามอันดุร้ายเช่นนี้ มอบความตื่นเต้นในการพิชิต”
“หากข้าประมูลมาได้สักสองคน ต่อให้อายุสั้นลงสิบปีข้าก็ยอม”
เมื่อเห็นสองคนนี้ทำหน้าตาเหมือนกำลังใช้เบื้องล่างคิด เสียวอู่และจู๋ชิงก็รู้สึกขยะแขยงและถอยห่างจากพวกเขาไปโดยสัญชาตญาณ
...
ทว่า รายการสำคัญที่แท้จริงกำลังจะมาถึง
“หญิงสาวเผ่ามนุษย์งูนั้นยอดเยี่ยม แต่พวกนางก็เป็นผลผลิตจากทวีปปราณยุทธ์ของเรา”
หลังจากที่หญิงสาวเผ่ามนุษย์งูถูกประมูลไป ผู้ดำเนินการประมูลก็เปลี่ยนเรื่องและดึงผ้าสีแดงที่คลุมกรงคริสตัลสุดท้ายออก
“คนนี้คือคุณหนูจากต่างโลก!”
ภายใต้แสงสปอตไลท์ นิ่งหรงหรงสั่นเทาราวกับกระต่ายน้อยที่ตื่นตระหนก สองแขนของนางโอบกอดตัวเองไว้แน่น
เมื่อมองดูสายตาจากผู้ชมที่ดูเหมือนอยากจะกลืนกินนางทั้งเป็น และเมื่อได้ยินคำพูดเกี่ยวกับการใช้นางเป็นเตาหลอมเพื่อการบ่มเพาะ นางก็แทบจะสติแตกอยู่รอมร่อ
“ไม่ ข้ามาจากสำนักหอแก้วเจ็ดสมบัติ ข้าไม่ได้มีไว้ขาย...”
เสียงร้องอันแผ่วเบาของนางกลับยิ่งกระตุ้นตัณหาซาดิสม์ของกลุ่มคนนอกกฎหมายเหล่านี้ให้เพิ่มมากขึ้น
“ต่างโลกงั้นหรือ? ฮ่าฮ่า นี่เป็นครั้งแรกเลยนะเนี่ย!”
“ถึงนางจะไม่มีปราณยุทธ์ แต่ผิวพรรณของนางบอบบางมาก และด้วยกลิ่นอายวิญญาณอันบริสุทธิ์นั่น ตาเฒ่าผู้นี้ก็กำลังขาดเตาหลอมสำหรับฝึกวิชาประสานหยินหยางอยู่พอดี!”
จบตอน